ยีนขนาดใหญ่มีเอ็กซอนหลายสิบตัว ซึ่งเอ็กซอนตัวกลางเข้ารหัสสำหรับการทำซ้ำของเกลียวสามชั้นที่พับซึ่งเชื่อมต่อไซโทสเกเลตันกับซาร์โคเล็มมาและช่องว่างนอกเซลล์ โดยปกติเอ็กซอนแต่ละตัวจะเข้ารหัสสำหรับเกลียวสามชั้นที่พับหนึ่งตัว การกลายพันธุ์ที่พบบ่อยที่สุดของยีนคือการลบเอ็กซอนกลางที่สร้างเปปไทด์นอกกรอบและของเสียจากอวัยวะที่เสื่อมลงอย่างค่อยเป็นค่อยไป วิธีแก้ปัญหาคือการส่งมอบ Morpholino ที่จดจำปลาย 5' ของเอ็กซอนนอกกรอบในพรี mRNA โมเลกุลจะป้องกันการจับกันของสไปซ์โซมและสร้างการข้ามเอ็กซอนและการเชื่อมต่อในกรอบ สิ่งมีชีวิตสามารถทนต่อเอ็กซอนที่หายไปหลายตัวได้ดี โครงสร้างใดต่อไปนี้ไม่เกี่ยวข้องกับการบำบัดที่เสนอ?
(A) ลาเรียต
(B) หางโพลีเอ
(C) แอนติเซนส์
(D) ลูป R

ยีนขนาดใหญ่มีเอ็กซอนหลายสิบตัว ซึ่งเอ็กซอนตัวกลางจะเข้ารหัสการทำซ้ำของเกลียวสามชั้นที่พับซึ่งเชื่อมต่อไซโทสเกเลตันกับซาร์โคเล็มมาและพื้นที่นอกเซลล์ โดยปกติเอ็กซอนแต่ละตัวจะเข้ารหัสการทำซ้ำของเกลียวสามชั้นอัลฟาหนึ่งชั้น การกลายพันธุ์ที่พบบ่อยที่สุดของยีนคือ การลบเอ็กซอนกลางที่สร้างเปปไทด์นอกกรอบและของเสียจากอวัยวะที่เสื่อมลงอย่างค่อยเป็นค่อยไป วิธีแก้ปัญหาคือการส่งมอบ Morpholino ที่จดจำปลาย 5' ของเอ็กซอนนอกกรอบในพรี mRNA โมเลกุลจะป้องกันการจับกันของสไปซ์โซม และสร้างการข้ามเอ็กซอนและการเชื่อมต่อในกรอบ สิ่งมีชีวิตสามารถทนต่อเอ็กซอนที่หายไปหลายตัวได้ดี โครงสร้างใดต่อไปนี้ไม่เกี่ยวข้องกับการบำบัดที่เสนอ?
(A) ลาเรียต
(B) หางโพลีเอ
(C) แอนติเซนส์
(D) ลูป R

ยีนขนาดใหญ่มีเอ็กซอนหลายสิบตัว ซึ่งเอ็กซอนตัวกลางจะเข้ารหัสการทำซ้ำของเกลียวสามชั้นที่พับซึ่งเชื่อมต่อไซโทสเกเลตันกับซาร์โคเล็มมาและพื้นที่นอกเซลล์ โดยปกติเอ็กซอนแต่ละตัวจะเข้ารหัสการทำซ้ำของเกลียวสามชั้นอัลฟาหนึ่งตัว การกลายพันธุ์ที่พบบ่อยที่สุดของยีนคือการลบเอ็กซอนกลางที่สร้างเปปไทด์นอกกรอบและของเสียจากอวัยวะที่เสื่อมลงอย่างค่อยเป็นค่อยไป วิธีแก้ปัญหาคือการส่งมอบ Morpholino ที่จดจำปลาย 5' ของเอ็กซอนนอกกรอบในพรี mRNA โมเลกุลจะป้องกันการจับกันของสไปซ์โซมและสร้างการข้ามเอ็กซอนและการเชื่อมต่อในกรอบ สิ่งมีชีวิตสามารถทนต่อเอ็กซอนที่หายไปหลายตัวได้ดี โครงสร้างใดต่อไปนี้ไม่เกี่ยวข้องกับการบำบัดที่เสนอ?
(A) lariat
(B) polyA tail
(C) antisense
(D) R-loops


สถานะควอนตัมสองสถานะที่มีพลังงาน E1 และ E2 มีอายุขัย 10^-9 วินาทีและ 10^-8 วินาทีตามลำดับ เราต้องการแยกความแตกต่างระหว่างระดับพลังงานทั้งสองนี้อย่างชัดเจน ตัวเลือกใดต่อไปนี้อาจเป็นความแตกต่างของพลังงานเพื่อให้สามารถแยกแยะได้อย่างชัดเจน
(A) 10^-11 eV
(B) 10^-8 eV
(C) 10^-9 eV
(D) 10^-4 eV


ทรานส์ซินนามัลดีไฮด์ได้รับการบำบัดด้วยเมทิลแมกนีเซียมโบรไมด์ ทำให้เกิดผลิตภัณฑ์ 1

1 ได้รับการบำบัดด้วยไพริดิเนียมคลอโรโครเมต ทำให้เกิดผลิตภัณฑ์ 2

3 ได้รับการบำบัดด้วย (ไดเมทิล(ออกโซ)-16-ซัลฟาเนย์ลิดีน)มีเทนใน DMSO ที่อุณหภูมิสูง ทำให้เกิดผลิตภัณฑ์ 3

มีอะตอมคาร์บอนกี่อะตอมในผลิตภัณฑ์ 3
(A) 10
(B) 12
(C) 14
(D) 11

ทรานส์ซินนามัลดีไฮด์ได้รับการบำบัดด้วยเมทิลแมกนีเซียมโบรไมด์ ซึ่งทำให้เกิดผลิตภัณฑ์ 1

1 ได้รับการบำบัดด้วยไพริดิเนียมคลอโรโครเมต ซึ่งทำให้เกิดผลิตภัณฑ์ 2

3 ได้รับการบำบัดด้วย (ไดเมทิล(ออกโซ)-16-ซัลฟาเนย์ลิดีน)มีเทนใน DMSO ที่อุณหภูมิสูง ซึ่งทำให้เกิดผลิตภัณฑ์ 3

มีอะตอมคาร์บอนกี่อะตอมในผลิตภัณฑ์ 3
(A) 10
(B) 12
(C) 14
(D) 11


สารประกอบต่อไปนี้มีกี่ชนิดที่แสดงกิจกรรมทางแสง?
1-เมทิล-4-(พรอพ-1-เอ็น-2-อิล)ไซโคลเฮกซ์-1-เอเน่
2,3,3,3-เตตระฟลูออโรพรอพ-1-เอเน่
ได(ไซโคลเฮกซ์-2-เอ็น-1-อิลิดีน)มีเทน
5-(5-เมทิลเฮกซาน-2-อิลิดีน)ไซโคลเพนตา-1,3-ไดอีน
3-(2-เมทิลบิวต์-1-เอ็น-1-อิลิดีน)ไซโคลเฮกซ์-1-เอเน่
[1,1'-ไบฟีนิล]-3,3'-ไดออล
8,8-ไดคลอโรบิไซโคล[4.2.0]อ็อกแทน-7-วัน
ไซโคลเพนต์-2-เอ็น-1-วัน
(A) 3
(B) 5
(C) 6
(D) 4

สารประกอบต่อไปนี้มีกี่ชนิดที่แสดงกิจกรรมทางแสง?
1-เมทิล-4-(พรอพ-1-เอ็น-2-อิล)ไซโคลเฮกซ์-1-เอเน
2,3,3,3-เตตระฟลูออโรพรอพ-1-เอเน
ได(ไซโคลเฮกซ์-2-เอ็น-1-อิลิดีน)มีเทน
5-(5-เมทิลเฮกซาน-2-อิลิดีน)ไซโคลเพนตา-1,3-ไดอีน
3-(2-เมทิลบิวต์-1-เอ็น-1-อิลิดีน)ไซโคลเฮกซ์-1-เอเน
[1,1'-ไบฟีนิล]-3,3'-ไดออล
8,8-ไดคลอโรบิไซโคล[4.2.0]อ็อกแทน-7-วัน
ไซโคลเพนต์-2-เอ็น-1-วัน
(A) 3
(B) 5
(C) 6
(D) 4


การเคลือบจะถูกนำไปใช้กับวัสดุพื้นฐานซึ่งส่งผลให้พื้นผิวเรียบเนียนอย่างสมบูรณ์แบบ มุมสัมผัสที่วัดได้ของการเคลือบที่เรียบเนียนนี้คือ 132° และ 102° สำหรับน้ำและเฮกซาเดเคนตามลำดับ จากนั้นจึงปรับเปลี่ยนสูตรการเคลือบ และเมื่อใช้กับวัสดุพื้นฐานประเภทเดียวกัน พื้นผิวจะมีความขรุขระ เมื่อหยดน้ำหรือน้ำมันตกลงบนพื้นผิวขรุขระ ความสามารถในการเปียกของพื้นผิวสามารถอธิบายได้ด้วยสถานะ Cassie-Baxter มุมสัมผัสของน้ำบนพื้นผิวขรุขระคือ 148° มุมสัมผัสที่ดีที่สุดของหยดน้ำออกเทนบนพื้นผิวขรุขระคือเท่าใด
(A) 129°
(B) 134°
(C) 139°
(D) 124°

การเคลือบจะถูกนำไปใช้กับsubstrateซึ่งส่งผลให้พื้นผิวเรียบเนียนอย่างสมบูรณ์แบบ มุมสัมผัสที่วัดได้ของการเคลือบที่เรียบเนียนนี้คือ 132° และ 102° สำหรับน้ำและเฮกซาเดเคนตามลำดับ จากนั้นจึงปรับเปลี่ยนสูตรการเคลือบ และเมื่อนำไปใช้กับsubstrateประเภทเดียวกัน พื้นผิวจะมีความขรุขระ เมื่อหยดน้ำหรือน้ำมันตกลงบนพื้นผิวขรุขระ ความสามารถในการเปียกของพื้นผิวสามารถอธิบายได้ด้วยสถานะ Cassie-Baxter มุมสัมผัสของน้ำบนพื้นผิวขรุขระคือ 148° มุมสัมผัสที่ดีที่สุดของหยดออกเทนบนพื้นผิวขรุขระคือเท่าใด
(A) 129°
(B) 134°
(C) 139°
(D) 124°

การเคลือบจะถูกนำไปใช้กับsubstrateซึ่งส่งผลให้พื้นผิวเรียบเนียนอย่างสมบูรณ์แบบ มุมสัมผัสที่วัดได้ของการเคลือบที่เรียบเนียนนี้คือ 132° และ 102° สำหรับน้ำและเฮกซาเดเคนตามลำดับ จากนั้นจึงปรับเปลี่ยนสูตรการเคลือบ และเมื่อนำไปใช้กับsubstrateประเภทเดียวกัน พื้นผิวจะมีความขรุขระ เมื่อหยดน้ำหรือน้ำมันตกลงบนพื้นผิวขรุขระ สมบัติการเปียกของพื้นผิวสามารถอธิบายได้ด้วยสถานะ Cassie-Baxter มุมสัมผัสของน้ำบนพื้นผิวขรุขระคือ 148° มุมสัมผัสที่ดีที่สุดของหยดออกเทนบนพื้นผิวขรุขระคือเท่าใด
(A) 129°
(B) 134°
(C) 139°
(D) 124°


พิจารณาเมตริกต่อไปนี้:

ds^{2}=\frac{32}{\left(4-x^{2}-y^{2}\right)}\left(dx^{2}+dy^{2}\right)

พื้นที่ของทรงกลมเทียมที่มีรัศมี r=2 คือเท่าใด

หมายเหตุ: สำหรับคณิตศาสตร์ ให้ใช้โปรแกรมแก้ไข LaTeX
(A) 0
(B) 4\pi\left(x^{2}-y^{2}\right)
(C) 4\pi\left(x^{2}+y^{2}\right)
(D) +\infty


อะนิลีนถูกทำให้ร้อนด้วยกรดซัลฟิวริก ทำให้เกิดผลิตภัณฑ์ 1

1 ถูกบำบัดด้วยโซเดียมไบคาร์บอเนต ตามด้วยโซเดียมไนไตรต์และ HCl ทำให้เกิดผลิตภัณฑ์ 2

2 ถูกปล่อยให้ทำปฏิกิริยากับ 2-แนปทอล ทำให้เกิดผลิตภัณฑ์ขั้นสุดท้าย 3

มีสัญญาณไฮโดรเจนที่ไม่แลกเปลี่ยนกันกี่สัญญาณในสเปกตรัม 1H nmr ของ 3
(A) 9
(B) 6
(C) 7
(D) 8

อะนิลีนถูกทำให้ร้อนด้วยกรดซัลฟิวริก ทำให้เกิดผลิตภัณฑ์ 1

1 ถูกทำให้ร้อนด้วยโซเดียมไบคาร์บอเนต ตามด้วยโซเดียมไนไตรต์และ HCl ทำให้เกิดผลิตภัณฑ์ 2

2 ถูกปล่อยให้ทำปฏิกิริยากับ 2-แนปทอล ทำให้เกิดผลิตภัณฑ์ขั้นสุดท้าย 3

มีสัญญาณไฮโดรเจนที่ไม่แลกเปลี่ยนกันกี่สัญญาณในสเปกตรัม 1H nmr ของ 3
(A) 9
(B) 6
(C) 7
(D) 8


อนุภาคครึ่งสปินอยู่ในสถานะซูเปอร์โพซิชันเชิงเส้น 0.5|\uparrow\rangle+sqrt(3)/2|\downarrow\rangle ของสถานะสปินขึ้นและสปินลง หาก |\uparrow\rangle และ |\downarrow\rangle เป็นสถานะลักษณะเฉพาะของ \sigma{z} แล้วค่าคาดหวังจนถึงหนึ่งตำแหน่งทศนิยมของตัวดำเนินการ 10\sigma{z}+5\sigma_{x} คือเท่าใด ในที่นี้ สัญลักษณ์มีความหมายตามปกติ
(A) 0.85
(B) -1.4
(C) 1.65
(D) -0.7


ในจักรวาลคู่ขนานที่แม่เหล็กสามารถมีขั้วเหนือหรือขั้วใต้ที่แยกจากกัน สมการของแมกซ์เวลล์ดูแตกต่างออกไป แต่โดยเฉพาะอย่างยิ่ง สมการใดที่แตกต่างกัน?
(A) สมการที่เกี่ยวข้องกับการแยกตัวและการม้วนงอของสนามแม่เหล็ก
(B) สมการที่เกี่ยวข้องกับการแยกตัวของสนามแม่เหล็ก
(C) สมการที่เกี่ยวข้องกับการหมุนเวียนของสนามแม่เหล็กและฟลักซ์ของสนามไฟฟ้า
(D) สมการที่เกี่ยวข้องกับการหมุนเวียนของสนามไฟฟ้าและการแยกตัวของสนามแม่เหล็ก


ในปฏิกิริยาไซโคลแอดดิชัน ระบบ π สองระบบจะรวมกันเพื่อสร้างโครงสร้างวงแหวนเดี่ยว ปฏิกิริยาเหล่านี้สามารถเกิดขึ้นได้ภายใต้สภาวะสองอย่าง ได้แก่ สภาวะความร้อนและสภาวะโฟโตเคมี ปฏิกิริยาเหล่านี้ปฏิบัติตามกลไกทั่วไปที่กำหนดไว้ด้านล่าง
เอทิลีน + เอทิลีน (ความร้อน) ----- ไซโคลบิวเทน
กล่าวถึงผลิตภัณฑ์ไซโคลแอดดิชันของปฏิกิริยาต่อไปนี้ (E)-penta-1,3-diene + acrylonitrile ---> A
cyclopentadiene + methyl acrylate (Heat) ---> B
(A) A = cyclohexa-2,4-diene-1-carbonitrile, B = methyl (1R,2S,4R)-bicyclohept-5-ene-2-carboxylate
(B) A = 5-methylcyclohex-3-ene-1-carbonitrile, B = methyl (1R,2S,4R)-ไบไซโคลเฮปต์-5-เอเน-2-คาร์บอกซิเลต
(C) A = ไซโคลเฮกซา-2,4-ไดอีน-1-คาร์โบไนไตรล์, B = เมทิล (1R,2R,4R)-ไบไซโคลเฮปต์-5-เอเน-2-คาร์บอกซิเลต
(D) A = 5-methylcyclohex-3-ene-1-carbonitrile, B = methyl (1R,2R,4R)-bicyclohept-5-ene-2-carboxylate

ในปฏิกิริยาไซโคลแอดดิชัน ระบบ π สองระบบจะรวมกันเพื่อสร้างโครงสร้างวงแหวนเดี่ยว ปฏิกิริยาเหล่านี้สามารถเกิดขึ้นได้ภายใต้สภาวะสองอย่าง ได้แก่ สภาวะความร้อนและสภาวะโฟโตเคมี ปฏิกิริยาเหล่านี้ปฏิบัติตามกลไกทั่วไปที่กำหนดไว้ด้านล่าง
Ethene + ethene (Heat) ----- cyclobutane
กล่าวถึงผลิตภัณฑ์ไซโคลแอดดิชันของปฏิกิริยาต่อไปนี้
 (E)-penta-1,3-diene + acrylonitrile ---> A
cyclopentadiene + methyl acrylate (Heat) ---> B
(A) A = cyclohexa-2,4-diene-1-carbonitrile, B = methyl (1R,2S,4R)-bicyclohept-5-ene-2-carboxylate
(B) A = 5-methylcyclohex-3-ene-1-carbonitrile, B = methyl (1R,2S,4R)-bicyclohept-5-ene-2-carboxylate
(C) A = cyclohexa-2,4-diene-1-carboxylate, B = methyl (1R,2R,4R)-bicyclohept-5-ene-2-carboxylate
(D) A = 5-methylcyclohex-3-ene-1-carbonitrile, B = methyl (1R,2R,4R)-bicyclohept-5-ene-2-carboxylate

ในปฏิกิริยาไซโคลแอดดิชัน ระบบ π สองระบบจะรวมกันเพื่อสร้างโครงสร้างวงแหวนเดี่ยว ปฏิกิริยาเหล่านี้สามารถเกิดขึ้นได้ภายใต้สภาวะสองอย่าง ได้แก่ สภาวะความร้อนและสภาวะโฟโตเคมี ปฏิกิริยาเหล่านี้ปฏิบัติตามกลไกทั่วไปที่กำหนดไว้ด้านล่าง
เอทิลีน + เอทิลีน (ความร้อน) ----- ไซโคลบิวเทน
กล่าวถึงผลิตภัณฑ์ไซโคลแอดดิชันของปฏิกิริยาต่อไปนี้ (E)-penta-1,3-diene + acrylonitrile ---> A
cyclopentadiene + methyl acrylate (Heat) ---> B
(A) A = cyclohexa-2,4-diene-1-carbonitrile, B = methyl (1R,2S,4R)-bicyclohept-5-ene-2-carboxylate
(B) A = 5-methylcyclohex-3-ene-1-carbonitrile, B = methyl (1R,2S,4R)-bicyclohept-5-ene-2-carboxylate
(C) A = cyclohexa-2,4-diene-1-carbonitrile, B = methyl (1R,2R,4R)-bicyclohept-5-ene-2-carboxylate
(D) A = 5-เมทิลไซโคลเฮกซ์-3-เอเน่-1-คาร์โบไนไตรล์ B = เมทิล (1R,2R,4R)-ไบไซโคลเฮปต์-5-เอเน่-2-คาร์บอกซิเลต


ในการตรวจสอบสาเหตุของโรคทางพันธุกรรมที่ซับซ้อน คุณต้องเพาะเลี้ยงเซลล์ของผู้ป่วยและทำการจัดลำดับดีเอ็นเอเพื่อตรวจจับการกลายพันธุ์ในยีนที่มีแนวโน้ม วิธีนี้เผยให้เห็นการกลายพันธุ์ในยีน HOXB2 ซึ่งพบได้เฉพาะในเซลล์ของผู้ป่วยเท่านั้น และไม่พบในเซลล์ควบคุมที่แข็งแรง หากต้องการเรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับบทบาทของการกลายพันธุ์นี้ในโรค คุณต้องการสำรวจความสัมพันธ์ระหว่างโครงสร้างโครมาตินและการแสดงออกของยีนในเซลล์ของผู้ป่วย และเปรียบเทียบผลลัพธ์ของคุณกับเซลล์ที่แข็งแรง วิธีการแบบผสมผสานต่อไปนี้วิธีใดที่จะให้ผลลัพธ์ที่ช่วยในการตรวจสอบของคุณได้
(A) ChIP-seq และ RNA-seq
(B) การจับคู่โครโมโซม และ RNA-seq
(C) CHIP-seq RNA-seq และ qRT PCR
(D) CHIP-seq การจับคู่โครโมโซม และ qRT-PCR

ในการตรวจสอบสาเหตุของโรคทางพันธุกรรมที่ซับซ้อน คุณต้องเพาะเลี้ยงเซลล์ของผู้ป่วยและทำการจัดลำดับดีเอ็นเอเพื่อตรวจจับการกลายพันธุ์ในยีนที่มีแนวโน้ม วิธีนี้เผยให้เห็นการกลายพันธุ์ในยีน HOXB2 ที่มีอยู่ในเซลล์ของผู้ป่วยเท่านั้นและไม่อยู่ในกลุ่มควบคุมที่มีสุขภาพดี หากต้องการเรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับบทบาทของการกลายพันธุ์นี้ในโรค คุณต้องการสำรวจความสัมพันธ์ระหว่างโครงสร้างโครมาตินและการแสดงออกของยีนในเซลล์ของผู้ป่วยและเปรียบเทียบผลลัพธ์ของคุณกับเซลล์ที่มีสุขภาพดี วิธีการแบบผสมผสานต่อไปนี้วิธีใดที่จะให้ผลลัพธ์ที่ช่วยในการตรวจสอบของคุณได้
(A) ChIP-seq และ RNA-seq
(B) การวิเคราะห์โครงสร้างโครโมโซม และ RNA-seq
(C) ChIP-seq, RNA-seq, และ qRT-PCR
(D) ChIP-seq การวิเคราะห์โครงสร้างโครโมโซม และ qRT-PCR

ในการตรวจสอบสาเหตุของโรคทางพันธุกรรมที่ซับซ้อน คุณต้องเพาะเลี้ยงเซลล์ของผู้ป่วยและทำการจัดลำดับดีเอ็นเอเพื่อตรวจจับการกลายพันธุ์ในยีนที่มีแนวโน้ม วิธีนี้เผยให้เห็นการกลายพันธุ์ในยีน HOXB2 ซึ่งพบได้เฉพาะในเซลล์ของผู้ป่วยเท่านั้น และไม่พบในเซลล์ควบคุมที่แข็งแรง หากต้องการเรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับบทบาทของการกลายพันธุ์นี้ในโรค คุณต้องการสำรวจความสัมพันธ์ระหว่างโครงสร้างโครมาตินและการแสดงออกของยีนในเซลล์ของผู้ป่วย และเปรียบเทียบผลลัพธ์ของคุณกับเซลล์ที่แข็งแรง วิธีการแบบผสมผสานต่อไปนี้วิธีใดที่จะให้ผลลัพธ์ที่ช่วยในการตรวจสอบของคุณได้
(A) CHIP-seq และ RNA-seq
(B) การจับคอนฟอร์เมชันของโครโมโซม และ RNA-seq
(C) CHIP-seq RNA-seq และ qRT PCR
(D) CHIP-seq การจับคอนฟอร์เมชันของโครโมโซม และ qRT-PCR


เราต้องการละลาย Fe(OH)3 0.1 กรัม (ที่อุณหภูมิ 25°C) ในปริมาตรรวม 100 ซม.3 ปริมาตรขั้นต่ำ (ซม.3) ของกรดเบสโมโนเบสิกเข้มข้น 0.1 M ที่จำเป็นในการเตรียมสารละลายคือเท่าใด และค่า pH ของสารละลายที่ได้คือเท่าใด
(A) pH 2.04; 28.05 ซม.3
(B) pH 4.94; 20.40 ซม.3
(C) pH 3.16; 32.14 ซม.3
(D) pH 2.69; 30.09 ซม.3


คำนวณเวกเตอร์ลักษณะเฉพาะของตัวดำเนินการเชิงกลควอนตัม $\vec{P}$ สำหรับมิวออนตามทิศทางใดก็ได้ $\vec{n}$ ซึ่งอยู่ในระนาบ x-z ที่สอดคล้องกับค่าลักษณะเฉพาะ $+\hbar/2$ เมื่อกำหนดองค์ประกอบ $X$ $P_x$ ของตัวดำเนินการ $P$ ให้เป็น $\hbar/2$ คูณเมทริกซ์สี่เหลี่ยมจัตุรัสขนาด 2 คูณ 2 ที่มีองค์ประกอบในแถวแรกเป็น $(0 1)$ และในแถวที่สองเป็น $(1, 0)$ องค์ประกอบ $Y$ $P_y$ ของตัวดำเนินการจะกำหนดโดยผลคูณของ $\hbar/2$ และเมทริกซ์สี่เหลี่ยมจัตุรัสขนาด 2 คูณ 2 ที่มีองค์ประกอบในแถวแรกเป็น $(0, -i)$ และในแถวที่สองเป็น $(i, 0)$ ในที่สุดองค์ประกอบ $Z-$, $P_z$ ของตัวดำเนินการจะกำหนดโดยผลคูณของ $\hbar/2$ และเมทริกซ์สี่เหลี่ยมจัตุรัสขนาด 2x2 อีกตัวที่มีองค์ประกอบในแถวแรกเป็น $(1, 0)$ และในแถวที่สองเป็น $(0, -1)$ องค์ประกอบของเวกเตอร์ลักษณะเฉพาะที่ปรับมาตรฐานแล้วคืออะไร
(A) (\sqrt{2/3}\hbar, \sqrt{1/3}\hbar)
(B) (\sqrt{2/3}\hbar \cos(\theta/2), \sqrt{1/3}\hbar \sin (\theta/2))
(C) (\cos(\theta), e^{i\phi}\sin (\theta))
(D) (\cos(\theta/2), \sin (\theta/2))

คำนวณเวกเตอร์ลักษณะเฉพาะของตัวดำเนินการเชิงกลควอนตัม $\vec{P}$ สำหรับมิวออนตามทิศทางใดก็ได้ $\vec{n}$ ซึ่งอยู่ในระนาบ x-z ที่สอดคล้องกับค่าลักษณะเฉพาะ $+\hbar/2$ เมื่อกำหนดองค์ประกอบ $X$ $P_x$ ของตัวดำเนินการ $P$ ให้เป็น $\hbar/2$ คูณเมทริกซ์สี่เหลี่ยมจัตุรัสขนาด 2 คูณ 2 ที่มีองค์ประกอบในแถวแรกเป็น $(0 1)$ และในแถวที่สองเป็น $(1, 0)$ องค์ประกอบ $Y$ $P_y$ ของตัวดำเนินการจะกำหนดโดยผลคูณของ $\hbar/2$ และเมทริกซ์สี่เหลี่ยมจัตุรัสขนาด 2 คูณ 2 ที่มีองค์ประกอบในแถวแรกเป็น $(0, -i)$ และในแถวที่สองเป็น $(i, 0)$ ในที่สุดองค์ประกอบ $Z-$ $P_z$ ของตัวดำเนินการจะกำหนดโดยผลคูณของ $\hbar/2$ และเมทริกซ์สี่เหลี่ยมจัตุรัสขนาด 2x2 อีกตัวที่มีองค์ประกอบในแถวแรกเป็น $(1, 0)$ และในแถวที่สองเป็น $(0, -1)$ องค์ประกอบของเวกเตอร์ลักษณะเฉพาะที่ปรับมาตรฐานแล้วคืออะไร
(A) (\sqrt{2/3}\hbar, \sqrt{1/3}\hbar)
(B) (\sqrt{2/3}\hbar \cos(\theta/2), \sqrt{1/3}\hbar \sin (\theta/2))
(C) (\cos(\theta), e^{i\phi}\sin (\theta))
(D) (\cos(\theta/2), \sin (\theta/2))


อนุภาคกลศาสตร์ควอนตัมที่มีมวล m เคลื่อนที่ในสองมิติในศักย์ต่อไปนี้เป็นฟังก์ชันของ (r,θ): V (r, θ) = 1/2 kr^2 + 3/2 kr^2 cos^2(θ)
หาสเปกตรัมพลังงาน
(A) E = (n_x+3*n_y+3/2) ℏ*sqrt(k/m))
(B) E = (2n_x+3n_y+1/2) ℏ*sqrt(k/m))
(C) E = (3n_x+2n_y+1/2) ℏ*sqrt(k/m))
(D) E = (2n_x+n_y+3/2)ℏ*sqrt(k/m)

อนุภาคกลศาสตร์ควอนตัมที่มีมวล m เคลื่อนที่ในสองมิติในศักย์ต่อไปนี้ เป็นฟังก์ชันของ (r,θ): V (r, θ) = 1/2 kr^2 + 3/2 kr^2 cos^2(θ)
หาสเปกตรัมพลังงาน
(A) E = (n_x+3*n_y+3/2) ℏ*sqrt(k/m))
(B) E = (2n_x+3n_y+1/2) ℏ*sqrt(k/m))
(C) E = (3n_x+2n_y+1/2) ℏ*sqrt(k/m))
(D) E = (2n_x+n_y+3/2)ℏ*sqrt(k/m)


นักวิทยาศาสตร์ 1 กำลังศึกษาแผนที่การเชื่อมโยงใน Drosophila โดยเฉพาะอย่างยิ่ง นักวิทยาศาสตร์ 1 กำลังหาการเชื่อมโยงระหว่างยีน 3 ตัวในหนึ่งการผสมพันธุ์ ซึ่งเรียกอีกอย่างว่าการทดสอบแบบสามจุด ยีนที่ศึกษานี้ได้แก่ V, CV และ CT เพื่อให้ได้ข้อมูลที่ต้องการ จะต้องผสมพันธุ์ตัวเมียสามสายพันธุ์และตัวผู้ทดสอบ (ตัวผู้ด้อยสามสายพันธุ์) การวิเคราะห์ข้อมูลจากการผสมข้ามพันธุ์นี้ แผนที่พันธุกรรมและหน่วยแผนที่พันธุกรรม (m.u.) อ่านได้ดังนี้:

V - - CT - CV
V -> CV: 18.5%
V -> CT: 13.2%
CV -> CT: 6.4 %

นักวิทยาศาสตร์ 1 ตั้งคำถามเกี่ยวกับข้อมูล โดยถามว่า "เหตุใดการเพิ่ม V -> CT และ CV -> CT (13.2% + 6.4%) จึงมากกว่า m.u. สำหรับ V -> CV (18.5%)?
(A) การรบกวนแบบรีคอมบิแนนท์
(B) ลำดับยีนกลับด้าน
(C) การจัดวางตำแหน่งโลคัสผิดพลาด
(D) เหตุการณ์ครอสโอเวอร์สองครั้ง

นักวิทยาศาสตร์ 1 กำลังศึกษาแผนที่การเชื่อมโยงใน Drosophila โดยเฉพาะอย่างยิ่ง นักวิทยาศาสตร์ 1 กำลังหาการเชื่อมโยงระหว่างยีน 3 ตัวในหนึ่งการผสมพันธุ์ ซึ่งเรียกอีกอย่างว่าการทดสอบแบบสามจุด ยีนที่ศึกษานี้ได้แก่ V, CV และ CT เพื่อให้ได้ข้อมูลที่ต้องการ จะต้องผสมพันธุ์ตัวเมียที่มีสามยีนผสมและตัวผู้ทดสอบ (ตัวผู้ที่มียนีด้ยอสามตัว) จากการวิเคราะห์ข้อมูลจากการผสมข้ามพันธุ์นี้ จะเห็นได้ว่าการทำแผนที่พันธุกรรมและหน่วยแผนที่พันธุกรรม (m.u.) อ่านได้ดังนี้:

V - - CT - CV
V -> CV: 18.5%
V -> CT: 13.2%
CV -> CT: 6.4 %

นักวิทยาศาสตร์ 1 ตั้งคำถามเกี่ยวกับข้อมูล โดยถามว่า "เหตุใดการเพิ่ม V -> CT และ CV -> CT (13.2% + 6.4%) จึงมากกว่า m.u. ของ V -> CV (18.5%)?
(A) การรบกวนแบบรีคอมบิแนนท์
(B) ลำดับยีนกลับกัน
(C) การวางตำแหน่งโลคัสผิดพลาด
(D) เหตุการณ์ครอสโอเวอร์คู่

นักวิทยาศาสตร์ 1 กำลังศึกษาแผนที่การเชื่อมโยงใน Drosophila โดยเฉพาะอย่างยิ่ง นักวิทยาศาสตร์ 1 กำลังหาการเชื่อมโยงระหว่างยีน 3 ตัวในหนึ่งการผสมพันธุ์ ซึ่งเรียกอีกอย่างว่าการทดสอบแบบสามจุด ยีนที่ศึกษานี้ได้แก่ V, CV และ CT เพื่อให้ได้ข้อมูลที่ต้องการ จะต้องผสมพันธุ์ตัวเมียสามสายพันธุ์และตัวผู้ทดสอบ (ตัวผู้ด้อยสามสายพันธุ์) จากการวิเคราะห์ข้อมูลจากการผสมข้ามพันธุ์นี้ จะเห็นได้ว่าการทำแผนที่พันธุกรรมและหน่วยแผนที่พันธุกรรม (m.u.) อ่านได้ดังนี้:

V - - CT - CV
V -> CV: 18.5%
V -> CT: 13.2%
CV -> CT: 6.4 %

นักวิทยาศาสตร์ 1 ตั้งคำถามเกี่ยวกับข้อมูล โดยถามว่า "เหตุใดการเพิ่ม V -> CT และ CV -> CT (13.2% + 6.4%) จึงมากกว่า m.u. ของ V -> CV (18.5%)?
(A) การรบกวนแบบรีคอมบิแนนท์
(B) ลำดับยีนกลับกัน
(C) การวางตำแหน่งโลคัสผิดพลาด
(D) เหตุการณ์ครอสโอเวอร์คู่


ข้อความต่อไปนี้ข้อใดเป็นการตีความทางกายภาพที่ถูกต้องของคอมมิวเตเตอร์ของเมทริกซ์แกมมา 2 ตัว คือ i/2 [gamma^mu, gamma^nu]

1. มีส่วนสนับสนุนโมเมนตัมเชิงมุมของสนามดิแรก
2. มีส่วนสนับสนุนโมเมนตัมสี่เท่าของสนามดิแรก
3. สร้างการแปลงของปวงกาเรทั้งหมดของสนามดิแรก
4. สร้างการแปลงของลอเรนซ์ทั้งหมดของสนามดิแรก
(A) 1 และ 3
(B) 2 และ 4
(C) 2 และ 3
(D) 1 และ 4

ข้อความต่อไปนี้ข้อใดเป็นการตีความทางกายภาพที่ถูกต้องของคอมมิวเตเตอร์ของเมทริกซ์แกมมา 2 ตัว คือ i/2 [gamma^mu, gamma^nu]

1. มีส่วนเพิ่มโมเมนตัมเชิงมุมของสนามดิแรก
2. มีส่วนเพิ่มโมเมนตัมสี่เท่าของสนามดิแรก
3. สร้างการแปลงของพัวงกาเรทั้งหมดของสนามดิแรก
4. สร้างการแปลงของลอเรนซ์ทั้งหมดของสนามดิแรก
(A) 1 และ 3
(B) 2 และ 4
(C) 2 และ 3
(D) 1 และ 4

ข้อความต่อไปนี้ข้อใดเป็นการตีความทางกายภาพที่ถูกต้องของตัวสับเปลี่ยนของเมทริกซ์แกมมาสองตัว i/2 [gamma^mu, gamma^nu]

1. มีส่วนสนับสนุนโมเมนตัมเชิงมุมของสนามดิแรก
2. มีส่วนสนับสนุนโมเมนตัมสี่ตัวของสนามดิแรก
3. สร้างการแปลงของปวงกาเรทั้งหมดของสนามดิแรก
4. สร้างการแปลงของลอเรนตซ์ทั้งหมดของสนามดิแรก
(A) 1 และ 3
(B) 2 และ 4
(C) 2 และ 3
(D) 1 และ 4


จักรวาลเต็มไปด้วยไมโครเวฟพื้นหลังของจักรวาล ลองพิจารณาการทำลายล้างรังสีแกมมาพลังงานสูงด้วยโฟตอนจากรังสี CMB ให้เป็นอิเล็กตรอน-โพซิตรอน นั่นคือ รังสีแกมมามีพลังงานเท่าใดจึงจะมีอายุขัยในจักรวาลที่จำกัดด้วยกระบวนการนี้ เมื่อทราบว่าพลังงานโฟตอนเฉลี่ยของ CMB คือ 10-3 eV
(A) 1.8*1e5 GeV
(B) 3.9*1e5 GeV
(C) 9.5*1e4 GeV
(D) 2.6*1e5 GeV

จักรวาลเต็มไปด้วยไมโครเวฟพื้นหลังของจักรวาล ลองพิจารณาการทำลายล้างรังสีแกมมาพลังงานสูงด้วยโฟตอนจากรังสี CMB ให้เป็นอิเล็กตรอน-โพซิตรอน นั่นคือ \gamma\gamma\rightarrow e^{+}e^{-}$ รังสีแกมมาจะมีอายุขัยในจักรวาลจำกัดจากพลังงานใดเนื่องจากกระบวนการนี้ เมื่อทราบว่าพลังงานโฟตอนเฉลี่ยของ CMB คือ 10^{-3}eV$
(A) 1.8*1e5 GeV
(B) 3.9*1e5 GeV
(C) 9.5*1e4 GeV
(D) 2.6*1e5 GeV

จักรวาลเต็มไปด้วยไมโครเวฟพื้นหลังของจักรวาล ลองพิจารณาการทำลายล้างรังสีแกมมาพลังงานสูงด้วยโฟตอนจากรังสี CMB ให้เป็นอิเล็กตรอน-โพซิตรอน นั่นคือ _gamma_gamma_rightarrow e^{+}e^{-}$ รังสีแกมมาจะมีอายุขัยในจักรวาลจํากัดโดยกระบวนการนี้ ตั้งแต่พลังงานใด เมื่อทราบว่าพลังงานโฟตอนเฉลี่ยของ CMB คือ 10^{-3}eV$
(A) 1.8*1e5 GeV
(B) 3.9*1e5 GeV
(C) 9.5*1e4 GeV
(D) 2.6*1e5 GeV


คุณทำการทดลองปริมาณสูงกับลูพินสีขาวเพื่อค้นหายีนที่มีส่วนสนับสนุนการต้านทานโรคเชื้อราแอนแทรคโนส เป็นผลให้คุณได้รับยีนสามยีนที่มีหน้าที่ไม่ทราบแน่ชัด ได้แก่ G1, G2 และ G3 คุณสร้างยีนกลายพันธุ์ที่ถูกน็อคเอาต์สามยีน ได้แก่ g1, g2 และ g3 และยีนกลายพันธุ์คู่หนึ่ง ได้แก่ g1g2, g1g3 และ g2g3 คุณทราบว่ายีนเหล่านี้อย่างน้อยหนึ่งยีนเป็นปัจจัยการถอดรหัสที่ทำหน้าที่ก่อนหน้ายีนอื่น คุณเริ่มทดสอบพืชกลายพันธุ์เหล่านี้: พืชเหล่านี้มีความไวต่อโรคแอนแทรคโนสมากกว่าพืชป่าหรือไม่ เนื่องจากพืชเหล่านี้ไม่สามารถผลิตผลิตภัณฑ์ยีนบางชนิดได้
หลังจากทดสอบกับเชื้อก่อโรคแล้ว คุณจะได้รับผลลัพธ์ต่อไปนี้ โดยที่ 100% คือระดับความต้านทานต่อเชื้อก่อโรคในกลุ่มควบคุม 50% คือครึ่งหนึ่งของความต้านทานของกลุ่มควบคุม 25% คือหนึ่งในสี่ของความต้านทานของกลุ่มควบคุม 0% ‒ พืชทั้งหมดแสดงอาการติดเชื้อ:
- ความต้านทานของ g1: 75% ของการควบคุม
- ความต้านทานของ g2: 0% จากการควบคุม
- ความต้านทานของ g3: 50% จากการควบคุม
- ความต้านทานของ g1g3: 10% จากการควบคุม
- ความต้านทานของ g2g3: 0% จากการควบคุม
- ความต้านทานของ g1g2: 0% จากการควบคุม

คุณสามารถสรุปอะไรเกี่ยวกับปฏิสัมพันธ์ของยีนเหล่านี้จากการทดลองนี้ได้บ้าง
(A) G2 เป็นปัจจัยการถอดรหัส G1 และ G3 แสดงลักษณะพหุโทรปี G1 มีลักษณะเอพิสตาติกไปทาง G3
(B) G2 เป็นปัจจัยการถอดรหัส G1 และ G3 มีโปรโมเตอร์ตัวเดียวกัน G3 มีลักษณะเอพิสตาติกไปทาง G1
(C) G1 เป็นปัจจัยการถอดรหัส G2 และ G3 แสดงลักษณะพหุโทรปี G2 มีลักษณะเอพิสตาติกไปทาง G1
(D) G2 เป็นปัจจัยการถอดรหัส G1 และ G3 แสดงการซ้ำซ้อนของยีน G1 มีลักษณะเอพิสตาติกไปทาง G3

คุณทำการทดลองปริมาณสูงกับลูพินสีขาวเพื่อค้นหายีนที่มีส่วนสนับสนุนการต้านทานโรคเชื้อราแอนแทรคโนส เป็นผลให้คุณได้รับยีนสามยีนที่มีหน้าที่ไม่ทราบแน่ชัด ได้แก่ G1, G2 และ G3 คุณสร้างยีนกลายพันธุ์ที่ถูกน็อคเอาต์สามยีน ได้แก่ g1, g2 และ g3 และยีนกลายพันธุ์คู่หนึ่ง ได้แก่ g1g2, g1g3 และ g2g3 คุณทราบว่ายีนเหล่านี้อย่างน้อยหนึ่งยีนเป็นปัจจัยการถอดรหัสที่ทำหน้าที่ก่อนหน้ายีนอื่น คุณเริ่มทดสอบพืชกลายพันธุ์เหล่านี้: พืชเหล่านี้มีความไวต่อโรคแอนแทรคโนสมากกว่าพืชป่าหรือไม่ เนื่องจากพืชเหล่านี้ไม่สามารถผลิตผลิตภัณฑ์ยีนบางชนิดได้
หลังจากทดสอบกับเชื้อก่อโรคแล้ว คุณจะได้รับผลลัพธ์ต่อไปนี้ โดยที่ 100% คือระดับความต้านทานต่อเชื้อก่อโรคในกลุ่มควบคุม 50% คือครึ่งหนึ่งของความต้านทานของกลุ่มควบคุม 25% คือหนึ่งในสี่ของความต้านทานของกลุ่มควบคุม 0% ‒ พืชทั้งหมดแสดงอาการติดเชื้อ:
- ความต้านทานของ g1: 75% ของการควบคุม
- ความต้านทานของ g2: 0% จากการควบคุม
- ความต้านทานของ g3: 50% จากการควบคุม
- ความต้านทานของ g1g3: 10% จากการควบคุม
- ความต้านทานของ g2g3: 0% จากการควบคุม
- ความต้านทานของ g1g2: 0% จากการควบคุม

คุณสามารถสรุปอะไรเกี่ยวกับปฏิสัมพันธ์ของยีนเหล่านี้จากการทดลองนี้ได้บ้าง
(A) G2 เป็นปัจจัยการถอดรหัส G1 และ G3 แสดงลักษณะพหุโทรปี G1 มีลักษณะเอพิสตาซิสไปทาง G3
(B) G2 เป็นปัจจัยการถอดรหัส G1 และ G3 มีโปรโมเตอร์ตัวเดียวกัน G3 มีลักษณะเอพิสตาซิสไปทาง G1
(C) G1 เป็นปัจจัยการถอดรหัส G2 และ G3 แสดงลักษณะพหุโทรปี G2 มีลักษณะเอพิสตาซิสไปทาง G1
(D) G2 เป็นปัจจัยการถอดรหัส G1 และ G3 แสดงการซ้ำซ้อนของยีน G1 มีลักษณะเอพิสตาซิสไปทาง G3


เมื่อ KClO3 49 กรัมสลายตัว O2 ที่ได้จะทำปฏิกิริยากับโลหะที่ไม่บริสุทธิ์ 10.8 กรัม (มีความบริสุทธิ์ 20%) เพื่อสร้างออกไซด์ของโลหะ คำนวณปริมาณคาร์บอนที่จำเป็นในการเปลี่ยนออกไซด์ของโลหะกลับเป็นโลหะบริสุทธิ์ โลหะชนิดนี้มีโครงสร้างเป็นแอมโฟเทอริกและเป็นหนึ่งในโลหะที่พบมากที่สุดในเปลือกโลก
(A) 0.48 กรัม
(B) 0.36 กรัม
(C) 0.06 กรัม
(D) 0.72 กรัม

เมื่อ KClO3 49 กรัมสลายตัว O2 ที่ได้จะทำปฏิกิริยากับโลหะที่ไม่บริสุทธิ์ 10.8 กรัม (มีความบริสุทธิ์ 20%) เพื่อสร้างออกไซด์ของโลหะ คำนวณปริมาณคาร์บอนที่จำเป็นในการเปลี่ยนออกไซด์ของโลหะกลับเป็นโลหะบริสุทธิ์ โลหะชนิดนี้มีสภาพเป็นแอมโฟเทอริกและเป็นหนึ่งในโลหะที่พบมากที่สุดในเปลือกโลก
(A) 0.48 กรัม
(B) 0.36 กรัม
(C) 0.06 กรัม
(D) 0.72 กรัม


โมเลกุลใดต่อไปนี้มีสมมาตร c3h? ไตรไอโซโพรพิลโบเรต
ควินูคลิดีน
เบนโซ[1,2-c:3,4-c':5,6-c'']ไตรฟูแรน-1,3,4,6,7,9-เฮกซาโอน
ไตรฟีนิลเอโน[1,2-c:5,6-c':9,10-c'']ไตรฟูแรน-1,3,6,8,11,13-เฮกซาโอน
(A) ไตรไอโซโพรพิลโบเรต
(B) ควินูคลิดีน
(C) เบนโซไตรฟูแรน-1,3,4,6,7,9-เฮกซาโอน
(D) ไตรฟีนิลเอโนไตรฟูแรน-1,3,6,8,11,13-เฮกซาโอน

โมเลกุลใดต่อไปนี้มีสมมาตร c3h
ไตรไอโซโพรพิลโบเรต
ควินูคลิดีน
เบนโซ[1,2-c:3,4-c':5,6-c''] ไตรฟูแรน-1,3,4,6,7,9-เฮกซาโอน
ไตรฟีนิลเอโน[1,2-c:5,6-c':9,10-c''] ไตรฟูแรน-1,3,6,8,11,13-เฮกซาโอน
(A) ไตรไอโซโพรพิลโบเรต
(B) ควินูคลิดีน
(C) เบนโซไตรฟูแรน-1,3,4,6,7,9-เฮกซาโอน
(D) ไตรฟีนิลเอโน ไตรฟูแรน-1,3,6,8,11,13-เฮกซาโอน


เหตุใดปฏิกิริยาไฮโดรโบเรชันระหว่างไดอีนคอนจูเกตและ Ipc2BH จึงสร้างผลิตภัณฑ์เดียวได้ แม้ว่าจะมีอุณหภูมิต่างกันก็ตาม
(A) ปฏิกิริยาที่กำหนดเป็นแบบจำเพาะต่อสเตอริโอ ดังนั้นจึงเกิดสเตอริโอไอโซเมอร์เพียงตัวเดียว
(B) การสร้างผลิตภัณฑ์นั้นไม่ขึ้นอยู่กับอุณหภูมิที่เกิดปฏิกิริยา
(C) ปฏิกิริยาดังกล่าวเป็นแบบซิน-แอดดิชัน ซึ่งหมายความว่าทั้งสองกลุ่มจะถูกเพิ่มลงในหน้าเดียวกัน ทำให้เกิดผลิตภัณฑ์เดียว
(D) เป็นปฏิกิริยาร่วมกัน และไม่สามารถจัดเรียงใหม่ได้

เหตุใดปฏิกิริยาไฮโดรโบเรชันระหว่างไดอีนคอนจูเกตและ Ipc2BH จึงสร้างผลิตภัณฑ์เดียวได้ แม้ว่าจะมีอุณหภูมิต่างกันก็ตาม
(A) ปฏิกิริยาที่กำหนดเป็นแบบจำเพาะต่อสเตอริโอ ดังนั้นจึงเกิดสเตอริโอไอโซเมอร์เพียงอันเดียว
(B) การก่อตัวของผลิตภัณฑ์นั้นไม่ขึ้นอยู่กับอุณหภูมิที่เกิดปฏิกิริยา
(C) ปฏิกิริยาดังกล่าวเป็นแบบซิน-แอดดิชัน ซึ่งหมายความว่าทั้งสองกลุ่มจะถูกเพิ่มลงในหน้าเดียวกัน ทำให้เกิดผลิตภัณฑ์เดียว
(D) เป็นปฏิกิริยาแบบร่วมกัน และไม่สามารถจัดเรียงใหม่ได้

เหตุใดปฏิกิริยาไฮโดรโบเรชันระหว่างไดอีนคอนจูเกตและ Ipc2BH จึงสร้างผลิตภัณฑ์เดียวได้ แม้ว่าจะมีอุณหภูมิต่างกันก็ตาม
(A) ปฏิกิริยาที่กำหนดเป็นแบบจำเพาะต่อสเตอริโอ ดังนั้นจึงเกิดสเตอริโอไอโซเมอร์เพียงอันเดียว
(B) การก่อตัวของผลิตภัณฑ์นั้นไม่ขึ้นอยู่กับอุณหภูมิที่เกิดปฏิกิริยา
(C) ปฏิกิริยาดังกล่าวเป็นแบบซิน-แอดดิชัน ซึ่งหมายความว่ากลุ่มทั้งสองจะถูกเพิ่มลงในหน้าเดียวกัน ทำให้เกิดผลิตภัณฑ์เดียว
(D) เป็นปฏิกิริยาแบบร่วมกัน และไม่สามารถจัดเรียงใหม่ได้


ให้แผ่นอนันต์ที่มีค่าการนำไฟฟ้าซิกม่าวางอยู่บนระนาบ x-y และให้ศักย์เวกเตอร์แม่เหล็ก A มีรูปแบบดังนี้: A=B*r/2 ในทิศทางฟี (ฟีคือมุมพิกัดทรงกระบอก) สำหรับ r ที่น้อยกว่า R, A=0 สำหรับ r ที่มากกว่า R โดยที่ R เป็นค่าคงที่ และ B เพิ่มขึ้นเชิงเส้นตามเวลาเมื่อ B=b*t (ค่าคงที่ b) ความหนาแน่นของกระแสที่เหนี่ยวนำบนแผ่นเนื่องจากการเปลี่ยนแปลงของศักย์เวกเตอร์คือเท่าใด
(A) sigma*b*r^2 / (2R) (สำหรับ r ที่เล็กกว่า R), sigma*b*R^2 / (2r) (สำหรับ r ที่มากกว่า R)
(B) sigma*b*r / 2 (สำหรับ r ที่เล็กกว่า R), sigma*b*R^3 / (2 r^2) (สำหรับ r ที่มากกว่า R)
(C) sigma*b*r (สำหรับ r ที่เล็กกว่า R), sigma*b*R^2 / r (สำหรับ r ที่มากกว่า R)
(D) sigma*b*r / 2 (สำหรับ r ที่เล็กกว่า R) , sigma*b*R^2 / (2r) (สำหรับ r ที่มากกว่า R)

ให้แผ่นอนันต์ที่มีค่าการนำไฟฟ้าซิกม่าวางอยู่บนระนาบ x-y และให้ศักย์เวกเตอร์แม่เหล็ก A มีรูปแบบดังนี้: A=B*r/2 ในทิศทางฟี (ฟีคือมุมพิกัดทรงกระบอก) สำหรับ r ที่น้อยกว่า R, A=0 สำหรับ r ที่มากกว่า R โดยที่ R เป็นค่าคงที่ และ B เพิ่มขึ้นเชิงเส้นตามเวลาเมื่อ B=b*t (ค่าคงที่ b) ความหนาแน่นของกระแสที่เหนี่ยวนำบนแผ่นเนื่องจากการเปลี่ยนแปลงของศักย์เวกเตอร์คือเท่าใด
(A) sigma*b*r^2 / (2R) (สำหรับ r ที่เล็กกว่า R), sigma*b*R^2 / (2r) (สำหรับ r ที่มากกว่า R)
(B) sigma*b*r / 2 (สำหรับ r ที่เล็กกว่า R), sigma*b*R^3 / (2 r^2) (สำหรับ r ที่มากกว่า R)
(C) sigma*b*r (สำหรับ r ที่เล็กกว่า R), sigma*b*R^2 / r (สำหรับ r ที่มากกว่า R)
(D) sigma*b*r / 2 (สำหรับ r ที่เล็กกว่า R), sigma*b*R^2 / (2r) (สำหรับ r ที่มากกว่า R)

ให้แผ่นอนันต์ที่มีค่าการนำไฟฟ้าซิกม่าวางอยู่บนระนาบ x-y และให้ศักย์เวกเตอร์แม่เหล็ก A มีรูปแบบดังนี้: A=B*r/2 ในทิศทาง phi (phi คือมุมพิกัดทรงกระบอก) สำหรับ r ที่น้อยกว่า R, A=0 สำหรับ r ที่มากกว่า R โดยที่ R เป็นค่าคงที่ และ B เพิ่มขึ้นเชิงเส้นตามเวลาเมื่อ B=b*t (ค่าคงที่ b) ขนาดของความหนาแน่นของกระแสที่เหนี่ยวนำบนแผ่นเนื่องจากการเปลี่ยนแปลงของศักย์เวกเตอร์คือเท่าใด
(A) sigma*b*r^2 / (2R) (สำหรับ r ที่เล็กกว่า R), sigma*b*R^2 / (2r) (สำหรับ r ที่มากกว่า R)
(B) sigma*b*r / 2 (สำหรับ r ที่เล็กกว่า R), sigma*b*R^3 / (2 r^2) (สำหรับ r ที่มากกว่า R)
(C) sigma*b*r (สำหรับ r ที่เล็กกว่า R), sigma*b*R^2 / r (สำหรับ r ที่มากกว่า R)
(D) sigma*b*r / 2 (สำหรับ r ที่เล็กกว่า R), sigma*b*R^2 / (2r) (สำหรับ r ที่มากกว่า R)


ในช่วงไม่กี่ทศวรรษที่ผ่านมา การทำแผนที่การสะท้อนเสียง อินเตอร์เฟอโรเมทรี และการสังเกตอื่นๆ ทั่วสเปกตรัมแม่เหล็กไฟฟ้า ได้ถูกนำมาใช้เพื่อตรวจสอบโครงสร้างภายในของ AGN
ความสัมพันธ์กึ่งเชิงประจักษ์หลายอย่างระหว่างรัศมีภายในของทอรัสกับความส่องสว่างของ AGN ได้เกิดขึ้น สิ่งเหล่านี้อาจแตกต่างกันไปในขอบเขตตามความแม่นยำของการสังเกตและสมมติฐานพื้นฐาน
โดยปกติแล้วจะเปรียบเทียบกับโมเดล Barvainis พื้นฐาน
สมมติว่าแบบจำลองนี้และอุณหภูมิของการระเหิดของเม็ดฝุ่นคือ 900 K และความส่องสว่างแบบโบโลเมตริกของ AGN คือ 1.5*10^46 erg/s รัศมีภายในของพรูเป็นเท่าใด?

(สมมติว่าการแก้ไขโบโลเมตริกเท่ากับ 5 สำหรับช่วงความส่องสว่างของรังสียูวี)
(A) 15 ปีแสง
(B) 0.6 ปีแสง
(C) 0.1 ปีแสง
(D) 3 ปีแสง

ในช่วงไม่กี่ทศวรรษที่ผ่านมา การทำแผนที่การสะท้อน การรบกวน และการสังเกตอื่นๆ มากมายในสเปกตรัมแม่เหล็กไฟฟ้า ถูกนำมาใช้เพื่อตรวจสอบโครงสร้างภายในของ AGN
ความสัมพันธ์กึ่งเชิงประจักษ์ต่างๆ ระหว่างรัศมีภายในของทอรัสและความส่องสว่างของ AGN ได้เกิดขึ้น ความสัมพันธ์เหล่านี้อาจแตกต่างกันไปในระดับหนึ่ง ขึ้นอยู่กับความแม่นยำของการสังเกตและสมมติฐานที่อยู่เบื้องหลัง
โดยปกติจะเปรียบเทียบกับแบบจำลองพื้นฐานของ Barvainis
โดยถือว่าแบบจำลองนี้ และอุณหภูมิของการระเหิดของเมล็ดฝุ่นคือ 900 K และความส่องสว่างโบโลเมตริกของ AGN คือ 1.5*10^46 เอิร์ก/วินาที รัศมีภายในของทอรัสคือเท่าใด

(สมมติว่าการแก้ไขโบโลเมตริกเป็น 5 สำหรับความส่องสว่างในช่วง UV)
(A) 15 พีซี
(B) 0.6 พีซี
(C) 0.1 พีซี
(D) 3 พีซี


การเคลือบจะถูกนำไปใช้กับวัสดุพิมพ์ซึ่งส่งผลให้พื้นผิวเรียบเนียนอย่างสมบูรณ์แบบ มุมสัมผัสที่วัดได้ของการเคลือบที่เรียบเนียนนี้คือ 127° และ 96° สำหรับน้ำและน้ำมันตามลำดับ จากนั้นจึงปรับเปลี่ยนสูตรการเคลือบ และเมื่อใช้กับวัสดุพิมพ์ประเภทเดียวกัน พื้นผิวจะมีความขรุขระ เมื่อหยดน้ำหรือน้ำมันตกลงบนพื้นผิวขรุขระ อากาศจะถูกกักไว้ในช่องว่างระหว่างพื้นผิวและหยดน้ำ หยดน้ำบนพื้นผิวขรุขระจะสัมผัสกับสารเคลือบ 47% และอากาศ 53% มุมสัมผัสของน้ำและน้ำมันที่วัดได้ของพื้นผิวขรุขระจะเป็นเท่าใด
(A) น้ำ = 151°, น้ำมัน = 136°
(B) น้ำ = 148°, น้ำมัน = 131°
(C) น้ำ = 140°, น้ำมัน = 118°
(D) น้ำ = 144°, น้ำมัน = 125°

การเคลือบจะถูกนำไปใช้กับวัสดุพิมพ์ซึ่งส่งผลให้พื้นผิวเรียบเนียนอย่างสมบูรณ์แบบ มุมสัมผัสที่วัดได้ของการเคลือบที่เรียบเนียนนี้คือ 127° และ 96° สำหรับน้ำและน้ำมันตามลำดับ จากนั้นจึงปรับเปลี่ยนสูตรการเคลือบ และเมื่อใช้กับวัสดุพิมพ์ประเภทเดียวกัน พื้นผิวจะมีความขรุขระ เมื่อหยดน้ำหรือน้ำมันตกลงบนพื้นผิวขรุขระ อากาศจะถูกกักไว้ในช่องว่างระหว่างพื้นผิวและหยดน้ำ หยดน้ำบนพื้นผิวขรุขระจะสัมผัสกับสารเคลือบอย่างมีประสิทธิภาพ 47% และอากาศ 53% มุมสัมผัสของน้ำและน้ำมันที่วัดได้ของพื้นผิวขรุขระจะเป็นเท่าใด
(A) น้ำ = 151°, น้ำมัน = 136°
(B) น้ำ = 148°, น้ำมัน = 131°
(C) น้ำ = 140°, น้ำมัน = 118°
(D) น้ำ = 144°, น้ำมัน = 125°


นักดาราศาสตร์กำลังศึกษาระบบดาวคู่สองระบบ ได้แก่ system_1 และ system_2 การสังเกตเผยให้เห็นว่าทั้งสองระบบแสดงสุริยุปราคาที่มีคาบ 2 ปีและ 1 ปีตามลำดับ สำหรับ system_1 และ system_2 ช่วงเวลาดังกล่าวคำนวณจากเวลาที่ผ่านไประหว่างสุริยุปราคาหลักสองครั้งติดต่อกัน การสังเกตด้วยสเปกโทรสโคปีเพิ่มเติมระบุว่าใน system_1 ดาวทั้งสองดวงแสดงการเปลี่ยนแปลงความเร็วในแนวรัศมีเป็นคลื่นไซน์โดยมีแอมพลิจูด 10 กม./วินาทีและ 5 กม./วินาที ใน system_2 แอมพลิจูดของการเปลี่ยนแปลงความเร็วในแนวรัศมีเป็นคลื่นไซน์ของ RV คือ 15 กม./วินาทีและ 10 กม./วินาที แล้ว system_1 มีมวลมากกว่า system_2 เท่าใด ลองพิจารณามวลของระบบว่าเป็นผลรวมของมวลของดาวสองดวง
(A) ~ 1.2
(B) ~ 0.7
(C) ~ 0.6
(D) ~ 0.4

นักดาราศาสตร์กำลังศึกษาระบบดาวคู่สองระบบ ได้แก่ system_1 และ system_2 การสังเกตเผยให้เห็นว่าทั้งสองระบบแสดงสุริยุปราคาที่มีคาบ 2 ปีและ 1 ปีตามลำดับ สำหรับ system_1 และ system_2 ช่วงเวลาดังกล่าวคำนวณจากเวลาที่ผ่านไประหว่างสุริยุปราคาหลักสองครั้งติดต่อกัน การสังเกตด้วยสเปกโทรสโคปีเพิ่มเติมบ่งชี้ว่าใน system_1 ดาวทั้งสองดวงแสดงการเปลี่ยนแปลงความเร็วในแนวรัศมีแบบไซน์โดยมีแอมพลิจูด 10 กม./วินาทีและ 5 กม./วินาที ใน system_2 แอมพลิจูดของการเปลี่ยนแปลงความเร็วในแนวรัศมีแบบไซน์ของ RV คือ 15 กม./วินาทีและ 10 กม./วินาที แล้ว system_1 มีมวลมากกว่า system_2 เท่าใด ลองพิจารณามวลของระบบว่าเป็นผลรวมของมวลของดาวทั้งสองดวง
(A) ~ 1.2
(B) ~ 0.7
(C) ~ 0.6
(D) ~ 0.4


หลักฐานการทดลองสำหรับทฤษฎีโครโมโซมได้มาจาก…..
(A) การทดลองที่โครมาทิดไม่ได้เกิดการคัดลอกในช่วงเมตาเฟส ส่งผลให้โครโมโซมในไข่ไม่แยกออกจากกัน
(B) การทดลองที่ตัวเมียที่มีตาแดงและตัวผู้ที่มีตาขาวผสมพันธุ์เพื่อให้ได้อัตราส่วน 1:1:1:1 ในรุ่น F3 สำหรับตัวเมียที่มีตาแดง / ตัวเมียที่มีตาขาว / ตัวผู้ที่มีตาแดง / ตัวผู้ที่มีตาขาว
(C) การทดลองที่ตัวเมียแมลงวันที่มีตาขาวผสมพันธุ์กับตัวผู้แมลงวันที่มีตาแดงเพื่อให้ได้อัตราส่วน F2 ที่ 3:1 โดยสังเกตได้เฉพาะตาขาวในตัวผู้เท่านั้น
(D) การทดลองที่โครมาทิดพี่น้องที่เหมือนกันถูกดึงเข้าหากันที่ขั้วของเซลล์ในช่วงแอนาเฟส

หลักฐานการทดลองสำหรับทฤษฎีโครโมโซมได้มาจาก…..
(A) การทดลองที่โครมาทิดไม่ได้เกิดการซ้ำซ้อนในช่วงเมตาเฟสซึ่งนำไปสู่การไม่แยกตัวของโครโมโซมในไข่
(B) การทดลองที่ตัวเมียที่มีตาแดงและตัวผู้ที่มีตาขาวผสมพันธุ์เพื่อให้ได้อัตราส่วน 1:1:1:1 ในรุ่น F3 สำหรับตัวเมียที่มีตาแดง / ตัวเมียที่มีตาขาว / ตัวผู้ที่มีตาแดง / ตัวผู้ที่มีตาขาว
(C) การทดลองที่ปีกแมลงวันตัวเมียที่มีตาขาวผสมพันธุ์กับตัวผู้ที่มีแมลงวันที่มีตาแดงเพื่อให้ได้อัตราส่วน F2 เท่ากับ 3:1 โดยสังเกตได้เฉพาะตาขาวในตัวผู้เท่านั้น
(D) การทดลองที่โครมาทิดพี่น้องที่เหมือนกันถูกดึงเข้าหากันที่ขั้วของเซลล์ในช่วงแอนาเฟส


นักวิทยาศาสตร์ตั้งเป้าที่จะวิเคราะห์นิวคลีโอไทด์ 200 ตัวที่อยู่รอบๆ rs113993960 และได้ผลลัพธ์ 4 รายการ ข้อใดต่อไปนี้แสดงถึงนิวคลีโอไทด์ 200 ตัวที่ถูกต้องซึ่งอยู่รอบๆ rs113993960
(A) 5'ATAATGATGG GATGATAATT GGAGGCAAGT GAATCCTGAG
CGTGATTTGA TAATGACCTA GTTTTATTTC CAGACTTCAC
TTCTAATGGT GATTATGGGA GAACTGGAGC CTTCAGAGGG
TAAAATTAAG CACAGTGGAA GAATTTCATT CTGTTCTCAG
TTTTCCTGGA TTATGCCTGG CACCATTAAA GAAAATATCA

3'TATGATGAAT TGGTGTTTCC ATAGATACAG AAGCGTCATC
AAAGCATGCC AACTAGAAGA GGTAAGAAAC TATGTGAAAA
CTTTTTGATT ATGCATATGA CTACCCAAAT TATATATTTG
ACCCTTCACA GCTCCATATT CAATCGGTTA GTCTACATAT
ATTTATGTTT CCTCTATGGG TGAATGGATC TAAGCTACTG
(B) 5'GAAAATATCA ATAATGATGG GATGATAATT GGAGGCAAGT
GAATCCTGAG CGTGATTTGA TAATGACCTA GTTTTATTTC
CAGACTTCAC TTCTAATGGT GATTATGGGA GAACTGGAGC
CTTCAGAGGG TAAAATTAAG CACAGTGGAA GAATTTCATT
CTGTTCTCAG TTTTCCTGGA TTATGCCTGG CACCATTAAA

3'ATAGATACAG TGGTGTTTCC TAAGCTACTG TATGATGAAT
AAGCGTCATC AAAGCATGCC AACTAGAAGA GGTAAGAAAC
TATGTGAAAA CTTTTTGATT ATGCATATGA CTACCCAAAT
TATATATTTG ACCCTTCACA GCTCCATATT CAATCGGTTA
GTCTACATATATTTATGTTT TGAATGGATC CCTCTATGGG
(C) 5'ATAATGATGG GATGATAATT GGAGGCAAGT GAATCCTGAG
CGTGATTTGA TAATGACCTA GTTTTATTTC CAGACTTCAC
TTCTAATGGT GATTATGGGA GAACTGGAGC CTTCAGAGGG
TAAAATTAAG CACAGTGGAA GAATTTCATT CTGTTCTCAG
TTTTCCTGGA TTATGCCTGG CACCATTAAA GAAAATATCA

3'AAGCGTCATC TGGTGTTTCC TATGATGAAT ATAGATACAG
AAAGCATGCC AACTAGAAGA GGTAAGAAAC TATGTGAAAA
CTTTTTGATT ATGCATATGA CTACCCAAAT TATATATTTG
ACCCTTCACA GCTCCATATT CAATCGGTTA GTCTACATAT
ATTTATGTTT TGAATGGATC TAAGCTACTG CCTCTATGGG
(D) 5'GATGATAATT GGAGGCAAGT GAATCCTGAG CGTGATTTGA
TAATGACCTA ATAATGATGG GTTTTATTTC CAGACTTCAC
TTCTAATGGT GATTATGGGA GAACTGGAGC CTTCAGAGGG
TAAAATTAAG CACAGTGGAA GAATTTCATT CTGTTCTCAG
TTTTCCTGGA TTATGCCTGG CACCATTAAA GAAAATATCA

3'TGGTGTTTCC TATGATGAAT ATAGATACAG AAGCGTCATC
AAAGCATGCC AACTAGAAGA GGTAAGAAAC TATGTGAAAA
CTTTTTGATT ATGCATATGA ACCCTTCACA CTACCCAAAT
TATATATTTG GCTCCATATT CAATCGGTTA GTCTACATAT
ATTTATGTTT CCTCTATGGG TAAGCTACTG TGAATGGATC


ในห้องปฏิบัติการวิจัยอุตสาหกรรม นักวิทยาศาสตร์คนหนึ่งทำการโพลีเมอไรเซชันเอทิลีนโดยใช้ระบบตัวเร่งปฏิกิริยาโลหะออร์แกนิกที่เป็นเนื้อเดียวกัน เพื่อสร้างพอลิเมอร์ที่มีความหนาแน่นสูง เขาตั้งใจจะเพิ่มระบบตัวเร่งปฏิกิริยาตัวที่สองเพื่อเพิ่มสาขาปกติในแกนหลักของพอลิเมอร์ โดยใช้เอทิลีนเป็นสารตั้งต้นเท่านั้น เขาปรึกษาหารือกับนักวิทยาศาสตร์อาวุโสซึ่งให้คำชี้แจงดังต่อไปนี้ “ระบบผสมผสานดังกล่าวได้รับการนำไปใช้ในระดับอุตสาหกรรมแล้วในสหรัฐอเมริกา เราสามารถใช้ตัวเร่งปฏิกิริยาของโลหะทรานสิชั่นกลุ่ม VIa ร่วมกับตัวกระตุ้นเฉพาะ ตัวกระตุ้นที่เป็นอะลูมิเนียมไม่สามารถใช้ได้กับขั้นตอนปฏิกิริยาเพิ่มเติมที่จำเป็น ตัวเร่งปฏิกิริยาโลหะมีค่าบางชนิดสามารถใช้ได้ แต่มีราคาแพงเกินไป”
คำชี้แจงสี่ข้อใดถูกต้องเกี่ยวกับการก่อตัวของพอลิเมอร์ที่มีสาขาปกติโดยใช้เอทิลีนเป็นโมโนเมอร์เท่านั้นและระบบตัวเร่งปฏิกิริยาคู่?
(A) ระบบผสมผสานดังกล่าวได้รับการนำไปใช้ในระดับอุตสาหกรรมแล้วในสหรัฐอเมริกา
(B) ตัวเร่งปฏิกิริยาโลหะมีค่าบางชนิดสามารถใช้ได้ แต่มีราคาแพงเกินไป
(C) ตัวกระตุ้นที่เป็นฐานอะลูมิเนียมไม่สามารถใช้ได้กับขั้นตอนปฏิกิริยาเพิ่มเติมที่จำเป็น
(D) เราสามารถใช้ตัวเร่งปฏิกิริยาของโลหะทรานสิชั่นกลุ่ม VIa ร่วมกับตัวกระตุ้นเฉพาะได้

ในห้องปฏิบัติการวิจัยอุตสาหกรรม นักวิทยาศาสตร์คนหนึ่งทำการโพลีเมอไรเซชันเอทิลีนโดยใช้ระบบตัวเร่งปฏิกิริยาโลหะออร์แกนิกที่เป็นเนื้อเดียวกัน เพื่อสร้างพอลิเมอร์ที่มีความหนาแน่นสูง เขาตั้งใจจะเพิ่มระบบตัวเร่งปฏิกิริยาตัวที่สองเพื่อเพิ่มสาขาปกติในแกนหลักของพอลิเมอร์ โดยใช้เอทิลีนเป็นสารตั้งต้นเท่านั้น เขาปรึกษาหารือกับนักวิทยาศาสตร์อาวุโสซึ่งให้คำชี้แจงดังต่อไปนี้ “ระบบผสมผสานดังกล่าวได้รับการนำไปใช้ในระดับอุตสาหกรรมแล้วในสหรัฐอเมริกา เราสามารถใช้ตัวเร่งปฏิกิริยาของโลหะทรานสิชั่นกลุ่ม VIa ร่วมกับตัวกระตุ้นเฉพาะ ตัวกระตุ้นที่เป็นอะลูมิเนียมไม่สามารถใช้ได้กับขั้นตอนปฏิกิริยาเพิ่มเติมที่จำเป็น ตัวเร่งปฏิกิริยาโลหะมีค่าบางชนิดสามารถใช้ได้ แต่มีราคาแพงเกินไป”
คำชี้แจงสี่ข้อใดถูกต้องเกี่ยวกับการก่อตัวของพอลิเมอร์ที่มีสาขาปกติโดยใช้เอทิลีนเป็นโมโนเมอร์เท่านั้นและระบบตัวเร่งปฏิกิริยาคู่?
(A) ระบบผสมผสานดังกล่าวได้รับการนำไปใช้ในระดับอุตสาหกรรมแล้วในสหรัฐอเมริกา
(B) ตัวเร่งปฏิกิริยาโลหะมีค่าบางชนิดสามารถใช้ได้ แต่มีราคาแพงเกินไป
(C) ตัวกระตุ้นที่ใช้อะลูมิเนียมเป็นฐานนั้นใช้ไม่ได้กับขั้นตอนปฏิกิริยาเพิ่มเติมที่จำเป็น
(D) เราสามารถใช้ตัวเร่งปฏิกิริยาของโลหะทรานสิชั่นกลุ่ม VIa ร่วมกับตัวกระตุ้นเฉพาะได้


นักเคมีทำปฏิกิริยากับ 2,3-diphenylbutane-2,3-diol กับกรดเพื่อผลิตภัณฑ์จากการกำจัด สเปกตรัม IR ของผลิตภัณฑ์ที่ได้แสดงแถบการดูดกลืนที่เข้มข้นที่ 1,690 CM^-1 คุณสามารถระบุเอกลักษณ์ของผลิตภัณฑ์ได้หรือไม่?
(A) 2,3-diphenylbut-3-en-2-ol
(B) 2,3-diphenyl-1,3-butadiene
(C) 2-methyl-1,2-diphenylpropan-1-one
(D) 3,3-diphenylbutan-2-one

นักเคมีทำปฏิกิริยากับ 2,3-diphenylbutane-2,3-diol กับกรดเพื่อผลิตภัณฑ์จากการกำจัด สเปกตรัม IR ของผลิตภัณฑ์ที่ได้มีแถบการดูดกลืนที่เข้มข้นที่ 1,690 CM^-1 คุณสามารถระบุเอกลักษณ์ของผลิตภัณฑ์ได้หรือไม่
(A) 2,3-diphenylbut-3-en-2-ol
(B) 2,3-diphenyl-1,3-butadiene
(C) 2-methyl-1,2-diphenylpropan-1-one
(D) 3,3-diphenylbutan-2-one

นักเคมีทำปฏิกิริยากับ 2,3-diphenylbutane-2,3-diol กับกรดเพื่อผลิตภัณฑ์กำจัด สเปกตรัม IR ของผลิตภัณฑ์ที่ได้แสดงแถบการดูดกลืนที่เข้มข้นที่ 1,690 CM^-1 คุณสามารถระบุเอกลักษณ์ของผลิตภัณฑ์ได้หรือไม่?
(A) 2,3-diphenylbut-3-en-2-ol
(B) 2,3-diphenyl-1,3-butadiene
(C) 2-methyl-1,2-diphenylpropan-1-one
(D) 3,3-diphenylbutan-2-one


ในบรรดาดาวเคราะห์นอกระบบต่อไปนี้ ดาวเคราะห์ดวงใดมีความหนาแน่นมากที่สุด

ก) ดาวเคราะห์ที่มีมวลเท่ากับโลกและรัศมีเท่ากับโลก
ข) ดาวเคราะห์ที่มีมวลเท่ากับโลก 2 เท่าและมีความหนาแน่นประมาณ 5.5 กรัมต่อลูกบาศก์เซนติเมตร
ค) ดาวเคราะห์ที่มีองค์ประกอบเหมือนกับโลกแต่มีมวลมากกว่าโลก 5 เท่า
ง) ดาวเคราะห์ที่มีองค์ประกอบเหมือนกับโลกแต่มีมวลเพียงครึ่งหนึ่งของโลก
(A) ก
(B) ข
(C) ง
(D) ค

ในบรรดาดาวเคราะห์นอกระบบต่อไปนี้ ดาวเคราะห์ดวงใดมีความหนาแน่นมากที่สุด

a) ดาวเคราะห์ที่มีมวลเท่ากับโลกและมีรัศมีเท่ากับโลก
b) ดาวเคราะห์ที่มีมวลเท่ากับโลก 2 เท่าและมีความหนาแน่นประมาณ 5.5 กรัม/ลูกบาศก์เซนติเมตร
c) ดาวเคราะห์ที่มีองค์ประกอบเหมือนกับโลกแต่มีมวลมากกว่าโลก 5 เท่า
d) ดาวเคราะห์ที่มีองค์ประกอบเหมือนกับโลกแต่มีมวลเพียงครึ่งหนึ่งของโลก
(A) ก
(B) ข
(C) ง
(D) ค

ในบรรดาดาวเคราะห์นอกระบบต่อไปนี้ ดาวเคราะห์ดวงใดมีความหนาแน่นมากที่สุด

ก) ดาวเคราะห์ที่มีมวลเท่ากับโลกและมีรัศมีเท่ากับโลก
ข) ดาวเคราะห์ที่มีมวลเท่ากับโลก 2 เท่าและมีความหนาแน่นประมาณ 5.5 กรัม/ลูกบาศก์เซนติเมตร
ค) ดาวเคราะห์ที่มีองค์ประกอบเหมือนกับโลกแต่มีมวลมากกว่าโลก 5 เท่า
ง) ดาวเคราะห์ที่มีองค์ประกอบเหมือนกับโลกแต่มีมวลเพียงครึ่งหนึ่งของโลก
(A) ก
(B) ข
(C) ง
(D) ค


ข้อความต่อไปนี้ทั้งหมดเกี่ยวกับชีววิทยาโมเลกุลของไวรัสโคโรนาสายพันธุ์ใหม่ 2019 (SARS‑CoV‑2) ถูกต้อง ยกเว้น
(A) การเลื่อนเฟรมไรโบโซมที่โปรแกรมไว้จะสร้างโพลีโปรตีนสองตัวใกล้กับปลาย 5` ของจีโนมโดยเคลื่อนกลับ 1 นิวคลีโอไทด์ด้วยความช่วยเหลือของนิวคลีโอไทด์ลื่นและปมเทียม การเลื่อนเฟรมไรโบโซมที่โปรแกรมไว้ของ SARS-CoV-2 ส่วนใหญ่มีโครงสร้างเดียวกันกับการเลื่อนเฟรมไรโบโซมที่โปรแกรมไว้ของ SARS-CoV
(B) อัตราการเลื่อนเฟรมในหลอดทดลองมีความสัมพันธ์เชิงเส้นกับจำนวนโครงร่างที่ปมเทียมสามารถนำมาใช้ได้ สัญญาณการเลื่อนเฟรมแบบโปรแกรม -1 ของ SARS-CoV และ SARS-CoV-2 ทั้งสองแสดงโครงร่างสองแบบเมื่ออยู่ภายใต้แรงดึง ซึ่งคล้ายกับปมเทียมอื่นๆ ที่กระตุ้นอัตราการเลื่อนเฟรมที่เทียบเคียงได้
(C) ORF3a ของ SARS-CoV-2 มีความสามารถในการกระตุ้นการเปิดใช้งาน/การแยกตัวของคาสเปส-8 โดยไม่ส่งผลต่อระดับการแสดงออกของ Bcl-2 การเปิดใช้งานคาสเปส-8 ได้รับการยอมรับว่าเป็นลักษณะเฉพาะของเส้นทางอะพอพโทซิสภายนอกผ่านตัวรับความตาย ในขณะที่ Bcl-2 มีบทบาทสำคัญในการเริ่มต้นเส้นทางไมโตคอนเดรีย สิ่งนี้ชี้ให้เห็นว่ากลไกที่ ORF3a ของ SARS-CoV-2 กระตุ้นอะพอพโทซิสคือผ่านเส้นทางอะพอพโทซิสภายนอก
(D) nsp10/nsp14-ExoN ของ SARS-CoV-2 ทำหน้าที่เป็นเฮเทอโรไดเมอร์ในกลไกการซ่อมแซมความไม่ตรงกัน โดเมน N-terminal ExoN ของ nsp14 สามารถจับกับ nsp10 ทำให้เกิดคอมเพล็กซ์เอ็กโซนิวคลีเอสที่ทำงานอยู่ซึ่งจะป้องกันการสลายตัวของ dsRNA

ข้อความต่อไปนี้ทั้งหมดเกี่ยวกับชีววิทยาโมเลกุลของไวรัสโคโรนาสายพันธุ์ใหม่ 2019 (SARS‑CoV‑2) ถูกต้อง ยกเว้น
(A) การเลื่อนเฟรมไรโบโซมที่โปรแกรมไว้จะสร้างโพลีโปรตีนสองตัวใกล้กับปลาย 5` ของจีโนมโดยเคลื่อนกลับ 1 นิวคลีโอไทด์ด้วยความช่วยเหลือของนิวคลีโอไทด์ลื่นและปมเทียม การเลื่อนเฟรมไรโบโซมที่โปรแกรมไว้ของ SARS-CoV-2 ส่วนใหญ่มีโครงสร้างเดียวกันกับการเลื่อนเฟรมไรโบโซมที่โปรแกรมไว้ของ SARS-CoV
(B) อัตราการเลื่อนเฟรมในหลอดทดลองมีความสัมพันธ์เชิงเส้นกับจำนวนโครงร่างที่ปมเทียมสามารถนำมาใช้ได้ ทั้งสัญญาณการเลื่อนเฟรมของ SARS-CoV และ SARS-CoV-2 Programmed -1 จะแสดงโครงร่างสองแบบเมื่ออยู่ภายใต้แรงดึง ซึ่งคล้ายกับปมเทียมอื่นๆ ที่กระตุ้นอัตราการเลื่อนเฟรมที่เทียบเคียงได้
(C) ORF3a ของ SARS-CoV-2 มีความสามารถในการกระตุ้นการเปิดใช้งาน/การแยกตัวของคาสเปส-8 โดยไม่ส่งผลต่อระดับการแสดงออกของ Bcl-2 การเปิดใช้งานคาสเปส-8 ได้รับการยอมรับว่าเป็นลักษณะเฉพาะของเส้นทางอะพอพโทซิสภายนอกผ่านตัวรับความตาย ในขณะที่ Bcl-2 มีบทบาทสำคัญในการเริ่มต้นเส้นทางไมโตคอนเดรีย สิ่งนี้ชี้ให้เห็นว่ากลไกที่ ORF3a ของ SARS-CoV-2 กระตุ้นอะพอพโทซิสคือผ่านเส้นทางอะพอพโทซิสภายนอก
(D) nsp10/nsp14-ExoN ของ SARS-CoV-2 ทำหน้าที่เป็นเฮเทอโรไดเมอร์ในกลไกการซ่อมแซมความไม่ตรงกัน โดเมน N-terminal ExoN ของ nsp14 สามารถจับกับ nsp10 ทำให้เกิดคอมเพล็กซ์เอ็กโซนิวคลีเอสที่ทำงานอยู่ซึ่งจะป้องกันการสลายตัวของ dsRNA


คุณสนใจที่จะศึกษาเกี่ยวกับมะเร็งเต้านมชนิดหายากในหนูทดลอง การวิจัยของคุณจนถึงขณะนี้แสดงให้เห็นว่าเซลล์มะเร็งมีการแสดงออกของยีนยับยั้งเนื้องอกที่สำคัญในระดับต่ำ คุณสงสัยว่ากลไกเอพิเจเนติกส์มีบทบาทอยู่ กลไกใดต่อไปนี้เหมาะสมที่สุดในการศึกษาสาเหตุของการเงียบยีนที่ตำแหน่งที่คุณสนใจ?
(A) คุณใช้การถ่ายยีนพลาสมิดเพื่อแสดงออกออนโคยีน Ras มากเกินไปในเซลล์มะเร็งของคุณ และเปรียบเทียบฟีโนไทป์ของเซลล์กับเซลล์ที่แข็งแรง
(B) คุณทำการจัดลำดับอาร์เอ็นเอในเซลล์มะเร็งเทียบกับเซลล์เต้านมที่แข็งแรงเพื่อวัดการเปลี่ยนแปลงการแสดงออกของยีนโดยรวมระหว่างประชากรเซลล์ทั้งสองกลุ่ม
(C) คุณทำการน็อกเอาต์ยีน DNMT3C ที่เกิดจาก CRISPR ในเซลล์มะเร็งของคุณเพื่อเพิ่มการทำงานของเอนไซม์เมทิลทรานสเฟอเรสของดีเอ็นเอ จากนั้นคุณจะทดสอบการแสดงออกของยีนระงับเนื้องอกในเซลล์มะเร็งดั้งเดิมเทียบกับการน็อคเอาท์ DNMT3C
(D) คุณทำการจัดลำดับไบซัลไฟต์ที่ตำแหน่งที่คุณสนใจในเซลล์มะเร็งของคุณและเปรียบเทียบรูปแบบกับเซลล์เต้านมที่แข็งแรง

คุณสนใจที่จะศึกษาเกี่ยวกับมะเร็งเต้านมชนิดหายากในหนูทดลอง การวิจัยของคุณจนถึงขณะนี้แสดงให้เห็นว่าเซลล์มะเร็งมีการแสดงออกของยีนยับยั้งเนื้องอกที่สำคัญในระดับต่ำ คุณสงสัยว่ากลไกเอพิเจเนติกส์มีบทบาทอยู่ กลไกใดต่อไปนี้เหมาะสมที่สุดในการศึกษาสาเหตุของการเงียบยีนที่ตำแหน่งที่คุณสนใจ?
(A) คุณใช้การถ่ายยีนพลาสมิดเพื่อแสดงออกออนโคยีน Ras เพิ่มการแสดงออกในเซลล์มะเร็งของคุณ และเปรียบเทียบฟีโนไทป์ของเซลล์กับเซลล์ที่แข็งแรง
(B) คุณทำการจัดลำดับอาร์เอ็นเอในเซลล์มะเร็งเทียบกับเซลล์เต้านมที่แข็งแรงเพื่อวัดการเปลี่ยนแปลงการแสดงออกของยีนโดยรวมระหว่างประชากรเซลล์ทั้งสองกลุ่ม
(C) คุณทำการน็อกเอาต์ยีน DNMT3C ที่เกิดจาก CRISPR ในเซลล์มะเร็งของคุณเพื่อลดการทำงานของเอนไซม์เมทิลทรานสเฟอเรสของดีเอ็นเอ จากนั้นคุณทดสอบการแสดงออกของยีนระงับเนื้องอกในเซลล์มะเร็งดั้งเดิมเทียบกับการน็อกเอาต์ DNMT3C
(D) คุณทำการจัดลำดับไบซัลไฟต์ที่ตำแหน่งที่คุณสนใจในเซลล์มะเร็งของคุณและเปรียบเทียบรูปแบบกับเซลล์เต้านมที่แข็งแรง


หาพลังงานจลน์ของอนุภาคผลิตภัณฑ์ใน
Pi(+) = mu(+) + nu
โดยที่ Pi(+) อยู่นิ่ง
มวลนิ่งของ Pi(+) และ mu(+) คือ 139.6 MeV และ 105.7 MeV ตามลำดับ
(A) 2.84 MeV, 26.8 MeV
(B) 7.2 MeV, 32.8 MeV
(C) 3.52 MeV, 20.8 MeV
(D) 4.12 MeV, 29.8 MeV


การวัดความเอียงของดาวเป็นสิ่งสำคัญในงานวิจัยเกี่ยวกับดาวและนอกระบบสุริยะ อย่างไรก็ตาม การวัดความเอียงของดาวถือเป็นความท้าทายที่สำคัญ โดยหากสมมติว่าความเอียงของดาวเป็นไปตามการกระจายแบบไอโซทรอปิก อัตราส่วนของจำนวนดาวที่มีมุมเอียงในช่วง 45 ถึง 90 องศาเทียบกับดาวที่มีความเอียงในช่วง 0 ถึง 45 องศาจะเป็นเท่าใด
(A) ~ 0.4
(B) ~ 1.0
(C) ~ 1.4
(D) ~ 2.4


สารละลายเมทานอลของ (R)-(+)-Limonene ถูกกวนกับ Pd/C ภายใต้บรรยากาศไฮโดรเจน หลังจากใช้ไฮโดรเจน 1 เทียบเท่าแล้ว ผลิตภัณฑ์ 1 จะถูกแยกออกมาเป็นผลิตภัณฑ์หลัก

1 จะได้รับการบำบัดด้วยกรด 3-คลอโรเปอร์เบนโซอิก ซึ่งทำให้เกิดผลิตภัณฑ์ 2

ผลิตภัณฑ์ 2 จะได้รับการบำบัดด้วยโซเดียมเมทอกไซด์ ซึ่งทำให้เกิดผลิตภัณฑ์ 3

ผลิตภัณฑ์ 3 จะได้รับการบำบัดด้วยกรดโพรพาโนอิก ไดไซโคลเฮกซิลคาร์โบไดอิไมด์ และ 4-ไดเมทิลอะมิโนไพริดีนในปริมาณที่เป็นตัวเร่งปฏิกิริยา ซึ่งทำให้เกิดผลิตภัณฑ์ 4

โครงสร้างที่ถูกต้องของผลิตภัณฑ์ 4 คืออะไร (ผลิตภัณฑ์ 4 มีอยู่ในรูปของส่วนผสมของไอโซเมอร์ คำตอบที่ถูกต้องคือหนึ่งในนั้น)
(A) (1S,2R,4R)-4-ไอโซโพรพิล-2-เมทอกซี-1-เมทิลไซโคลเฮกซิล โพรพิโอเนต
(B) (1S,2S,5R)-5-ไอโซโพรพิล-2-เมทอกซี-2-เมทิลไซโคลเฮกซิล โพรพิโอเนต
(C) 1-เมทอกซี-2-((S)-4-เมทิลไซโคลเฮก-3-เอ็น-1-อิล)โพรแพน-2-อิล โพรพิโอเนต
(D) (1S,2S,4R)-4-ไอโซโพรพิล-2-เมทอกซี-1-เมทิลไซโคลเฮกซิล โพรพิโอเนต

สารละลายเมทานอลของ (R)-(+)-Limonene ถูกกวนกับ Pd/C ภายใต้บรรยากาศไฮโดรเจน หลังจากใช้ไฮโดรเจน 1 เทียบเท่าแล้ว ผลิตภัณฑ์ 1 จะถูกแยกออกมาเป็นผลิตภัณฑ์หลัก

1 จะได้รับการบำบัดด้วยกรด 3-คลอโรเปอร์เบนโซอิก ซึ่งทำให้เกิดผลิตภัณฑ์ 2

ผลิตภัณฑ์ 2 จะได้รับการบำบัดด้วยโซเดียมเมทอกไซด์ ซึ่งทำให้เกิดผลิตภัณฑ์ 3

ผลิตภัณฑ์ 3 จะได้รับการบำบัดด้วยกรดโพรพาโนอิก ไดไซโคลเฮกซิลคาร์โบไดอิไมด์ และ 4-ไดเมทิลอะมิโนไพริดีนในปริมาณที่เป็นตัวเร่งปฏิกิริยา ซึ่งทำให้เกิดผลิตภัณฑ์ 4

โครงสร้างที่ถูกต้องของผลิตภัณฑ์ 4 คืออะไร (ผลิตภัณฑ์ 4 มีอยู่ในรูปของส่วนผสมของไอโซเมอร์ คำตอบที่ถูกต้องคือหนึ่งในนั้น)
(A) (1S,2R,4R)-4-ไอโซโพรพิล-2-เมทอกซี-1-เมทิลไซโคลเฮกซิล โพรพิโอเนต
(B) (1S,2S,5R)-5-ไอโซโพรพิล-2-เมทอกซี-2-เมทิลไซโคลเฮกซิล โพรพิโอเนต
(C) 1-เมทอกซี-2-((S)-4-เมทิลไซโคลเฮกซิล-3-เอ็น-1-อิล)โพรแพน-2-อิล โพรพิโอเนต
(D) (1S,2S,4R)-4-ไอโซโพรพิล-2-เมทอกซี-1-เมทิลไซโคลเฮกซิล โพรพิโอเนต


ChIP-seq บนตัวอย่างที่ตรึงด้วย PFA ด้วยแอนติบอดีต่อปัจจัยการถอดรหัส IKAROS ในเซลล์ B ของมนุษย์ตามด้วยการจัดลำดับรุ่นถัดไปและการควบคุมคุณภาพมาตรฐาน การจัดตำแหน่ง และขั้นตอนการเรียกพีค ทำให้เกิดพีค ChIP ที่หายไปเมื่อใช้การตรึง PFA+DSG เรามีแนวโน้มสูงสุดที่จะพบพีคที่หายไปดังกล่าวที่ใด
(A) ที่ตำแหน่งสุ่มในจีโนม
(B) ที่การทำซ้ำ
(C) ในอินทรอนของยีนขนาดใหญ่
(D) ที่โปรโมเตอร์และเอนฮานเซอร์ที่ทำงานอยู่

ChIP-seq บนตัวอย่างที่ตรึงด้วย PFA ด้วยแอนติบอดีต่อปัจจัยการถอดรหัส IKAROS ในเซลล์ B ของมนุษย์ ตามด้วยการจัดลำดับรุ่นถัดไปและการควบคุมคุณภาพมาตรฐาน การจัดตำแหน่ง และขั้นตอนการเรียกพีค ทำให้เกิดพีค ChIP ที่หายไปเมื่อใช้การตรึงด้วย PFA+DSG เรามีแนวโน้มสูงสุดที่จะพบพีคที่หายไปดังกล่าวที่ใด
(A) ที่ตำแหน่งสุ่มในจีโนม
(B) ที่การทำซ้ำ
(C) ในอินทรอนของยีนขนาดใหญ่
(D) ที่โปรโมเตอร์และเอนฮานเซอร์ที่ทำงานอยู่


เมทิลไอโซเอมิลคีโตนได้รับการบำบัดด้วยไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์และโบรอนไตรฟลูออไรด์ในไดเอทิลอีเธอร์ ทำให้เกิดผลิตภัณฑ์ใหม่ รูปแบบการแยกตัวของนิวเคลียสไฮโดรเจนที่ไร้การป้องกันมากที่สุดและเป็นอันดับสองในสเปกตรัม 1H NMR ของผลิตภัณฑ์นี้คือแบบใด
(A) ซิงเกลต์ ควอเตต
(B) ซิงเกลต์ ไตรเพล็ต
(C) ดับเพล็ต ไตรเพล็ต
(D) ไตรเพล็ต ซิงเกลต์

เมทิลไอโซเอไมล์คีโตนได้รับการบำบัดด้วยไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์และโบรอนไตรฟลูออไรด์ในไดเอทิลอีเธอร์ ทำให้เกิดผลิตภัณฑ์ใหม่ รูปแบบการแยกตัวของนิวเคลียสไฮโดรเจนที่ไร้การป้องกันมากที่สุดและเป็นอันดับสองในสเปกตรัม 1H NMR ของผลิตภัณฑ์นี้คือแบบใด
(A) ซิงเกลต์ ควอเตต
(B) ซิงเกลต์ ไตรเพล็ต
(C) ดับเบิล ไตรเพล็ต
(D) ไตรเพล็ต ซิงเกลต์


ระบุผลิตภัณฑ์ขั้นสุดท้ายที่เกิดขึ้นเมื่อไซโคลบิวทิล(ไซโคลโพรพิล)เมทานอลทำปฏิกิริยากับกรดฟอสฟอริกในน้ำ
(A) สไปโรอ็อกต์-5-เอเน่
(B) 1,2-ไดเมทิลไซโคลเฮกซะ-1,4-ไดอีน
(C) -1-เอเน่
(D) 1,2,3,4,5,6-เฮกซะไฮโดรเพนทาลีน

ระบุผลิตภัณฑ์ขั้นสุดท้ายที่เกิดขึ้นเมื่อไซโคลบิวทิล(ไซโคลโพรพิล)เมทานอลทำปฏิกิริยากับกรดฟอสฟอริกในน้ำ
(A) สไปโรอ็อกตา-5-เอเน่
(B) 1,2-ไดเมทิลไซโคลเฮกซะ-1,4-ไดอีน
(C) -1-เอเน่
(D) 1,2,3,4,5,6-เฮกซะไฮโดรเพนทาลีน


นักวิจัยกำลังพยายามตรวจจับการโคจรผ่านของดาวเคราะห์คล้ายโลก 2 ดวง ได้แก่ Planet_1 และ Planet_2 พวกเขามีเวลาในการสังเกตที่จำกัดและต้องการสังเกตดวงที่มีโอกาสโคจรผ่านมากที่สุด ดาวเคราะห์ทั้งสองดวงนี้ถูกตรวจพบแล้วโดยใช้วิธี RV ทำให้เราทราบมวลขั้นต่ำและคาบการโคจรของดาวเคราะห์ทั้งสองดวง แม้ว่าดาวเคราะห์ทั้งสองดวงจะมีมวลเท่ากัน แต่คาบการโคจรของ Planet_1 สั้นกว่าของ Planet_2 ถึง 3 เท่า ที่น่าสนใจคือ ทั้งสองดวงมีวงโคจรเป็นวงกลม นอกจากนี้ เรายังทราบมวลและรัศมีของดาวฤกษ์แม่ของดาวเคราะห์ทั้งสองดวงนี้ด้วย ดาวฤกษ์ที่มี Planet_1 มีมวลเป็นสองเท่าของดาวฤกษ์แม่ของ Planet_2 เนื่องจากดาวฤกษ์แม่ของ Planet_2 มีวิวัฒนาการเล็กน้อย ดาวฤกษ์แม่ทั้งสองดวงจึงมีรัศมีเท่ากัน จากข้อมูลที่ได้รับ นักวิจัยจึงเลือกที่จะสังเกตดังนี้:
(A) Planet_1 ได้รับความนิยมเนื่องจากมีโอกาสโคจรผ่านสูงกว่า ~2.7 เท่า
(B) ดาวเคราะห์_2 ได้รับความนิยมเนื่องจากมีโอกาสโคจรผ่านสูงกว่า ~2.25 เท่า
(C) ดาวเคราะห์_2 ได้รับความนิยมเนื่องจากมีโอกาสโคจรผ่านสูงกว่า ~1.5 เท่า
(D) Planet_1 เป็นที่นิยมเนื่องจากมีโอกาสโคจรผ่านสูงกว่า ~1.65 เท่า

นักวิจัยกำลังพยายามตรวจจับการโคจรผ่านของดาวเคราะห์คล้ายโลก 2 ดวง ได้แก่ Planet_1 และ Planet_2 พวกเขามีเวลาในการสังเกตที่จำกัดและต้องการสังเกตดวงที่มีโอกาสโคจรผ่านมากที่สุด ทั้งสองดาวเคราะห์นี้ถูกตรวจพบแล้วโดยใช้วิธี RV ทำให้เราทราบมวลขั้นต่ำและคาบการโคจรของดาวเคราะห์ทั้งสองดวง แม้ว่าดาวเคราะห์ทั้งสองดวงจะมีมวลเท่ากัน แต่คาบการโคจรของ Planet_1 สั้นกว่าของ Planet_2 ถึง 3 เท่า ที่น่าสนใจคือทั้งสองดวงมีวงโคจรเป็นวงกลม นอกจากนี้ เรายังทราบมวลและรัศมีของดาวฤกษ์แม่ของดาวเคราะห์ทั้งสองดวงนี้ด้วย ดาวฤกษ์ที่มี Planet_1 มีมวลเป็นสองเท่าของดาวฤกษ์แม่ของ Planet_2 เนื่องจากดาวฤกษ์แม่ของ Planet_2 มีวิวัฒนาการเล็กน้อย ดาวฤกษ์แม่ทั้งสองดวงจึงมีรัศมีเท่ากัน จากข้อมูลที่ได้รับ นักวิจัยจึงเลือกที่จะสังเกต:
(A) ดาวเคราะห์_1 ได้รับความนิยมเนื่องจากมีโอกาสโคจรผ่านสูงกว่า ~2.7 เท่า
(B) ดาวเคราะห์_2 ได้รับความนิยมเนื่องจากมีโอกาสโคจรผ่านสูงกว่า ~2.25 เท่า
(C) ดาวเคราะห์_2 ได้รับความนิยมเนื่องจากมีโอกาสโคจรผ่านสูงกว่า ~1.5 เท่า
(D) ดาวเคราะห์_1 ได้รับความนิยมเนื่องจากมีความน่าจะเป็นในการโคจรผ่านสูงกว่าประมาณ 1.65 เท่า

นักวิจัยกำลังพยายามตรวจจับการโคจรผ่านของดาวเคราะห์คล้ายโลก 2 ดวง ได้แก่ Planet_1 และ Planet_2 พวกเขามีเวลาในการสังเกตที่จำกัดและต้องการสังเกตดวงที่มีโอกาสโคจรผ่านมากที่สุด ดาวเคราะห์ทั้งสองดวงนี้ถูกตรวจพบแล้วโดยใช้วิธี RV ทำให้เราทราบมวลขั้นต่ำและคาบการโคจรของดาวเคราะห์ทั้งสองดวง แม้ว่าดาวเคราะห์ทั้งสองดวงจะมีมวลเท่ากัน แต่คาบการโคจรของ Planet_1 สั้นกว่าของ Planet_2 ถึง 3 เท่า ที่น่าสนใจคือ ทั้งสองดวงมีวงโคจรเป็นวงกลม นอกจากนี้ เรายังทราบมวลและรัศมีของดาวฤกษ์แม่ของดาวเคราะห์ทั้งสองดวงนี้ด้วย ดาวฤกษ์ที่มี Planet_1 มีมวลเป็นสองเท่าของดาวฤกษ์แม่ของ Planet_2 เนื่องจากดาวฤกษ์แม่ของ Planet_2 มีวิวัฒนาการเล็กน้อย ดาวฤกษ์แม่ทั้งสองดวงจึงมีรัศมีเท่ากัน จากข้อมูลที่ได้รับ นักวิจัยจึงเลือกที่จะสังเกตดังนี้:
(A) ดาวเคราะห์_1 ได้รับความนิยมเนื่องจากมีโอกาสโคจรผ่านสูงกว่า ~2.7 เท่า
(B) ดาวเคราะห์_2 ได้รับความนิยมเนื่องจากมีโอกาสโคจรผ่านสูงกว่า ~2.25 เท่า
(C) ดาวเคราะห์_2 ได้รับความนิยมเนื่องจากมีโอกาสโคจรผ่านสูงกว่า ~1.5 เท่า
(D) Planet_1 เป็นที่นิยมเนื่องจากมีโอกาสโคจรผ่านสูงกว่า ~1.65 เท่า


ดาวส่วนใหญ่ในรูปแบบกาแล็กซีของเรามีวิวัฒนาการเป็นระบบที่มีดาวหลายดวง ด้านล่างนี้คือระบบดาวหลายดวงที่มีศักยภาพ 5 ระบบที่นำเสนอ ระบบเหล่านี้มีกี่ระบบที่สามารถอยู่ร่วมกันได้

ดาวประเภท W Virginis, G2V, M4V, ดาวยักษ์สีแดง (1.5Msun)

WD (B5 เมื่ออยู่ใน MS) และ A0V

G2V, K1V, M5V

DA4, L4

WD (มวล MS 0.85Msun), K3V, ดาวที่มีมวล 0.9Msun ใน MS
(A) 1
(B) 2
(C) 4
(D) 3

ดาวส่วนใหญ่ในรูปแบบกาแล็กซีของเรามีวิวัฒนาการเป็นระบบที่มีดาวหลายดวง ด้านล่างนี้คือระบบดาวหลายดวงที่มีศักยภาพ 5 ระบบที่นำเสนอ ระบบเหล่านี้มีกี่ระบบที่สามารถอยู่ร่วมกันได้

ดาวประเภท W Virginis, G2V, M4V, ดาว RGB (1.5 ล้านดวงอาทิตย์)

WD (B5 เมื่ออยู่ใน MS) และ A0V

G2V, K1V, M5V

DA4, L4

WD (มวล MS 0.85 ล้านดวงอาทิตย์), K3V, ดาวที่มีมวล 0.9 ล้านดวงอาทิตย์ใน MS
(A) 1
(B) 2
(C) 4
(D) 3

ดาวส่วนใหญ่ในรูปแบบกาแล็กซีของเรามีวิวัฒนาการเป็นระบบที่มีดาวหลายดวง ด้านล่างนี้คือระบบดาวหลายดวงที่มีศักยภาพ 5 ระบบที่นำเสนอ ระบบเหล่านี้มีกี่ระบบที่สามารถอยู่ร่วมกันได้

ดาวประเภท W Virginis, G2V, M4V, ดาว RGB (1.5Msun)

WD (B5 เมื่ออยู่ใน MS) และ A0V

G2V, K1V, M5V

DA4, L4

WD (มวล MS 0.85Msun), K3V, ดาวที่มีมวล 0.9Msun ใน MS
(A) 1
(B) 2
(C) 4
(D) 3


สารประกอบต่อไปนี้มีกี่ชนิดที่แสดงกิจกรรมทางแสง

(Z)-1-คลอโร-2-เมทิลบิวต์-1-เอเน่
(3aR,7aS,E)-8-(คลอโรเมทิลีน)เฮกซาไฮโดร-4,7-เมทาโนไอโซเบนโซฟูแรน-1,3-ไดโอน
(2R,3S)-2,3-กรดไดเมทิลซัคซินิก
(2R,3R)-2,3-กรดไดเมทิลซัคซินิก
(R)-ไซโคลเฮก-3-เอ็น-1-ออล
(1s,3s,5s)-ไซโคลเฮกเซน-1,3,5-ไตรออล
1-ไซโคลเพนทิล-3-เมทิลบิวตัน-1-วัน
(A) 2
(B) 4
(C) 5
(D) 3


“พิจารณาสารประกอบต่อไปนี้:
1: 7,7-difluorobicyclo[2.2.1]heptane
2: 7-methoxybicyclo[2.2.1]heptane
3: 7-(propan-2-ylidene)bicyclo[2.2.1]heptane
4: 7-fluorobicyclo[2.2.1]heptane

สารประกอบใดต่อไปนี้ที่มีนิวเคลียสของไฮโดรเจนที่ถูก “ลดการป้องกันทางอิเล็กทรอนิกส์” มากที่สุด?
(A) 1
(B) 2
(C) 3
(D) 4

“พิจารณาสารประกอบต่อไปนี้:
1: 7,7-difluorobicyclo[2.2.1]heptane
2: 7-methoxybicyclo[2.2.1]heptane
3: 7-(propan-2-ylidene)bicyclo[2.2.1]heptane
4: 7-fluorobicyclo[2.2.1]heptane

สารประกอบใดต่อไปนี้มีนิวเคลียสไฮโดรเจนที่ป้องกันด้วยระบบอิเล็กทรอนิกส์มากที่สุด
(A) 1
(B) 2
(C) 3
(D) 4

“พิจารณาสารประกอบต่อไปนี้:
1: 7,7-difluorobicyclo[2.2.1]heptane
2: 7-methoxybicyclo[2.2.1]heptane
3: 7-(propan-2-ylidene)bicyclo[2.2.1]heptane
4: 7-fluorobicyclo[2.2.1]heptane

สารประกอบใดมีนิวเคลียสไฮโดรเจนที่ไม่ได้รับการป้องกันทางอิ เล็กทรอนิกส์มากที่สุด”
(A) 1
(B) 2
(C) 3
(D) 4


บทความที่คุณกำลังอ่านเกี่ยวกับกลไกแบบโยกเยกสำหรับการสร้างมวลนิวตริโนเตือนคุณว่ากลไกเหล่านี้ไม่ควรถือเป็นพื้นฐาน แต่จะต้องเปิดตัวดำเนินการเพื่อไปสู่ทฤษฎีพื้นฐานที่เป็นธรรมชาติมากขึ้น คำศัพท์ทางเทคนิคสำหรับวลีทั่วไปว่า "เปิดตัวดำเนินการ" คืออะไร?
(A) การแยกตัวของรังสีอัลตราไวโอเลต
(B) ความสมบูรณ์ของอินฟราเรด
(C) การแยกตัวของอินฟราเรด
(D) ความสมบูรณ์ของรังสีอัลตราไวโอเลต

เอกสารที่คุณกำลังอ่านเกี่ยวกับกลไกแบบโยกเยกสำหรับการสร้างมวลนิวตริโนเตือนคุณว่ากลไกเหล่านี้ไม่ควรถือเป็นพื้นฐาน แต่จะต้องขยายตัวดําเนินการเพื่อไปถึงทฤษฎีพื้นฐานที่เป็นธรรมชาติมากขึ้น คำศัพท์ทางเทคนิคสำหรับวลีทั่วไปที่ว่า "ขยายตัวดําเนินการ" คืออะไร?
(A) การแยกตัวของรังสีอัลตราไวโอเลต
(B) ความสมบูรณ์ของอินฟราเรด
(C) การแยกตัวของรังสีอินฟราเรด
(D) ความสมบูรณ์ของรังสีอัลตราไวโอเลต

บทความที่คุณกำลังอ่านเกี่ยวกับกลไกแบบโยกเยกสำหรับการสร้างมวลนิวตริโนเตือนคุณว่ากลไกเหล่านี้ไม่ควรถือเป็นพื้นฐาน แต่จะต้องเปิดตัวดำเนินการเพื่อไปสู่ทฤษฎีพื้นฐานที่เป็นธรรมชาติมากขึ้น คำศัพท์ทางเทคนิคสำหรับวลีทั่วไปว่า "เปิดตัวดำเนินการ" คืออะไร?
(A) การ расходитьсяในย่านอัลตราไวโอเลต
(B) การเสริมสมบูรณ์ในย่านอินฟราเรด
(C) การ расходитьсяในย่านอินฟราเรด
(D) การเสริมสมบูรณ์ในย่านอัลตราไวโอเลต


v-FLIPS เป็นโปรตีนไวรัสที่ถูกระบุครั้งแรกว่าเป็นตัวปรับเปลี่ยนอะพอพโทซิส โปรตีนเหล่านี้มีโดเมนตัวกระตุ้นการตาย 2 โดเมน ซึ่งยังพบได้ในคาสเปสตัวเริ่มต้นบางชนิด เช่น โปรคาสเปส-8 โปรตีน v-FLIP เหล่านี้สามารถเรียกเข้าสู่คอมเพล็กซ์การส่งสัญญาณการเหนี่ยวนำการตาย (disc) ได้โดยการจับกันของ DED กับโดเมนที่คล้ายกันในโปรตีนอะแดปเตอร์ แต่โดยปกติแล้วจะไม่มีฤทธิ์เร่งปฏิกิริยา คุณคิดว่าการแสดงออกของ v-FLIP ในเซลล์โฮสต์มีผลอย่างไร
(A) ส่งเสริมอะพอพโทซิสโดยส่วนใหญ่ผ่านเส้นทางภายนอก
(B) กระตุ้นเส้นทางไมโตคอนเดรียของอะพอพโทซิสเท่านั้น
(C) ยับยั้งเส้นทางภายในของอะพอพโทซิส
(D) ยับยั้งเส้นทางตัวรับความตายบนพื้นผิวเซลล์ของอะพอพโทซิส

v-FLIPS เป็นโปรตีนไวรัสที่ถูกระบุครั้งแรกว่าเป็นตัวปรับเปลี่ยนอะพอพโทซิส โปรตีนเหล่านี้มีโดเมนตัวกระตุ้นการตาย 2 โดเมน ซึ่งยังพบได้ในคาสเปสตัวเริ่มต้นบางชนิด เช่น โปรคาสเปส-8 โปรตีน v-FLIP เหล่านี้สามารถเรียกเข้าสู่คอมเพล็กซ์การส่งสัญญาณการเหนี่ยวนำการตาย (disc) ได้โดยการจับของ DED กับโดเมนที่คล้ายกันในโปรตีนอะแดปเตอร์ แต่โดยปกติแล้วจะไม่มีฤทธิ์เร่งปฏิกิริยา คุณคิดว่าการแสดงออกของ v-FLIP ในเซลล์โฮสต์มีผลอย่างไร
(A) ส่งเสริมอะพอพโทซิสโดยส่วนใหญ่ผ่านเส้นทางภายนอก
(B) กระตุ้นเส้นทางไมโตคอนเดรียของอะพอพโทซิสเท่านั้น
(C) ยับยั้งเส้นทางภายในของอะพอพโทซิส
(D) ยับยั้งเส้นทางตัวรับความตายบนพื้นผิวเซลล์ของอะพอพโทซิส


พิจารณาการขยายของแบบจำลองมาตรฐานที่กำหนดโดยลากรองจ์ต่อไปนี้

\mathcal{L}\subset i\bar{N}_{R}\gamma^{\mu}\partial_{\mu}N_{R}+\frac{1}{2}\left(\partial^{\mu}\phi\right)^{2}+\left|D^{\mu}S\right|^{2}-\frac{y_{i}}{2}\phi\bar{N}_{iR}^{c}N_{iR}^{c}-g_{i\alpha}\bar{N}_{iR}L_{\alpha}S-V\left(\phi,S,H\right)
ด้วยเฟอร์มิออนซิงเกลต์ $N{iR}\sim\left(1,1,0\right)$, สเกลาร์-ดับเบิลต์ $S\sim\left(1,2,1\right)$ และสเกลาร์ซิงเกลต์ $\phi\sim\left(1,1,0\right)$ เราให้ $\left\langle \phi\right\rangle ^{2}=\left(x^{2}+\upsilon^{2}\right)$ โดยที่ $\left\langle \phi\right\rangle =x$ และ $\left\langle h\right\rangle =v$

ค่าประมาณของมวลของบอสอนโกลด์โดสโตนเทียม $H_{2}$ ผ่านการแก้ไขการแผ่รังสีคือเท่าใด
(A) M_{h_{2}}^{2}=\frac{\left(x^{2}+v^{2}\right)}{8\pi^{2}}\left\{ \alpha_{1}M_{h_{1}}^{4}+\alpha_{2}M_{W}^{4}+\alpha_{3}M_{Z}^{4}-\alpha_{4}M_{t}^{4}+\alpha_{5}M_{H^{\pm}}^{4}+\alpha_{6}M_{H^{0}}^{4}+\alpha_{7}M_{A^{0}}^{4}-\alpha_{8}\sum M_{N_{i}}^{4}\right\}
(B) M_{h_{2}}^{2}=\frac{1}{8\pi^{2}\left(x^{2}+v^{2}\right)}\left\{ \alpha_{1}M_{h_{1}}^{4}+\alpha_{2}M_{W}^{4}+\alpha_{3}M_{Z}^{4}-\alpha_{4}M_{t}^{4}+\alpha_{5}M_{H^{\pm}}^{4}+\alpha_{6}M_{H^{0}}^{4}-\alpha_{7}\sum M_{N_{i}}^{4}\right\}
(C) M_{h_{2}}^{2}=\frac{1}{8\pi^{2}\left(x^{2}+v^{2}\right)}\left\{ \alpha_{1}M_{h_{1}}^{4}+\alpha_{2}M_{W}^{4}+\alpha_{3}M_{Z}^{4}+\alpha_{4}M_{H^{\pm}}^{4}+\alpha_{5}M_{H^{0}}^{4}+\alpha_{6}M_{A^{0}}^{4}-\alpha_{7}\sum M_{N_{i}}^{4}\right\}
(D) M_{h_{2}}^{2}=\frac{1}{8\pi^{2}\left(x^{2}+v^{2}\right)}\left\{ \alpha_{1}M_{h_{1}}^{4}+\alpha_{2}M_{W}^{4}+\alpha_{3}M_{Z}^{4}-\alpha_{4}M_{t}^{4}+\alpha_{5}M_{H^{\pm}}^{4}+\alpha_{6}M_{H^{0}}^{4}+\alpha_{7}M_{A^{0}}^{4}-\alpha_{8}\sum M_{N_{i}}^{4}\right\}

พิจารณาการขยายของแบบจำลองมาตรฐานที่กำหนดโดยลากรองจ์ต่อไปนี้

\mathcal{L}\subset i\bar{N}_{R}\gamma^{\mu}\partial_{\mu}N_{R}+\frac{1}{2}\left(\partial^{\mu}\phi\right)^{2}+\left|D^{\mu}S\right|^{2}-\frac{y_{i}}{2}\phi\bar{N}_{iR}^{c}N_{iR}^{c}-g_{i\alpha}\bar{N}_{iR}L_{\alpha}S-V\left(\phi,S,H\right)
ด้วยเฟอร์มิออนซิงเกลต์ $N{iR}\sim\left(1,1,0\right)$, สเกลาร์-ดับเบิลต์ $S\sim\left(1,2,1\right)$ และสเกลาร์ซิงเกลต์ $\phi\sim\left(1,1,0\right)$ เราให้ $\left\langle \phi\right\rangle ^{2}=\left(x^{2}+\upsilon^{2}\right)$ โดยที่ $\left\langle \phi\right\rangle =x$ และ $\left\langle h\right\rangle =v$

ค่าประมาณของมวลของบอสอนโกลด์โดสโตนเทียม $H_{2}$ ผ่านการแก้ไขการแผ่รังสีคือเท่าใด
(A) M_{h_{2}}^{2}=\frac{\left(x^{2}+v^{2}\right)}{8\pi^{2}}\left{ \alpha_{1}M_{h_{1}}^{4}+\alpha_{2}M_{W}^{4}+\alpha_{3}M_{Z}^{4}-\alpha_{4}M_{t}^{4}+\alpha_{5}M_{H^{\pm}}^{4}+\alpha_{6}M_{H^{0}}^{4}+\alpha_{7}M_{A^{0}}^{4}-\alpha_{8}\sum M_{N_{i}}^{4}\right}
(B) M_{h_{2}}^{2}=\frac{1}{8\pi^{2}\left(x^{2}+v^{2}\right)}\left{ \alpha_{1}M_{h_{1}}^{4}+\alpha_{2}M_{W}^{4}+\alpha_{3}M_{Z}^{4}-\alpha_{4}M_{t}^{4}+\alpha_{5}M_{H^{\pm}}^{4}+\alpha_{6}M_{H^{0}}^{4}-\alpha_{7}\sum M_{N_{i}}^{4}\right}
(C) M_{h_{2}}^{2}=\frac{1}{8\pi^{2}\left(x^{2}+v^{2}\right)}\left{ \alpha_{1}M_{h_{1}}^{4}+\alpha_{2}M_{W}^{4}+\alpha_{3}M_{Z}^{4}+\alpha_{4}M_{H^{\pm}}^{4}+\alpha_{5}M_{H^{0}}^{4}+\alpha_{6}M_{A^{0}}^{4}-\alpha_{7}\sum M_{N_{i}}^{4}\right}
(D) M_{h_{2}}^{2}=\frac{1}{8\pi^{2}\left(x^{2}+v^{2}\right)}\left{ \alpha_{1}M_{h_{1}}^{4}+\alpha_{2}M_{W}^{4}+\alpha_{3}M_{Z}^{4}-\alpha_{4}M_{t}^{4}+\alpha_{5}M_{H^{\pm}}^{4}+\alpha_{6}M_{H^{0}}^{4}+\alpha_{7}M_{A^{0}}^{4}-\alpha_{8}\sum M_{N_{i}}^{4}\right}


ความเข้มข้นของไอออนแคลเซียมในสารละลายที่มีสารเชิงซ้อน Ca-EDTA ที่มีสโตชิโอเมตริก 0.02 M คือเท่าใด (เราถือว่า pH เป็นค่าที่เหมาะสม T = 25 °C) KCa-EDTA = 5x10^10
(A) 2.0x10^-2 M
(B) 1.0x10^-2 M
(C) 5.0x10^-3 M
(D) 6.3x10^-7 M

ความเข้มข้นของไอออนแคลเซียมในสารละลายที่มีสารเชิงซ้อน Ca-EDTA ตามสโตชิโอเมตริก 0.02 M คือเท่าใด (เราถือว่าค่า pH เป็นค่าที่เหมาะสม T = 25 °C) KCa-EDTA = 5x10^10
(A) 2.0x10^-2 M
(B) 1.0x10^-2 M
(C) 5.0x10^-3 M
(D) 6.3x10^-7 M


ดาวฤกษ์สองดวง (Star_1 และ Star_2) แต่ละดวงมีมวล 1.5 และ 1.2 เท่าของดวงอาทิตย์ตามลำดับ โดยถือว่ามี LTE และใช้หลักการ EW นักดาราศาสตร์ได้กำหนดความอุดมสมบูรณ์ของธาตุในดาวฤกษ์ทั้งสองดวงนี้: [Si/Fe]_1 = 0.3 dex, [Mg/Si]_2 = 0.3 dex, [Fe/H]_1 = 0 dex และ [Mg/H]_2 = 0 dex พิจารณาองค์ประกอบโฟโตสเฟียร์ต่อไปนี้สำหรับดวงอาทิตย์: 12 + log10(nFe/nH) = 7.5 และ 12 + log10(nMg/nH) = 7 คำนวณอัตราส่วนของอะตอมซิลิกอนในโฟโตสเฟียร์ของ Star_1 และ Star_2
(A) ~3.9
(B) ~1.2
(C) ~0.8
(D) ~12.6

ดาวฤกษ์สองดวง (Star_1 และ Star_2) แต่ละดวงมีมวล 1.5 และ 1.2 เท่าของดวงอาทิตย์ตามลำดับ โดยถือว่า LTE และใช้หลักการ EW นักดาราศาสตร์ได้กำหนดความอุดมสมบูรณ์ของธาตุของดาวฤกษ์ทั้งสองดวงนี้: [Si/Fe]_1 = 0.3 dex, [Mg/Si]_2 = 0.3 dex, [Fe/H]_1 = 0 dex และ [Mg/H]_2 = 0 dex พิจารณาองค์ประกอบโฟโตสเฟียร์ต่อไปนี้สำหรับดวงอาทิตย์: 12 + log10(nFe/nH) = 7.5 และ 12 + log10(nMg/nH) = 7 คำนวณอัตราส่วนของอะตอมซิลิกอนในโฟโตสเฟียร์ของ Star_1 และ Star_2
(A) ~3.9
(B) ~1.2
(C) ~0.8
(D) ~12.6


ข้อใดต่อไปนี้เกี่ยวกับเอนฮานเซอร์ในเซลล์ต้นกำเนิดของตัวอ่อนที่ถูกต้องที่สุด
(A) การอัดรีดแบบวงเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับการควบคุมยีนที่เอนฮานเซอร์เป็นตัวกลาง
(B) เอนฮานเซอร์ที่ทำงานอยู่เกี่ยวข้องกับลายเซ็นโครมาตินเฉพาะตัวซึ่งรวมถึงไตรเมทิลเลชันของฮิสโตน 3, ไลซีน 27 และการโมโนเมทิลเลชันของฮิสโตน 3, ไลซีน 4
(C) เอนฮานเซอร์ทำหน้าที่ส่วนใหญ่บนโปรโมเตอร์ยีนที่อยู่ใน TAD ที่แตกต่างกัน
(D) คอมเพล็กซ์โพลีคอมบ์มีส่วนเกี่ยวข้องในการไกล่เกลี่ยการติดต่อระหว่างเอนฮานเซอร์และโปรโมเตอร์

ข้อใดต่อไปนี้เกี่ยวกับเอนฮานเซอร์ในเซลล์ต้นกำเนิดของตัวอ่อนที่ถูกต้องที่สุด
(A) การอัดรีดแบบวงเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับการควบคุมยีนที่เอนฮานเซอร์เป็นตัวกลาง
(B) เอนฮานเซอร์ที่ทำงานอยู่จะเกี่ยวข้องกับลายเซ็นโครมาตินเฉพาะตัวซึ่งรวมถึงไตรเมทิลเลชันของฮิสโตน 3, ไลซีน 27 และโมโนเมทิลเลชันของฮิสโตน 3, ไลซีน 4
(C) เอนฮานเซอร์ทำหน้าที่ส่วนใหญ่บนโปรโมเตอร์ยีนที่อยู่ใน TAD ที่แตกต่างกัน
(D) คอมเพล็กซ์โพลีคอมบ์มีส่วนเกี่ยวข้องในการไกล่เกลี่ยการติดต่อระหว่างเอนฮานเซอร์และโปรโมเตอร์


หอสังเกตการณ์ปารานัลตั้งอยู่ในประเทศชิลีที่ละติจูดประมาณ 24 องศาใต้และลองจิจูดประมาณ 70 องศาตะวันตก ทำให้เป็นหอสังเกตการณ์ที่สำคัญที่สุดแห่งหนึ่งของโลก สเปกโตรกราฟ ESPRESSO ถือเป็นเครื่องมือที่เสถียรและแม่นยำที่สุดในการวัดความเร็วเชิงรัศมี ซึ่งมีความสำคัญอย่างยิ่งในการล่าหาดาวเคราะห์และการทดสอบค่าคงที่ทางจักรวาลวิทยา เพื่อให้แน่ใจว่ามีสภาพการสังเกตการณ์ที่เหมาะสมที่สุดในแง่ของมวลอากาศ คุณจะแนะนำให้ใช้ดาวดวงใดต่อไปนี้ในการสังเกตการณ์

ดาวที่ 1: RA = 15 องศา, Dec = -26 องศา, Vmag = 9 mag
ดาวที่ 2: RA = 2 องศา, Dec = +14 องศา, Vmag = 7.5 mag
ดาวที่ 3: RA = 70 องศา, Dec = -34 องศา, Vmag = 7.0 mag
ดาวที่ 4: RA = 5 ชั่วโมง, Dec = 70 องศา, Vmag = 9.0 mag
(A) ดาวที่ 2
(B) ดาวที่ 3
(C) ดาวที่ 4
(D) ดาวที่ 1

หอสังเกตการณ์ปารานัลตั้งอยู่ในประเทศชิลีที่ละติจูดประมาณ 24 องศาใต้และลองจิจูดประมาณ 70 องศาตะวันตก ทำให้เป็นหอสังเกตการณ์ที่สำคัญที่สุดแห่งหนึ่งของโลก สเปกโตรกราฟ ESPRESSO ถือเป็นเครื่องมือที่เสถียรและแม่นยำที่สุดในการวัดความเร็วเชิงรัศมี ซึ่งมีความสำคัญอย่างยิ่งในการล่าหาดาวเคราะห์และการทดสอบค่าคงที่ทางจักรวาลวิทยา เพื่อให้แน่ใจว่ามีสภาพการสังเกตการณ์ที่เหมาะสมที่สุดในแง่ของมวลอากาศ คุณจะแนะนำให้ใช้ดาวดวงใดต่อไปนี้ในการสังเกตการณ์

ดาว 1: RA = 15 องศา, Dec = -26 องศา, Vmag = 9 mag
ดาว 2: RA = 2 องศา, Dec = +14 องศา, Vmag = 7.5 mag
ดาว 3: RA = 70 องศา, Dec = -34 องศา, Vmag = 7.0 mag
ดาว 4: RA = 5 ชั่วโมง, Dec = 70 องศา, Vmag = 9.0 mag
(A) ดาว 2
(B) ดาว 3
(C) ดาว 4
(D) ดาว 1


คุณได้เตรียมสารประกอบอะโรมาติกวงแหวน 6 เหลี่ยมที่มีการแทนที่สามส่วน ข้อมูล 1H NMR ที่ได้รับมีดังนี้:
1H NMR: อ้างอิงทางเคมี (ppm): 7.1 (1H, s), 7.0 (1H, d), 6.7 (1H, d), 3.7 (3H, s), 2.3 (3H, s)
ระบุสารประกอบที่ไม่รู้จัก
(A) 5-คลอโร-1,3-ไซลีน
(B) 2-คลอโร-1,4-ไซลีน
(C) 3-คลอโร-4-เมทอกซีฟีนอล
(D) 3-คลอโร-4-เมทอกซีโทลูอีน

คุณได้เตรียมสารประกอบอะโรมาติกวงแหวน 6 เหลี่ยมที่มีการแทนที่สามส่วนแล้ว ข้อมูล 1H NMR ที่ได้รับมีดังนี้:
1H NMR: อ้างอิงทางเคมี (ppm): 7.1 (1H, s), 7.0 (1H, d), 6.7 (1H, d), 3.7 (3H, s), 2.3 (3H, s)
ระบุสารประกอบที่ไม่รู้จัก
(A) 5-คลอโร-1,3-ไซลีน
(B) 2-คลอโร-1,4-ไซลีน
(C) 3-คลอโร-4-เมทอกซีฟีนอล
(D) 3-คลอโร-4-เมทอกซีโทลูอีน


ปฏิกิริยาไมเคิลเป็นกระบวนการทางเคมีในเคมีอินทรีย์ โดยที่นิวคลีโอไฟล์จะเติมลงในโมเลกุลที่มีพันธะคู่คาร์บอน-คาร์บอนเฉพาะ (C=C) ซึ่งอยู่ติดกับกลุ่มคาร์บอนิล (C=O) ปฏิกิริยานี้จะสร้างพันธะคาร์บอน-คาร์บอนใหม่ ส่งผลให้มีการเพิ่มนิวคลีโอไฟล์ลงในโมเลกุล ปฏิกิริยานี้ใช้กันอย่างแพร่หลายในการสร้างสารประกอบอินทรีย์ที่ซับซ้อนที่มีกลุ่มฟังก์ชันและสเตอริโอเคมีเฉพาะ โดยนำไปใช้ในผลิตภัณฑ์ยา การสังเคราะห์ผลิตภัณฑ์จากธรรมชาติ และการสังเคราะห์ทางเคมี ผลิตภัณฑ์ขั้นสุดท้ายของปฏิกิริยาต่อไปนี้คือ:
เมทิล 2-ออกโซไซโคลเฮกเซน-1-คาร์บอกซิเลต + (NaOEt, THF, 2,4-ไดเมทิล-1-(ไวนิลซัลฟินิล)เบนซีน) ---> A
เอทิล 2-เอทิลบิวทาโนเอต + (NaH, THF, เมทิล 2-ไซโคลเพนทิลิดีน-2-ฟีนิลอะซีเตท) ---> B
(A) A = เมทิล 1-(2-((2,4-ไดเมทิลฟีนิล)ซัลฟินิล)เอทิล)-2-ออกโซไซโคลเฮกเซน-1-คาร์บอกซิเลต, B = 4-เอทิล 1-เมทิล 2-ไซโคลเพนทิล-3,3-ไดเอทิล-2-ฟีนิลซักซิเนต
(B) A = เมทิล 3-(2-((2,4-ไดเมทิลฟีนิล)ซัลฟินิล)เอทิล)-2-ออกโซไซโคลเฮกเซน-1-คาร์บอกซิเลต, B = 4-เอทิล 1-เมทิล 2-ไซโคลเพนทิล-3,3-ไดเอทิล-2-ฟีนิลซักซิเนต
(C) A = เมทิล 3-(2-((2,4-ไดเมทิลฟีนิล)ซัลฟินิล)เอทิล)-2-ออกโซไซโคลเฮกเซน-1-คาร์บอกซิเลต, B = เอทิล 2-เอทิล-2-(1-(2-เมทอกซี-2-ออกโซ-1-ฟีนิลเอทิล)ไซโคลเพนทิล)บิวทาโนเอต
(D) A = เมทิล 1-(2-((2,4-ไดเมทิลฟีนิล)ซัลฟินิล)เอทิล)-2-ออกโซไซโคลเฮกเซน-1-คาร์บอกซิเลต, B = เอทิล 2-เอทิล-2-(1-(2-เมทอกซี-2-ออกโซ-1-ฟีนิลเอทิล)ไซโคลเพนทิล)บิวทาโนเอต


การประมาณค่าทั่วไปที่ทำในการคำนวณนิวเคลียสหลายตัวของปฏิสัมพันธ์บางอย่าง (ตัวอย่างเช่น ปฏิสัมพันธ์แบบอิเล็กโทรวีค) คือการสันนิษฐานว่านิวคลีออนในนิวเคลียสมีพฤติกรรมในลักษณะเดียวกับนิวคลีออนอิสระ ข้อสันนิษฐานสี่ข้อใดต่อไปนี้ที่บ่งชี้ถึงการประมาณค่า "แรงกระตุ้น" ร่วมกัน

1. กระแสปฏิสัมพันธ์จะโต้ตอบกับนิวคลีออนแต่ละตัวเท่านั้น
2. นิวเคลียสโปร่งใสโดยแยกจากนิวคลีออนที่เลือก
3. ควาร์กภายในนิวคลีออนที่เลือกนั้นไม่สัมพันธ์
4. ปฏิสัมพันธ์ดำเนินไปราวกับว่านิวคลีออนที่เลือกไม่ได้รับแรงยึดเหนี่ยว
(A) 1,2,3
(B) 1,3,4
(C) 2,3,4
(D) 1,2,4

การประมาณค่าทั่วไปที่ทำในการคำนวณนิวเคลียสหลายตัวของปฏิสัมพันธ์บางอย่าง (เช่น ปฏิสัมพันธ์แบบอิเล็กโทรวีค) คือการสันนิษฐานว่านิวคลีออนในนิวเคลียสมีพฤติกรรมแบบเดียวกับนิวคลีออนอิสระ ข้อสันนิษฐานสี่ข้อใดต่อไปนี้ที่บ่งชี้ถึงการประมาณค่า "แรงกระตุ้น" ร่วมกัน

1. กระแสปฏิสัมพันธ์จะโต้ตอบกับนิวคลีออนแต่ละตัวเท่านั้น
2. นิวเคลียสโปร่งใสโดยแยกจากนิวคลีออนที่เลือก
3. ควาร์กภายในนิวคลีออนที่เลือกนั้นไม่สัมพันธ์กับทฤษฎีสัมพันธภาพ
4. ปฏิสัมพันธ์ดำเนินไปราวกับว่านิวคลีออนที่เลือกไม่ได้รับแรงยึดเหนี่ยว
(A) 1,2,3
(B) 1,3,4
(C) 2,3,4
(D) 1,2,4


พิจารณาวงแหวนโลหะที่มีประจุสม่ำเสมอ มีรัศมี R และมีประจุรวม q วงแหวนเป็นวงแหวนทอรอยด์กลวงที่มีความหนา 2a\ll R ระนาบ 𝑥 𝑦 ตรงกับระนาบของวงแหวน ในขณะที่แกน 𝑧 ตั้งฉากกับวงแหวน ศักย์ไฟฟ้าสถิต \Phi(z) ตามแนวแกนของวงแหวนที่ระยะห่าง 𝑧 จากจุดศูนย์กลางคือ \Phi(z)=\frac{q}{4\pi\varepsilon_{0}}\frac{1}{\sqrt{R^{2}+z^{2}}} คำนวณศักย์ไฟฟ้าสถิต Φ(𝑧) เพื่อหาค่ากำลังที่ไม่เป็นศูนย์ต่ำสุดของ 𝑧 โดยถือว่า z\ll R สูตรการขยายเทย์เลอร์คือ
(1+x)^{\varepsilon}\approx1+\varepsilon x+\frac{1}{2}\varepsilon(\varepsilon-1)x^{2},เมื่อ|x|\ll1.
(A) \frac{q}{4\pi\varepsilon_{0}R}\left(1-\frac{z^{4}}{2R^{2}}\right)
(B) \frac{q}{4\pi\varepsilon_{0}R}\left(1-\frac{z^{2}}{4R^{2}}\right)
(C) \frac{q}{4\pi\varepsilon_{0}}\left(1-\frac{z^{2}}{2R^{3}}\right)
(D) \frac{q}{4\pi\varepsilon_{0}R}\left(1-\frac{z^{2}}{2R^{2}}\right)


สารประกอบที่มีสูตรโมเลกุลเหมือนกันแต่มีการจัดเรียงโครงสร้างต่างกันเรียกว่าไอโซเมอร์ ไอโซเมอร์มีสองประเภทคือไอโซเมอร์ตามโครงสร้างและสเตอริโอไอโซเมอร์ ไอโซเมอร์ตามโครงสร้างมีสูตรโมเลกุลเหมือนกันแต่มีโครงสร้างต่างกัน ในสเตอริโอไอโซเมอร์ โมเลกุลเชื่อมต่อกันในลักษณะเดียวกัน แต่การจัดเรียงในอวกาศต่างกัน
ในบรรดาสารประกอบที่ระบุ (เบนโซควิโนนและไซโคลเฮกเซน-1,3,5-ไตรโอน) สารประกอบที่ไม่แสดงทอโทเมอริซึม (A) และเมทิล 2-ไฮดรอกซีโพรพาโนเอตและไดเมทิลฟูมาเรต ซึ่งจะแสดงไอโซเมอริซึมเชิงแสง (B)
(A) A = ไซโคลเฮกเซน-1,3,5-ไตรโอน, B = เมทิล 2-ไฮดรอกซีโพรพาโนเอต
(B) A = เบนโซควิโนน, B = ไดเมทิลฟูมาเรต
(C) A = ไซโคลเฮกเซน-1,3,5-ไตรโอน, B = ไดเมทิลฟูมาเรต
(D) A = เบนโซควิโนน, B = เมทิล 2-ไฮดรอกซีโพรพาโนเอต

สารประกอบที่มีสูตรโมเลกุลเหมือนกันแต่มีการจัดเรียงโครงสร้างต่างกันเรียกว่าไอโซเมอร์ ไอโซเมอร์มีสองประเภทคือไอโซเมอร์ตามโครงสร้างและสเตอริโอไอโซเมอร์ ไอโซเมอร์ตามโครงสร้างมีสูตรโมเลกุลเหมือนกันแต่มีโครงสร้างต่างกัน ในสเตอริโอไอโซเมอร์ โมเลกุลเชื่อมต่อกันในลักษณะเดียวกัน แต่การจัดเรียงในอวกาศต่างกัน
ในบรรดาสารประกอบที่ระบุ (เบนโซควิโนนและไซโคลเฮกเซน-1,3,5-ไตรโอน) สารประกอบที่ไม่แสดงทอโทเมอริซึม (A) และเมทิล 2-ไฮดรอกซีโพรพาโนเอตและไดเมทิลฟูมาเรต ซึ่งจะแสดงไอโซเมอริซึมเชงแสง (B)
(A) A = ไซโคลเฮกเซน-1,3,5-ไตรโอน, B = เมทิล 2-ไฮดรอกซีโพรพาโนเอต
(B) A = เบนโซควิโนน, B = ไดเมทิลฟูมาเรต
(C) A = ไซโคลเฮกเซน-1,3,5-ไตรโอน, B = ไดเมทิลฟูมาเรต
(D) A = เบนโซควิโนน, B = เมทิล 2-ไฮดรอกซีโพรพาโนเอต


คำนวณปริมาณของความไม่เป็นเกาส์เซียน (nG) ในสถานะแมวของชเรอดิงเงอร์โดยใช้การวัดเอนโทรปีสัมพันธ์ สถานะถูกกำหนดเป็น
|psi> =( cos(phi)|alpha> + sin(phi)|-alpha> )/ N;
ในที่นี้ อัลฟาคือแอมพลิจูด ฟีคือเฟส และ N คือค่าคงที่ของการทำให้เป็นมาตรฐาน
N = sqrt(1+ sin(2*phi)*exp(-2*alpha^2))
การวัดเอนโทรปีสัมพันธ์ถูกกำหนดเป็น
del_b = [trace(rho* ln(rho))-trace(tau* ln(tau))]
โดยที่ tau คือเมทริกซ์ความหนาแน่นของสถานะเกาส์เซียนอ้างอิง และโรคือเมทริกซ์ความหนาแน่นของสถานะที่ไม่ใช่เกาส์เซียนข้างต้น
คำนวณ nG สำหรับ phi =-pi /4 และอัลฟา= 0.5
(A) 0
(B) 2.48
(C) 0.25
(D) 1.38


การทดลองชุดหนึ่งได้ดำเนินการเพื่อคลี่คลายหน้าที่ของไคเนส X ใหม่ในการอยู่รอดของเซลล์ การแสดงออกมากเกินไปของไคเนส X WT ที่มีความยาวเต็มไม่มีผลต่อการมีชีวิตของเซลล์ ในขณะที่การแสดงออกมากเกินไปของไคเนสที่ตายแล้ว (KD) จะทำให้การมีชีวิตของเซลล์ลดลงเล็กน้อย นอกจากนี้ ยังมีการทดลอง CRISPR โดยใช้ sgRNA สองตัวที่ออกแบบไว้ที่ปลาย n ของไคเนส X และ sgRNA สองตัวที่ออกแบบไว้ที่ปลาย c sgRNA สองตัวที่ปลาย c นั้นมีอันตรายถึงชีวิต ในขณะที่ sgRNA สองตัวที่ปลาย n มีผลเชิงลบเพียงเล็กน้อยต่อการมีชีวิตของเซลล์ เมื่อทำเวสเทิร์นบล็อต จะพบว่า sgRNA ทั้งหมดมีประสิทธิภาพเท่าเทียมกันในการต่อต้านไคเนส X ในรูปแบบมาตรฐาน โดยไม่คาดคิด จะพบว่าแถบน้ำหนักโมเลกุลที่เล็กกว่านั้นถูกทำให้ลดลงอย่างมากโดยปลาย c แต่ sgRNA ปลาย n ไม่ใช่ การแสดงออกมากเกินไปของไคเนส X ที่ต้านทาน CRISPR ของ WT หรือ KD จะช่วยกอบกู้การลดลงของความสามารถในการมีชีวิตของเซลล์ที่เกิดจาก sgRNA ที่ปลาย n และปลาย c ได้อย่างสมบูรณ์ สารประกอบเครื่องมือสองชนิดที่แตกต่างกันซึ่งออกแบบมาเพื่อยับยั้งการทำงานของไคเนสของ X นั้นเป็นอันตรายอย่างยิ่ง การทดลองไคเนสในหลอดทดลองสำหรับสารประกอบทั้งสองชนิดแสดงให้เห็นว่าสารประกอบทั้งสองชนิดยับยั้งไคเนส X อย่างรุนแรงเช่นเดียวกับไคเนสอื่นๆ อีกหลายชนิด คำอธิบายที่ดีที่สุดของผลลัพธ์เหล่านี้คืออะไร
(A) กิจกรรมไคเนสของไคเนส X จำเป็นต่อการอยู่รอดของเซลล์ ซึ่งแสดงให้เห็นได้จากผลของสารยับยั้งไคเนส X เช่นเดียวกับการกอบกู้ sgRNA ที่ปลาย c
(B) กิจกรรมไคเนสของไคเนส X ไม่จำเป็นต่อการอยู่รอดของเซลล์ กิจกรรมไคเนสของไคเนส X ที่ถูกตัดปลายเอ็นเป็นสิ่งจำเป็นต่อการอยู่รอดของเซลล์
(C) ไคเนส X เป็นสิ่งจำเป็นต่อการอยู่รอดของเซลล์ ซึ่งแสดงให้เห็นได้จากการกู้คืน sgRNA ที่ปลายซี
(D) กิจกรรมไคเนสของไคเนส X ไม่จำเป็นต่อการอยู่รอดของเซลล์ ไคเนส X เวอร์ชันที่ถูกตัดปลาย n มีฟังก์ชันทางเลือกที่จำเป็นต่อการอยู่รอดของเซลล์

การทดลองชุดหนึ่งได้ดำเนินการเพื่อคลี่คลายหน้าที่ของไคเนส X ใหม่ในการอยู่รอดของเซลล์ การแสดงออกมากเกินไปของไคเนส X WT ที่มีความยาวเต็มไม่มีผลต่อการมีชีวิตของเซลล์ ในขณะที่การแสดงออกมากเกินไปของไคเนสที่ตายแล้ว (KD) จะทำให้การมีชีวิตของเซลล์ลดลงเล็กน้อย นอกจากนี้ ยังมีการทดลอง CRISPR โดยใช้ sgRNA สองตัวที่ออกแบบไว้ที่ปลาย n ของไคเนส X และ sgRNA สองตัวที่ออกแบบไว้ที่ปลาย c sgRNA สองตัวที่ปลาย c นั้นมีอันตรายถึงชีวิต ในขณะที่ sgRNA สองตัวที่ปลาย n มีผลเชิงลบเพียงเล็กน้อยต่อการมีชีวิตของเซลล์ เมื่อทำเวสเทิร์นบล็อต จะพบว่า sgRNA ทั้งหมดมีประสิทธิภาพเท่าเทียมกันในการต่อต้านไคเนส X ในรูปแบบดั้งเดิม โดยไม่คาดคิด จะพบว่าแถบน้ำหนักโมเลกุลที่เล็กกว่านั้นถูกทำให้ลดลงอย่างมากโดยปลาย c แต่ sgRNA ปลาย n ไม่ใช่ การแสดงออกมากเกินไปของไคเนส X ที่ต้านทาน CRISPR ของ WT หรือ KD จะช่วยกอบกู้การลดลงของความสามารถในการมีชีวิตของเซลล์ที่เกิดจาก sgRNA ที่ปลาย n และปลาย c ได้อย่างสมบูรณ์ สารประกอบเครื่องมือสองชนิดที่แตกต่างกันซึ่งออกแบบมาเพื่อยับยั้งการทำงานของไคเนสของ X นั้นเป็นอันตรายอย่างยิ่ง การทดลองไคเนสในหลอดทดลองสำหรับสารประกอบทั้งสองชนิดแสดงให้เห็นว่าสารประกอบทั้งสองชนิดยับยั้งไคเนส X อย่างรุนแรงเช่นเดียวกับไคเนสอื่นๆ อีกหลายชนิด คำอธิบายที่ดีที่สุดของผลลัพธ์เหล่านี้คืออะไร
(A) กิจกรรมไคเนสของไคเนส X จำเป็นต่อการอยู่รอดของเซลล์ ซึ่งแสดงให้เห็นได้จากผลของสารยับยั้งไคเนส X เช่นเดียวกับการกอบกู้ sgRNA ที่ปลาย c
(B) กิจกรรมไคเนสของไคเนส X ไม่จำเป็นต่อการอยู่รอดของเซลล์ กิจกรรมไคเนสของไคเนส X ที่ถูกตัดปลายเอ็นเป็นสิ่งจำเป็นต่อการอยู่รอดของเซลล์
(C) ไคเนส X จำเป็นต่อการอยู่รอดของเซลล์ ซึ่งแสดงให้เห็นได้จากการกู้คืน sgRNA ที่ปลายซี
(D) กิจกรรมไคเนสของไคเนส X ไม่จำเป็นต่อการอยู่รอดของเซลล์ ไคเนส X เวอร์ชันที่ถูกตัดปลาย n มีฟังก์ชันทางเลือกที่จำเป็นต่อการอยู่รอดของเซลล์


นักเรียนคนหนึ่งรู้สึกเสียใจที่เผลอหลับไประหว่างบรรยายวิชาเคมีไฟฟ้า โดยต้องเผชิญหน้ากับข้อความที่ไม่สมบูรณ์ต่อไปนี้ในข้อสอบ:
ในทางอุณหพลศาสตร์ ออกซิเจนเป็น …… สารออกซิไดซ์ในสารละลายเบส ในทางจลนศาสตร์ ออกซิเจนทำปฏิกิริยา …… ในสารละลายกรด

การรวมกันของสารที่อ่อนกว่า/เร็วกว่า และสารที่เร็ว/เร็วกว่าแบบใดจึงจะถูกต้อง?
(A) แรงกว่า – ช้ากว่า
(B) อ่อนกว่า – เร็วกว่า
(C) แรงกว่า – เร็วกว่า
(D) อ่อนกว่า – ช้ากว่า

400 / 5,000
นักเรียนคนหนึ่งรู้สึกเสียใจที่เผลอหลับไประหว่างบรรยายวิชาเคมีไฟฟ้า โดยต้องเผชิญหน้ากับข้อความที่ไม่สมบูรณ์ต่อไปนี้ในข้อสอบ:
ในทางอุณหพลศาสตร์ ออกซิเจนเป็น …… สารออกซิไดซ์ในสารละลายเบส ในทางจลนศาสตร์ ออกซิเจนทำปฏิกิริยา …… ในสารละลายกรด

การรวมกันของสารที่อ่อนกว่า/เข้มข้นกว่า และสารที่เร็ว/ช้ากว่าแบบใดจึงจะถูกต้อง?
(A) เข้มข้นกว่า – ช้ากว่า
(B) อ่อนกว่า – สารที่เร็ว
(C) เข้มข้นกว่า – สารที่เร็ว
(D) อ่อนกว่า – ช้ากว่า


ในการทดลอง นักวิจัยทำปฏิกิริยา ((2,2-dimethylbut-3-en-1-yl)oxy)benzene กับไฮโดรเจนโบรไมด์ หลังจากนั้นสักระยะหนึ่ง พวกเขาตรวจสอบความคืบหน้าของปฏิกิริยาโดยใช้ TLC พบว่าจุดของสารตั้งต้นลดลง และเกิดจุดใหม่สองจุด โครงสร้างของผลผลิตต่อไปนี้มีลักษณะใด
(A) (4-bromo-2,2-dimethylbutoxy)benzene และ (3-bromo-2,2-dimethylbutoxy)benzene
(B) 2-(2,2-dimethylbutyl)phenol และ 4-(2,2-dimethylbutyl)phenol
(C) (4-bromo-2,2-dimethylbutoxy)benzene และ ((2,3-dimethylbut-2-en-1-yl)oxy)benzene
(D) 3,3,4-trimethylchromane และ 3-isopropyl-3-methyl-2,3-dihydrobenzofuran


หากส่วนผสม X ที่มีโมลาร์เท่ากันของของเหลวสองชนิด ซึ่งทำให้สีของน้ำโบรมีนจางลง ได้รับการบำบัดด้วยแพลตตินัมเมื่อได้รับความร้อน ก็จะเกิดส่วนผสม Y ที่มีโมลาร์เท่ากันของของเหลวอีกสองชนิดขึ้นอันเป็นผลจากความไม่สมดุล ซึ่งจะไม่ทำให้สีของน้ำโบรมีนจางลง การเกิดไฮโดรเจนของส่วนผสม X และส่วนผสม Y เมื่อมีแพลตตินัมภายใต้สภาวะที่ค่อนข้างรุนแรงจะให้สารเพียงชนิดเดียว คือ ไฮโดรคาร์บอน Z (เศษส่วนมวลของไฮโดรเจนคือ 14.28%) ซึ่งเป็นองค์ประกอบของส่วนผสม Y และใช้เป็นตัวทำละลายกันอย่างแพร่หลาย สาร Z จะไม่ทำปฏิกิริยากับไฮโดรเจนอีกต่อไป ไม่มีพันธะคู่กันหลายพันธะในโมเลกุลของสารประกอบของส่วนผสม X
ระบุจำนวนอะตอมไฮโดรเจนทั้งหมดในของเหลวสองชนิดในส่วนผสม X
(A) 12
(B) 16
(C) 22
(D) 18

หากส่วนผสม X ที่มีโมลาร์เท่ากันของของเหลวสองชนิด ซึ่งทำให้สีของน้ำโบรมีนจางลง ได้รับการบำบัดด้วยแพลตตินัมเมื่อได้รับความร้อน ก็จะเกิดส่วนผสม Y ที่มีโมลาร์เท่ากันของของเหลวอีกสองชนิดขึ้นจากความไม่สมดุล ซึ่งจะไม่ทำให้สีของน้ำโบรมีนจางลง การเกิดไฮโดรเจนของส่วนผสม X และส่วนผสม Y เมื่อมีแพลตตินัมภายใต้สภาวะที่ค่อนข้างรุนแรง จะได้สารเพียงชนิดเดียว คือ ไฮโดรคาร์บอน Z (เศษส่วนมวลของไฮโดรเจนคือ 14.28%) ซึ่งเป็นองค์ประกอบของส่วนผสม Y และใช้เป็นตัวทำละลายกันอย่างแพร่หลาย สาร Z จะไม่ทำปฏิกิริยากับไฮโดรเจนอีกต่อไป ไม่มีพันธะคู่ขนานหลายพันธะในโมเลกุลของสารประกอบของส่วนผสม X
ระบุจำนวนอะตอมไฮโดรเจนทั้งหมดในของเหลวสองชนิดในส่วนผสม X
(A) 12
(B) 16
(C) 22
(D) 18


ปัญหาใดต่อไปนี้เป็นแหล่งที่มาที่พบบ่อยที่สุดของผลลัพธ์ที่ผิดพลาดซึ่งยากต่อการตรวจจับซึ่งเกิดขึ้นในการวิเคราะห์ข้อมูลจีโนมิกส์:

- รูปแบบข้อมูลที่ไม่เข้ากันซึ่งกันและกัน
- ความสับสนระหว่าง "chr" กับ "no chr"
- ความไม่ตรงกันของการประกอบอ้างอิง
- การแปลง ID ไม่ถูกต้อง
(A) ทั้งหมดข้างต้น
(B) 2 และ 3
(C) 2, 3 และ 4
(D) 3 และ 4

ปัญหาใดต่อไปนี้เป็นแหล่งที่มาทั่วไปของผลลัพธ์ผิดพลาดที่ยากต่อการตรวจจับซึ่งเกิดขึ้นในการวิเคราะห์ข้อมูลจีโนมิกส์:

- รูปแบบข้อมูลที่ไม่เข้ากันซึ่งกันและกัน
- ความสับสนระหว่าง "chr" / "no chr"
- ความไม่ตรงกันของการประกอบอ้างอิง
- การแปลง ID ไม่ถูกต้อง
(A) ทั้งหมดข้างต้น
(B) 2 และ 3
(C) 2, 3 และ 4
(D) 3 และ 4


ปฏิกิริยาเคมีหมายถึงปฏิกิริยาเคมีที่รู้จักกันดีชุดหนึ่ง ซึ่งโดยทั่วไปจะตั้งชื่อตามผู้ค้นพบหรือตามนักวิทยาศาสตร์ที่มีส่วนสนับสนุนการพัฒนาปฏิกิริยาดังกล่าว ปฏิกิริยาเหล่านี้มีผลกระทบอย่างลึกซึ้งต่อสาขาเคมี และมักใช้เป็นองค์ประกอบพื้นฐานในการสังเคราะห์สารเคมีต่างๆ
ระบุสารตั้งต้นสำหรับปฏิกิริยาเคมีต่อไปนี้ A + H2SO4 ---> 2,8-dimethylspiro[4.5]decan-6-one
B + BuLi + H+ ---> 4-methyl-1-phenylpent-3-en-1-ol
(A) A = 2,8-dimethylspirodecan-6-ol, B = 4-methyl-1-phenylpent-3-en-1-one
(B) A = 2,8-dimethylspirodecan-6-ol, B = (((3-methylbut-2-en-1-yl)oxy)methyl)benzene
(C) A = 2,7-dimethyloctahydronaphthalene-4a,8a-diol, B = 4-methyl-1-phenylpent-3-en-1-one
(D) A = 2,7-dimethyloctahydronaphthalene-4a,8a-diol, B = (((3-methylbut-2-en-1-yl)oxy)methyl)benzene

ปฏิกิริยาเคมีหมายถึงปฏิกิริยาเคมีที่รู้จักกันดีชุดหนึ่ง ซึ่งโดยทั่วไปจะตั้งชื่อตามผู้ค้นพบหรือตามนักวิทยาศาสตร์ที่มีส่วนสนับสนุนการพัฒนาปฏิกิริยาดังกล่าว ปฏิกิริยาเหล่านี้มีผลกระทบอย่างลึกซึ้งต่อสาขาเคมี และมักใช้เป็นองค์ประกอบพื้นฐานในการสังเคราะห์สารเคมีต่างๆ
ระบุสารตั้งต้นสำหรับปฏิกิริยาเคมีต่อไปนี้ A + H2SO4 ---> 2,8-dimethylspiro[4.5]decan-6-one
B + BuLi + H+ ---> 4-methyl-1-phenylpent-3-en-1-ol
(A) A = 2,8-dimethylspirodecan-6-ol, B = 4-methyl-1-phenylpent-3-en-1-one
(B) A = 2,8-dimethylspirodecan-6-ol, B = (((3-methylbut-2-en-1-yl)oxy)methyl)benzene
(C) A = 2,7-ไดเมทิลออกตาไฮโดรแนฟทาลีน-4a,8a-ไดออล บี = 4-เมทิล-1-ฟีนิลเพนต์-3-เอ็น-1-โอน
(D) A = 2,7-dimethyloctahydronaphthalene-4a,8a-diol, B = (((3-methylbut-2-en-1-yl)oxy)methyl)benzene

ปฏิกิริยาเคมีหมายถึงปฏิกิริยาเคมีที่รู้จักกันดีชุดหนึ่ง ซึ่งโดยทั่วไปจะตั้งชื่อตามผู้ค้นพบหรือตามนักวิทยาศาสตร์ที่มีส่วนสนับสนุนการพัฒนาปฏิกิริยาดังกล่าว ปฏิกิริยาเหล่านี้มีผลกระทบอย่างลึกซึ้งต่อสาขาเคมี และมักใช้เป็นองค์ประกอบพื้นฐานในการสังเคราะห์สารเคมีต่างๆ
ระบุสารตั้งต้นสำหรับปฏิกิริยาเคมีต่อไปนี้ A + H2SO4 ---> 2,8-dimethylspiro[4.5]decan-6-one
B + BuLi + H+ ---> 4-methyl-1-phenylpent-3-en-1-ol
(A) A = 2,8-dimethylspirodecan-6-ol, B = 4-methyl-1-phenylpent-3-en-1-one
(B) A = 2,8-dimethylspirodecan-6-ol, B = (((3-methylbut-2-en-1-yl)oxy)methyl)benzene
(C) A = 2,7-dimethyloctahydronaphthalene-4a,8a-diol, B = 4-methyl-1-phenylpent-3-en-1-one
(D) A = 2,7-dimethyloctahydronaphthalene-4a,8a-diol, B = (((3-เมทิลบิวต์-2-เอ็น-1-อิล)ออกซี)เมทิล)เบนซิน


Enya และ John มีฟีโนไทป์ปกติแต่พวกเขามีลูกชายที่มีภาวะทางพันธุกรรมที่เกิดจากการกลายพันธุ์ในยีน DMD และเป็นโรคทางพันธุกรรมแบบด้อยที่เชื่อมโยงกับเพศ โอกาสที่จะมีลูกที่เป็นพาหะและมีโรคในแต่ละการตั้งครรภ์คือเท่าไร หากไม่ทราบเพศของเด็กและไม่มีการเปลี่ยนแปลงทางพันธุกรรมที่เกี่ยวข้องกับการดำเนินของโรค
(A) เป็นพาหะ 50% และมีโรค 50%
(B) เป็นพาหะ 50% และมีโรค 25%
(C) เป็นพาหะ 100% และมีโรค 50%
(D) เป็นพาหะ 25% และมีโรค 25%

Enya และ John มีฟีโนไทป์ปกติแต่พวกเขามีลูกชายที่มีภาวะทางพันธุกรรมที่เกิดจากการกลายพันธุ์ในยีน DMD และเป็นโรคทางพันธุกรรมแบบด้อยที่เชื่อมโยงกับเพศ โอกาสที่จะมีลูกที่เป็นพาหะและมีโรคในแต่ละการตั้งครรภ์คือเท่าไร หากไม่ทราบเพศของเด็กและไม่มีการเปลี่ยนแปลงทางพันธุกรรมที่เกี่ยวข้องกับการดำเนินของโรค?
(A) เป็นพาหะ 50% และมีโรค 50%
(B) เป็นพาหะ 50% และมีโรค 25%
(C) เป็นพาหะ 100% และมีโรค 50%
(D) เป็นพาหะ 25% และมีโรค 25%


คุณต้องการเพาะเลี้ยงเซลล์ต้นกำเนิดของตัวอ่อนของหนูที่มีลักษณะคล้ายกับเซลล์ก่อนการฝังตัวของ ICM ในระยะบลาสโตซิสต์มาก ส่วนประกอบใดต่อไปนี้จะเป็นส่วนหนึ่งของอาหารเลี้ยงเซลล์ที่เหมาะสมในการรักษาเซลล์ของคุณให้อยู่ในสถานะนี้
(A) FCS และปัจจัยยับยั้งมะเร็งเม็ดเลือดขาว
(B) ชั้นของไฟโบรบลาสต์ของตัวอ่อนของหนู FCS และ OCT-4
(C) NANOG และเบตาเมอร์แคปโตเอธานอล
(D) สารยับยั้ง MEK สารยับยั้ง GSK-3β และปัจจัยยับยั้งมะเร็งเม็ดเลือดขาว

คุณต้องการเพาะเลี้ยงเซลล์ต้นกำเนิดของตัวอ่อนของหนูที่มีลักษณะคล้ายกับเซลล์ก่อนการฝังตัวของ ICM ในระยะบลาสโตซิสต์มาก ส่วนประกอบใดต่อไปนี้จะเป็นส่วนหนึ่งของอาหารเลี้ยงเซลล์ที่เหมาะสมในการรักษาเซลล์ของคุณให้อยู่ในสถานะนี้
(A) FCS และLIF
(B) ชั้นของไฟโบรบลาสต์ของตัวอ่อนของหนู FCS และ OCT-4
(C) NANOG และเบตาเมอร์แคปโตเอธานอล
(D) สารยับยั้ง MEK สารยับยั้ง GSK-3β และLIF

คุณต้องการเพาะเลี้ยงประชากรเซลล์ต้นกำเนิดของตัวอ่อนของหนูที่มีลักษณะคล้ายคลึงกับเซลล์ก่อนการฝังตัวของ ICM ของระยะบลาสโตซิสต์ ส่วนประกอบใดต่อไปนี้จะเป็นส่วนหนึ่งของอาหารเลี้ยงเซลล์ที่เหมาะสมในการรักษาเซลล์ของคุณให้อยู่ในสถานะนี้
(A) FCS และปัจจัยยับ฼ั้งการเจริญเติบโตของเซลล์เม็ดเลือดขาว
(B) ชั้นของไฟโบรบลาสต์ของตัวอ่อนของหนู FCS และ OCT-4
(C) NANOG และเบตาเมอร์แคปโตเอธานอล
(D) สารยับยั้ง MEK สารยับยั้ง GSK-3β และปัจจัยยับ฼ั้งการเจริญเติบโตของเซลล์เม็ดเลือดขาว


ไดอีนเป็นสารประกอบอินทรีย์ที่มีพันธะคู่ติดกันสองพันธะในโครงสร้าง และมีปฏิกิริยาเฉพาะตัวเนื่องมาจากระบบไพ-อิเล็กตรอนที่เชื่อมต่อกัน ไดอีนมีบทบาทสำคัญในเคมีอินทรีย์และเกี่ยวข้องกับปฏิกิริยาเคมีและกระบวนการทางธรรมชาติต่างๆ ในบรรดาตัวเลือกที่กำหนดให้ ตัวใดเป็นสารตั้งต้นที่เป็นไปได้ (A) สำหรับปฏิกิริยาที่กำหนด ให้ระบุลำดับที่ถูกต้องของไดอีนตามปฏิกิริยา (จากปฏิกิริยามากที่สุดไปยังปฏิกิริยาน้อยที่สุด) B.
ไซโคลเฮกซีน + A ---> 8,8-ไดไอโอโดไบไซโคล[4.2.0]อ็อกแทน-7-โอน
(B) 1. 2,3-ไดเมทิลบิวตา-1,3-ไดอีน 2. (2E,4E)-เฮกซา-2,4-ไดอีน 3. ไซโคลเพนตา-1,3-ไดอีน 4. (2Z,4Z)-เฮกซา-2,4-ไดอีน
(A) A = 4,4-ไดไอโอโดไซโคลบิวต์-2-เอน-1-โอน B = 3, 1, 2, 4
(B) A = 2,2-ไดไอโอโดเอเธน-1-โอน, B = 4, 2, 1, 3
(C) A = 4,4-ไดไอโอโดไซโคลบิวต์-2-เอน-1-วัน, B = 4, 2, 1, 3
(D) A = 2,2-ไดไอโอโดเอเธน-1-โอน B = 3, 1, 2, 4

ไดอีนเป็นสารประกอบอินทรีย์ที่มีพันธะคู่ติดกันสองพันธะในโครงสร้าง และมีความเฉื่อยเฉพาะตัวเนื่องมาจากระบบไพ-อิเล็กตรอนที่เชื่อมต่อกัน ไดอีนมีบทบาทสำคัญในเคมีอินทรีย์และเกี่ยวข้องกับปฏิกิริยาเคมีและกระบวนการทางธรรมชาติต่างๆ ในบรรดาตัวเลือกที่กำหนดให้ ตัวใดเป็นสารตั้งต้นที่เป็นไปได้ (A) สำหรับปฏิกิริยาที่กำหนด ให้ระบุลำดับที่ถูกต้องของไดอีนตามความเฉื่อย (จากปฏิกิริยามากที่สุดไปยังปฏิกิริยาน้อยที่สุด) B.
ไซโคลเฮกซีน + A ---> 8,8-ไดไอโอโดไบไซโคล[4.2.0]อ็อกแทน-7-โอน
(B) 1. 2,3-ไดเมทิลบิวตา-1,3-ไดอีน 2. (2E,4E)-เฮกซา-2,4-ไดอีน 3. ไซโคลเพนตา-1,3-ไดอีน 4. (2Z,4Z)-เฮกซา-2,4-ไดอีน
(A) A = 4,4-ไดไอโอโดไซโคลบิวต์-2-เอน-1-โอน B = 3, 1, 2, 4
(B) A = 2,2-ไดไอโอโดเอทาน-1-โอน, B = 4, 2, 1, 3
(C) A = 4,4-ไดไอโอโดไซโคลบิวต์-2-เอน-1-โอน, B = 4, 2, 1, 3
(D) A = 2,2-ไดไอโอโดเอเธน-1-โอน B = 3, 1, 2, 4


คุณกำลังศึกษาการสลายตัวของนิวเคลียสซึ่งแปลงนิวคลีออนหนักสองตัวของฟลาเวอร์ A เป็นฟลาเวอร์ B อีกตัวหนึ่ง ในขณะที่ปล่อยอนุภาคที่เบากว่ามากสองตัวพร้อมกัน คือ E และ V กล่าวโดยย่อคือ 2A -> 2B + 2E + 2V เป็นที่ทราบกันดีว่าสเปกตรัมพลังงานทั้งหมดของอนุภาค E ที่ออกไปนั้นต่อเนื่อง โดยมีค่าจุดสิ้นสุด Q บางค่า

การสลายตัวแบบแปรผันนี้จะปล่อยอนุภาคไร้มวลที่แปลกประหลาดหนึ่งอนุภาค M แทนที่จะเป็น 2V ในกรณีนี้ สเปกตรัมพลังงานทั้งหมดของอนุภาค E ที่ออกไปนั้นเปรียบเทียบกับการสลายตัวเดิมได้อย่างไร
(A) สเปกตรัมยังคงต่อเนื่องโดยมีรูปร่างที่ปรับแล้ว และจุดสิ้นสุดจะลดลง
(B) สเปกตรัมจะแยกจากกัน และจุดสิ้นสุดจะเพิ่มขึ้น
(C) สเปกตรัมจะแยกจากกัน และจุดสิ้นสุดจะลดลง
(D) สเปกตรัมยังคงต่อเนื่องโดยมีรูปร่างที่ปรับแล้ว และจุดสิ้นสุดจะเพิ่มขึ้น

คุณกำลังศึกษาการสลายตัวของนิวเคลียสซึ่งแปลงนิวคลีออนหนักสองตัวของฟลาเวอร์ A เป็นฟลาเวอร์ B อีกตัวหนึ่ง ในขณะที่ปล่อยอนุภาคที่เบากว่ามากสองตัว E และ V ออกมาพร้อมกัน กล่าวโดยย่อคือ 2A -> 2B + 2E + 2V เป็นที่ทราบกันดีว่าสเปกตรัมพลังงานทั้งหมดของอนุภาค E ที่ออกไปนั้นต่อเนื่อง โดยมีค่าจุดสิ้นสุด Q บางค่า

การสลายตัวแบบแปรผันนี้จะปล่อยอนุภาคไร้มวลที่แปลกประหลาดหนึ่งอนุภาค M แทนที่จะเป็น 2V ในกรณีนี้ สเปกตรัมพลังงานทั้งหมดของอนุภาค E ที่ออกไปนั้นเปรียบเทียบกับการสลายตัวเดิมได้อย่างไร
(A) สเปกตรัมยังคงต่อเนื่องโดยมีรูปร่างที่ปรับแล้ว และจุดสิ้นสุดจะลดลง
(B) สเปกตรัมจะแยกจากกัน และจุดสิ้นสุดจะเพิ่มขึ้น
(C) สเปกตรัมจะแยกจากกัน และจุดสิ้นสุดจะลดลง
(D) สเปกตรัมยังคงต่อเนื่องโดยมีรูปร่างที่ปรับแล้ว และจุดสิ้นสุดจะเพิ่มขึ้น


“โอ้ ฉันรู้จักคุณ” อนุภาคไรโบนิวคลีโอโปรตีนพูดกับห่วงโซ่ที่เพิ่งเกิดขึ้นใหม่ขณะที่พวกมันพบกัน “หยุดสักครู่ ให้ฉันพาคุณเข้าไป คุณต้องการน้ำตาลจริงๆ”
“ดูจะหยาบไปหน่อย ฉันเดาว่านี่คงเป็นการบอกลา ฉันต้องไปแล้ว” ห่วงโซ่ตอบ พวกมันพบกันที่ไหน และห่วงโซ่กำลังมุ่งหน้าไปทางไหน
(A) โกลจิไปยังไมโตคอนเดรีย
(B) เยื่อหุ้มไปยังนิวเคลียส
(C) ไรโบโซมไปยังโปรตีเอโซม
(D) ไซโทซอลไปยังพื้นที่นอกเซลล์

“โอ้ ฉันรู้จักคุณ” อนุภาคไรโบนิวคลีโอโปรตีนพูดกับห่วงโซ่ที่เกิดขึ้นใหม่ขณะที่พวกมันพบกัน “หยุดสักครู่ ให้ฉันพาคุณเข้าไป คุณต้องการน้ำตาลจริงๆ”
“ดูจะหยาบไปหน่อย ฉันเดาว่านี่คงเป็นการบอกลา ฉันต้องไปแล้ว” ห่วงโซ่ตอบ พวกมันพบกันที่ไหน และห่วงโซ่กำลังมุ่งหน้าไปทางไหน
(A) โกลจิไปยังไมโตคอนเดรีย
(B) เยื่อหุ้มไปยังนิวเคลียส
(C) ไรโบโซมไปยังโปรตีเอโซม
(D) ไซโทซอลไปยังพื้นที่นอกเซลล์


กลุ่มวิจัยกำลังศึกษาวิจัยการผลิตโปรตีนรีคอมบิแนนท์ที่เป็นตัวเลือกในการรักษาโรคภูมิคุ้มกันโดยใช้แบคทีเรียโฮสต์ อย่างไรก็ตาม ยีนเป้าหมาย (45 Kb) จำเป็นต้องมีระบบควบคุมที่เข้มงวด ดังนั้น เป้าหมายของพวกเขาคือเพื่อให้แน่ใจว่ายีนรีคอมบิแนนท์สามารถควบคุมได้ผ่านกลไกการควบคุมโปรคาริโอตคู่ กลไกการควบคุมยีนคู่ใดที่ไม่เหมาะสมสำหรับวัตถุประสงค์ของพวกเขา?
(A) การถอดรหัสยีนโครงสร้าง lacZ, lacY และ lacA ภายในโอเปรอนแล็กโทส และการจับกับดีเอ็นเอของสารยับยั้ง lac ส่งผลให้ RNA โพลิเมอเรสถูกบล็อก (การควบคุมเชิงลบ)
(B) การควบคุมยีนขึ้นสำหรับเอนไซม์ผ่านปฏิสัมพันธ์ขององค์ประกอบควบคุมทรานส์และซิส และ การเมทิลเลชันของเอดีนีนในลำดับ 5’-GATC-3’
(C) การลดระดับยีนของเอนไซม์ฟอสโฟเอโนลไพรูเวตเพื่อลดระดับแอล-ทริปโตเฟน และการเมทิลเลชันของเอดีนีนในลำดับ 5’-GATC-3’
(D) การถอดรหัสยีนโครงสร้าง lacZ, lacY และ lacA ภายในโอเปรอนแล็กโทส และการเปลี่ยนแปลงนิวคลีโอโซมโดยการสูญเสียการสัมผัสระหว่างดีเอ็นเอกับฮิสโตน (การปรับโครงสร้างโครมาติน)

กลุ่มวิจัยกำลังศึกษาวิจัยการผลิตโปรตีนรีคอมบิแนนท์ที่เป็นตัวเลือกในการรักษาโรคภูมิคุ้มกันโดยใช้แบคทีเรียโฮสต์ อย่างไรก็ตาม ยีนเป้าหมาย (45 Kb) จำเป็นต้องมีระบบควบคุมที่เข้มงวด ดังนั้น เป้าหมายของพวกเขาคือเพื่อให้แน่ใจว่ายีนรีคอมบิแนนท์สามารถควบคุมได้ผ่านกลไกการควบคุมโปรคาริโอตคู่ กลไกการควบคุมยีนคู่ใดที่ไม่เหมาะสมสำหรับวัตถุประสงค์ของพวกเขา?
(A) การถอดรหัสยีนโครงสร้าง lacZ, lacY และ lacA ภายในโอเปรอนแล็กโทส และการจับกับดีเอ็นเอของสารยับยั้ง lac ส่งผลให้ RNA โพลิเมอเรสถูกบล็อก (การควบคุมเชิงลบ)
(B) การควบคุมยีนขึ้นสำหรับเอนไซม์ผ่านปฏิสัมพันธ์ขององค์ประกอบควบคุมทรานส์และซิส และ การเมทิลเลชันของเอดีนีนในลำดับ 5’-GATC-3’
(C) การลดการแสดงออกของยีนสำหรับเอนไซม์ฟอสโฟอีโนลไพรูเวตเพื่อลดแอล-ทริปโตเฟน และการเมทิลเลชันของเอดีนีนในลำดับ 5’-GATC-3’
(D) การถอดรหัสยีนโครงสร้าง lacZ, lacY และ lacA ภายในโอเปรอนแล็กโทส และการเปลี่ยนแปลงนิวคลีโอโซมโดยการสูญเสียการสัมผัสระหว่างดีเอ็นเอกับฮิสโตน (การปรับโครงสร้างโครมาติน)

กลุ่มวิจัยกำลังศึกษาวิจัยการผลิตโปรตีนรีคอมบิแนนท์ที่เป็นตัวเลือกในการรักษาโรคภูมิคุ้มกันโดยใช้แบคทีเรียโฮสต์ อย่างไรก็ตาม ยีนเป้าหมาย (45 Kb) จำเป็นต้องมีระบบควบคุมที่เข้มงวด ดังนั้น เป้าหมายของพวกเขาคือเพื่อให้แน่ใจว่ายีนรีคอมบิแนนท์สามารถควบคุมได้ผ่านกลไกการควบคุมโปรคาริโอตคู่ กลไกการควบคุมยีนคู่ใดที่ไม่เหมาะสมสำหรับวัตถุประสงค์ของพวกเขา
(A) การถอดรหัสยีนโครงสร้าง lacZ, lacY และ lacA ภายในโอเปรอนแล็กโทส และการจับกับดีเอ็นเอของสารยับยั้ง lac ส่งผลให้ RNA โพลิเมอเรสถูกบล็อก (การควบคุมเชิงลบ)
(B) การควบคุมยีนขึ้นสำหรับเอนไซม์ผ่านปฏิสัมพันธ์ขององค์ประกอบควบคุมทรานส์และซิส และ การเมทิลเลชันของเอดีนีนในลำดับ 5’-GATC-3’
(C) การลดการแสดงออกของยีนสำหรับเอนไซม์ฟอสโฟอีโนลไพรูเวตเพื่อลดแอล-ทริปโตเฟน และการเมทิลเลชันของเอดีนีนในลำดับ 5’-GATC-3’
(D) การถอดรหัสยีนโครงสร้าง lacZ, lacY และ lacA ภายในโอเปรอนแล็กโทส และการเปลี่ยนแปลงนิวคลีโอโซมโดยการสูญเสียการสัมผัสระหว่างดีเอ็นเอกับฮิสโตน (การปรับโครงสร้างโครมาติน)


S)-4-hydroxycyclohex-2-en-1-one ได้รับการบำบัดด้วย tert-Butyldimethylsilyl chloride และ triethylamine ซึ่งทำให้เกิดผลิตภัณฑ์ 1

1 ได้รับการบำบัดด้วย Ph2CuLi ที่อุณหภูมิต่ำ ตามด้วยเบนซิลโบรไมด์ ซึ่งทำให้เกิดผลิตภัณฑ์ 2

2 ได้รับการบำบัดด้วย LDA และไอโอโดมีเทนที่อุณหภูมิต่ำ ซึ่งทำให้เกิดผลิตภัณฑ์ 3

ผลิตภัณฑ์ 3 ได้รับการบำบัดด้วย HCl ในน้ำ ซึ่งทำให้เกิดผลิตภัณฑ์ขั้นสุดท้าย 4 โครงสร้างของผลิตภัณฑ์ที่ 4 คืออะไร?
(A) (1S,2S,4S)-1-(เบนซิลออกซี)-2-เมทิล-1,2,3,4-เตตระไฮโดร--4-ออล
(B) (2S,3S,4S)-2-เบนซิล-4-ไฮดรอกซี-2-เมทิล-3-ฟีนิลไซโคลเฮกซาน-1-วัน
(C) (2R,3R,4S)-2-เบนซิล-4-ไฮดรอกซี-2-เมทิล-3-ฟีนิลไซโคลเฮกซาน-1-วัน
(D) (2S,3R,4S,6S)-2-เบนซิล-4-ไฮดรอกซี-6-เมทิล-3-ฟีนิลไซโคลเฮกซาน-1-วัน


คุณได้เตรียมผลิตภัณฑ์ที่ไม่รู้จักซึ่งมีสูตรเคมี C4H9NO2 เพื่อระบุผลิตภัณฑ์ คุณได้ใช้เทคนิคลักษณะเฉพาะดังต่อไปนี้: 1H NMR และแมสสเปกโตรเมทรี สเปกตรัม 1H NMR แสดงสัญญาณสามสัญญาณ ได้แก่ ไตรเพลต ควอเตต และซิงเกลต์ (ไฮโดรเจนที่แลกเปลี่ยนได้ซึ่งมีพันธะกับไนโตรเจนไม่ปรากฏในสเปกตรัม 1H NMR) สเปกตรัมมวลประกอบด้วยพีคจำนวนมาก รวมถึงพีคหนึ่งที่ m/z = 30 และอีกพีคหนึ่งที่ m/z = 58 ระบุผลิตภัณฑ์ว่าเป็น CH3OCH2CONHCH3, CH3NHCOOCH2CH3, CH3CH2NHCOOCH3 หรือ CH3CH2OCH2CONH2
(A) CH3OCH2CONHCH3
(B) CH3CH2NHCOOCH3
(C) CH3CH2OCH2CONH2
(D) CH3NHCOOCH2CH3


เมทิล 2-ออกโซไซโคลเฮกเซน-1-คาร์บอกซิเลตถูกให้ความร้อนในสภาวะที่มีโซเดียมไฮดรอกไซด์ในน้ำ จากนั้นจึงทำให้ส่วนผสมของปฏิกิริยาเป็นกรดด้วย HCl ในน้ำ หลังจากนั้นจึงให้ความร้อนต่อไป มีอะตอมออกซิเจนกี่อะตอมในผลิตภัณฑ์หลักของปฏิกิริยานี้?
(A) 2
(B) 3
(C) 4
(D) 1

เมทิล 2-ออกโซไซโคลเฮกเซน-1-คาร์บอกซิเลตถูกให้ความร้อนในสภาวะที่มีโซเดียมไฮดรอกไซด์ในน้ำ จากนั้นจึงทำให้ส่วนผสมของปฏิกิริยาเป็นกรดด้วย HCl ในน้ำ หลังจากนั้นจึงให้ความร้อนต่อไป อะตอมออกซิเจนมีกี่อะตอมในผลิตภัณฑ์หลักของปฏิกิริยานี้
(A) 2
(B) 3
(C) 4
(D) 1


ปฏิกิริยาของสารประกอบอินทรีย์เหลว ซึ่งโมเลกุลประกอบด้วยอะตอมคาร์บอนและไฮโดรเจน เกิดขึ้นที่อุณหภูมิ 80 องศาเซลเซียสและ 20 บาร์ เป็นเวลา 24 ชั่วโมง ในสเปกตรัมเรโซแนนซ์แม่เหล็กนิวเคลียร์โปรตอน สัญญาณที่มีการเลื่อนทางเคมีสูงสุดของสารตั้งต้นจะถูกแทนที่ด้วยสัญญาณของผลิตภัณฑ์ที่สังเกตได้ในระยะสามถึงสี่หน่วย สารประกอบจากตำแหน่งใดในระบบธาตุ ซึ่งใช้ในกระบวนการอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ที่เกี่ยวข้องด้วย ส่วนใหญ่มีแนวโน้มว่าจะถูกเติมในปริมาณเล็กน้อยในตอนแรก
(A) สารประกอบโลหะจากคาบที่สี่และสารประกอบอโลหะจากคาบที่สอง
(B) สารประกอบโลหะจากคาบที่สี่
(C) สารประกอบโลหะจากคาบที่ห้า
(D) สารประกอบโลหะจากคาบที่ห้าและสารประกอบอโลหะจากคาบที่สาม

ปฏิกิริยาของสารประกอบอินทรีย์เหลว ซึ่งโมเลกุลประกอบด้วยอะตอมคาร์บอนและไฮโดรเจน เกิดขึ้นที่อุณหภูมิ 80 องศาเซลเซียสและ 20 บาร์ เป็นเวลา 24 ชั่วโมง ในสเปกตรัมเรโซแนนซ์แม่เหล็กนิวเคลียร์โปรตอน สัญญาณที่มีการเลื่อนทางเคมีสูงสุดของสารตั้งต้นจะถูกแทนที่ด้วยสัญญาณของผลิตภัณฑ์ที่สังเกตได้ในระยะสามถึงสี่หน่วย สารประกอบจากตำแหน่งใดในระบบธาตุต่างๆ ซึ่งใช้ในกระบวนการอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ที่เกี่ยวข้องด้วย ส่วนใหญ่มีแนวโน้มว่าจะถูกเติมในปริมาณเล็กน้อยในตอนแรก
(A) สารประกอบโลหะจากคาบที่สี่และสารประกอบอโลหะจากคาบที่สอง
(B) สารประกอบโลหะจากคาบที่สี่
(C) สารประกอบโลหะจากคาบที่ห้า
(D) สารประกอบโลหะจากคาบที่ห้าและสารประกอบอโลหะจากคาบที่สาม


คุณมีพันธุ์ข้าวบาร์เลย์ที่ทนต่อความแห้งแล้งได้ดี แต่โชคไม่ดีที่มันมีสารต่อต้านสารอาหารอยู่ สารประกอบนี้ทำให้ไม่สามารถใช้พันธุ์ข้าวบาร์เลย์นี้เพื่อวัตถุประสงค์ทางอาหารได้ หลังจากการตรวจสอบอย่างละเอียด คุณค้นพบยีนที่รับผิดชอบในการสังเคราะห์สารประกอบนี้ ยีนนี้ประกอบด้วยเอ็กซอน 5 ตัวและอินทรอน 4 ตัว คุณตัดสินใจใช้แนวทางแบบเก่าและสร้างกลุ่มกลายพันธุ์โดยใช้สารก่อกลายพันธุ์ทางเคมี EMS คุณจัดลำดับยีนเป้าหมายในสายพันธุ์กลายพันธุ์ทั้งหมดและค้นพบการเปลี่ยนแปลงบางอย่างที่จุดเริ่มต้นของลำดับในบริเวณเอ็กซอนแรก การกลายพันธุ์แบบใดต่อไปนี้ที่มีแนวโน้มสูงสุดที่จะช่วยให้คุณกำจัดสารต่อต้านสารอาหารในพันธุ์ข้าวได้

ยีนที่สมบูรณ์:
5’-ATGTTTCTCGCTGGTACTTCTGTGGATGAACATATTTATTGTCGT…TGA-3’

มิวแทนต์ 1:
5’-ATGTTCTACGCTGGTACTTCTGTGGATGAACATATTTATTGTCGC…TGA-3’
มิวแทนต์ 2:
5’-ATGTTCTAAGCTGGTACTTCTGTGGATGAACATATTTATTGTCGC…TGA-3’
มิวแทนต์ 3:
5’-ATGTTTTACGCTGGTGTCACTTCTGTGGATGAACATATTTATTGTCGT…TGA-3’
มิวแทนต์ 4:
5’-ATGTTTTACGCTACTTCTGTGGATGAACATATTTATTGTCGT…TGA-3’<b>
(A) มิวแทนต์ 3
(B) มิวแทนต์ 4
(C) มิวแทนต์ 1
(D) มิวแทนต์ 2


สีย้อมสิ่งทอที่มีอิเล็กตรอนไพคอนจูเกตจำนวนมากจะเปล่งแสงที่มีพลังงาน 2.3393 eV แสงสีใดที่ถูกดูดซับโดยสารประกอบอินทรีย์?
(A) สีเหลือง
(B) สีน้ำเงิน
(C) สีม่วง
(D) สีแดง

สีย้อมสิ่งทอที่มีอิเล็กตรอนไพคอนจูเกตจำนวนมากจะเปล่งแสงที่มีพลังงาน 2.3393 eV แสงสีใดที่สารประกอบอินทรีย์ดูดซับ?
(A) สีเหลือง
(B) สีน้ำเงิน
(C) สีม่วง
(D) สีแดง


โทลูอีนได้รับการบำบัดด้วยกรดไนตริกและกรดซัลฟิวริก ทำให้เกิดผลิตภัณฑ์ 1

1 ได้รับการบำบัดด้วย MnO2 และ H2SO4 ทำให้เกิดผลิตภัณฑ์ 2

2 ได้รับการบำบัดด้วยอะซิโตนและโซเดียมไฮดรอกไซด์ในน้ำ ทำให้เกิดผลิตภัณฑ์ 3

กลุ่มสมมาตรโมเลกุลของ 3 คืออะไร
(A) cs
(B) d2h
(C) c3
(D) c2h


เมื่อ PH3 สลายตัว 500 มล. ปริมาตรรวมของส่วนผสมปฏิกิริยาจะกลายเป็น 600 มล. เท่านั้น H2 ที่ได้จากปฏิกิริยาข้างต้นใช้สร้างไฟฟ้าในเซลล์เชื้อเพลิง คำนวณปริมาตรของ H2 ที่ไม่เกิดปฏิกิริยาในเซลล์เชื้อเพลิงเมื่อใช้ O2 เพียง 50 มล.
(A) 100 มล.
(B) 180 มล.
(C) 200 มล.
(D) 200 มล.

เมื่อ PH3 500 มล. ถูกย่อยสลาย ปริมาตรรวมของส่วนผสมปฏิกิริยาจะกลายเป็น 600 มล. เท่านั้น H2 ที่ได้จากปฏิกิริยาข้างต้นจะถูกใช้เพื่อสร้างไฟฟ้าในเซลล์เชื้อเพลิง คำนวณปริมาตรของ H2 ที่ไม่เกิดปฏิกิริยาในเซลล์เชื้อเพลิงเมื่อใช้ O2 เพียง 50 มล.
(A) 100 มิลลิลิตร
(B) 180 มิลลิลิตร
(C) 200 มิลลิลิตร
(D) 200 มิลลิลิตร


ค่าพารัลแลกซ์ (เป็นมิลลิอาร์กวินาที) ของดาวที่มีสีที่วัดได้ B-V = 0.7 แมกนิจูดและมีสีที่แท้จริง 0.5 แมกนิจูดคือเท่าใด โปรดทราบว่าการดูดกลืนแสงทั้งหมดในแถบ V เกี่ยวข้องกับสีส่วนเกินในแถบ B-V โดยมีค่าสัมประสิทธิ์เท่ากับ 3.1 นอกจากนี้ ยังทราบกันดีว่าดาวดังกล่าวมีขนาดความสว่าง V ที่ปรากฏเท่ากับ 3 และขนาดความสว่างสัมบูรณ์ในแถบเดียวกันคือ 5 แมกนิจูด
(A) ~ 446
(B) ~ 251
(C) ~ 188
(D) ~ 334


พลังงานของเครื่องชนไอออนหนักแบบสัมพัทธภาพ (RHIC) คือเท่าใด จึงทำให้ความเร็วของนิวเคลียส X เท่ากับ 0.96c

เมื่อทราบว่า X ถูกกำหนดให้เป็นลิเธียมที่มีนิวตรอน 3 ตัว

หมายเหตุ: ความแม่นยำของพลังงานอยู่ที่ 1e-4
(A) 18.475 GeV
(B) 23.069 GeV
(C) 21.419
(D) 20.132 GeV

พลังงานของเครื่องชนไอออนหนักแบบสัมพัทธภาพ (RHIC) คือเท่าใด จึงทำให้ความเร็วของนิวเคลียส X เท่ากับ 0.96c

เมื่อทราบว่า X ถูกกำหนดให้เป็นลิเธียมที่มีนิวตรอน 3 ตัว

PS: ความแม่นยำของพลังงานอยู่ที่ 1e-4
(A) 18.475 GeV
(B) 23.069 GeV
(C) 21.419
(D) 20.132 GeV


อิเล็กตรอนอยู่ในสถานะสปิน (3i, 4) หาค่าคาดหวังของสปินตามทิศทาง y, S_y
หมายเหตุ: \sigma_y (ในรูปแบบลาเท็กซ์) คือ:
\begin{pmatrix}
0 & -i \\
i & 0
\end{pmatrix}
(A) 12*hbar/25
(B) 25*hbar/2
(C) -25*hbar/2
(D) -12*hbar/25


มีนิวเคลียสสปิน 1/2 จำนวน 2 ตัวในสนามแม่เหล็กแรงสูง (~10 เทสลา) พวกมันเป็นส่วนหนึ่งของโมเลกุลเดียวกัน พวกมันไม่ได้เสื่อมถอยในแง่ของระดับการป้องกันแม่เหล็ก และพวกมันอยู่ใกล้กันในทางกายภาพ (ระยะห่างของพวกมันคือ 3.2 อังสตรอม) แต่ไม่ได้มีการเชื่อมโยงแบบ J มีระดับพลังงานกี่ระดับที่เกี่ยวข้องกับสถานะสปินของนิวเคลียสเหล่านี้ และการเปลี่ยนผ่านระหว่างระดับพลังงานเหล่านี้สามารถเกิดขึ้นได้กี่ครั้งผ่านการฉายรังสีแม่เหล็กไฟฟ้า?
(A) 4,6
(B) 2,4
(C) 3,6
(D) 4,4

มีนิวเคลียสสปิน 1/2 จำนวน 2 ตัวในสนามแม่เหล็กแรงสูง (~10 เทสลา) พวกมันเป็นส่วนหนึ่งของโมเลกุลเดียวกัน พวกมันไม่ได้เสื่อมถอยในแง่ของระดับการป้องกันแม่เหล็ก และพวกมันอยู่ใกล้กันทางกายภาพ (ระยะห่างของพวกมันคือ 3.2 อังสตรอม) แต่ไม่ได้มีการเชื่อมโยงแบบ J มีระดับพลังงานกี่ระดับที่เกี่ยวข้องกับสถานะสปินของนิวเคลียสเหล่านี้ และการเปลี่ยนผ่านระหว่างระดับพลังงานเหล่านี้สามารถเกิดขึ้นได้กี่ครั้งโดยอาศัยการแผ่รังสีคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า?
(A) 4,6
(B) 2,4
(C) 3,6
(D) 4,4


สมมติว่าคุณกำลังศึกษาเกี่ยวกับระบบของนิวคลีออนสามตัว (โปรตอนและนิวตรอน) ที่โต้ตอบกันที่ระดับพลังงานที่ไม่ทราบและในคลื่นย่อยที่ไม่ทราบ คุณสนใจว่าสถานะที่ถูกผูกมัดด้วยสามตัวและสองตัวจะเกิดขึ้นได้หรือไม่ และเป็นไปได้หรือไม่ที่จะระบุการมีอยู่ของสถานะที่ถูกผูกมัดด้วยสามตัวโดยใช้สถานะที่ถูกผูกมัดด้วยสองตัวเท่านั้น คุณได้ข้อสรุปอย่างไร
(A) สถานะที่ถูกผูกมัดด้วยสามตัวอาจเกิดขึ้นได้ในบางครั้ง แต่จะเกิดขึ้นก็ต่อเมื่อสถานะที่ถูกผูกมัดด้วยสองตัวเกิดขึ้นเท่านั้น
(B) สถานะที่ถูกผูกมัดด้วยสามตัวจะไม่เกิดขึ้นเลย
(C) สถานะที่ถูกผูกมัดด้วยสามตัวจะเกิดขึ้นเสมอหากมีสถานะที่ถูกผูกมัดด้วยสองตัวเกิดขึ้น
(D) สถานะที่ถูกผูกมัดด้วยสามตัวอาจเกิดขึ้นได้โดยไม่คำนึงว่าสถานะที่ถูกผูกมัดด้วยสองตัวจะเกิดขึ้นหรือไม่

สมมติว่าคุณกำลังศึกษาเกี่ยวกับระบบของนิวคลีออนสามตัว (โปรตอนและนิวตรอน) ที่โต้ตอบกันที่ระดับพลังงานที่ไม่รู้จักและในคลื่นย่อยที่ไม่รู้จัก คุณสนใจว่าสถานะที่ถูกผูกมัดด้วยสามตัวและสองตัวจะเกิดขึ้นได้หรือไม่ และเป็นไปได้หรือไม่ที่จะระบุการมีอยู่ของสถานะที่ถูกผูกมัดด้วยสามตัวโดยใช้สถานะที่ถูกผูกมัดด้วยสองตัวเท่านั้น คุณได้ข้อสรุปอย่างไร
(A) สถานะที่ถูกผูกมัดด้วยสามตัวอาจเกิดขึ้นได้ในบางครั้ง แต่จะเกิดขึ้นก็ต่อเมื่อสถานะที่ถูกผูกมัดด้วยสองตัวเกิดขึ้นเท่านั้น
(B) สถานะที่ถูกผูกมัดด้วยสามตัวจะไม่เกิดขึ้นเลย
(C) สถานะที่ถูกผูกมัดด้วยสามตัวจะเกิดขึ้นเสมอหากมีสถานะที่ถูกผูกมัดด้วยสองตัวเกิดขึ้น
(D) สถานะที่ถูกผูกมัดด้วยสามตัวอาจเกิดขึ้นได้โดยไม่คำนึงถึงว่าสถานะที่ถูกผูกมัดด้วยสองตัวจะเกิดขึ้นหรือไม่


ดาวซิริอุสเป็นดาวที่สว่างที่สุดบนท้องฟ้า อุณหภูมิของดาวดวงนี้อยู่ที่ประมาณ 10,000 K ลองพิจารณาอะตอมไฮโดรเจนในชั้นบรรยากาศของดาวซิริอุส อัตราส่วนของจำนวนอะตอมไฮโดรเจนในสถานะกระตุ้นที่สองของไฮโดรเจนกับอะตอมในสถานะพื้นฐานคือเท่าใด
(A) 8.2 * 10**-8
(B) 5.4 * 10**-9
(C) 7.26 * 10^-6
(D) 8.11 * 10^-7

ดาวซิริอุสเป็นดาวที่สว่างที่สุดบนท้องฟ้า อุณหภูมิของดาวดวงนี้อยู่ที่ประมาณ 10,000 K ลองพิจารณาอะตอมไฮโดรเจนในชั้นบรรยากาศของดาวซิริอุส อัตราส่วนของจำนวนอะตอมไฮโดรเจนในสถานะกระตุ้นที่สองของไฮโดรเจนต่ออะตอมในสถานะพื้นฐานคือเท่าใด
(A) 8.2 * 10**-8
(B) 5.4 * 10**-9
(C) 7.26 * 10^-6
(D) 8.11 * 10^-7


พิจารณาคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าที่ตกกระทบบนอินเทอร์เฟซจากตัวกลาง#1 ที่มีดัชนีหักเหแสง n1 = 1.75 ไปยังตัวกลาง#2 อีกตัวที่มีดัชนีหักเหแสง n2 = 1.26 คลื่นมีโพลาไรซ์แบบระนาบขนานกับอินเทอร์เฟซ หากมุมตกกระทบ 'i' มากกว่ามุมวิกฤตของการหักเหแสง 'i_0' คาดว่าลำแสงจะเคลื่อนตัวไปด้านข้างในขณะที่สะท้อนกลับ หากความยาวคลื่นของคลื่นในตัวกลาง#1 คือ \lambda = 400 นาโนเมตร และ i = 80 องศา จงหาค่าของการเคลื่อนที่ไปด้านข้าง
(A) 134.56 นาโนเมตร
(B) 162.29 นาโนเมตร
(C) 75.39 นาโนเมตร
(D) 186.62 นาโนเมตร

พิจารณาคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าที่ตกกระทบบนอินเทอร์เฟซจากตัวกลางหมายเลข 1 ที่มีดัชนีหักเหแสง n1 = 1.75 ไปยังตัวกลางหมายเลข 2 อีกตัวที่มีดัชนีหักเหแสง n2 = 1.26 คลื่นมีโพลาไรซ์แบบระนาบขนานกับอินเทอร์เฟซ หากมุมตกกระทบ 'i' มากกว่ามุมวิกฤตของการหักเหแสง 'i_0' คาดว่าลำแสงจะเคลื่อนตัวไปด้านข้างในขณะที่สะท้อนกลับ หากความยาวคลื่นของคลื่นในตัวกลางหมายเลข 1 คือ \lambda = 400 นาโนเมตร และ i = 80 องศา จงหาค่าการเคลื่อนตัวไปด้านข้าง
(A) 134.56 นาโนเมตร
(B) 162.29 นาโนเมตร
(C) 75.39 นาโนเมตร
(D) 186.62 นาโนเมตร


ระบุผลิตภัณฑ์ EXO ของปฏิกิริยาไซโคลแอดดิชัน [4+2] ต่อไปนี้
2,5-ไดเมทิลไทโอฟีน + ฟูแรน-2,5-ไดโอน + ความร้อน ---> ?
(A) (3aR,4R,7S,7aS)-4,7-ไดเมทิล-3a,4,7,7a-เตตระไฮโดร-4,7-อีพอกซีเบนโซไทโอฟีน-1,3-ไดโอน
(B) (3aR,4S,7R,7aS)-4,7-ไดเมทิล-3a,4,7,7a-เตตระไฮโดร-4,7-อีพอกซีเบนโซไทโอฟีน-1,3-ไดโอน
(C) (3aR,4S,7R,7aS)-4,7-ไดเมทิล-3a,4,7,7a-เตตระไฮโดร-4,7-เอพิทิโอไอโซเบนโซฟูแรน-1,3-ไดโอน
(D) (3aR,4R,7S,7aS)-4,7-ไดเมทิล-3a,4,7,7a-เตตระไฮโดร-4,7-เอพิทิโอไอโซเบนโซฟูแรน-1,3-ไดโอน

ระบุผลิตภัณฑ์ EXO ของปฏิกิริยาไซโคลแอดดิชัน [4+2] ต่อไปนี้
2,5-ไดเมทิลไทโอฟีน + ฟูแรน-2,5-ไดโอน + ความร้อน ---> ?
(A) (3aR,4R,7S,7aS)-4,7-ไดเมทิล-3a,4,7,7a-เตตระไฮโดร-4,7-อีพอกซีเบนโซไทโอฟีน-1,3-ไดโอน
(B) (3aR,4S,7R,7aS)-4,7-ไดเมทิล-3a,4,7,7a-เตตระไฮโดร-4,7-อีพอกซีเบนโซไทโอฟีน-1,3-ไดโอน
(C) (3aR,4S,7R,7aS)-4,7-ไดเมทิล-3a,4,7,7a-เตตระไฮโดร-4,7-เอพิไทโอไอโซเบนโซฟูรัน-1,3-ไดโอน
(D) (3aR,4R,7S,7aS)-4,7-ไดเมทิล-3a,4,7,7a-เตตระไฮโดร-4,7-เอพิทิโอไอโซเบนโซฟูแรน-1,3-ไดโอน

ระบุผลิตภัณฑ์ EXO ของปฏิกิริยาไซโคลแอดดิชัน [4+2] ต่อไปนี้
2,5-ไดเมทิลไทโอฟีน + ฟูแรน-2,5-ไดโอน + ความร้อน ---> ?
(A) (3aR,4R,7S,7aS)-4,7-ไดเมทิล-3a,4,7,7a-เตตระไฮโดร-4,7-อีพอกซีเบนโซไทโอฟีน-1,3-ไดโอน
(B) (3aR,4S,7R,7aS)-4,7-ไดเมทิล-3a,4,7,7a-เตตระไฮโดร-4,7-อีพอกซีเบนโซไทโอฟีน-1,3-ไดโอน
(C) (3aR,4S,7R,7aS)-4,7-ไดเมทิล-3a,4,7,7a-เตตระไฮโดร-4,7-เอพิไทโอไอโซเบนโซฟูราน-1,3-ไดโอน
(D) (3aR,4R,7S,7aS)-4,7-ไดเมทิล-3a,4,7,7a-เตตระไฮโดร-4,7-เอพิทิโอไอโซเบนโซฟูแรน-1,3-ไดโอน


เราผสม 20 cm3 0.1 M CH₃COOH กับ 40 cm3 0.02 M NaOH ส่งผลให้สารละลาย1 มีระดับ pH เท่ากับ pH1 ในขั้นตอนถัดไป เราเติม 5 cm3 0.02 M NaOH ลงในสารละลาย 1 ทำให้สารละลาย2 มีระดับ pH เท่ากับ pH2 ในการทดลองครั้งที่สาม เราเติม 5 cm3 0.02M NaOH ลงในน้ำ 60 cm3 ทำให้สารละลาย3 มีระดับ pH เท่ากับ pH3 ระดับ pH ของสารละลาย3 และสารละลาย2 แตกต่างกันอย่างไร Ka สำหรับกรดอะซิติกคือ 1.85*10^-5
(A) 6.63
(B) 6.47
(C) 6.40
(D) 6.55


สมมติว่าเรามีการดำเนินการช่องสัญญาณดีโพลาไรเซชันที่กำหนดโดย E(\rho) ความน่าจะเป็น p ของสถานะดีโพลาไรเซชันแสดงถึงความแรงของสัญญาณรบกวน หากตัวดำเนินการ Kraus ของสถานะที่กำหนดคือ A{0}=\sqrt{1-\frac{3p}{4}} , A{1}=\sqrt{\frac{p}{4}}X, A{2}=\sqrt{\frac{p}{4}}Y และ A{3}=\sqrt{\frac{p}{4}}Z การแสดง Kraus ที่ถูกต้องของสถานะ E(\rho) ควรเป็นอย่างไร (ใช้ลาเท็กซ์)
(A) E(\rho)=(1-p)\rho+\frac{p}{3}X\rho^{2}X+\frac{p}{3}Y\rho^{2}Y+\frac{p}{3}Z\rho^{2}Z
(B) E(\rho)=(1-p)\rho+\frac{p}{4}X\rho X+\frac{p}{4}Y\rho Y+\frac{p}{4}Z\rho Z
(C) E(\rho)=(1-p)\rho^{2}+\frac{p}{3}X\rho^{2}X+\frac{p}{3}Y\rho^{2}Y+\frac{p}{3}Z\rho^{2}Z
(D) E(\rho)=(1-p)\rho+\frac{p}{3}X\rho X+\frac{p}{3}Y\rho Y+\frac{p}{3}Z\rho Z

สมมติว่าเรามีการดำเนินการช่องสัญญาณดีโพลาไรเซชันที่กำหนดโดย E(\rho) ความน่าจะเป็น p ของสถานะดีโพลาไรเซชันแสดงถึงความแรงของสัญญาณรบกวน หากตัวดำเนินการ Kraus ของสถานะที่กำหนดคือ A{0}=\sqrt{1-\frac{3p}{4}} , A{1}=\sqrt{\frac{p}{4}}X, A{2}=\sqrt{\frac{p}{4}}Y และ A{3}=\sqrt{\frac{p}{4}}Z การแสดง Kraus ที่ถูกต้องของสถานะ E(\rho) ควรเป็นอย่างไร (ใช้ลาเท็กซ์)
(A) E(\rho)=(1-p)\rho+\frac{p}{3}X\rho^{2}X+\frac{p}{3}Y\rho^{2}Y+\frac{p}{3}Z\rho^{2}Z
(B) E(\rho)=(1-p)\rho+\frac{p}{4}X\rho X+\frac{p}{4}Y\rho Y+\frac{p}{4}Z\rho Z
(C) E(\hrho)=(1-p)\rho^{2}+\frac{p}{3}X\rho^{2}X+\frac{p}{3}Y\rho^{2}Y+\frac{p}{3}Z\rho^{2}Z
(D) E(\rho)=(1-p)\rho+\frac{p}{3}X\rho X+\frac{p}{3}Y\rho Y+\frac{p}{3}Z\rho Z


ในโปรโตคอลการสนทนาเชิงควอนตัม สถานะ GHZ แปรผันต่อเนื่อง 4 โหมดจะถูกกระจายไปยัง 3 ฝ่าย และจะทำการวัดระฆังในสถานะเหล่านี้ ผลลัพธ์การวัดจะเป็นอย่างไรหากทั้งสามฝ่ายเข้ารหัสโดยใช้ตัวดำเนินการการกระจัด D(alpha) ดังต่อไปนี้
P1: (xa,pa)
P2: (xb,pb)
P3: (xc,pc)
ในที่นี้ (x,p) สอดคล้องกับแอมพลิจูดและเฟส โดยที่
alpha= x +ip เป็นอาร์กิวเมนต์ของตัวดำเนินการการกระจัด
ในโครงร่าง โหมดที่ 2 และ 3 จะถูกเข้ารหัสโดย P2 โหมดที่ 1 และ 4 จะถูกเข้ารหัสโดย P1 และ P3
(A) (xa +xb,pa +pb), (xb+xc,pb+pc)
(B) (xa +xb,pa -pb), (xb+xc,pb-pc)
(C) (xa -xb,pa -pb), (xb-xc,pb-pc)
(D) (xa -xb,pa +pb), (xb-xc,pb+pc)

ในโปรโตคอลการสนทนาเชิงควอนตัม สถานะ GHZ แปรผันต่อเนื่อง 4 โหมดจะถูกกระจายไปยัง 3 ฝ่าย และจะทำการวัดการวัดเบลล์ในสถานะเหล่านี้ ผลลัพธ์การวัดจะเป็นอย่างไรหากทั้งสามฝ่ายเข้ารหัสโดยใช้ตัวดำเนินการการกระจัด D(alpha) ดังต่อไปนี้
P1: (xa,pa)
P2: (xb,pb)
P3: (xc,pc)
ในที่นี้ (x,p) สอดคล้องกับแอมพลิจูดและเฟส โดยที่
alpha= x +ip เป็นอาร์กิวเมนต์ของตัวดำเนินการการกระจัด
ในโครงร่าง โหมดที่ 2 และ 3 จะถูกเข้ารหัสโดย P2 โหมดที่ 1 และ 4 จะถูกเข้ารหัสโดย P1 และ P3
(A) (xa +xb,pa +pb), (xb+xc,pb+pc)
(B) (xa +xb,pa -pb), (xb+xc,pb-pc)
(C) (xa -xb,pa -pb), (xb-xc,pb-pc)
(D) (xa -xb,pa +pb), (xb-xc,pb+pc)