ChIP-seq ตรวจพบสัญญาณการจับที่มีความสำคัญอย่างมากสำหรับแฟกเตอร์การถอดรหัสเฉพาะสายพันธุ์ X กับเอนฮานเซอร์การพัฒนาในเซลล์ต้นกำเนิดเมโสเดิร์มที่ได้จาก iPSC ของมนุษย์ อย่างไรก็ตาม แม้ว่าแฟกเตอร์นี้จะมีโมทีฟการจดจำดีเอ็นเอที่มีเนื้อหาข้อมูลสูง แต่โมทีฟนี้ไม่สามารถตรวจพบได้ที่เอนฮานเซอร์นี้ ChIP-seq ยังตรวจพบการจับของแฟกเตอร์การถอดรหัสอีกตัวหนึ่ง คือ Y กับเอนฮานเซอร์ตัวเดียวกัน และต่างจาก X โมทีฟสำหรับ Y นั้นสามารถตรวจจับได้อย่างชัดเจนในลำดับเอนฮานเซอร์ เอนฮานเซอร์นี้มีคำอธิบายประกอบใน Ensembl Regulatory Build แต่การจับกันของแฟกเตอร์การถอดรหัสอื่นๆ นอกเหนือจาก X และ Y กับเอนฮานเซอร์นี้ไม่ได้มีการรายงานในฐานข้อมูลสาธารณะ และเอนฮานเซอร์นี้ก็ไม่พบในรายชื่อดำของ ChIP-seq เช่นกัน มีแนวโน้มว่าจะเกิดอะไรขึ้น?
(A) X จับกับโมทีฟการจดจำแบบเข้ารหัสภายในเอนฮานเซอร์นี้
(B) X ถูกเรียกเข้าสู่เอนฮานเซอร์นี้โดยไม่ได้ตั้งใจหรือไม่เลย (ผลบวกปลอมของ ChIP-seq)
(C) X ถูกเรียกเข้าสู่โปรโมเตอร์ยีนเป้าหมายของเอนฮานเซอร์นี้
(D) X ถูกเรียกเข้าสู่เอนฮานเซอร์ผ่านการจับคู่ร่วมกับ Y

ChIP-seq ตรวจพบสัญญาณการจับที่มีความสำคัญอย่างมากสำหรับแฟกเตอร์การถอดรหัสเฉพาะสายพันธุ์ X กับเอนฮานเซอร์การพัฒนาในเซลล์ต้นกำเนิดเมโสเดิร์มที่ได้จาก iPSC ของมนุษย์ อย่างไรก็ตาม แม้ว่าแฟกเตอร์นี้จะมีโมทีฟการจดจำดีเอ็นเอที่มีเนื้อหาข้อมูลสูง แต่โมทีฟนี้ไม่สามารถตรวจพบได้ที่เอนฮานเซอร์นี้ ChIP-seq ยังตรวจพบการจับของแฟกเตอร์การถอดรหัสอีกตัวหนึ่ง คือ Y กับเอนฮานเซอร์ตัวเดียวกัน และต่างจาก X โมทีฟสำหรับ Y นั้นสามารถตรวจจับได้อย่างชัดเจนในลำดับเอนฮานเซอร์ เอนฮานเซอร์นี้มีคำอธิบายประกอบใน Ensembl Regulatory Build แต่การจับกันของแฟกเตอร์การถอดรหัสอื่นๆ นอกเหนือจาก X และ Y กับเอนฮานเซอร์นี้ไม่ได้มีการรายงานในฐานข้อมูลสาธารณะ และเอนฮานเซอร์นี้ก็ไม่พบในบัญชีดำของ ChIP-seq เช่นกัน มีแนวโน้มว่าจะเกิดอะไรขึ้น?
(A) X จับกับโมทีฟการจดจำแบบเข้ารหัสภายในเอนฮานเซอร์นี้
(B) X ถูกเรียกเข้าสู่เอนฮานเซอร์นี้โดยสุ่มหรือไม่เลย (ผลบวกปลอมของ ChIP-seq)
(C) X ถูกเรียกเข้าสู่โปรโมเตอร์ยีนเป้าหมายของเอนฮานเซอร์นี้
(D) X ถูกเรียกเข้าสู่เอนฮานเซอร์ผ่านการจับร่วมกับ Y


ปฏิกิริยา 1,2-Rearrangement ที่ใช้ vicinal diols ทำปฏิกิริยากับกรดเรียกว่า Pinacol Pinacolone rearrangement reaction ปฏิกิริยานี้เกิดขึ้นผ่านการสร้างคาร์โบแคทไอออน (carbocation) ซึ่งทำให้เกิดการเปลี่ยนตำแหน่งของหมู่บางส่วน

สำหรับสารประกอบที่กำหนดไว้ด้านล่าง ผลิตภัณฑ์ที่เป็นไปได้ของ Pinacol rearrangement คืออะไร?

3-methyl-4-phenylhexane-3,4-diol + H⁺ —> A
3-(4-hydroxyphenyl)-2-phenylpentane-2,3-diol + H⁺ —> B
1,1,2-tris(4-methoxyphenyl)-2-phenylethane-1,2-diol + H⁺ —> C
(A) A = 2-methyl-1-phenylbutan-1-one, B = 2-(4-hydroxyphenyl)-1-phenylbutan-1-one, C = 2,2,2-tris(4-methoxyphenyl)-1-phenylethan-1-one
(B) A = 3-ethyl-3-phenylpentan-2-one, B = 3-(4-hydroxyphenyl)-3-phenylpentan-2-one, C = 1,2,2-tris(4-methoxyphenyl)-2-phenylethan-1-one
(C) A = 2-methyl-1-phenylbutan-1-one, B = 2-(4-hydroxyphenyl)-1-phenylbutan-1-one, C = 1,2,2-tris(4-methoxyphenyl)-2-phenylethan-1-one
(D) A = 3-ethyl-3-phenylpentan-2-one, B = 3-(4-hydroxyphenyl)-3-phenylpentan-2-one, C = 2,2,2-tris(4-methoxyphenyl)-1-phenylethan-1-one

"ปฏิกิริยาการจัดเรียงใหม่ 1,2 ซึ่งไดออลที่เกาะอยู่รอบ ๆ สามารถทำปฏิกิริยากับกรดได้ เรียกว่าปฏิกิริยาการจัดเรียงใหม่ของ Pinacol Pinacolone ปฏิกิริยานี้ดำเนินไปโดยการก่อตัวของคาร์โบเคชั่นที่ทำให้กลุ่มใดกลุ่มหนึ่งเกิดการการย้าย
สำหรับสารประกอบที่กำหนดไว้ด้านล่าง ผลิตภัณฑ์ที่เป็นไปได้ของการจัดเรียงใหม่ของ Pinacol คือสารใด
3-เมทิล-4-ฟีนิลเฮกเซน-3,4-ไดออล + H+ ---> A
3-(4-ไฮดรอกซีฟีนิล)-2-ฟีนิลเพนเทน-2,3-ไดออล + H+ ---> B
1,1,2-ทริส(4-เมทอกซีฟีนิล)-2-ฟีนิลเอเทน-1,2-ไดออล + H+ ---> C
(A) A = 2-เมทิล-1-ฟีนิลบิวแทน-1-โอน, B = 2-(4-ไฮดรอกซีฟีนิล)-1-ฟีนิลบิวแทน-1-โอน, C = 2,2,2-ทริส(4-เมทอกซีฟีนิล)-1-ฟีนิลเลธาน-1-โอน
(B) A = 3-เอทิล-3-ฟีนิลเพนแทน-2-โอน, B = 3-(4-ไฮดรอกซีฟีนิล)-3-ฟีนิลเพนแทน-2-โอน, C = 1,2,2-ทริส(4-เมทอกซีฟีนิล)-2-ฟีนิลเลธาน-1-โอน
(C) A = 2-เมทิล-1-ฟีนิลบิวแทน-1-โอน, B = 2-(4-ไฮดรอกซีฟีนิล)-1-ฟีนิลบิวแทน-1-โอน, C = 1,2,2-ทริส(4-เมทอกซีฟีนิล)-2-ฟีนิลเอธาน-1-วัน
(D) A = 3-เอทิล-3-ฟีนิลเพนแทน-2-โอน, B = 3-(4-ไฮดรอกซีฟีนิล)-3-ฟีนิลเพนแทน-2-โอน, C = 2,2,2-ทริส(4-เมทอกซีฟีนิล)-1-ฟีนิลเลธาน-1-โอน

"ปฏิกิริยาการจัดเรียงใหม่ 1,2 ซึ่งไดออลที่เกาะอยู่รอบ ๆ สามารถทำปฏิกิริยากับกรดได้ เรียกว่าปฏิกิริยาการจัดเรียงใหม่ของ Pinacol Pinacolone ปฏิกิริยานี้ดำเนินไปโดยการก่อตัวของคาร์โบเคชั่นที่ทำให้กลุ่มใดกลุ่มหนึ่งเกิดการเลื่อน
สำหรับสารประกอบที่กำหนดไว้ด้านล่าง ผลิตภัณฑ์ที่เป็นไปได้ของการจัดเรียงใหม่ของ Pinacol คือสารใด
3-เมทิล-4-ฟีนิลเฮกเซน-3,4-ไดออล + H+ ---> A
3-(4-ไฮดรอกซีฟีนิล)-2-ฟีนิลเพนเทน-2,3-ไดออล + H+ ---> B
1,1,2-ทริส(4-เมทอกซีฟีนิล)-2-ฟีนิลเอเทน-1,2-ไดออล + H+ ---> C
(A) A = 2-เมทิล-1-ฟีนิลบิวแทน-1-โอน, B = 2-(4-ไฮดรอกซีฟีนิล)-1-ฟีนิลบิวแทน-1-โอน, C = 2,2,2-ทริส(4-เมทอกซีฟีนิล)-1-ฟีนิลเลธาน-1-โอน
(B) A = 3-เอทิล-3-ฟีนิลเพนแทน-2-โอน, B = 3-(4-ไฮดรอกซีฟีนิล)-3-ฟีนิลเพนแทน-2-โอน, C = 1,2,2-ทริส(4-เมทอกซีฟีนิล)-2-ฟีนิลเลธาน-1-โอน
(C) A = 2-เมทิล-1-ฟีนิลบิวแทน-1-โอน, B = 2-(4-ไฮดรอกซีฟีนิล)-1-ฟีนิลบิวแทน-1-โอน, C = 1,2,2-tris(4-methoxyphenyl)-2-phenylethan-1-one
(D) A = 3-เอทิล-3-ฟีนิลเพนแทน-2-โอน, B = 3-(4-ไฮดรอกซีฟีนิล)-3-ฟีนิลเพนแทน-2-โอน, C = 2,2,2-ทริส(4-เมทอกซีฟีนิล)-1-ฟีนิลเลธาน-1-โอน


จัดเรียงสารประกอบที่กำหนด (1. อะซีโตฟีโนน 2. โพรเพน-2,2-ไดอิลไดเบนซีน 3. สไตรีน 4. 1-ออกซาสไปโร[4.4]โนเนน) ในสถานะออกซิเดชันที่เพิ่มขึ้นของอะตอมคาร์บอนกลาง (A) นอกจากนี้ ให้เลือกลำดับปฏิกิริยาที่เหมาะสมเมื่อเอสเทอร์ถูกแปลงเป็นแอลกอฮอล์ก่อนแล้วจึงเปลี่ยนเป็นกรด (B)

1. รีเอเจนต์ออกซิไดซ์ตามด้วยรีเอเจนต์รีดิวซ์
2. รีเอเจนต์รีดิวซ์ตามด้วยรีเอเจนต์ออกซิไดซ์
(A) A = 3, 2, 4 และ 1, B = 2
(B) A = 2, 3, 1 และ 4, B = 1
(C) A = 2, 3, 1 และ 4, B = 2
(D) A = 3, 2, 4 และ 1, B = 1


การสลายด้วยโอโซนของสารประกอบ A จะผลิต 3-เมทิลไซโคลเพนทานอนและอะซีโตน กำหนดผลิตภัณฑ์ของปฏิกิริยาของ A กับกรดซัลฟิวริกภายใต้ความร้อน
(A) 1-ไอโซโพรพิล-3-เมทิลไซโคลเพนทานอล
(B) 1-เมทิล-3-(โพรเพน-2-อิลิดีน)ไซโคลเพนเทน
(C) 3,5,5-ไตรเมทิลไซโคลเฮกส์-1-เอเน่
(D) 1,2,4-ไตรเมทิลไซโคลเฮกส์-1-เอเน่

การสลายด้วยโอโซนของสารประกอบ A จะทำให้เกิด 3-เมทิลไซโคลเพนทานอนและอะซีโตน กำหนดผลิตภัณฑ์ของปฏิกิริยาของ A กับกรดซัลฟิวริกภายใต้ความร้อน
(A) 1-ไอโซโพรพิล-3-เมทิลไซโคลเพนทานอล
(B) 1-เมทิล-3-(โพรเพน-2-อิลิดีน)ไซโคลเพนเทน
(C) 3,5,5-ไตรเมทิลไซโคลเฮกซ์-1-เอเน
(D) 1,2,4-ไตรเมทิลไซโคลเฮกซ์-1-เอเน


พิจารณาองค์ประกอบ Y ของตัวดำเนินการโมเมนตัมเชิงมุมที่แท้จริง A ของมิวออนแสดงโดยเมทริกซ์ 2×2 Ay ที่ตอบสนองสมการค่าลักษณะเฉพาะ Ay(φ) = a(φ) โดยที่ a คือค่าลักษณะเฉพาะ φ คือฟังก์ชันลักษณะเฉพาะ ตัวดำเนินการเมทริกซ์มีรูปแบบ Ay = c∙S โดยที่ค่าคงที่ c=h/4π และ S คือเมทริกซ์ 2×2 แถวแรกของเมทริกซ์ S คือ (0 -i) และแถวที่สองคือ (i 0) คุณถูกขอให้คำนวณค่าลักษณะเฉพาะและเวกเตอร์ลักษณะเฉพาะของตัวดำเนินการ Ay ในระหว่างการคำนวณ คุณจะพิจารณาว่าข้อความใดต่อไปนี้ถูกต้อง
(A) ส่วนจินตภาพในค่าลักษณะเฉพาะของ Ay คือ +1/2 หรือ –1/2 และส่วนจริงของค่าลักษณะเฉพาะดังกล่าวคือ +1 หรือ –1
(B) ส่วนจินตภาพในค่าลักษณะเฉพาะของ Ay คือ +2πh หรือ –2πh และส่วนจริงของค่าลักษณะเฉพาะดังกล่าวคือ +h/4π หรือ –h/4π
(C) ฟังก์ชันลักษณะเฉพาะ φ ของตัวดำเนินการ Ay คือฟังก์ชันพื้นฐานของตัวดำเนินการเมทริกซ์ Ay ที่กำหนดไว้ข้างต้น
(D) ฟังก์ชันลักษณะเฉพาะของตัวดำเนินการ Ay สามารถเป็นฟังก์ชันลักษณะเฉพาะของ A^2 ได้ แต่ไม่ใช่ขององค์ประกอบ Z คือ Az

พิจารณาองค์ประกอบ Y ของตัวดำเนินการโมเมนตัมเชิงมุมที่แท้จริง A ของมิวออนแสดงโดยเมทริกซ์ 2×2 Ay ที่ตอบสนองสมการค่าลักษณะเฉพาะ Ay(φ) = a(φ) โดยที่ a คือค่าลักษณะเฉพาะ φ คือฟังก์ชันลักษณะเฉพาะ ตัวดำเนินการเมทริกซ์มีรูปแบบ Ay = c∙S โดยที่ค่าคงที่ c=h/4π และ S คือเมทริกซ์ 2×2 แถวแรกของเมทริกซ์ S คือ (0 -i) และแถวที่สองคือ (i 0) คุณถูกขอให้คำนวณค่าลักษณะเฉพาะและเวกเตอร์ลักษณะเฉพาะของตัวดำเนินการ Ay ในระหว่างการคำนวณ คุณจะพิจารณาว่าข้อความใดต่อไปนี้ถูกต้อง
(A) ส่วนจินตภาพในค่าลักษณะเฉพาะของ Ay คือ +1/2 หรือ –1/2 และส่วนจริงของค่าลักษณะเฉพาะนั้นคือ +1 หรือ –1
(B) ส่วนจินตภาพในค่าลักษณะเฉพาะของ Ay คือ +2πh หรือ –2πh และส่วนจริงของค่าลักษณะเฉพาะนั้นคือ +h/4π หรือ –h/4π
(C) ฟังก์ชันลักษณะเฉพาะ φ ของตัวดำเนินการ Ay คือฟังก์ชันพื้นฐานของตัวดำเนินการเมทริกซ์ Ay ที่กำหนดไว้ข้างต้น
(D) ฟังก์ชันลักษณะเฉพาะของตัวดำเนินการ Ay สามารถเป็นฟังก์ชันลักษณะเฉพาะของ A^2 ได้ แต่ไม่ใช่ขององค์ประกอบ Z คือ Az


คุณมีเทมเพลต DNA ขนาด 10 uL จากไลบรารีโปรตีนที่มีขนาด 10 uM เทมเพลตนี้มีโคดอน NNK 12 ตัวในบริเวณการเข้ารหัส ลำดับของจำนวนสูงสุดที่เป็นไปได้ของลำดับโปรตีนที่มีความยาวเต็มเฉพาะที่สามารถแปลจากเทมเพลต DNA คือเท่าใด (กล่าวคือ ความหลากหลายของโปรตีนสูงสุด ไม่รวมโคดอนหยุด ในเทมเพลตคือเท่าใด)
(A) 10^11
(B) 10^18
(C) 10^15
(D) 10^13

คุณมีเทมเพลต DNA ขนาด 10 uL จากไลบรารีโปรตีนที่มีขนาด 10 uM เทมเพลตมีโคดอน NNK 12 ตัวในบริเวณการเข้ารหัส ลำดับของจำนวนสูงสุดที่เป็นไปได้ของลำดับโปรตีนที่มีความยาวเต็มเฉพาะที่สามารถแปลจากเทมเพลต DNA คือเท่าใด (กล่าวคือ ความหลากหลายของโปรตีนสูงสุด ไม่รวมโคดอนหยุด ในเทมเพลต)
(A) 10^11
(B) 10^18
(C) 10^15
(D) 10^13


กำลังดำเนินการสังเกตโครงสร้างที่อยู่ห่างออกไปประมาณ 2.1 กิกะพาร์เซก (2.1 Gpc) พลังงานที่เทียบเท่าเส้นการดูดกลืนที่ตรวจพบมีค่าประมาณ 3.9 ไมโครอิเล็กตรอนโวลต์ (3.9 * 10^-6 eV)

อะไรน่าจะสังเกตได้มากที่สุดจากเส้นการดูดกลืนนี้ในทางช้างเผือก?
(A) สื่อระหว่างดาวอะตอมอุ่น
(B) สื่อระหว่างดาวโมเลกุลเย็น
(C) สื่อระหว่างดาวโมเลกุลอุ่น
(D) สื่อระหว่างดาวอะตอมเย็น

กำลังดำเนินการสังเกตโครงสร้างที่อยู่ห่างออกไปประมาณ 2.1 กิกะพาร์เซก (2.1 Gpc) พลังงานที่เทียบเท่าเส้นการดูดกลืนที่ตรวจพบมีค่าประมาณ 3.9 ไมโครอิเล็กตรอนโวลต์ (3.9 * 10^-6 eV)

อะไรมีโอกาสสังเกตได้มากที่สุดจากเส้นการดูดกลืนนี้ในทางช้างเผือก?
(A) สื่อระหว่างดวงดาวอะตอมอุ่น
(B) สื่อระหว่างดวงดาวโมเลกุลเย็น
(C) สื่อระหว่างดวงดาวโมเลกุลอุ่น
(D) สื่อระหว่างดวงดาวอะตอมเย็น

กำลังดำเนินการสังเกตโครงสร้างที่อยู่ห่างออกไปประมาณ 2.1 กิกะพาร์เซก (2.1 Gpc) พลังงานที่เทียบเท่าเส้นการดูดกลืนที่ตรวจพบมีค่าประมาณ 3.9 ไมโครอิเล็กตรอนโวลต์ (3.9 * 10^-6 eV)

อะไรน่าจะสังเกตได้มากที่สุดจากเส้นการดูดกลืนนี้ในทางช้างเผือก
(A) มวลสารระหว่างดาวอะตอมอุ่น
(B) มวลสารระหว่างดาวโมเลกุลเย็น
(C) มวลสารระหว่างดาวโมเลกุลอุ่น
(D) มวลสารระหว่างดาวอะตอมเย็น


ระบุจำนวนสัญญาณ 13C-NMR ที่ผลิตโดยผลิตภัณฑ์ขั้นสุดท้าย ซึ่งแสดงเป็น E ซึ่งเป็นผลมาจากชุดปฏิกิริยาที่แสดงด้านล่าง
โพรพิโอนัลดีไฮด์ + EDT / BF3 ---> A
A + BuLi ---> B
B + โบรโมอีเทน ---> C
C + HgCl2 / H2O / H+ ---> D
D + PPh3 / 3-โบรโมเพนเทน / BuLi ---> E
(A) 8
(B) 11
(C) 6
(D) 3

ระบุจำนวนสัญญาณ 13C-NMR ที่ผลิตโดยผลิตภัณฑ์ขั้นสุดท้าย ซึ่งแสดงเป็น E ซึ่งเกิดจากปฏิกิริยาชุดหนึ่งที่แสดงด้านล่าง
โพรพิโอนัลดีไฮด์ + EDT / BF3 ---> A
A + BuLi ---> B
B + โบรโมอีเทน ---> C
C + HgCl2 / H2O / H+ ---> D
D + PPh3 / 3-โบรโมเพนเทน / BuLi ---> E
(A) 8
(B) 11
(C) 6
(D) 3


ในฤดูใบไม้ร่วง ใบไม้จะเปลี่ยนเป็นสีสันสวยงามและร่วงหล่นลงมาในกระบวนการที่เรียกว่า "ใบไม้ในฤดูใบไม้ร่วง" คลอโรฟิลล์จะสลายตัวเป็นเททราไพร์โรลที่ไม่มีสี ในขณะที่เม็ดสีที่ซ่อนอยู่ รวมถึงแคโรทีนอยด์ จะถูกเปิดเผยออกมา แคโรทีนอยด์เป็นเม็ดสีสีเหลือง สีส้ม และสีแดง ซึ่งดูดซับพลังงานแสงเพื่อสังเคราะห์แสงและปกป้องระบบแสง สารประกอบตั้งต้นของแคโรทีนอยด์คือเจอรานิลเจอรานิลไดฟอสเฟต (GGPP)

เส้นทางการเผาผลาญใดที่ไม่เกี่ยวข้องโดยตรงกับ GGPP ในพืชชั้นสูง
(A) การสังเคราะห์ลูทีน
(B) การสังเคราะห์สไตรโกแลกโทน
(C) การสังเคราะห์บราสซิโนสเตียรอยด์
(D) การสังเคราะห์แคนทาแซนทิน

ในฤดูใบไม้ร่วง ใบไม้จะเปลี่ยนเป็นสีสันสวยงามและร่วงหล่นลงมาในกระบวนการที่เรียกว่า “ใบไม้ในฤดูใบไม้ร่วง” คลอโรฟิลล์จะสลายตัวเป็นเททราไพร์โรลที่ไม่มีสี ในขณะที่เม็ดสีที่ซ่อนอยู่ รวมทั้งแคโรทีนอยด์ จะถูกเปิดเผยออกมา แคโรทีนอยด์เป็นเม็ดสีสีเหลือง สีส้ม และสีแดง ซึ่งดูดซับพลังงานแสงเพื่อสังเคราะห์แสงและปกป้องระบบแสง สารประกอบตั้งต้นของแคโรทีนอยด์คือเจอรานิลเจอรานิลไดฟอสเฟต (GGPP)

เส้นทางเมตาบอลิซึมใดที่ไม่เกี่ยวข้องโดยตรงกับ GGPP ในพืชชั้นสูง
(A) การสังเคราะห์ลูทีน
(B) การสังเคราะห์สไตรโกแลกโทน
(C) การสังเคราะห์บราสซิโนสเตียรอยด์
(D) การสังเคราะห์แคนทาแซนทิน


สาร 1-6 จะทำปฏิกิริยาการแทนที่ด้วยอิเล็กโทรฟิลิกด้วยโบรมีนส่วนเกิน (โดยถือว่ามีการสร้างอนุพันธ์โมโนโบรโมเพียงชนิดเดียวเท่านั้น):
1) С6H5-CH3
2) C6H5-COOC2H5
3) C6H5-Cl
4) C6H5-NO2
5) C6H5-C2H5
6) C6H5-COOH
C6H5 หมายถึงวงแหวนเบนซิน
จัดเรียงสารตามลำดับของเศษส่วนน้ำหนักที่เพิ่มขึ้นของผลผลิตของพาราไอโซเมอร์
(A) 4<2<6<3<1<5
(B) 6<2<4<5<1<3
(C) 3<5<1<6<2<4
(D) 4<6<2<1<5<3

สาร 1-6 จะทำปฏิกิริยาการแทนที่ด้วยอิเล็กโทรฟิลิกด้วยโบรมีนส่วนเกิน (สันนิษฐานว่ามีการสร้างอนุพันธ์โมโนโบรโมเพียงชนิดเดียวเท่านั้น):
1) С6H5-CH3
2) C6H5-COOC2H5
3) C6H5-Cl
4) C6H5-NO2
5) C6H5-C2H5
6) C6H5-COOH
C6H5 หมายถึงวงแหวนเบนซิน
จัดเรียงสารตามลำดับของเศษส่วนน้ำหนักที่เพิ่มขึ้นของผลผลิตของพาราไอโซเมอร์
(A) 4<2<6<3<1<5
(B) 6<2<4<5<1<3
(C) 3<5<1<6<2<4
(D) 4<6<2<1<5<3


ชุดข้อมูลใดต่อไปนี้สอดคล้องกับไฮโดรคาร์บอนอิ่มตัวที่มีฤทธิ์ทางแสง
(A) %age องค์ประกอบ = C 82.75% และ H 17.25%
EI-MS: m/z = 58, 43, 27, 15
(B) %age องค์ประกอบ = C 83.33% และ H 16.66%
EI-MS: m/z = 72, 57, 43, 29
(C) %age องค์ประกอบ = C 83.72% และ H 16.27%
EI-MS: m/z = 86, 57, 43, 29
(D) %age องค์ประกอบ = C 84% และ H 16%
EI-MS: m/z = 100, 71, 57, 43

ชุดข้อมูลใดต่อไปนี้สอดคล้องกับไฮโดรคาร์บอนอิ่มตัวที่ออกฤทธิ์ทางแสง?
(A) องค์ประกอบ %age = C 82.75% และ H 17.25%
EI-MS: m/z = 58, 43, 27, 15
(B) องค์ประกอบ %age = C 83.33% และ H 16.66%
EI-MS: m/z = 72, 57, 43, 29
(C) องค์ประกอบ %age = C 83.72% และ H 16.27%
EI-MS: m/z = 86, 57, 43, 29
(D) องค์ประกอบ %age = C 84% และ H 16%
EI-MS: m/z = 100, 71, 57, 43


พิจารณาชั้นแสง N ชั้น (ทำจากวัสดุที่มีดัชนีหักเหแสง n) คั่นด้วยช่องว่างอากาศ ความหนาของแต่ละชั้นคือ t_1 และความหนาของแต่ละช่องว่างคือ t_2 คลื่นระนาบ (ที่มีความยาวคลื่น \lambda) ตกกระทบบนชั้นแสงนี้ตามปกติ หากความหนาแสงของแต่ละชั้นและแต่ละช่องว่างกำหนดโดยหนึ่งในสี่ของ \lambda ค่าการส่งผ่านของชั้นแสงทั้งหมดจะกำหนดโดย [เมื่อ n^(2N) >> 1]
(A) n^{-4N}
(B) 4n^{-N}
(C) 2n^{-N}
(D) 4n^{-2N}

พิจารณาชั้นแสง N ชั้น (ทำจากวัสดุที่มีดัชนีหักเหแสง n) คั่นด้วยช่องว่างอากาศ ความหนาของแต่ละชั้นคือ t_1 และช่องว่างแต่ละช่องคือ t_2 คลื่นระนาบ (ที่มีความยาวคลื่น \lambda) ตกกระทบบนชั้นแสงนี้ตามปกติ หากความหนาแสงของแต่ละชั้นและแต่ละช่องว่างกำหนดโดยหนึ่งในสี่ของ \lambda ค่าการส่งผ่านของชั้นแสงทั้งหมดจะกำหนดโดย [เมื่อ n^(2N) >> 1]
(A) n^{-4N}
(B) 4n^{-N}
(C) 2n^{-N}
(D) 4n^{-2N}


bicyclo[2.2.2]octan-2-one ถูกฉายรังสีอัลตราไวโอเลต ทำให้เกิดผลิตภัณฑ์ 1 มวลโมเลกุลของ 1 เท่ากับมวลโมเลกุลของสารตั้งต้น จากนั้น 1 จะถูกกวนด้วยแพลเลเดียมบนคาร์บอนภายใต้บรรยากาศไฮโดรเจน ทำให้เกิดผลิตภัณฑ์ 2 รูปแบบการแยกตัวของนิวเคลียสไฮโดรเจนที่ไร้การป้องกันมากที่สุดในสเปกตรัม 1H nmr ของ 2 คืออะไร?
(A) ซิงเกลต์
(B) ดับเล็ต
(C) ดับเล็ตของดับเล็ต
(D) ไตรเพล็ต

bicyclo[2.2.2]octan-2-one ถูกฉายรังสีอัลตราไวโอเลต ทำให้เกิดผลิตภัณฑ์ 1 น้ำหนักโมเลกุลของ 1 เท่ากับมวลโมเลกุลของสารตั้งต้น จากนั้น 1 จะถูกกวนด้วยแพลเลเดียมบนคาร์บอนภายใต้บรรยากาศไฮโดรเจน ทำให้เกิดผลิตภัณฑ์ 2 รูปแบบการแยกตัวของนิวเคลียสไฮโดรเจนที่ไร้การป้องกันมากที่สุดในสเปกตรัม 1H nmr ของ 2 คืออะไร
(A) ซิงเกลต์
(B) ดับเบิ้ล
(C) ดับเบิ้ลของดับเบิ้ล
(D) ไตรเพล็ต


มุมสัมผัสของน้ำและน้ำมันบนพื้นผิวกระจกที่เรียบและสะอาดคือ 65° และ 40° ตามลำดับ จากนั้นพื้นผิวของกระจกชิ้นเดียวกันนี้จะถูกปรับเปลี่ยนโดยการบำบัดด้วยพลาสม่า CF4 มุมสัมผัสของน้ำและน้ำมันบนพื้นผิวที่ผ่านการบำบัดจะประมาณได้ดีที่สุดเท่าไร
(A) น้ำ = 104°, น้ำมัน = 122°
(B) น้ำ = 122°, น้ำมัน = 18°
(C) น้ำ = 37°, น้ำมัน = 18°
(D) น้ำ = 122°, น้ำมัน = 104°


ในปฏิกิริยาอัลคิเลชันของเบนซินกับเอทิลีน ความเลือกเฟ้นต่อไฮโดรคาร์บอน C8 นั้นสูงกว่ามากสำหรับตัวเร่งปฏิกิริยาประเภท MFI เมื่อเทียบกับกรดเนื้อเดียวกันเป็นตัวเร่งปฏิกิริยา เหตุใดจึงเป็นเช่นนั้น?
(A) เนื่องจากตัวเร่งปฏิกิริยาชนิด MFI เป็นตัวเร่งปฏิกิริยาที่ไม่เป็นเนื้อเดียวกัน ความเลือกเฟ้นจึงดีกว่าตัวเร่งปฏิกิริยาที่เป็นกรดเนื้อเดียวกันโดยเนื้อแท้
(B) ความเป็นกรดของตัวเร่งปฏิกิริยาที่ไม่เป็นเนื้อเดียวกันนี้ต่ำกว่าความเป็นกรดของตัวเร่งปฏิกิริยาที่เป็นกรดเนื้อเดียวกันมาก ดังนั้นจึงมีเพียงโมเลกุลเอทิลีนหนึ่งโมเลกุลเท่านั้นที่ทำปฏิกิริยากับเบนซิน
(C) กิจกรรมของตัวเร่งปฏิกิริยาที่ไม่เป็นเนื้อเดียวกันนี้ต่ำกว่ากิจกรรมของตัวเร่งปฏิกิริยาที่เป็นกรดเนื้อเดียวกันมาก ดังนั้นจึงมีเพียงโมเลกุลเอทิลีนหนึ่งโมเลกุลเท่านั้นที่ทำปฏิกิริยากับเบนซิน
(D) เนื่องจากข้อจำกัดด้านพื้นที่ภายในตัวเร่งปฏิกิริยาชนิดที่ไม่เป็นเนื้อเดียวกันประเภทนี้ สารประกอบ C8 จึงเป็นผลิตภัณฑ์ที่ต้องการ


โมเลกุลประกอบด้วยอะตอมสามอะตอม โดยแต่ละอะตอมมีสปิน ½ อะตอม เวกเตอร์สปินของโมเลกุลสามารถเขียนเป็น $s = \sigma/2$ โดยที่ $\sigma$ คือเมทริกซ์ของเพาลี ปฏิสัมพันธ์แฮมิลโทเนียนของโมเลกุลเกิดจากปฏิสัมพันธ์ของสปินและสามารถเขียนเป็น
\begin{equation}
\hat{H} = \frac{\lambda}{3} [ (\sigma_1 \cdot \sigma_2) + (\sigma_2 \cdot \sigma_3) + (\sigma_3 \cdot \sigma_1)]
\end{equation}
โดยที่ $\lambda$ อธิบายความแรงของปฏิสัมพันธ์และ $\sigma_{1,2,3}$ คือเมทริกซ์สปินของเพาลีสำหรับอะตอมแต่ละตัว ซึ่งสับเปลี่ยนกันเองโดยที่ $\sigma_1^2 =\sigma_2^2= \sigma_3^2 = 1$ และสปินทั้งหมดของโมเลกุลคือ
\begin{equation}
S = s_1 + s_2 + s_3 = \frac{1}{2} (\sigma_1 + \sigma_2 + \sigma_3)
\end{equation}
อะตอมทุกตัวสามารถมีการฉายสปินได้ $\pm \frac{1}{2}$ สำหรับการเลือกแกนการวัดปริมาณใดๆ เวกเตอร์สปินมีคุณสมบัติดังนี้
\begin{equation}
S^2 = S(S+1), s^2 = s(s+1)=\frac{3}{4}
\end{equation}

ข้อใดต่อไปนี้เป็นคำอธิบายที่ถูกต้องของสถานะโมเลกุลของระบบ

(หมายเหตุ: คณิตศาสตร์ในปัญหานี้เขียนโดยใช้ LaTeX ซึ่งคุณสามารถดูได้ง่ายๆ โดยคัดลอกคำชี้แจงปัญหาลงในโปรแกรมเรนเดอร์ LaTeX ออนไลน์ เช่น quicklatex.com)
(A) ควอดรัพเล็ต 2 อัน
(B) ดับเบิ้ลเล็ต 4 อัน
(C) ควอดรัพเล็ต 1 อันและดับเบิ้ลเล็ตเหมือนกัน 3 อัน
(D) ควอดรัพเล็ต 1 อันและดับเบิ้ลเล็ตเหมือนกัน 2 อัน


ปฏิกิริยาเอมีนประกอบด้วยการทดแทนนิวคลีโอไฟล์ การเติมอิเล็กโทรฟิลิก และการควบแน่นของเอมีนรองกับสารประกอบคาร์บอนิลเพื่อสร้างเอมีน ปฏิกิริยาเอมีนเป็นเทคนิคที่มีประโยชน์ในการสร้างสารประกอบเชิงซ้อนที่มีหมู่ฟังก์ชันและสเตอริโอเคมีเฉพาะ
กล่าวถึงผลิตภัณฑ์ของปฏิกิริยาต่อไปนี้ (B) และเลือกลำดับที่ถูกต้องของรีเอเจนต์ตามขั้นตอนปฏิกิริยา (A) (E)-N-เมทิล-N-(เพนแทน-2-อิลิดีน)อีธานามิเนียม + A ---> B
(A) (i) LDA, DME (ii) CH3CH2I (iii) H3O+ B = เพนแทน-2-โอน + N,N-ไดเมทิลเอทานเอมีน
(B) (i) DA (ii) DME, CH3CH2I, H3O+, B = เพนแทน-2-โอน + N,N-ไดเมทิลเอทานามีน
(C) (i) LDA (ii) DME, CH3CH2I, H3O+, B = เฮปแทน-4-โอน
(D) A = (i) LDA, DME (ii) CH3CH2I (iii) H3O+ B = เฮปแทน-4-โอน

ปฏิกิริยาเอนามีนประกอบด้วยการทดแทนนิวคลีโอไฟล์ การเติมอิเล็กโทรฟิลิก และการควบแน่นของเอนามีนรองกับสารประกอบคาร์บอนิลเพื่อสร้างเอนามีน ปฏิกิริยาเอนามีนเป็นเทคนิคที่มีประโยชน์ในการสร้างสารประกอบเชิงซ้อนที่มีหมู่ฟังก์ชันและสเตอริโอเคมีเฉพาะ
กล่าวถึงผลิตภัณฑ์ของปฏิกิริยาต่อไปนี้ (B) และเลือกลำดับที่ถูกต้องของรีเอเจนต์ตามขั้นตอนปฏิกิริยา (A) (E)-เพนแทน-2-ไคยาเนต + A ---> B
(A) (i) LDA, DME (ii) CH3CH2I (iii) H3O+ B = เพนแทน-2-โอน + N,N-ไดเมทิลเอทานามีน
(B) (i) LDA (ii) DME, CH3CH2I, H3O+, B = เพนแทน-2-โอน + N,N-ไดเมทิลเอทานามีน
(C) (i) LDA (ii) DME, CH3CH2I, H3O+, B = เฮปแทน-4-โอน
(D) A = (i) LDA, DME (ii) CH3CH2I (iii) H3O+ B = เฮปแทน-4-โอน

ปฏิกิริยาเอมีนประกอบด้วยการทดแทนนิวคลีโอไฟล์ การเติมอิเล็กโทรฟิลิก และการควบแน่นของเอมีนรองกับสารประกอบคาร์บอนิลเพื่อสร้างเอมีน ปฏิกิริยาเอมีนเป็นเทคนิคที่มีประโยชน์ในการสร้างสารประกอบเชิงซ้อนที่มีหมู่ฟังก์ชันและสเตอริโอเคมีเฉพาะ
กล่าวถึงผลิตภัณฑ์ของปฏิกิริยาต่อไปนี้ (B) และเลือกลำดับที่ถูกต้องของรีเอเจนต์ตามขั้นตอนปฏิกิริยา
(A) (i) LDA, DME (ii) CH3CH2I (iii) H3O+ B = เพนแทน-2-โอน + N,N-ไดเมทิลเอทานามีน
(B) (i) LDA (ii) DME, CH3CH2I, H3O+, B = เพนแทน-2-โอน + N,N-ไดเมทิลเอทานเอมีน
(C) (i) LDA (ii) DME, CH3CH2I, H3O+, B = เฮปแทน-4-โอน
(D) A = (i) LDA, DME (ii) CH3CH2I (iii) H3O+ B = เฮปแทน-4-โอน


การสังเคราะห์ 4-azido-1-(3-(tert-butyl)phenyl)butan-1-one ที่ถูกต้องคืออะไร?
(A) 1: tBu-Cl + benzene + AlCl3 -> A
2. A + 4-((tert-butyldimethylsilyl)oxy)butanoyl chloride + AlCl3 -> B
3. B + TBAF -> C
4. C + Tos-Cl -> D
5. D + NaN3 -> 4-azido-1-(3-(tert-butyl)phenyl)butan-1-one
(B) 1: 4-((tert-butyldimethylsilyl)oxy)butanoyl chloride + benzene + AlCl3 -> A
2. A + tBu-Cl + AlCl3 -> B
3. B + TBAF -> C
4. C + KOEt (ส่วนเกิน) -> D
5. D + NaN3 -> 4-azido-1-(3-(tert-butyl)phenyl)butan-1-one
(C) 1: อะซิทิลคลอไรด์ + benzene + AlCl3 -> A
2. A + tBu-Cl + AlCl3 -> B
3. B + KOEt (ส่วนเกิน) + ethane-1,2-diyl bis(4-methylbenzenesulfonate) -> C
4. C + NaN3 -> 4-azido-1-(3-(tert-butyl)phenyl)butan-1-one
(D) 1: 4-((tert-butyldimethylsilyl)oxy)butanoyl chloride + benzene + AlCl3 -> A
2. A + tBu-Cl + AlCl3 -> B
3. B + TBAF -> C
4. C + Tos-Cl -> D
5. D + NaN3 -> 4-azido-1-(3-(tert-butyl)phenyl)butan-1-one


เรามีระบบที่เหมือนกันจำนวนมากถึง 10,000 ระบบ แต่ละระบบมีอนุภาคที่เหมือนกันและอยู่ภายใต้เงื่อนไขเดียวกัน อนุภาคแต่ละตัวสามารถเคลื่อนที่ไปตามท่อ (ทิศทางแกน x)
เราทราบจากการสร้างแบบจำลองเชิงทฤษฎีว่าฟังก์ชันคลื่น (จากสมการของชเรอดิงเงอร์) ของอนุภาคแต่ละตัว ในพื้นที่ที่สามารถมีอยู่ได้นั้น สามารถอธิบายได้ดังนี้:
( a / sqrt(1 + x) ) - 0.5*i โดยที่ “i” คือรากที่สองของ -1 และ “sqrt()” หมายถึงรากที่สองของ
เมื่อวัดตำแหน่งของอนุภาค ไม่พบอนุภาคใดเลยที่ x<1 และ x>3 (ระหว่าง x=1 และ x=3 เท่านั้น)
ค่าตัวเลขของ “a” คืออะไร
(A) 1.1
(B) 0.6
(C) 0.35
(D) 0.85

เรามีระบบที่เหมือนกันจำนวนมากถึง 10,000 ระบบ แต่ละระบบมีอนุภาคที่เหมือนกันและอยู่ภายใต้เงื่อนไขเดียวกัน อนุภาคแต่ละตัวสามารถเคลื่อนที่ไปตามท่อ (ทิศทางแกน x)
เราทราบจากการสร้างแบบจำลองเชิงทฤษฎีว่าฟังก์ชันคลื่น (จากสมการของชเรอดิงเงอร์) ของอนุภาคแต่ละตัว ในพื้นที่ที่สามารถมีอยู่ได้นั้น สามารถอธิบายได้ดังนี้:
( a / sqrt(1 + x) ) - 0.5*i โดยที่ “i” คือรากที่สองของ -1 และ “sqrt()” หมายถึงรากที่สองของ
เมื่อวัดตำแหน่งของอนุภาค ไม่พบอนุภาคใดเลยที่ x<1 และ x>3 (เฉพาะระหว่าง x=1 และ x=3)
ค่าตัวเลขของ “a” คืออะไร
(A) 1.1
(B) 0.6
(C) 0.35
(D) 0.85


คุณได้ยินนักเคมีสองคนคุยกันขณะที่พวกเขาออกจากห้องแล็บเคมีอินทรีย์สังเคราะห์ คนหนึ่งถามอีกคนว่า "เป็นยังไงบ้าง" นักเคมีคนที่สองตอบว่า "ไม่ค่อยดี สารประกอบของฉันอยู่ทับซ้อนกัน"

นักเคมีคนที่สองน่าจะหมายถึงอะไรมากที่สุด
(A) สารประกอบที่พวกเขาใช้มีจุดเดือดที่คล้ายกัน
(B) สารประกอบที่พวกเขาใช้กำลังสร้างพันธะซึ่งกันและกันผ่านปฏิสัมพันธ์ที่ไม่ใช่โควาเลนต์/แวนเดอร์วาลส์
(C) สารประกอบที่พวกเขาใช้มีการหมุนของแสงที่คล้ายกัน
(D) สารประกอบที่พวกเขาใช้มีขั้วที่คล้ายกัน

คุณได้ยินนักเคมีสองคนคุยกันขณะที่พวกเขาออกจากห้องแล็บเคมีอินทรีย์สังเคราะห์ คนหนึ่งถามอีกคนว่า "เป็นยังไงบ้าง" นักเคมีคนที่สองตอบว่า "ไม่ค่อยดี สารประกอบของฉันอยู่ทับซ้อนกัน"

นักเคมีคนที่สองน่าจะหมายถึงอะไรมากที่สุด
(A) สารประกอบที่พวกเขาใช้มีจุดเดือดที่คล้ายกัน
(B) สารประกอบที่พวกเขาใช้กำลังเชื่อมกันผ่านปฏิสัมพันธ์ที่ไม่ใช่โควาเลนต์/แวนเดอร์วาลส์
(C) สารประกอบที่พวกเขาใช้มีการหมุนของแสงที่คล้ายกัน
(D) สารประกอบที่พวกเขาใช้มีขั้วที่คล้ายกัน


นักวิจัยกำลังพยายามตรวจจับความเร็วเชิงรัศมีที่เกิดจากการโคจรผ่านหน้าของดาวเคราะห์สองดวง (ดาวเคราะห์_1 และดาวเคราะห์_2) ขณะที่พวกมันโคจรรอบดาวฤกษ์ที่แตกต่างกัน (ดาว_1 และดาว_2) นักวิจัยกำลังใช้เครื่องสเปกโตรกราฟที่มีความละเอียดสเปกตรัมจำกัด ซึ่งต่อกับกล้องโทรทรรศน์ที่มีความสามารถในการรวบรวมแสงจำกัด เนื่องจากระยะเวลาการสังเกตที่มีจำกัด นักวิจัยจึงตั้งเป้าที่จะเลือกระบบดาวเคราะห์/ดาวฤกษ์ที่สามารถสร้างสัญญาณที่ตรวจจับได้สูงที่สุด

สำหรับดาวฤกษ์สองดวงนี้ ได้รับการยืนยันว่าพวกมันมีประเภทสเปกตรัม ขนาดปรากฏ และระดับกิจกรรมเดียวกัน ซึ่งหมายความว่า "สัญญาณ" และ "สัญญาณรบกวน" ที่มาจากดาวฤกษ์เหล่านี้เทียบเท่ากันและสามารถละเว้นได้ นอกจากนี้ ยังสังเกตได้ว่าดาว_1 มีรัศมีมากกว่าดาว_2 สองเท่า และมีความเร็วในการหมุนรอบตัวเองเร็วกว่าสามเท่า ดาวฤกษ์ทั้งสองดวงมีความเร็วในการหมุนรอบตัวเองที่แม่นยำ

สำหรับดาวเคราะห์ พบว่าดาวเคราะห์_1 มีขนาดใหญ่กว่าดาวเคราะห์_2 ถึงสี่เท่า นอกจากนี้ ยังได้รับการยืนยันว่าระหว่างการโคจรของดาวเคราะห์เหล่านี้โคจรผ่านศูนย์กลางของดาวฤกษ์แต่ละดวง กล่าวคือ พารามิเตอร์การกระทบ = 0 นักดาราศาสตร์ควรสังเกตระบบใดก่อน และทำไม
(A) Planet_1 เนื่องจากสัญญาณกึ่งแอมพลิจูดใน RV มีขนาดใหญ่กว่า 1.5 เท่า
(B) Planet_2 เนื่องจากสัญญาณกึ่งแอมพลิจูดใน RV มีขนาดใหญ่กว่า 2 เท่า
(C) Planet_2 เนื่องจากสัญญาณกึ่งแอมพลิจูดใน RV มีขนาดใหญ่กว่า 6 เท่า
(D) Planet_1 เนื่องจากสัญญาณกึ่งแอมพลิจูดใน RV มีขนาดใหญ่กว่า 12 เท่า

นักวิจัยกำลังพยายามตรวจจับผลกระทบทางสเปกตรัมที่เกิดจากการโคจรผ่านหน้าของดาวเคราะห์สองดวง (ดาวเคราะห์_1 และดาวเคราะห์_2) ขณะที่พวกมันโคจรรอบดาวฤกษ์ที่แตกต่างกัน (ดาว_1 และดาว_2) นักวิจัยกำลังใช้เครื่องสเปกโตรกราฟที่มีความละเอียดสเปกตรัมจำกัด ซึ่งต่อกับกล้องโทรทรรศน์ที่มีความสามารถในการรวบรวมแสงจำกัด เนื่องจากระยะเวลาการสังเกตที่มีจำกัด นักวิจัยจึงตั้งเป้าที่จะเลือกระบบดาวเคราะห์/ดาวฤกษ์ที่สามารถสร้างสัญญาณที่ตรวจจับได้สูงที่สุด

สำหรับดาวฤกษ์สองดวงนี้ ได้รับการยืนยันว่าพวกมันมีประเภทสเปกตรัม ขนาดปรากฏ และระดับกิจกรรมเดียวกัน ซึ่งหมายความว่า "สัญญาณ" และ "สัญญาณรบกวน" ที่มาจากดาวฤกษ์เหล่านี้เทียบเท่ากันและสามารถละเว้นได้ นอกจากนี้ ยังสังเกตได้ว่าดาว_1 มีรัศมีมากกว่าดาว_2 สองเท่า และมีความเร็วในการหมุนรอบตัวเองเร็วกว่าสามเท่า ดาวฤกษ์ทั้งสองดวงมีความเร็วในการหมุนรอบตัวเองที่แม่นยำ

สำหรับดาวเคราะห์ พบว่าดาวเคราะห์_1 มีขนาดใหญ่กว่าดาวเคราะห์_2 ถึงสี่เท่า นอกจากนี้ ยังได้รับการยืนยันแล้วว่าระหว่างการโคจรผ่าน ดาวเคราะห์เหล่านี้จะโคจรผ่านศูนย์กลางของดวงดาวแต่ละดวง กล่าวคือ พารามิเตอร์การกระทบ = 0 นักดาราศาสตร์ควรสังเกตระบบใดก่อน และทำไม
(A) Planet_1 เนื่องจากสัญญาณกึ่งแอมพลิจูดใน RV มีขนาดใหญ่กว่า 1.5 เท่า
(B) Planet_2 เนื่องจากสัญญาณกึ่งแอมพลิจูดใน RV มีขนาดใหญ่กว่า 2 เท่า
(C) Planet_2 เนื่องจากสัญญาณกึ่งแอมพลิจูดใน RV มีขนาดใหญ่กว่า 6 เท่า
(D) Planet_1 เนื่องจากสัญญาณกึ่งแอมพลิจูดใน RV มีขนาดใหญ่กว่า 12 เท่า


คุณสมบัติเฉพาะของสารอินทรีย์บางชนิด F ในช่วงต้นศตวรรษที่ 19 ได้รับความสนใจ ส่งผลให้มีการผลิตสารดังกล่าวในเชิงอุตสาหกรรม สาร F สามารถหาได้ตามรูปแบบต่อไปนี้:
เบนซิน + Cl2/FeCl3 → A
เบนซิน + HNO3, H2SO4/60 เซลเซียส → B
A + 2HNO3/H2SO4/120 เซลเซียส → C
B + Fe/HCl → D
C+D /EtOH, การให้ความร้อน, (-HCl) → E
E + xHNO3/H2SO4 → F (x ไม่ได้กำหนดไว้)
ในสเปกตรัม 1H NMR ของสาร F จะสังเกตเห็นสัญญาณเพียงสองสัญญาณ โดยสัญญาณหนึ่งจะหายไปเมื่อเติมน้ำหนัก D2O คำนวณและระบุจำนวนอะตอมไฮโดรเจนทั้งหมดในสาร F.
(A) 10
(B) 3
(C) 7
(D) 5

คุณสมบัติเฉพาะของสารอินทรีย์บางชนิด F ในช่วงต้นศตวรรษที่ 19 ได้รับความสนใจ ส่งผลให้มีการผลิตสารดังกล่าวในเชิงอุตสาหกรรม สาร F สามารถหาได้ตามรูปแบบต่อไปนี้:
เบนซิน + Cl2/FeCl3 → A
เบนซิน + HNO3, H2SO4/60 เซลเซียส → B
A + 2HNO3/H2SO4/120 เซลเซียส → C
B + Fe/HCl → D
C+D /EtOH, การให้ความร้อน, (-HCl) → E
E + xHNO3/H2SO4 → F (x ไม่ได้กำหนดไว้)
ในสเปกตรัม 1H NMR ของสาร F จะสังเกตเห็นสัญญาณเพียงสองสัญญาณ โดยสัญญาณหนึ่งจะหายไปเมื่อเติมน้ำหนัก D2O
คำนวณและระบุจำนวนอะตอมไฮโดรเจนทั้งหมดในสาร F
(A) 10
(B) 3
(C) 7
(D) 5


ลำแสงกำลังเคลื่อนที่ผ่านแก้วที่มีดัชนีการหักเห n แก้วกำลังเคลื่อนที่ด้วยความเร็วคงที่ v ในทิศทางเดียวกับลำแสงและเข้าหาผู้สังเกตในห้องปฏิบัติการ ความเร็วของแสงในแก้วเทียบกับผู้สังเกตในห้องปฏิบัติการคือเท่าใด จงหาความเร็วของแสงในสุญญากาศ c=1
(A) 1
(B) (1+n*v)/(n-v)
(C) (1-n*v)/(n+v)
(D) (1+n*v)/(n+v)

ลำแสงกำลังเคลื่อนที่ผ่านกระจกที่มีดัชนีการหักเหแสง n กระจกกำลังเคลื่อนที่ด้วยความเร็วคงที่ v ในทิศทางเดียวกับลำแสงและเข้าหาผู้สังเกตในห้องปฏิบัติการ ความเร็วของแสงในกระจกเทียบกับผู้สังเกตในห้องปฏิบัติการเป็นเท่าใด จงหาความเร็วของแสงในสุญญากาศ c=1
(A) 1
(B) (1+n*v)/(n-v)
(C) (1-n*v)/(n+v)
(D) (1+n*v)/(n+v)


นักดาราศาสตร์กำลังศึกษาเกี่ยวกับระบบดาวเคราะห์นอกระบบ 3 ดวง (ดาวเคราะห์ 1 ดาวเคราะห์ 2 และดาวเคราะห์ 3) ที่มีวงโคจรเป็นวงกลมซึ่งค้นพบโดยวิธี TTV พวกเขาพบว่าอัตราส่วนของอุณหภูมิสมดุลระหว่างดาวเคราะห์ 1 และดาวเคราะห์ 2 อยู่ที่ประมาณ 1.4 และระหว่างดาวเคราะห์ 2 และดาวเคราะห์ 3 อยู่ที่ประมาณ 2.3 พวกเขายังพบอีกว่าอัตราส่วนของมวลระหว่างดาวเคราะห์ 1 และดาวเคราะห์ 2 อยู่ที่ประมาณ 1.15 และระหว่างดาวเคราะห์ 2 และดาวเคราะห์ 3 อยู่ที่ประมาณ 1.35 คาบการโคจรของดาวเคราะห์ 3 จะมากกว่าคาบการโคจรของดาวเคราะห์ 1 ด้วยปัจจัยใด หากค่าสะท้อนแสงของดาวเคราะห์ทั้งสามดวงเท่ากับ 0.3 (ใกล้เคียงกับค่าสะท้อนแสงของโลก)
(A) ~ 3.2
(B) ~ 10.4
(C) ~ 4.4
(D) ~ 33.4

นักดาราศาสตร์กำลังศึกษาเกี่ยวกับระบบดาวเคราะห์นอกระบบ 3 ดวง (ดาวเคราะห์ 1 ดาวเคราะห์ 2 และดาวเคราะห์ 3) ที่มีวงโคจรเป็นวงกลมซึ่งค้นพบด้วยวิธี TTV พวกเขาพบว่าอัตราส่วนของอุณหภูมิสมดุลระหว่างดาวเคราะห์ 1 และดาวเคราะห์ 2 อยู่ที่ประมาณ 1.4 และระหว่างดาวเคราะห์ 2 และดาวเคราะห์ 3 อยู่ที่ประมาณ 2.3 พวกเขายังพบอีกว่าอัตราส่วนของมวลระหว่างดาวเคราะห์ 1 และดาวเคราะห์ 2 อยู่ที่ประมาณ 1.15 และระหว่างดาวเคราะห์ 2 และดาวเคราะห์ 3 อยู่ที่ประมาณ 1.35 คาบการโคจรของดาวเคราะห์ 3 จะมากกว่าของดาวเคราะห์ 1 ด้วยปัจจัยใด หากค่าการสะท้อนแสงของดาวเคราะห์ทั้งสามดวงเท่ากับ 0.3 (ใกล้เคียงกับค่าการสะท้อนแสงของโลก)
(A) ~ 3.2
(B) ~ 10.4
(C) ~ 4.4
(D) ~ 33.4


อนุภาคที่มีมวล m เคลื่อนที่ในศักย์ 1 มิติที่กำหนดโดย V(x) = -α δ(x) โดยที่ δ(x) คือฟังก์ชันเดลต้าของดิแรกปกติ และ α คือค่าคงที่บวกบางค่า อนุภาคถูกผูกไว้ หาค่าของ x0 โดยที่ความน่าจะเป็นที่จะพบอนุภาคที่มี |x|< x0 เท่ากับ 1/2 พอดี
(A) ln(2)
(B) ln(4)
(C) ln(4)
(D) ln(2)


มีการศึกษาดาวสองดวง โดยพบว่าอะตอมเหล็กในโฟโตสเฟียร์ของดาว 1 ถูกกระตุ้นเป็นสองเท่าในระดับพลังงานเฉพาะเมื่อเปรียบเทียบกับอะตอมเหล็กในดาว 2 ในความเป็นจริง ความแตกต่างของพลังงานระหว่างระดับพลังงานที่พิจารณาถูกกำหนดให้อยู่ที่ประมาณ 1.38 x 10^(-23) J หากถือว่าโฟโตสเฟียร์ของดาวอยู่ใน LTE สมการใดต่อไปนี้สำหรับอุณหภูมิที่มีประสิทธิภาพของดาว (T_1 และ T_2) ที่ถูกต้อง
(A) ln(2) =
(B) ln(2) =
(C) ln(2) =
(D) ln(2) =


วงแหวนเบนซินประกอบด้วยกรดคาร์บอกซิลิก คาร์บัลดีไฮด์ และหมู่ไซยาโน ซึ่งทั้งหมดเป็นเมตาต่อกัน ออร์โธของกรดคาร์บอกซิลิกคือไฮดรอกซิลและไดเมทิลอะมิโน และพาราของกรดคาร์บอกซิลิกคือหมู่เมทอกซี เมทอกซีและแอลกอฮอล์ยังเป็นออร์โธของไนไตรล์ด้วย ชื่อ IUPAC ที่ถูกต้องสำหรับโมเลกุลนี้คืออะไร?
(A) กรด 2-ไฮดรอกซี-3-ไซยาโน-4-เมทอกซี-5-ฟอร์มิล-6-(ไดเมทิลอะมิโน)เบนโซอิก
(B) กรด 5-ไซยาโน-2-(ไดเมทิลอะมิโน)-3-ฟอร์มิล-6-ไฮดรอกซี-4-เมทอกซีเบนโซอิก
(C) กรด 2-(ไดเมทิลอะมิโน)-3-ฟอร์มิล-4-เมทอกซี-5-ไซยาโน-6-ไฮดรอกซีเบนโซอิก
(D) กรด 3-ไซยาโน-6-(ไดเมทิลอะมิโน)-5-ฟอร์มิล-2-ไฮดรอกซี-4-เมทอกซีเบนโซอิก


เซลล์ยูคาริโอตพัฒนากลไกในการเปลี่ยนองค์ประกอบโมเลกุลขนาดใหญ่ให้เป็นพลังงาน กระบวนการนี้เกิดขึ้นในไมโตคอนเดรีย ซึ่งเป็นโรงงานผลิตพลังงานของเซลล์ ในชุดปฏิกิริยารีดอกซ์ พลังงานจากอาหารจะถูกเก็บไว้ระหว่างกลุ่มฟอสเฟตและใช้เป็นสกุลเงินภายในเซลล์ โมเลกุลที่มีพลังงานจะถูกส่งออกจากไมโตคอนเดรียเพื่อนำไปใช้ในกระบวนการต่างๆ ของเซลล์ คุณค้นพบยาต้านเบาหวานชนิดใหม่และต้องการศึกษาว่ายานี้มีผลต่อไมโตคอนเดรียหรือไม่ คุณจึงจัดทำการทดลองต่างๆ โดยใช้เซลล์สายพันธุ์ HEK293 ของคุณ การทดลองใดต่อไปนี้จะไม่ช่วยให้คุณค้นพบบทบาทของยาที่มีต่อไมโตคอนเดรีย:
(A) การไหลเวียนของไซโตเมทรีหลังจากการติดฉลากด้วยไอโอไดด์ 5,5',6,6'-Tetrachloro-1,1',3, 3'-tetraethylbenzimidazolylcarbocyanine 2.5 μM
(B) การเปลี่ยนแปลงเซลล์ด้วยลูซิเฟอเรสรีคอมบิแนนท์และการอ่านค่าลูมิโนมิเตอร์หลังจากเติมลูซิเฟอริน 5 μM ลงในของเหลวส่วนบน
(C) กล้องจุลทรรศน์ฟลูออเรสเซนต์แบบคอนโฟคัลหลังจากการย้อมเซลล์ด้วย Mito-RTP
(D) การสกัดไมโตคอนเดรียด้วยการหมุนเหวี่ยงแยกส่วนตามด้วยชุดทดสอบสีการดูดซึมกลูโคส

เซลล์ยูคาริโอตพัฒนากลไกในการเปลี่ยนองค์ประกอบโมเลกุลขนาดใหญ่ให้เป็นพลังงาน กระบวนการนี้เกิดขึ้นในไมโตคอนเดรีย ซึ่งเป็นโรงงานผลิตพลังงานของเซลล์ ในชุดปฏิกิริยารีดอกซ์ พลังงานจากอาหารจะถูกเก็บไว้ระหว่างกลุ่มฟอสเฟตและใช้เป็นสกุลเงินภายในเซลล์ โมเลกุลที่มีพลังงานจะถูกส่งออกจากไมโตคอนเดรียเพื่อนำไปใช้ในกระบวนการต่างๆ ของเซลล์ คุณค้นพบยาต้านเบาหวานชนิดใหม่และต้องการศึกษาว่ายานี้มีผลต่อไมโตคอนเดรียหรือไม่ คุณจึงจัดทำการทดลองต่างๆ โดยใช้เซลล์สายพันธุ์ HEK293 ของคุณ การทดลองใดต่อไปนี้จะไม่ช่วยให้คุณค้นพบบทบาทของยาต่อไมโตคอนเดรีย:
(A) การไหลเวียนของไซโตเมทรีหลังจากการติดฉลากด้วยไอโอไดด์ 5,5',6,6'-Tetrachloro-1,1',3, 3'-tetraethylbenzimidazolylcarbocyanine 2.5 μM
(B) การเปลี่ยนแปลงเซลล์ด้วยลูซิเฟอเรสรีคอมบิแนนท์และการอ่านค่าลูมิโนมิเตอร์หลังจากเติมลูซิเฟอริน 5 μM ลงในของเหลวส่วนบน
(C) กล้องจุลทรรศน์ฟลูออเรสเซนซ์แบบคอนโฟคัลหลังจากการย้อมเซลล์ด้วย Mito-RTP
(D) การสกัดไมโตคอนเดรียด้วยการหมุนเหวี่ยงแยกส่วนตามด้วยชุดทดสอบสีการดูดซึมกลูโคส


อนุภาคสปิน-1/2 ที่เหมือนกันสี่ตัวถูกวางไว้ในบ่อศักย์อนันต์มิติเดียวที่มีความยาว L คำนวณพลังงานของสถานะพื้นฐาน สถานะกระตุ้นแรก และสถานะกระตุ้นที่สองของระบบในรูปของพลังงาน E
(ในที่นี้ E= pi^2 \hbar^2 /2mL^2 )
(A) 30E, 39E, 50E
(B) 4E, 10E, 15E
(C) 4E, 10E, 50E
(D) 10E, 15E, 18E

อนุภาคสปิน 1/2 ที่เหมือนกันสี่ตัวถูกวางไว้ในบ่อศักย์อนันต์มิติเดียวที่มีความยาว L คำนวณพลังงานของสถานะพื้นฐาน สถานะกระตุ้นแรก และสถานะกระตุ้นที่สองของระบบในรูปของพลังงาน E
(ในที่นี้ E= pi^2 \hbar^2 /2mL^2 )
(A) 30E, 39E, 50E
(B) 4E, 10E, 15E
(C) 4E, 10E, 50E
(D) 10E, 15E, 18E


3-methylpent-1-ene แบบราเซมิกได้รับการบำบัดด้วยตัวเร่งปฏิกิริยา Grubbs มีผลิตภัณฑ์ที่เป็นไปได้กี่รายการ (ไม่รวมเอทีน)
(A) 2
(B) 4
(C) 8
(D) 6

3-methylpent-1-ene แบบราเซมิกได้รับการบำบัดด้วยตัวเร่งปฏิกิริยา Grubbs มีผลิตภัณฑ์ที่เป็นไปได้กี่รายการ (ไม่รวมเอทิลีน)
(A) 2
(B) 4
(C) 8
(D) 6


ปฏิกิริยา SN2 ในเคมีอินทรีย์เกี่ยวข้องกับนิวคลีโอไฟล์ที่เข้ามาแทนที่หมู่ที่ออกจากปฏิกิริยาในขั้นตอนเดียวที่ประสานกัน ลักษณะสำคัญประการหนึ่งของปฏิกิริยา SN2 คือการกลับทิศของสเตอริโอเคมี ซึ่งการจัดเรียงเชิงพื้นที่ของหมู่แทนที่รอบอะตอมคาร์บอนที่อยู่ภายใต้การแทนที่จะเปลี่ยนไป การกลับทิศนี้เกิดขึ้นเมื่อเบสสกัดโปรตอนและนิวคลีโอไฟล์โจมตีคาร์บอนจากด้านตรงข้ามกับหมู่ที่ออกจากปฏิกิริยา ทำให้เกิดการกลับทิศของสเตอริโอเคมี
เมื่อพิจารณาปฏิกิริยานี้ สารตั้งต้นและผลิตภัณฑ์ของปฏิกิริยาต่อไปนี้คืออะไร? (R,Z)-N-(2-เอทิลไซโคลเฮกซิลิดีน)เอทานามิเนียม + (A, CH3CH2I) ---> B
(A) A = TsOH, B = (2S,6S)-N,2,6-ไตรเอทิลไซโคลเฮกซาน-1-เอมีน
(B) A = LDA, B = (2R,6S)-N,2,6-ไตรเอทิลไซโคลเฮกซาน-1-เอมีน
(C) A = TsOH, B = (2R,6S)-N,2,6-ไตรเอทิลไซโคลเฮกซาน-1-เอมีน
(D) A = LDA, B = (2R,6R)-N,2,6-ไตรเอทิลไซโคลเฮกซาน-1-เอมีน


ระบุสารประกอบ C9H11NO2 โดยใช้ข้อมูลที่กำหนด
IR: แถบความเข้มข้นปานกลางถึงเข้มข้นที่ 3420 cm-1, 3325 cm-1
แถบความเข้มข้นเข้มข้นที่ 1720 cm-1
1H NMR: 1.20 ppm (t, 3H); 4.0 ppm (bs, 2H); 4.5 ppm (q, 2H); 7.0 ppm (d, 2H), 8.0 ppm (d, 2H)
(A) 4-อะมิโนฟีนิลโพรพิโอเนต
(B) N-(4-เอทอกซีฟีนิล)ฟอร์มาไมด์
(C) 3-เอทอกซีเบนซาไมด์
(D) เอทิล 4-อะมิโนเบนโซเอต

ระบุสารประกอบ C9H11NO2 โดยใช้ข้อมูลที่กำหนด
IR: แถบความเข้มข้นปานกลางถึงเข้มข้นที่ 3420 cm-1, 3325 cm-1
แถบความเข้มข้นเข้มข้นที่ 1720 cm-1
1H NMR: 1.20 ppm (t, 3H); 4.0 ppm (bs, 2H); 4.5 ppm (q, 2H); 7.0 ppm (d, 2H), 8.0 ppm (d, 2H)
(A) 4-aminophenyl propionate
(B) N-(4-ethoxyphenyl)formamide
(C) 3-ethoxybenzamide
(D) ethyl 4-aminobenzoate

ระบุสารประกอบ C9H11NO2 โดยใช้ข้อมูลที่กำหนด
IR: แถบความเข้มข้นปานกลางถึงเข้มข้นที่ 3420 cm-1, 3325 cm-1
แถบความเข้มข้นเข้มข้นที่ 1720 cm-1
1H NMR: 1.20 ppm (t, 3H); 4.0 ppm (bs, 2H); 4.5 ppm (q, 2H); 7.0 ppm (d, 2H), 8.0 ppm (d, 2H)
(A) 4-อะมิโนฟีนิลโพรพิโอเนต
(B) N-(4-เอทอกซีฟีนิล)ฟอร์มาไมด์
(C) 3-เอทอกซีเบนโซเอต
(D) เอทิล 4-อะมิโนเบนโซเอต


Grover iterator เป็นเกตควอนตัมที่ขยายแอมพลิจูดของสถานะเป้าหมายในขณะที่ลดแอมพลิจูดของสถานะที่ไม่ใช่เป้าหมาย ค่าลักษณะเฉพาะของ Grover iterator G ในรูปของ θ คืออะไร?
(A) cos(θ)+isin(θ), cos(θ)−isin(θ)
(B) cos(θ/4)+isin(θ/4), cos(θ/4)−isin(θ/4)
(C) cos(θ/2)+isin(θ/2), cos(θ/2)−isin(θ/2)
(D) cos2θ+isin2θ, cos2θ−isin2θ

Grover iterator เป็นเกตควอนตัมที่ขยายแอมพลิจูดของสถานะเป้าหมายในขณะที่ลดแอมพลิจูดของสถานะที่ไม่ใช่เป้าหมาย ค่าลักษณะเฉพาะของ Grover iterator G ในรูปของ θ คืออะไร
(A) cos(θ)+isin(θ), cos(θ)−isin(θ)
(B) cos(θ/4)+isin(θ/4), cos(θ/4)−isin(θ/4)
(C) cos(θ/2)+isin(θ/2), cos(θ/2)−isin(θ/2)
(D) cos2θ+isin2θ, cos2θ−isin2θ


ไซโคลเฮกซาโนนได้รับการบำบัดด้วยโบรมีน ทำให้เกิดผลิตภัณฑ์ 1
1 ได้รับความร้อนด้วยโซเดียมไฮดรอกไซด์ ทำให้เกิดผลิตภัณฑ์ 2
2 ได้รับการบำบัดด้วยไทโอนิลคลอไรด์และไพริดีน ทำให้เกิดผลิตภัณฑ์ 3
3 ได้รับการบำบัดด้วยลิเธียมไตรเทิร์ต-บิวทอกซีอะลูมิเนียมไฮไดรด์ ทำให้เกิดผลิตภัณฑ์ 4

มีอะตอมไฮโดรเจนที่แตกต่างกันทางเคมีกี่อะตอมในผลิตภัณฑ์ 4
(A) 7
(B) 8
(C) 10
(D) 6

ไซโคลเฮกซาโนนได้รับการบำบัดด้วยโบรมีน ทำให้เกิดผลิตภัณฑ์ 1
1 ได้รับความร้อนด้วยโซเดียมไฮดรอกไซด์ ทำให้เกิดผลิตภัณฑ์ 2
2 ได้รับการบำบัดด้วยไทโอนิลคลอไรด์และไพริดีน ทำให้เกิดผลิตภัณฑ์ 3
3 ได้รับการบำบัดด้วยลิเธียมไตรเทิร์ต-บิวทอกซีอะลูมิเนียมไฮไดรด์ ทำให้เกิดผลิตภัณฑ์ 4

มีอะตอมไฮโดรเจนที่แยกจากกันทางเคมีกี่อะตอมบนผลิตภัณฑ์ 4
(A) 7
(B) 8
(C) 10
(D) 6


หากความไม่แน่นอนในอวกาศของตำแหน่งของอิเล็กตรอน ซึ่งเคลื่อนที่ด้วยความเร็ว v= 2* 10^8 m/s ไปตามทิศทาง x คือ Δx=0.1 nm จากข้อมูลดังกล่าว ให้ประมาณความไม่แน่นอนขั้นต่ำในพลังงาน ΔE ของอิเล็กตรอน
(A) ~10^(-17) J
(B) ~10^(-18) J
(C) ~10^(-19) J
(D) ~10^(-16) J

หากความไม่แน่นอนในอวกาศของตำแหน่งของอิเล็กตรอน ซึ่งเคลื่อนที่ด้วยความเร็ว v = 2* 10^8 m/s ไปตามทิศทาง x คือ Δx=0.1 nm จากข้อมูลดังกล่าว ให้ประมาณความไม่แน่นอนขั้นต่ำในพลังงาน ΔE ของอิเล็กตรอน
(A) ~10^(-17) J
(B) ~10^(-18) J
(C) ~10^(-19) J
(D) ~10^(-16) J


นักศึกษาปริญญาเอกทำการทดลองเกี่ยวกับการแปลงระหว่างสารประกอบไฮโดรคาร์บอนสามชนิด ซึ่งเป็นปฏิกิริยาที่รู้จักกันดีในอุตสาหกรรมเคมี โดยทั่วไปจะใช้หลังจากแครกเกอร์
อาจารย์ประจำภาควิชาเคมีเดินผ่านห้องแล็ปและสังเกตเห็นความสิ้นหวังในดวงตาของนักศึกษาซึ่งเป็นเพื่อนร่วมงานรุ่นเยาว์ของเขา เมื่อถูกถามว่ามีอะไรกวนใจเขา นักศึกษาตอบว่า “ผมต้องออกจากห้องแล็ปในอีกสองสัปดาห์และเขียนวิทยานิพนธ์ ผมทำปฏิกิริยาเร่งปฏิกิริยาแบบต่างชนิดที่อุณหภูมิ 300 องศาเซลเซียส ผมบรรลุการเลือกปฏิกิริยาและกิจกรรมที่ยอดเยี่ยม หัวหน้างานของผมเพิ่งบอกผมว่าผมต้องเพิ่มการแปลงของสารตั้งต้นต่อรอบอย่างมากโดยไม่กระทบการเลือกปฏิกิริยา ผมทำการทดลองชุดหนึ่งโดยใช้ตัวเร่งปฏิกิริยาเพิ่มเติมหรือเปลี่ยนองค์ประกอบของตัวเร่งปฏิกิริยา แต่องค์ประกอบที่ทางออกของเครื่องปฏิกรณ์ไม่เปลี่ยนแปลง ผมควรทำอย่างไรดี”
อาจารย์ผู้มีชื่อเสียงในด้านประสบการณ์และความรู้พิจารณาผลลัพธ์ เขาให้คำแนะนำอะไรกับนักศึกษา?
(A) คุณยังมีเวลาอีกบ้าง บอกหัวหน้าของคุณว่าคุณจะเพิ่มอุณหภูมิขึ้นอีก 20 และ 40 องศาเซลเซียส และลดปริมาณตัวเร่งปฏิกิริยาเพื่อปรับปรุงการแปลง โดยคำนึงถึงการเกิดพอลิเมอไรเซชันที่เป็นไปได้ของผลิตภัณฑ์หนึ่ง
(B) คุณยังมีเวลาอีกบ้าง บอกหัวหน้าของคุณว่าคุณจะลดอุณหภูมิลงอีก 20 และ 40 องศาเซลเซียส และเพิ่มปริมาณตัวเร่งปฏิกิริยาเพื่อปรับปรุงการแปลง โดยคำนึงถึงการเกิดพอลิเมอไรเซชันที่เป็นไปได้ของผลิตภัณฑ์หนึ่ง
(C) คุณยังมีเวลาอีกบ้าง บอกหัวหน้าของคุณว่าคุณจะลดอุณหภูมิลงอีก 20 และ 40 องศาเซลเซียส และเพิ่มปริมาณตัวเร่งปฏิกิริยาเพื่อปรับปรุงการแปลง โดยคำนึงถึงการเกิดพอลิเมอไรเซชันที่เป็นไปได้ของผลิตภัณฑ์หนึ่ง
(D) ยอมรับผลการทดลอง บอกหัวหน้าของคุณว่าคุณไม่สามารถเพิ่มการแปลงได้ และคุณควรหยุดการทดลองและเริ่มเขียนรายงาน

นักศึกษาปริญญาเอกทำการทดลองเกี่ยวกับการแปลงระหว่างสารประกอบไฮโดรคาร์บอนสามชนิด ซึ่งเป็นปฏิกิริยาที่รู้จักกันดีในอุตสาหกรรมเคมี โดยทั่วไปจะใช้หลังจากแครกเกอร์
อาจารย์ประจำภาควิชาเคมีเดินผ่านห้องแล็ปและสังเกตเห็นความสิ้นหวังในดวงตาของนักศึกษาซึ่งเป็นเพื่อนร่วมงานรุ่นเยาว์ของเขา เมื่อถูกถามว่ามีอะไรกวนใจเขา นักศึกษาตอบว่า “ผมต้องออกจากห้องแล็ปในอีกสองสัปดาห์และเขียนวิทยานิพนธ์ ผมทำปฏิกิริยาเร่งปฏิกิริยาแบบต่างชนิดที่อุณหภูมิ 300 องศาเซลเซียส ผมบรรลุการเลือกปฏิกิริยาและกิจกรรมที่ยอดเยี่ยม หัวหน้างานของผมเพิ่งบอกผมว่าผมต้องเพิ่มการแปลงของสารตั้งต้นต่อรอบอย่างมากโดยไม่กระทบการเลือกปฏิกิริยา ผมทำการทดลองชุดหนึ่งโดยใช้ตัวเร่งปฏิกิริยาเพิ่มเติมหรือเปลี่ยนองค์ประกอบของตัวเร่งปฏิกิริยา แต่องค์ประกอบที่ทางออกของเครื่องปฏิกรณ์ไม่เปลี่ยนแปลง ผมควรทำอย่างไรดี”
อาจารย์ผู้มีชื่อเสียงในด้านประสบการณ์และความรู้พิจารณาผลลัพธ์ เขาให้คำแนะนำอะไรกับนักศึกษา?
(A) คุณยังมีเวลาอีกบ้าง บอกหัวหน้าของคุณว่าคุณจะเพิ่มอุณหภูมิขึ้น 20 และ 40 องศาเซลเซียส และลดปริมาณตัวเร่งปฏิกิริยาเพื่อปรับปรุงการแปลง โดยคำนึงถึงการเกิดพอลิเมอไรเซชันของผลิตภัณฑ์หนึ่ง
(B) คุณยังมีเวลาอีกบ้าง บอกหัวหน้าของคุณว่าคุณจะลดอุณหภูมิลง 20 และ 40 องศาเซลเซียส และเพิ่มปริมาณตัวเร่งปฏิกิริยาเพื่อปรับปรุงการแปลง โดยคำนึงถึงการเกิดพอลิเมอไรเซชันของผลิตภัณฑ์หนึ่ง
(C) คุณยังมีเวลาอีกบ้าง บอกหัวหน้าของคุณว่าคุณจะลดอุณหภูมิลง 20 และ 40 องศาเซลเซียส และเพิ่มปริมาณตัวเร่งปฏิกิริยาเพื่อปรับปรุงการแปลง โดยใช้ประโยชน์จากเทอร์โมไดนามิกส์ของปฏิกิริยา
(D) ยอมรับผลการทดลอง บอกหัวหน้าของคุณว่าคุณไม่สามารถเพิ่มการแปลงได้ และคุณควรหยุดการทดลองและเริ่มเขียนรายงาน


คุณต้องการใช้ PCR เพื่อขยายลำดับต่อไปนี้ (เขียนจากทิศทาง 5’ ถึง 3’) เพื่อโคลนย่อยลงในเวกเตอร์การแสดงออก เพื่อโคลนในทิศทางที่ถูกต้องสำหรับการแสดงออกครั้งต่อไป คุณตัดสินใจโคลนโดยใช้เอนไซม์จำกัดสองชนิดที่แตกต่างกัน

ATGAATCCGCGGCAGGGGTATTCCCTCAGCGGATACTACACCCATCCATTTCAAG
GCTATGAGCACAGACAGCTCAGGTACCAGCAGCCTGGGCCAGGATCTTCCCCCAG
TAGTTTCCTGCTTAAGCAAATAGAATTTCTCAAGGGGCAGCTCCCAGAAGCACCGG
TGATTGGAAAGCAGACACCGTCACTGCCACCTTCCCTCCCAGGACTCCGGCCAAG
GTTTCCAGTACTACTTGCCTCCAGTACCAGGCAGGCAAGTGGACATCAGGGGT
GTCCCCAGGGGCGTGCATCTCGGAAG TCAGGGGCTCCAGAGAGGGTTCCAGCAT
CCTTCACCACGTGGCAGGAGTCTGCCACAGAGAGGTGTTGATTGCCTTTCCTCAC
ATTTCCAGGAACTGAGTATCTACCAAGATCAGGAACAAAGGATCTTAAAGTTCCTG
GAAGAGCTTGGGGAAGGGAAGGCCACCACAGCACATGATCTGTCTGGGAAACTTG
GGACTCCGAAGAAAGAAATCAATCGAGTTTTATACTCCCTGGCAAAGAAGGGCAAG
CTACAGAAAGAGGCAGGAACACCCCCTTTGTGGAAAATCGCGGTCTC

คุณมีเอนไซม์ ApaI, BamHI, BstNI, HindIII, KpnI และ ScaI อยู่ในช่องแช่แข็งของคุณ ลำดับของฟีเจอร์บนเวกเตอร์การแสดงออกของคุณมีลักษณะดังนี้ (ไซต์การแยกใน MCS จะแสดงอยู่ในวงเล็บ):

--โปรโมเตอร์ CMV---[SmaI--HindIII--BglII--KpnI---PstI--BamHI--EcoRI]-------

โดยใช้ข้อมูลที่คุณได้รับ เลือกคู่ไพรเมอร์ที่เหมาะสมสำหรับ PCR (แสดงในทิศทาง 5’ ถึง 3’) ตรวจสอบให้แน่ใจว่าไพรเมอร์ของคุณจะทำให้สามารถโคลนลำดับที่กำหนดไว้ข้างต้นลงในเวกเตอร์การแสดงออกในลักษณะทิศทางได้
(A) aaaaaagcttATGAATCCGCGGCAGGG; aaaggtaccGAGACCGCGATTTTCCACAAAGG
(B) aaaacccgggATGAATCCGCGGCAGGG; aaaggatccGAGACCGCGATTTTCCACAAAGG
(C) aaaaggatccATGAATCCGCGGCAGGG; aaaaagcttGAGACCGCGATTTTCCACAAAGG
(D) aaaaaagcttATGAATCCGCGGCAGGG; aaaggatccGAGACCGCGATTTTCCACAAAGG

คุณต้องการใช้ PCR เพื่อขยายลำดับต่อไปนี้ (เขียนจากทิศทาง 5’ ถึง 3’) เพื่อโคลนย่อยลงในเวกเตอร์การแสดงออก เพื่อโคลนในทิศทางที่ถูกต้องสำหรับการแสดงออกครั้งต่อไป คุณตัดสินใจโคลนโดยใช้เอนไซม์จำกัดสองชนิดที่แตกต่างกัน

ATGAATCCGCGGCAGGGGTATTCCCTCAGCGGATACTACACCCATCCATTTCAAG
GCTATGAGCACAGACAGCTCAGGTACCAGCAGCCTGGGCCAGGATCTTCCCCCAG
TAGTTTCCTGCTTAAGCAAATAGAATTTCTCAAGGGGCAGCTCCCAGAAGCACCGG
TGATTGGAAAGCAGACACCGTCACTGCCACCTTCCCTCCCAGGACTCCGGCCAAG
GTTTCCAGTACTACTTGCCTCCAGTACCAGGCAGGCAAGTGGACATCAGGGGT
GTCCCCAGGGGCGTGCATCTCGGAAG TCAGGGGCTCCAGAGAGGGTTCCAGCAT
CCTTCACCACGTGGCAGGAGTCTGCCACAGAGAGGTGTTGATTGCCTTTCCTCAC
ATTTCCAGGAACTGAGTATCTACCAAGATCAGGAACAAAGGATCTTAAAGTTCCTG
GAAGAGCTTGGGGAAGGGAAGGCCACCACAGCACATGATCTGTCTGGGAAACTTG
GGACTCCGAAGAAAGAAATCAATCGAGTTTTATACTCCCTGGCAAAGAAGGGCAAG
CTACAGAAAGAGGCAGGAACACCCCCTTTGTGGAAAATCGCGGTCTC

คุณมีเอนไซม์ ApaI, BamHI, BstNI, HindIII, KpnI และ ScaI อยู่ในช่องแช่แข็งของคุณ ลำดับของฟีเจอร์บนเวกเตอร์การแสดงออกของคุณมีลักษณะดังนี้ (ไซต์การแยกใน MCS จะแสดงอยู่ในวงเล็บ):

--โปรโมเตอร์ CMV---[SmaI--HindIII--BglII--KpnI---PstI--BamHI--EcoRI]-------

โดยใช้ข้อมูลที่คุณได้รับ เลือกคู่ไพรเมอร์ที่เหมาะสมสำหรับ PCR (แสดงในทิศทาง 5’ ถึง 3’) ตรวจสอบให้แน่ใจว่าไพรเมอร์ของคุณจะทำให้สามารถโคลนลำดับที่กำหนดไว้ข้างต้นลงในเวกเตอร์การแสดงออกในลักษณะทิศทางได้
(A) aaaaaagcttATGAATCCGCGGCAGGG; aaaggtaccGAGACCGCGATTTTCCACAAAGG
(B) aaaacccgggATGAATCCGCGGCAGGG; aaaggatccGAGACCGCGATTTTCCACAAAGG
(C) aaaggatccATGAATCCGCGGCAGGG; aaaaagcttGAGACCGCGATTTTCCACAAAGG
(D) aaaaaagcttATGAATCCGCGGCAGGG; aaaggatccGAGACCGCGATTTTCCACAAAGG


คุณได้รับแจ้งว่าเทอมปฏิสัมพันธ์ในลากรองจ์นิวคลีออน-ไพออนของคุณเป็นสัดส่วนกับเมทริกซ์ไอโซสปิน (tau_x + i tau_y) เมื่อคำนึงว่านิวคลีออนจะสร้างดับเบิลเล็ต และไพออนจะสร้างทริปเล็ต เทอมปฏิสัมพันธ์ดังกล่าวสามารถอำนวยความสะดวกให้กับกระบวนการปล่อยไอโซสปินใดได้บ้าง
(A) p -> p + π0
(B) p -> n + π+
(C) n -> n + π0
(D) n -> p + π-

คุณได้รับแจ้งว่าเทอมปฏิสัมพันธ์ในลากรองจ์นิวคลีออน-ไพออนของคุณเป็นสัดส่วนกับเมทริกซ์ไอโซสปิน (tau_x + i tau_y) เมื่อคำนึงว่านิวคลีออนจะสร้างดับเบิลต์ไอโซสปินและไพออนจะสร้างทริปเล็ตไอโซสปินกระบวนการปล่อยไพออนใดที่คําปฏิสัมพันธ์นั้นสามารถอํานวยความสะดวกได้?
(A) p -> p + π0
(B) p -> n + π+
(C) n -> n + π0
(D) n -> p + π-


กำลังวัดกิจกรรมของวัสดุที่มีซีเซียม-137 บริสุทธิ์ (รวมทั้งหมด 10^17 อะตอม) เครื่องตรวจจับรังสีแกมมาที่สมบูรณ์แบบมีรูปร่างเป็นสี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาด 2x3 เซนติเมตร และวางห่างจากวัสดุ 4 เมตร โดยหันหน้าเข้าหาวัสดุโดยตรง

หลังจากผ่านไป 80 นาที ตรวจพบรังสีแกมมาประมาณกี่ครั้ง
(A) 100 ล้าน (10^8)
(B) 10,000 (10^4)
(C) 100 (10^2)
(D) 1 ล้าน (10^6)

กำลังวัดกิจกรรมของวัสดุที่มีซีเซียม-137 บริสุทธิ์ (รวมทั้งหมด 10^17 อะตอม) เครื่องตรวจจับรังสีแกมมาที่สมบูรณ์แบบมีรูปร่างเป็นสี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาด 2x3 เซนติเมตร วางห่างจากวัสดุ 4 เมตร โดยหันหน้าเข้าหาวัสดุโดยตรง

หลังจากผ่านไป 80 นาที ตรวจพบรังสีแกมมาได้ประมาณกี่ครั้ง
(A) 100 ล้าน (10^8)
(B) 10,000 (10^4)
(C) 100 (10^2)
(D) 1 ล้าน (10^6)


กำหนดกรดไดเบสิกเข้มข้น 60% w/v (MW : 120 g/mol) ซึ่งมีโมลาร์เท่ากับ x ตอนนี้กรด x M จำนวน 200 มล. เจือจางด้วยน้ำ 800 มล. สมมติว่าโมลาร์กลายเป็น y กรด y M จำนวน 100 มล. ทำปฏิกิริยากับ NaOH 0.3 M จำนวน 300 มล. โมลาร์ของกรดที่เหลือคือ Z กรดที่เหลือจะได้รับอนุญาตให้ทำปฏิกิริยากับเบสไดแอซิดเข้มข้นต่อไป คำนวณปริมาตรของเบสไดแอซิด 0.3 M ที่จำเป็นเพื่อทำให้กรดที่เหลือ 500 มล. เป็นกลางอย่างสมบูรณ์
(A) 187.5 มล.
(B) 375 มล.
(C) 458.3 มล.
(D) 229.2 มล.


การจัดเรียงตัวแบบซิกมาทรอปิกเป็นกลุ่มของปฏิกิริยาเพอริไซคลิก ในปฏิกิริยาเหล่านี้ พันธะพายที่ปลายสุดจะเคลื่อนที่เข้าไปในพันธะซิกมา การจัดเรียงตัวแบบโคปและเคลเซนก็เป็นการจัดเรียงตัวแบบซิกมาทรอปิกเช่นกัน ปฏิกิริยาเหล่านี้มักได้รับการสนับสนุนทางอุณหพลศาสตร์ ให้กรอกปฏิกิริยาต่อไปนี้ให้ครบถ้วน 1,1-ไดเมทอกซีอีธาน-1-เอมีน + บิวท์-3-เอน-2-ออล + (H+ + ความร้อน) ---> A
(3R,4S)-3,4-ไดเมทิลเฮกซา-1,5-ไดย์น + ความร้อน ---> B
2-((ไวนิลออกซี)เมทิล)บิวท์-1-เอเน + ความร้อน ---> C
(A) A = 6-เมทิล-3,4-ไดไฮโดรไซโคลบิวท์-2H-ไพราน-2-เอมีน, B = (1Z,2E)-1,2-ไดเอทิลไอน์ไซโคลบิวเทน, C = 4-เมทิลีนเฮกซาน-1-ออล
(B) A = (Z)-1-(but-2-en-2-yloxy)ethen-1-amine, B = (3Z,4E)-3,4-diethylidenecyclobut-1-ene, C = 4-methylenehexan-1-ol
(C) A = 6-methyl-3,4-dihydro-2H-pyran-2-amine, B = (1Z,2E)-1,2-diethylidenecyclobutane, C = 4-methylenehexanal
(D) A = (Z)-1-(บิวท์-2-เอน-2-อิลออกซี)เอเทน-1-เอมีน, B = (3Z,4E)-3,4-ไดเอทิลไอน์ไซโคลบิวท์-1-เอ็น, C = 4-เมทิลีนเฮกซานอล

การจัดเรียงตัวแบบซิกมาทรอปิกเป็นกลุ่มของปฏิกิริยาเพอริไซคลิก ในปฏิกิริยาเหล่านี้ พันธะพายที่ปลายสุดจะเคลื่อนที่เข้าไปในพันธะซิกมา การจัดเรียงตัวแบบโคปและเคลเซนก็เป็นการจัดเรียงตัวแบบซิกมาทรอปิกเช่นกัน ปฏิกิริยาเหล่านี้มักได้รับการสนับสนุนทางอุณหพลศาสตร์ ให้กรอกปฏิกิริยาต่อไปนี้ให้ครบถ้วน 1,1-ไดเมทอกซีอีธาน-1-เอมีน + บิวท์-3-เอน-2-ออล + (H+ + ความร้อน) ---> A
(3R,4S)-3,4-ไดเมทิลเฮกซา-1,5-ไดย์น + ความร้อน ---> B
2-((ไวนิลออกซี)เมทิล)บิวท์-1-เอเน + ความร้อน ---> C
(A) A = 6-เมทิล-3,4-ไดไฮโดร-2H-ไพราน-2-เอมีน, B = (1Z,2E)-1,2-ไดเอทิลไอน์ไซโคลบิวเทน, C = 4-เมทิลีนเฮกซาน-1-ออล
(B) A = (Z)-1-(บิวต์-2-เอ็น-2-อิลออกซี)เอเธน-1-เอมีน, B = (3Z,4E)-3,4-ไดเอทิลไอดีนไซโคลบิวต์-1-เอเน, C = 4-เมทิลีนเฮกซาน-1-ออล
(C) A = 6-เมทิล-3,4-ไดไฮโดร-2H-ไพราน-2-เอมีน, B = (1Z,2E)-1,2-ไดเอทิลไอดีนไซโคลบิวเทน, C = 4-เมทิลีนเฮกซานาล
(D) A = (Z)-1-(บิวท์-2-เอน-2-อิลออกซี)เอเทน-1-เอมีน, B = (3Z,4E)-3,4-ไดเอทิลไอน์ไซโคลบิวท์-1-เอเน, C = 4-เมทิลีนเฮกซานาล

การจัดเรียงตัวแบบซิกมาทรอปิกเป็นกลุ่มของปฏิกิริยาเพอริไซคลิก ในปฏิกิริยาเหล่านี้ พันธะพายที่ปลายสุดจะเคลื่อนที่เข้าไปในพันธะซิกมา การจัดเรียงตัวแบบโคปและเคลเซนก็เป็นการจัดเรียงตัวแบบซิกมาทรอปิกเช่นกัน ปฏิกิริยาเหล่านี้มักได้รับการสนับสนุนทางอุณหพลศาสตร์ ให้กรอกปฏิกิริยาต่อไปนี้ให้ครบถ้วน 1,1-ไดเมทอกซีอีธาน-1-เอมีน + บิวท์-3-เอน-2-ออล + (H+ + ความร้อน) ---> A
(3R,4S)-3,4-ไดเมทิลเฮกซา-1,5-ไดย์น + ความร้อน ---> B
2-((ไวนิลออกซี)เมทิล)บิวท์-1-เอเน + ความร้อน ---> C
(A) A = 6-เมทิล-3,4-ไดไฮโดร-2H-ไพราน-2-เอมีน, B = (1Z,2E)-1,2-ไดเอทิลไอน์ไซโคลบิวเทน, C = 4-เมทิลีนเฮกซานอล
(B) A = (Z)-1-(-2-เอ็น-2-อิลออกซี)เอเธน-1-เอมีน, B = (3Z,4E)-3,4-ไดเอทิลไอดีนไซโคล-1-เอเน, C = 4-เมทิลีนเฮกซานอล
(C) A = 6-เมทิล-3,4-ไดไฮโดร-2H-ไพราน-2-เอมีน, B = (1Z,2E)-1,2-ไดเอทิลไอดีนไซโคลบิวเทน, C = 4-เมทิลีนเฮกซานอล
(D) A = (Z)-1-(บิวท์-2-เอน-2-อิลออกซี)เอเทน-1-เอมีน, B = (3Z,4E)-3,4-ไดเอทิลไอน์ไซโคลบิวท์-1-เอเน, C = 4-เมทิลีนเฮกซานอล


คุณกำลังศึกษาเกี่ยวกับรูปแบบการถ่ายทอดทางพันธุกรรมระหว่างยีน A และ B บนโครโมโซมเดียวกัน ยีนทั้งสองอยู่บนออโตโซมเดียวกันและห่างกันประมาณ 50 เซนติมอร์แกน คุณเชื่อว่ายีนทั้งสองเชื่อมโยงกัน แต่คุณไม่แน่ใจ ยีน A เข้ารหัสความยาวหาง ทำให้แอลลีล A1 เป็นยีนด้อยแบบโฮโมไซกัสและมีหางยาว แอลลีล A2 เป็นแอลลีลเด่นและเข้ารหัสหางสั้น ยีน B เข้ารหัสขนาดหู โดย B1 มีขนาดเล็กและ B2 มีขนาดใหญ่ แอลลีล B ทั้งสองเป็นแอลลีลเด่นร่วมกัน พ่อแม่คนหนึ่งในรุ่น F1 ของคุณมีจีโนไทป์ A1B2/A1B2 และฟีโนไทป์หางยาวและหูใหญ่ พ่อแม่อีกคนมีหางสั้น มีหูขนาดกลาง และมีจีโนไทป์ A1B1/A2B2 โดยไม่คาดคิด คุณพบว่าลูกหลานของพวกเขามีหางสั้นทั้งหมด ความสัมพันธ์ระหว่างแอลลีลทั้งสองเป็นอย่างไร
(A) อัลลีล A1 ไม่ใช่ยีนด้อย
(B) ยีน A และ B ไม่เชื่อมโยงกัน
(C) อัลลีล A2 ถูกประทับ
(D) อัลลีล B1 ปรับเปลี่ยนยีนโฮโมไซกัส A1

คุณกำลังศึกษาเกี่ยวกับรูปแบบการถ่ายทอดทางพันธุกรรมระหว่างยีน A และ B บนโครโมโซมเดียวกัน ยีนทั้งสองอยู่บนออโตโซมเดียวกันและห่างกันประมาณ 50 เซนติมอร์แกน คุณเชื่อว่ายีนทั้งสองเชื่อมโยงกัน แต่คุณไม่แน่ใจ ยีน A เข้ารหัสความยาวหาง ทำให้แอลลีล A1 เป็นยีนด้อยแบบโฮโมไซกัสและมีหางยาว แอลลีล A2 เป็นแอลลีลเด่นและเข้ารหัสหางสั้น ยีน B เข้ารหัสขนาดหู โดย B1 มีขนาดเล็กและ B2 มีขนาดใหญ่ แอลลีล B ทั้งสองเป็นแอลลีลเด่นร่วมกัน พ่อแม่คนหนึ่งในรุ่น F1 ของคุณมีจีโนไทป์ A1B2/A1B2 และฟีโนไทป์หางยาวและหูใหญ่ พ่อแม่อีกคนมีหางสั้น มีหูขนาดกลาง และมีจีโนไทป์ A1B1/A2B2 โดยไม่คาดคิด คุณพบว่าลูกหลานของพวกเขามีหางสั้นทั้งหมด ความสัมพันธ์ระหว่างแอลลีลทั้งสองเป็นอย่างไร
(A) อัลลีล A1 ไม่ใช่อัลลีลด้อย
(B) ยีน A และ B ไม่เชื่อมโยงกัน
(C) อัลลีล A2 ถูกประทับ
(D) อัลลีล B1 ปรับเปลี่ยนโฮโมไซโกต A1


การวิเคราะห์ Hi-C ที่ใช้เซลล์ 50M เผยให้เห็นสัญญาณปฏิสัมพันธ์ที่สำคัญอย่างยิ่งระหว่างช่อง 5kb ที่มีโปรโมเตอร์ที่ทำงานอยู่และเอนฮานเซอร์ที่ทำงานอยู่ตามลำดับ ซึ่งแยกจากกันด้วยระยะทางเชิงเส้นประมาณ 1 Mb อย่างไรก็ตาม การติดต่อนี้ไม่สามารถตรวจยืนยันได้ด้วย FISH การกำหนดเป้าหมาย dCas9-KRAB ไปที่เอนฮานเซอร์ทำให้การแสดงออกจากโปรโมเตอร์ลดลงประมาณ 20% สาเหตุที่เป็นไปได้มากที่สุดสำหรับความไม่สอดคล้องกันระหว่างผลลัพธ์ของ Hi-C และ FISH คืออะไร
(A) ปฏิสัมพันธ์เชิงเส้นสั้นเกินไปสำหรับการตรวจจับด้วย FISH
(B) ความคาดหวังที่ไม่ถูกต้องของระยะทางปฏิสัมพันธ์เชิงเส้นเนื่องจากความแปรผันของโครงสร้าง
(C) สัญญาณบวกปลอมใน Hi-C
(D) ความถี่ปฏิสัมพันธ์ต่ำเกินกว่าที่จะตรวจจับได้อย่างน่าเชื่อถือด้วย FISH

การวิเคราะห์ Hi-C จากเซลล์ 50M เผยให้เห็นสัญญาณปฏิสัมพันธ์ที่สำคัญอย่างยิ่งระหว่างช่อง 5kb ที่มีโปรโมเตอร์ที่ทำงานอยู่และเอนฮานเซอร์ที่ทำงานอยู่ตามลำดับ ซึ่งแยกจากกันด้วยระยะทางเชิงเส้นประมาณ 1 Mb อย่างไรก็ตาม การติดต่อนี้ไม่สามารถตรวจยืนยันได้โดย FISH การกำหนดเป้าหมาย dCas9-KRAB ไปที่เอนฮานเซอร์ทำให้การแสดงออกจากโปรโมเตอร์ลดลงประมาณ 20% สาเหตุที่เป็นไปได้มากที่สุดสำหรับความไม่สอดคล้องกันระหว่างผลลัพธ์ของ Hi-C และ FISH คืออะไร
(A) ปฏิสัมพันธ์เชิงเส้นสั้นเกินไปสำหรับการตรวจจับโดย FISH
(B) ความคาดหวังที่ไม่ถูกต้องของระยะทางปฏิสัมพันธ์เชิงเส้นเนื่องจากความแปรผันของโครงสร้าง
(C) สัญญาณบวกปลอมใน Hi-C
(D) ความถี่ปฏิสัมพันธ์ต่ำเกินไปจนไม่สามารถตรวจจับได้อย่างน่าเชื่อถือโดย FISH


เพื่อนร่วมงานของคุณได้คิดค้นทฤษฎีควอนตัมฟิลด์ใหม่ในกาลอวกาศสี่มิติ และกำลังสำรวจการปรับมาตรฐานของไดอะแกรมลูปลำดับสูงบางส่วนในทฤษฎีนั้น บนโต๊ะทำงานของพวกเขา คุณเห็นบันทึกย่อที่เขียนด้วยลายมือ: ไดอะแกรมของไฟน์แมน และข้างๆ นั้นมีคำว่า "การประมาณขนาด" ตามด้วยสตริงของค่าคงที่ทางกายภาพ ตัวเลข และอัตราส่วนระหว่างสิ่งที่ดูเหมือนจะเป็นมาตราส่วนพลังงาน สัญลักษณ์อ่านว่า: อัลฟา^3 * g^2 sqrt(2) * 8 * 1/(4pi)^6 * (Q/M)^2

น่าเสียดายที่ไดอะแกรมนี้ไม่สามารถอ่านได้เนื่องจากกาแฟหก ไดอะแกรมนี้มีลูปกี่อัน?
(A) 1
(B) 2
(C) 6
(D) 3

เพื่อนร่วมงานของคุณได้คิดค้นทฤษฎีควอนตัมฟิลด์ใหม่ในกาลอวกาศสี่มิติ และกำลังสำรวจการปรับมาตรฐานของไดอะแกรมวงรอบลำดับที่สูงกว่าในทฤษฎีนั้น บนโต๊ะทำงานของพวกเขา คุณเห็นบันทึกย่อที่เขียนด้วยลายมือ: ไดอะแกรมของไฟน์แมน และข้างๆ นั้นมีคำว่า "การประมาณขนาด" ตามด้วยสตริงของค่าคงที่ทางกายภาพ ตัวเลข และอัตราส่วนระหว่างสิ่งที่ดูเหมือนจะเป็นมาตราส่วนพลังงาน สัญลักษณ์อ่านว่า: อัลฟา^3 * g^2 sqrt(2) * 8 * 1/(4pi)^6 * (Q/M)^2

น่าเสียดายที่ไดอะแกรมนี้ไม่สามารถอ่านได้เพราะกาแฟหก ไดอะแกรมนี้มีวงรอบกี่วง?
(A) 1
(B) 2
(C) 6
(D) 3


ในโปรโตคอล Hi-C ที่ใช้ Tn5 ซึ่งดำเนินการโดยผู้ปฏิบัติงานที่มีประสบการณ์ พบว่าได้ปริมาณ DNA ต่ำกว่าที่คาดไว้มากหลังจากการแท็กเมนเทชันและการเลือก SPRI โดยพิจารณาจากปริมาณ DNA ที่วัดได้ซึ่งเข้าสู่ปฏิกิริยา โดยใช้ปฏิกิริยาแท็กเมนเทชันควบคุม ได้รับการยืนยันว่า Tn5 ทำงานได้อย่างถูกต้อง แหล่งที่มาของปัญหาที่เป็นไปได้มากที่สุดคืออะไร
(A) ลูกปัด SPRI ที่มีข้อบกพร่อง
(B) การย่อยสลาย DNA โดย Tn5
(C) ข้อผิดพลาดในการกำหนดความเข้มข้นของ DNA ก่อนหรือหลังการแท็กเมนเทชัน
(D) การผูกแบบใกล้ชิดที่ไม่มีประสิทธิภาพ

ในโปรโตคอล Hi-C ที่ใช้ Tn5 ซึ่งดำเนินการโดยผู้ปฏิบัติงานที่มีประสบการณ์ พบว่าได้ปริมาณ DNA ต่ำกว่าที่คาดไว้มากหลังจากการแท็กเมนเทชั่นและการเลือก SPRI โดยพิจารณาจากปริมาณ DNA ที่วัดได้ซึ่งเข้าสู่ปฏิกิริยา โดยใช้ปฏิกิริยาแท็กเมนเทชั่นควบคุม ได้รับการยืนยันว่า Tn5 ทำงานได้อย่างถูกต้อง แหล่งที่มาของปัญหาที่เป็นไปได้มากที่สุดคืออะไร
(A) ลูกปัด SPRI ที่มีข้อบกพร่อง
(B) การย่อยสลาย DNA โดย Tn5
(C) ข้อผิดพลาดในการกำหนดความเข้มข้นของ DNA ก่อนหรือหลังการแท็ก
(D) การผูกแบบใกล้ชิดที่ไม่มีประสิทธิภาพ


หากประจุ q วางห่างจากจุดศูนย์กลางของทรงกลมตัวนำที่มีรัศมี R เป็นระยะทาง d จงคำนวณพลังงานศักย์สุทธิของระบบนี้
(A) U=-(1/2) kq^2 R^2/(d^2 -R^2)
(B) U=- kq^2 d/(d^2 -R^2)
(C) U=- (1/2) kq^2 d/(d^2 +R^2)
(D) U=- (1/2) *kq^2 R/(d^2 -R^2)


เมทิลไซโคลเพนตาไดอีน (ซึ่งมีอยู่เป็นส่วนผสมของไอโซเมอร์ที่ฟลักซ์ชัน) ได้รับอนุญาตให้ทำปฏิกิริยากับเมทิลไอโซเอมิลคีโตนและไพโรลิดีนในปริมาณที่เป็นตัวเร่งปฏิกิริยา ผลิตภัณฑ์ไฮโดรคาร์บอนโพลีอัลคินิลสีเหลืองสดใสที่จับคู่ไขว้กันเกิดขึ้น (เป็นส่วนผสมของไอโซเมอร์) โดยมีน้ำเป็นผลิตภัณฑ์ข้างเคียง ผลิตภัณฑ์เหล่านี้เป็นอนุพันธ์ของฟูลวีน

จากนั้นจึงอนุญาตให้ผลิตภัณฑ์นี้ทำปฏิกิริยากับเอทิลอะคริเลตในอัตราส่วน 1:1 เมื่อปฏิกิริยาเสร็จสิ้น สีเหลืองสดใสก็หายไป ผลิตภัณฑ์ขั้นสุดท้ายประกอบด้วยไอโซเมอร์ที่แตกต่างกันทางเคมีกี่ไอโซเมอร์ (ไม่นับสเตอริโอไอโซเมอร์)
(A) 2
(B) 4
(C) 8
(D) 16

เมทิลไซโคลเพนตาไดอีน (ซึ่งมีอยู่เป็นส่วนผสมของไอโซเมอร์ที่ฟลักซ์ชัน) ได้รับอนุญาตให้ทำปฏิกิริยากับเมทิลไอโซเอมิลคีโตนและไพโรลิดีนในปริมาณที่เป็นตัวเร่งปฏิกิริยา ผลิตภัณฑ์ไฮโดรคาร์บอนโพลีอัลคินิลสีเหลืองสดใสที่จับคู่ไขว้กันเกิดขึ้น (เป็นส่วนผสมของไอโซเมอร์) โดยมีน้ำเป็นผลิตภัณฑ์ข้างเคียง ผลิตภัณฑ์เหล่านี้เป็นอนุพันธ์ของฟูลวีน

จากนั้นจึงอนุญาตให้ผลิตภัณฑ์นี้ทำปฏิกิริยากับเอทิลอะคริเลตในอัตราส่วน 1:1 เมื่อปฏิกิริยาเสร็จสิ้น สีเหลืองสดใสก็จะหายไป ผลิตภัณฑ์ขั้นสุดท้ายประกอบด้วยไอโซเมอร์ที่แตกต่างกันทางเคมีกี่ไอโซเมอร์ (ไม่นับสเตอริโอไอโซเมอร์)
(A) 2
(B) 4
(C) 8
(D) 16


นักดาราศาสตร์กำลังศึกษาดาวฤกษ์ที่มีรัศมี 1.5 เท่าของดวงอาทิตย์และมีมวลดวงอาทิตย์ 1.1 เท่า เมื่อพื้นผิวของดาวฤกษ์ไม่ได้ถูกปกคลุมด้วยจุดมืด อุณหภูมิเทฟของดาวฤกษ์จะอยู่ที่ 6,000K อย่างไรก็ตาม เมื่อพื้นผิวของดาวฤกษ์ 40% ถูกปกคลุมด้วยจุด อุณหภูมิที่มีประสิทธิภาพของโฟโตสเฟียร์โดยรวมจะลดลงเหลือ 5,500K ในโฟโตสเฟียร์ของดาวฤกษ์ เมื่อตรวจสอบอัตราส่วนของจำนวนอะตอมที่เป็นกลางของไททาเนียมในระดับพลังงานสองระดับ (ระดับ 1 และระดับ 2) นักดาราศาสตร์ได้สังเกตว่าอัตราส่วนนี้จะลดลงเมื่อดาวฤกษ์มีจุด ปัจจัยใดที่อัตราส่วนนี้เปลี่ยนแปลงไปเมื่อดาวฤกษ์ไม่มีจุดเมื่อเทียบกับเมื่อมีจุด โปรดสังเกตว่าการเปลี่ยนผ่านระหว่างระดับพลังงานที่พิจารณาสอดคล้องกับความยาวคลื่นประมาณ 1,448 Å สมมติว่าโฟโตสเฟียร์ของดาวฤกษ์อยู่ใน LTE
(A) ~1.1
(B) ~2.9
(C) ~7.8
(D) ~4.5

นักดาราศาสตร์กำลังศึกษาดาวฤกษ์ที่มีรัศมีดวงอาทิตย์ 1.5 เท่าและมีมวลดวงอาทิตย์ 1.1 เท่า เมื่อพื้นผิวของดาวฤกษ์ไม่ได้ถูกปกคลุมด้วยจุดมืด อุณหภูมิเทฟของดาวฤกษ์จะอยู่ที่ 6,000K อย่างไรก็ตาม เมื่อพื้นผิวของดาวฤกษ์ 40% ถูกปกคลุมด้วยจุด อุณหภูมิที่มีประสิทธิภาพของโฟโตสเฟียร์โดยรวมจะลดลงเหลือ 5,500K ในโฟโตสเฟียร์ของดาวฤกษ์ เมื่อตรวจสอบอัตราส่วนของจำนวนอะตอมที่เป็นกลางของไททาเนียมในระดับพลังงานสองระดับ (ระดับ 1 และระดับ 2) นักดาราศาสตร์ได้สังเกตว่าอัตราส่วนนี้จะลดลงเมื่อดาวฤกษ์มีจุด ปัจจัยใดที่อัตราส่วนนี้เปลี่ยนแปลงเมื่อดาวฤกษ์ไม่มีจุดเมื่อเทียบกับเมื่อมีจุด โปรดสังเกตว่าการเปลี่ยนผ่านระหว่างระดับพลังงานที่พิจารณาสอดคล้องกับความยาวคลื่นประมาณ 1,448 Å สมมติว่าโฟโตสเฟียร์ของดาวฤกษ์อยู่ใน LTE
(A) ~1.1
(B) ~2.9
(C) ~7.8
(D) ~4.5

นักดาราศาสตร์กำลังศึกษาดาวฤกษ์ที่มีรัศมี 1.5 เท่าของดวงอาทิตย์และมีมวลดวงอาทิตย์ 1.1 เท่า เมื่อพื้นผิวของดาวฤกษ์ไม่ได้ถูกปกคลุมด้วยจุดมืด อุณหภูมิเทฟของดาวฤกษ์จะอยู่ที่ 6,000K อย่างไรก็ตาม เมื่อพื้นผิวของดาวฤกษ์ 40% ถูกปกคลุมด้วยจุด อุณหภูมิที่มีประสิทธิภาพของโฟโตสเฟียร์โดยรวมจะลดลงเหลือ 5,500K ในโฟโตสเฟียร์ของดาวฤกษ์ เมื่อตรวจสอบอัตราส่วนของจำนวนอะตอมที่เป็นกลางของไททาเนียมในระดับพลังงานสองระดับ (ระดับ 1 และระดับ 2) นักดาราศาสตร์ได้สังเกตว่าอัตราส่วนนี้จะลดลงเมื่อดาวฤกษ์มีจุด ปัจจัยใดที่อัตราส่วนนี้เปลี่ยนแปลงเมื่อดาวฤกษ์ไม่มีจุดเมื่อเทียบกับเมื่อมีจุด โปรดสังเกตว่าการเปลี่ยนผ่านระหว่างระดับพลังงานที่พิจารณาสอดคล้องกับความยาวคลื่นประมาณ 1,448 Å สมมติว่าโฟโตสเฟียร์ของดาวฤกษ์อยู่ใน LTE
(A) ~1.1
(B) ~2.9
(C) ~7.8
(D) ~4.5


คุณได้เตรียมสารประกอบอะโรมาติกวงแหวน 6 ส่วนที่มีการแทนที่สองส่วน สเปกตรัม FTIR ของสารประกอบนี้แสดงค่าพีคการดูดกลืนที่บ่งชี้ถึงการมีอยู่ของกลุ่มเอสเทอร์ สเปกตรัม 1H NMR แสดงสัญญาณ 6 สัญญาณ ได้แก่ สัญญาณ 2 สัญญาณที่สอดคล้องกับอะโรมาติก-H สัญญาณ 2 สัญญาณที่สอดคล้องกับไวนิล-H (สัญญาณคู่ 1 สัญญาณและสัญญาณคู่ 1 สัญญาณของควอร์เต็ต 1 สัญญาณ) และสัญญาณ 2 สัญญาณที่สอดคล้องกับกลุ่ม –CH3 ไม่มีสัญญาณที่สอดคล้องกับกลุ่ม –CH2 ระบุสูตรเคมีของสารประกอบที่ไม่รู้จักนี้ว่าเป็น C11H12O2, C11H14O2, C12H12O2 หรือ C12H14O2
(A) C11H14O2
(B) C12H12O2
(C) C12H14O2
(D) C11H12O2

คุณได้เตรียมสารประกอบอะโรมาติกวงแหวน 6 ส่วนที่มีการแทนที่สองส่วน สเปกตรัม FTIR ของสารประกอบนี้แสดงค่าพีคการดูดกลืนที่บ่งชี้ถึงการมีอยู่ของกลุ่มเอสเทอร์ สเปกตรัม 1H NMR แสดงสัญญาณ 6 สัญญาณ ได้แก่ สัญญาณ 2 สัญญาณที่สอดคล้องกับอะโรมาติก-H สัญญาณ 2 สัญญาณที่สอดคล้องกับไวนิล-H (สัญญาณ 1 สัญญาณแบบดับเบิ้ลเล็ตและสัญญาณ 1 สัญญาณแบบดับเบิ้ลเล็ตของควอร์เต็ต) และสัญญาณ 2 สัญญาณที่สอดคล้องกับกลุ่ม –CH3 ไม่มีสัญญาณใดที่สอดคล้องกับกลุ่ม –CH2 ระบุสูตรเคมีของสารประกอบที่ไม่รู้จักนี้ว่าเป็น C11H12O2, C11H14O2, C12H12O2 หรือ C12H14O2
(A) C11H14O2
(B) C12H12O2
(C) C12H14O2
(D) C11H12O2


กำหนดสารตั้งต้นที่จำเป็นในการสังเคราะห์ 5-ไอโซโพรพิล-3,4-ไดเมทิลไซโคลเฮกส์-1-เอเน่โดยผ่านกระบวนการเมตาเทซิสแบบปิดวงแหวน
(A) 5-ไอโซโพรพิล-3,4-ไดเมทิลออกตา-2,6-ไดอีน
(B) 5-ไอโซโพรพิล-3,4-ไดเมทิลออกตา-1,6-ไดอีน
(C) 4-ไอโซโพรพิล-5,6-ไดเมทิลออกตา-1,7-ไดอีน
(D) 5-ไอโซโพรพิล-3,4-ไดเมทิลออกตา-1,7-ไดอีน

กำหนดวัสดุเริ่มต้นที่จำเป็นในการสังเคราะห์ 5-ไอโซโพรพิล-3,4-ไดเมทิลไซโคลเฮกส์-1-เอเน่โดยกระบวนการเมทาธีซิสแบบปิดวงแหวน
(A) 5-ไอโซโพรพิล-3,4-ไดเมทิลออกตา-2,6-ไดอีน
(B) 5-ไอโซโพรพิล-3,4-ไดเมทิลออกตา-1,6-ไดอีน
(C) 4-ไอโซโพรพิล-5,6-ไดเมทิลออกตา-1,7-ไดอีน
(D) 5-ไอโซโพรพิล-3,4-ไดเมทิลออกตา-1,7-ไดอีน


นิวเคลียสอะตอมที่มีมวล M อยู่ในสภาวะอยู่นิ่งโดยมีพลังงานมวลนิ่ง 300 GeV เกิดการแตกตัวตามธรรมชาติซึ่งนิวเคลียสจะแตกออกเป็นสองส่วน (และไม่มีอะไรอีก) โดยที่ส่วนหนึ่งมีมวลมากกว่าอีกส่วน 2 เท่า (ในแง่ของมวลนิ่ง) ผลรวมของมวลนิ่งของส่วนทั้งสองคือ 99% ของมวลเริ่มต้น M

พลังงานจลน์ของส่วนที่มีมวลมากกว่าคือ T1 ความแตกต่างระหว่างค่า T1 (ที่ถูกต้อง) กับค่า T1 ที่คำนวณโดยใช้การประมาณแบบคลาสสิก (ไม่สัมพันธ์กับทฤษฎีสัมพันธภาพ) คืออะไร

(ไม่ต้องสนใจอิเล็กตรอน)
(A) 2 MeV
(B) 10 MeV
(C) 20 MeV
(D) 5 MeV

นิวเคลียสอะตอมที่มีมวล M อยู่ในสภาวะหยุดนิ่งโดยมีพลังงานมวลนิ่ง 300 GeV เกิดการแตกตัวตามธรรมชาติซึ่งนิวเคลียสจะแตกออกเป็นสองส่วน (และไม่มีอะไรอีก) โดยที่ส่วนหนึ่งมีมวลมากกว่าอีกส่วน 2 เท่า (ในแง่ของมวลนิ่ง) ผลรวมของมวลนิ่งของส่วนทั้งสองคือ 99% ของมวลเริ่มต้น M

พลังงานจลน์ของส่วนที่มีมวลมากกว่าคือ T1 ความแตกต่างระหว่างค่า T1 (ที่ถูกต้อง) กับค่า T1 ที่คำนวณโดยใช้การประมาณแบบคลาสสิก (ไม่สัมพันธ์กับทฤษฎีสัมพันธภาพ) คืออะไร

(ไม่ต้องสนใจอิเล็กตรอน)
(A) 2 MeV
(B) 10 MeV
(C) 20 MeV
(D) 5 MeV


ลำดับใดต่อไปนี้ที่เรียงลำดับตามระยะห่างจากดวงอาทิตย์ได้ถูกต้อง เมื่อไม่ได้ระบุพารามิเตอร์ ให้ถือว่าพารามิเตอร์นั้นเป็นศูนย์ สำหรับดาวฤกษ์ใน Solar Neighborhood (ระยะห่างน้อยกว่า 500 พาร์เซก) ให้ถือว่าการดูดกลืนแสงทั้งหมดในแถบ V สัมพันธ์กับสีส่วนเกินของสี B-V โดยมีค่า Rv เท่ากับ 3.1

a) ดาวฤกษ์ที่มีขนาดสัมบูรณ์ V เท่ากับ 8 และมีขนาดส่องสว่างที่สังเกตได้เท่ากับ 8 แมกนิจูด E(B-V) = 0. แมกนิจูด
b) ดาวฤกษ์ที่มีขนาดสัมบูรณ์ V เท่ากับ 8 และมีขนาดส่องสว่างที่สังเกตได้เท่ากับ 7 แมกนิจูด E(B-V) = 0. แมกนิจูด
c) ดาวฤกษ์ที่มีขนาดสัมบูรณ์ V เท่ากับ 8 และมีขนาดส่องสว่างที่สังเกตได้เท่ากับ 9 แมกนิจูด E(B-V) = 0. แมกนิจูด
d) ดาวฤกษ์ที่มีขนาดสัมบูรณ์ V เท่ากับ 8 และมีขนาดส่องสว่างที่สังเกตได้เท่ากับ 7 แมกนิจูด E(B-V) = 0.2 แมกนิจูด
e) ดาวฤกษ์ที่มีขนาดสัมบูรณ์ V เท่ากับ 7 และมีขนาดส่องสว่างที่สังเกตได้เท่ากับ 7 แมกนิจูด E(B-V) = 0.2 แมกนิจูด
f) ดาวฤกษ์ที่มีขนาดสัมบูรณ์ V เท่ากับ 7 และมีขนาดส่องสว่างที่สังเกตได้เท่ากับ 7 แมกนิจูด E(B-V) = 0. แมกนิจูด
(A) b < a < f < c
(B) b < e < c < f
(C) b < d < e < a < c
(D) d < b < f < c

ลำดับใดต่อไปนี้ที่เรียงลำดับตามระยะห่างจากดวงอาทิตย์ได้ถูกต้อง เมื่อไม่ได้ระบุพารามิเตอร์ ให้ถือว่าพารามิเตอร์นั้นเป็นศูนย์ สำหรับดาวฤกษ์ใน Solar Neighborhood (ระยะห่างน้อยกว่า 500 พาร์เซก) ให้ถือว่าการดูดกลืนแสงทั้งหมดในแถบ V สัมพันธ์กับส่วนเกินของสีของ B-V โดยมีค่า Rv เท่ากับ 3.1

ก) ดาวฤกษ์ที่มีขนาดสัมบูรณ์ V เท่ากับ 8 และมีขนาดส่องสว่างที่สังเกตได้เท่ากับ 8 แมกนิจูด E(B-V) = 0. แมกนิจูด
ข) ดาวฤกษ์ที่มีขนาดสัมบูรณ์ V เท่ากับ 8 และมีขนาดส่องสว่างที่สังเกตได้เท่ากับ 7 แมกนิจูด E(B-V) = 0. แมกนิจูด
ค) ดาวฤกษ์ที่มีขนาดสัมบูรณ์ V เท่ากับ 8 และมีขนาดส่องสว่างที่สังเกตได้เท่ากับ 9 แมกนิจูด E(B-V) = 0. แมกนิจูด
ง) ดาวฤกษ์ที่มีขนาดสัมบูรณ์ V เท่ากับ 8 และมีขนาดส่องสว่างที่สังเกตได้เท่ากับ 7 แมกนิจูด E(B-V) = 0.2 แมกนิจูด
จ) ดาวฤกษ์ที่มีขนาดสัมบูรณ์ V เท่ากับ 7 และมีขนาดส่องสว่างที่สังเกตได้เท่ากับ 7 แมกนิจูด E(B-V) = 0.2 แมกนิจูด
ฉ) ดาวฤกษ์ที่มีขนาดสัมบูรณ์ V เท่ากับ 7 และมีขนาดส่องสว่างที่สังเกตได้เท่ากับ 7 แมกนิจูด E(B-V) = 0. แมกนิจูด
(A) b < a < f < c
(B) b < อี < ค < ฉ
(C) ข < ง < อี < ก < ค
(D) ง < ข < ฉ < ค

ลำดับใดต่อไปนี้ที่เรียงลำดับตามระยะห่างจากดวงอาทิตย์ได้ถูกต้อง เมื่อไม่ได้ระบุพารามิเตอร์ ให้ถือว่าพารามิเตอร์นั้นเป็นศูนย์ สำหรับดาวฤกษ์ใน บริเวณใกล้เคียงดวงอาทิต฼์ (ระยะห่างน้อยกว่า 500 พาร์เซก) ให้ถือว่าการดูดกลืนแสงทั้งหมดในแถบ V สัมพันธ์กับส่วนเกินของสีของ B-V โดยมีค่า Rv เท่ากับ 3.1

ก) ดาวฤกษ์ที่มีขนาดสัมบูรณ์ V เท่ากับ 8 และมีขนาดส่องสว่างที่สังเกตได้เท่ากับ 8 แมกนิจูด E(B-V) = 0.
ข) ดาวฤกษ์ที่มีขนาดสัมบูรณ์ V เท่ากับ 8 และมีขนาดส่องสว่างที่สังเกตได้เท่ากับ 7 แมกนิจูด E(B-V) = 0.
ค) ดาวฤกษ์ที่มีขนาดสัมบูรณ์ V เท่ากับ 8 และมีขนาดส่องสว่างที่สังเกตได้เท่ากับ 9 แมกนิจูด E(B-V) = 0.
ง) ดาวฤกษ์ที่มีขนาดสัมบูรณ์ V เท่ากับ 8 และมีขนาดส่องสว่างที่สังเกตได้เท่ากับ 7 แมกนิจูด E(B-V) = 0.2 แมกนิจูด
จ) ดาวฤกษ์ที่มีขนาดสัมบูรณ์ V เท่ากับ 7 และมีขนาดส่องสว่างที่สังเกตได้เท่ากับ 7 แมกนิจูด E(B-V) = 0.2 แมกนิจูด
ฉ) ดาวฤกษ์ที่มีขนาดสัมบูรณ์ V เท่ากับ 7 และมีขนาดส่องสว่างที่สังเกตได้เท่ากับ 7 แมกนิจูด E(B-V) = 0.
(A) b < a < f < c
(B) b < e < c < f
(C) b < d < e < a < c
(D) d < b < f < c


เขียนผลิตภัณฑ์หลักสำหรับปฏิกิริยาต่อไปนี้
5-ไอโซโพรพิลไซโคลเฮกส์-2-เอน-1-ออล + HBr ---> A
เฮกซ์-1-เอน-3-ออล + HBr ---> B
(A) A = 3-โบรโม-5-ไอโซโพรพิลไซโคลเฮกซาน-1-ออล, B = 2-โบรโมเฮกซาน-3-ออล
(B) A = 3-โบรโม-5-ไอโซโพรพิลไซโคลเฮกซาน-1-ออล, B = (E)-1-โบรโมเฮกส์-2-เอเน
(C) A = 3-โบรโม-5-ไอโซโพรพิลไซโคลเฮกซาน-1-เอเน, B = 2-โบรโมเฮกซาน-3-ออล
(D) A = 3-โบรโม-5-ไอโซโพรพิลไซโคลเฮกส์-1-เอเน, B = (E)-1-โบรโมเฮกส์-2-เอเน

เขียนผลิตภัณฑ์หลักสำหรับปฏิกิริยาต่อไปนี้
5-ไอโซโพรพิลไซโคลเฮกส์-2-เอน-1-ออล + HBr ---> A
เฮกซ์-1-เอน-3-ออล + HBr ---> B
(A) A = 3-โบรโม-5-ไอโซโพรพิลไซโคลเฮกส์-1-ออล, B = 2-โบรโมเฮกส์-3-ออล
(B) A = 3-โบรโม-5-ไอโซโพรพิลไซโคลเฮกส์-1-ออล, B = (E)-1-โบรโมเฮกส์-2-เอเน่
(C) A = 3-โบรโม-5-ไอโซโพรพิลไซโคลเฮกส์-1-เอเน่, B = 2-โบรโมเฮกส์-3-ออล
(D) A = 3-โบรโม-5-ไอโซโพรพิลไซโคลเฮกส์-1-เอเน่, B = (E)-1-โบรโมเฮกส์-2-เอเน่

เขียนผลิตภัณฑ์หลักสำหรับปฏิกิริยาต่อไปนี้
5-isopropylcyclohex-2-en-1-ol + HBr ---> A
hex-1-en-3-ol + HBr ---> B
(A) A = 3-bromo-5-isopropylcyclohexan-1-ol, B = 2-bromohexan-3-ol
(B) A = 3-bromo-5-isopropylcyclohexan-1-ol, B = (E)-1-bromohex-2-ene
(C) A = 3-bromo-5-isopropylcyclohex-1-ene, B = 2-bromohexan-3-ol
(D) A = 3-bromo-5-isopropylcyclohex-1-ene, B = (E)-1-bromohex-2-ene


คุณได้เตรียมสารประกอบอินทรีย์ที่ไม่รู้จัก ข้อมูล 1H NMR ที่ได้รับมีดังนี้:
1H NMR: อ้างอิงทางเคมี (ppm): 7.0 (1H, d, J = 16.0 Hz), 5.5 (1H, dq), 2.1 (3H, s), 1.6 (3H, d)
ระบุสารประกอบที่ไม่รู้จักว่าเป็นซิส-โพรเพนิลอะซิเตท ทรานส์-โพรเพนิลอะซิเตท ซิส-บิวเทนิลอะซิเตท หรือทรานส์-บิวเทนิลอะซิเตท
(A) ซิส-โพรเพนิลอะซิเตท
(B) ทรานส์-บิวเทนิลอะซิเตท
(C) ซิส-บิวเทนิลอะซิเตท
(D) ทรานส์-โพรเพนิลอะซิเตท

คุณได้เตรียมสารประกอบอินทรีย์ที่ไม่รู้จัก ข้อมูล 1H NMR ที่ได้รับมีดังนี้:
1H NMR: อ้างอิงทางเคมี (ppm): 7.0 (1H, d, J = 16.0 Hz), 5.5 (1H, dq), 2.1 (3H, s), 1.6 (3H, d)
ระบุสารประกอบที่ไม่รู้จักว่าเป็นซิส-โพรเพนิลอะซิเตท ทรานส์-โพรเพนิลอะซิเตท ซิส-บิวเทนิลอะซิเตท หรือ ทรานส์-บิวเทนิลอะซิเตท
(A) ซิส-โพรเพนิลอะซิเตท
(B) ทรานส์-บิวเทนิลอะซิเตท
(C) ซิส-บิวเทนิลอะซิเตท
(D) ทรานส์-โพรเพนิลอะซิเตท


สถานะ |3,0,0\rangle ในสัญกรณ์มาตรฐาน |n,l,m\rangle ของอะตอม H ในทฤษฎีที่ไม่สัมพันธ์กับความสัมพันธ์จะสลายไปเป็นสถานะ |1,0,0\rangle ผ่านการเปลี่ยนผ่านไดโพลสองอัน เส้นทางการเปลี่ยนผ่านและความน่าจะเป็นที่สอดคล้องกันคือ (ใช้ latex)
(A) \rangle\rightarrow|2,1,0\rangle\rightarrow|1,0,0\rangle และ \frac{2}{3}
(B) |3,0,0\rangle\rightarrow|2,1,1\rangle\rightarrow|1,0,0\rangle
และ \frac{1}{4}
(C) |3,0,0\rangle\rightarrow|2,1,-1\rangle\rightarrow|1,0,0\rangle และ \frac{1}{4}
(D) |3,0,0\rangle\rightarrow|2,1,0\rangle\rightarrow|1,0,0\rangle และ \frac{1}{3}

สถานะ |3,0,0\rangle ในสัญกรณ์มาตรฐาน |n,l,m\rangle ของอะตอม H ในทฤษฎีที่ไม่สัมพันธ์กับความสัมพันธ์จะสลายไปเป็นสถานะ |1,0,0\rangle ผ่านการเปลี่ยนผ่านไดโพลสองอัน เส้นทางการเปลี่ยนแปลงและความน่าจะเป็นที่สอดคล้องกันคือ (ใช้ลาเท็กซ์)
(A) \rangle\rightarrow|2,1,0\rangle\rightarrow|1,0,0\rangle and \frac{2}{3}
(B) |3,0,0\rangle\rightarrow|2,1,1\rangle\rightarrow|1,0,0\rangle
และ \frac{1}{4}
(C) |3,0,0\rangle\rightarrow|2,1,-1\rangle\rightarrow|1,0,0\rangle และ \frac{1}{4}
(D) |3,0,0\rangle\rightarrow|2,1,0\rangle\rightarrow|1,0,0\rangle และ \frac{1}{3}


นักวิทยาศาสตร์ได้ฉีด RNA ผู้ส่งสาร Cas9, RNA ไกด์ และ DNA ผู้บริจาคที่มีทรานส์ยีนเข้าไปในไข่ที่ได้รับการผสมพันธุ์ 1 เซลล์ RNA ไกด์สามารถจดจำลำดับเป้าหมายได้โดยไม่มีความเป็นไปได้ที่จะจับกับเป้าหมายอื่น เอ็มบริโอที่ดัดแปลงแล้วถูกถ่ายโอนไปยังแม่ทดแทนที่ตั้งครรภ์จนครบกำหนด อย่างไรก็ตาม เมื่อนักวิทยาศาสตร์ทำการจัดลำดับจีโนมของสัตว์ที่ดัดแปลงพันธุกรรมแล้ว พวกเขาพบว่าเซลล์จากสายพันธุ์ต่างๆ มีจีโนมที่แตกต่างกัน กล่าวคือ ลำดับ DNA ของเซลล์จากเนื้อเยื่อต่างๆ ไม่ตรงกัน สาเหตุที่เป็นไปได้มากที่สุดของการสังเกตนี้คืออะไร
(A) คอมเพล็กซ์ RNA ไกด์-DNA ผู้บริจาคอาจถูกรวมเข้าในจีโนมของเซลล์บางเซลล์ในขณะที่ไข่ที่ได้รับการผสมพันธุ์พัฒนาเป็นเอ็มบริโอซึ่งนำไปสู่จีโนมที่แตกต่างกัน
(B) ระบบ CRISPR-Cas9 อาจนำ DNA ของแม่ทดแทนเข้าไปในเซลล์บางส่วนของตัวอ่อนโดยไม่ได้ตั้งใจในระยะต่างๆ ของการพัฒนา ส่งผลให้จีโนมของสัตว์ทรานสเจนิกแตกต่างกันออกไป
(C) RNA ผู้ส่งสาร Cas9 อาจถูกแปลงเป็น cDNA และรวมเข้าไปในจีโนมของเซลล์บางส่วนในระยะต่างๆ ของการพัฒนาตัวอ่อน ส่งผลให้จีโนมแตกต่างกันออกไป
(D) โปรตีน Cas9 อาจตัด DNA อย่างต่อเนื่อง ส่งผลให้ DNA ผู้บริจาครวมเข้าในขั้นตอนต่างๆ ของการพัฒนาเอ็มบริโอ

นักวิทยาศาสตร์ได้ฉีด RNA ผู้ส่งสาร Cas9, RNA ไกด์ และ DNA ผู้บริจาคที่มีทรานส์ยีนเข้าไปในไข่ที่ได้รับการผสมพันธุ์ 1 เซลล์ RNA ไกด์สามารถจดจำลำดับเป้าหมายได้โดยไม่มีความเป็นไปได้ที่จะจับกับเป้าหมายอื่น เอ็มบริโอที่ดัดแปลงแล้วถูกถ่ายโอนไปยังแม่ทดแทนที่ตั้งครรภ์จนครบกำหนด อย่างไรก็ตาม เมื่อนักวิทยาศาสตร์ทำการจัดลำดับจีโนมของสัตว์ที่ดัดแปลงพันธุกรรมแล้ว พวกเขาพบว่าเซลล์จากสายพันธุ์ต่างๆ มีจีโนมที่แตกต่างกัน กล่าวคือ ลำดับ DNA ของเซลล์จากเนื้อเยื่อต่างๆ ไม่ตรงกัน สาเหตุที่เป็นไปได้มากที่สุดของการสังเกตนี้คืออะไร
(A) คอมเพล็กซ์ RNA ไกด์-DNA ผู้บริจาคอาจถูกรวมเข้าในจีโนมของเซลล์บางเซลล์ในขณะที่ไข่ที่ได้รับการผสมพันธุ์พัฒนาเป็นเอ็มบริโอซึ่งนำไปสู่จีโนมที่แตกต่างกัน
(B) ระบบ CRISPR-Cas9 อาจนำ DNA ของแม่ทดแทนเข้าไปในเซลล์บางส่วนของตัวอ่อนโดยไม่ได้ตั้งใจในระยะต่างๆ ของการพัฒนา ส่งผลให้จีโนมของสัตว์ทรานสเจนิกแตกต่างกันออกไป
(C) RNA ผู้ส่งสาร Cas9 อาจถูกแปลงเป็น cDNA และรวมเข้าไปในจีโนมของเซลล์บางส่วนในระยะต่างๆ ของการพัฒนาตัวอ่อน ส่งผลให้มีจีโนมที่แตกต่างกัน
(D) โปรตีน Cas9 อาจตัด DNA อย่างต่อเนื่อง ส่งผลให้ DNA ผู้บริจาครวมตัวในระยะต่างๆ ของการพัฒนาเอ็มบริโอ

นักวิทยาศาสตร์ได้ฉีด RNA ผู้ส่งสาร Cas9, RNA ไกด์ และ DNA ผู้บริจาคที่มีทรานส์ยีนเข้าไปในไข่ที่ได้รับการผสมพันธุ์ 1 เซลล์ RNA ไกด์สามารถจดจำลำดับเป้าหมายได้โดยไม่มีความเป็นไปได้ที่จะจับกับเป้าหมายอื่น เอ็มบริโอที่ดัดแปลงแล้วถูกถ่ายโอนไปยังแม่ทดแทนที่ตั้งครรภ์จนครบกำหนด อย่างไรก็ตาม เมื่อนักวิทยาศาสตร์ทำการจัดลำดับจีโนมของสัตว์ที่ดัดแปลงพันธุกรรมแล้ว พวกเขาพบว่าเซลล์จากสายพันธุ์ต่างๆ มีจีโนมที่แตกต่างกัน กล่าวคือ ลำดับ DNA ของเซลล์จากเนื้อเยื่อต่างๆ ไม่ตรงกัน สาเหตุที่เป็นไปได้มากที่สุดของการสังเกตนี้คืออะไร
(A) คอมเพล็กซ์ RNA ไกด์-DNA ผู้บริจาคอาจถูกรวมเข้าในจีโนมของเซลล์บางเซลล์ในขณะที่ไข่ที่ได้รับการผสมพันธุ์พัฒนาเป็นเอ็มบริโอซึ่งนำไปสู่จีโนมที่แตกต่างกัน
(B) ระบบ CRISPR-Cas9 อาจนำ DNA ของแม่ทดแทนเข้าไปในเซลล์บางส่วนของตัวอ่อนโดยไม่ได้ตั้งใจในระยะต่างๆ ของการพัฒนา ทำให้เกิดจีโนมที่แตกต่างกันตามที่สังเกตในสัตว์ที่ดัดแปลงพันธุกรรม
(C) RNA ผู้ส่งสาร Cas9 อาจถูกแปลงเป็น cDNA และรวมเข้ากับจีโนมของเซลล์บางส่วนในระยะต่างๆ ของการพัฒนาตัวอ่อน ทำให้เกิดจีโนมที่แตกต่างกัน
(D) โปรตีน Cas9 อาจตัด DNA อย่างต่อเนื่อง ส่งผลให้ DNA ผู้บริจาครวมเข้าในขั้นตอนต่างๆ ของการพัฒนาเอ็มบริโอ


ผลิตภัณฑ์ใดต่อไปนี้เกิดขึ้นเมื่อ 3-ไอโอโด-5-เมทิล-2-ไนโตรฟีนิล 4-ไนโตรเบนซีนซัลโฟเนตถูกให้ความร้อนด้วย NaOH
(A) 2-ไฮดรอกซี-3-ไอโอโด-5-เมทิลฟีนิล 4-ไนโตรเบนซีนซัลโฟเนต
(B) 3-ไอโอโด-5-เมทิล-2-ไนโตรฟีนอล
(C) 2-ไฮดรอกซี-5-ไอโอโด-3-เมทิล-6-ไนโตรฟีนิล 4-ไนโตรเบนซีนซัลโฟเนต
(D) 3-ไฮดรอกซี-5-เมทิล-2-ไนโตรฟีนิล 4-ไนโตรเบนซีนซัลโฟเนต


อนุภาคสามารถมีอยู่ระหว่างทรงกลมด้านนอกและทรงกลมด้านใน รัศมีของทรงกลมด้านนอกมีขนาดใหญ่กว่ารัศมีของทรงกลมด้านใน 100 เท่า และทรงกลมทั้งสองมีจุดศูนย์กลางร่วมกัน
ฟังก์ชันคลื่น (ตามที่กำหนดโดยสมการของชเรอดิงเงอร์) ของอนุภาคไม่ขึ้นอยู่กับเวลา สมมาตรทรงกลม และส่วนจินตภาพเท่ากับศูนย์

ความน่าจะเป็นในการหาอนุภาคภายในระยะทาง 2*d1 (แม่นยำกว่านั้นคือระหว่างระยะทาง d1 และ 2*d1) คือ P โดยที่ d1 คือรัศมีของทรงกลมด้านใน ความน่าจะเป็นในการหาอนุภาคระหว่างระยะทาง 2*d1 และ 3*d1 เท่ากัน คือ P

ถ้า "r" คือระยะทางจากจุดศูนย์กลาง (จุดศูนย์กลางร่วมกันของทรงกลมด้านในและด้านนอก) ฟังก์ชันคลื่นของอนุภาคจะมีรูปแบบใดเมื่อเทียบกับ "r"
(A) 1/r^2.
(B) r.
(C) r^2.
(D) 1/r.

อนุภาคสามารถมีอยู่ระหว่างทรงกลมด้านนอกและทรงกลมด้านใน รัศมีของทรงกลมด้านนอกใหญ่กว่ารัศมีของทรงกลมด้านใน 100 เท่า และทรงกลมทั้งสองมีจุดศูนย์กลางร่วมกัน
ฟังก์ชันคลื่น (ตามที่กำหนดโดยสมการของชเรอดิงเงอร์) ของอนุภาคไม่ขึ้นอยู่กับเวลา สมมาตรทรงกลม และส่วนจินตภาพเท่ากับศูนย์

ความน่าจะเป็นในการหาอนุภาคภายในระยะทาง 2*d1 (แม่นยำกว่านั้นคือระหว่างระยะทาง d1 และ 2*d1) คือ P โดยที่ d1 คือรัศมีของทรงกลมด้านใน ความน่าจะเป็นในการหาอนุภาคระหว่างระยะทาง 2*d1 และ 3*d1 เท่ากัน คือ P

ถ้า "r" คือระยะทางจากจุดศูนย์กลาง (จุดศูนย์กลางร่วมกันของทรงกลมด้านในและด้านนอก) ฟังก์ชันคลื่นของอนุภาคจะมีรูปแบบใดเมื่อเทียบกับ "r"
(A) 1/r^2.
(B) r.
(C) r^2.
(D) 1/r.


พิจารณาการกระจายประจุที่แกว่งซึ่งมีรูปร่างเป็นทรงรี (โดยมีแกนสมมาตรอยู่ตามแนวแกน z) เนื่องจากมันแกว่ง จึงแผ่รังสีที่ความยาวคลื่น \lambda ในโซนการแผ่รังสี กำลังที่แผ่รังสีต่อหน่วยมุมตันจะเป็นฟังก์ชัน f ของ \lambda และมุม \theta (พร้อมแกน z) ซึ่งกำลังจะถูกวัดตามนั้น หากกำลังสูงสุดที่แผ่รังสีดังกล่าวคือ A เศษส่วนของ A ที่จะแผ่รังสีที่มุม \theta = 30^0 และรูปแบบที่เป็นไปได้ของ f ตามลำดับคือ
(A) 1/4, \lambda^(-4)
(B) 1/4, \lambda^(-3)
(C) 1/2, \lambda^(-4)
(D) 3/4, \lambda^(-6)

พิจารณาการกระจายประจุที่แกว่งซึ่งมีรูปร่างเป็นทรงรี (มีแกนสมมาตรตามแนวแกน z) เนื่องจากมันแกว่ง จึงแผ่รังสีที่ความยาวคลื่น \lambda ในโซนการแผ่รังสี กำลังที่แผ่รังสีต่อหน่วยมุมตันจะเป็นฟังก์ชัน f ของ \lambda และมุม \theta (พร้อมแกน z) ซึ่งกำลังจะถูกวัดตามนั้น หากกำลังสูงสุดที่แผ่รังสีดังกล่าวคือ A เศษส่วนของ A ที่จะแผ่รังสีที่มุม \theta = 30^0 และรูปแบบที่เป็นไปได้ของ f ตามลำดับคือ
(A) 1/4, \lambda^(-4)
(B) 1/4, \lambda^(-3)
(C) 1/2, \lambda^(-4)
(D) 3/4, \lambda^(-6)

พิจารณาการกระจายประจุที่แกว่งซึ่งมีรูปร่างเป็นทรงกลม (โดยมีแกนสมมาตรอยู่ตามแนวแกน z) เนื่องจากมันแกว่ง จึงแผ่รังสีที่ความยาวคลื่น \lambda ในโซนการแผ่รังสี กำลังที่แผ่รังสีต่อหน่วยมุมตันจะเป็นฟังก์ชัน f ของ \lambda และมุม \theta (พร้อมแกน z) ซึ่งกำลังจะถูกวัดตามนั้น หากกำลังสูงสุดที่แผ่รังสีดังกล่าวคือ A เศษส่วนของ A ที่จะแผ่รังสีที่มุม \theta = 30^0 และรูปแบบที่เป็นไปได้ของ f ตามลำดับคือ
(A) 1/4, \lambda^(-4)
(B) 1/4, \lambda^(-3)
(C) 1/2, \lambda^(-4)
(D) 3/4, \lambda^(-6)


จากการเลื่อนเฟสที่วัดได้ $\delta_o=90^o, \delta_1=67^o, \delta_2=55, \delta_3=30^o$ และ $\delta_4=13^o$ ในการทดลองการกระเจิงแบบยืดหยุ่นของอิเล็กตรอน $50~MeV$ จากเป้าหมายนิวเคลียร์ ไม่ต้องสนใจการเลื่อนเฟสที่เหลือ คำนวณส่วนจินตภาพของแอมพลิจูดการกระเจิงตามทิศทางของลำแสงตกกระทบ
(A) 177.675 fm
(B) 355.351 fm
(C) 87163.4 fm
(D) 251.271 fm

เมื่อวัดการเลื่อนเฟสแล้ว $\delta_o=90^o, \delta_1=67^o, \delta_2=55, \delta_3=30^o$ และ $\delta_4=13^o$ ในการทดลองการกระเจิงแบบยืดหยุ่นของอิเล็กตรอน $50~MeV$ จากเป้าหมายนิวเคลียร์ ไม่ต้องสนใจการเลื่อนเฟสที่เหลือ คำนวณส่วนจินตภาพของแอมพลิจูดการกระเจิงตามทิศทางของลำแสงตกกระทบ
(A) 177.675 fm
(B) 355.351 fm
(C) 87163.4 fm
(D) 251.271 fm


ทฤษฎีฟิสิกส์ใดต่อไปนี้ไม่จำเป็นต้องมีการปรับมาตรฐานที่พลังงานสูง
(A) อิเล็กโทรไดนามิกส์แบบคลาสสิก
(B) อิเล็กโทรไดนามิกส์ควอนตัม
(C) โครโมไดนามิกส์ควอนตัม
(D) ทฤษฎีซูเปอร์สตริง

ทฤษฎีทางฟิสิกส์ต่อไปนี้ข้อใดไม่จำเป็นต้องมีการปรับมาตรฐานที่พลังงานสูง
(A) อิเล็กโทรไดนามิกส์แบบคลาสสิก
(B) อิเล็กโทรไดนามิกส์แบบควอนตัม
(C) โครโมไดนามิกส์แบบควอนตัม
(D) ทฤษฎีซูเปอร์สตริง


กำหนดค่า pH ของสารละลาย CH3COOH ความเข้มข้น 0.1 M จำนวน 500 มล. HCl ความเข้มข้น 0.2 M จำนวน 400 มล. และ Ba(OH)2 ความเข้มข้น 0.3 M จำนวน 300 มล.
(A) 8.68
(B) 8.92
(C) 1.38
(D) 12.62

กำหนดค่า pH ของสารละลาย CH3COOH 0.1 M ปริมาณ 500 มล. HCl 0.2 M ปริมาณ 400 มล. และ Ba(OH)2 0.3 M ปริมาณ 300 มล.
(A) 8.68
(B) 8.92
(C) 1.38
(D) 12.62


นักศึกษาปริญญาเอกทำการทดลองเกี่ยวกับไฮโดรฟอร์มิเลชันที่เร่งปฏิกิริยาด้วยโรเดียมของ 1-เฮกซีนที่ความดันก๊าซสังเคราะห์ 20 บาร์และอุณหภูมิ 80 องศาเซลเซียส เขาผสมเฮกซีนและอัลดีไฮด์ C7 เข้าด้วยกันเพื่อหาเงื่อนไขสำหรับโครมาโตกราฟีแก๊ส (GC) เพื่อแยกสารประกอบเหล่านี้ได้อย่างมีประสิทธิภาพ และหลังจากการทดสอบบางอย่าง ในที่สุดเขาก็เปิดอุปกรณ์ที่อุณหภูมิคงที่ 60 องศาเซลเซียส และสารประกอบทั้งหมดถูกชะออกภายใน 25 นาที
จากนั้นเขาทำปฏิกิริยาไฮโดรฟอร์มิเลชัน โดยนำตัวอย่างผ่านเข็มฉีดยาทุก ๆ 15 นาที จากนั้นเขาจึงกรองผ่านปิเปตที่มีซิลิกาใส่ขวด GC เพื่อวิเคราะห์เพื่อกำจัดตัวเร่งปฏิกิริยาและป้องกันไม่ให้เกิดปฏิกิริยาเพิ่มเติมในขวด GC เครื่องมือ GC จะถูกตั้งค่า และเขาจะฉีดตัวอย่างทีละตัวอย่างทุก ๆ 30 นาที สองตัวอย่างแรกแสดงให้เห็นถึงการแปลงที่ดี ไอโซเมอร์ไรเซชันของ 1-เฮกซีนต่ำ และส่วนใหญ่เป็น 1-เฮปทานัลเป็นผลิตภัณฑ์
อย่างไรก็ตาม ในสเปกตรัม GC ของตัวอย่างในภายหลัง เขาสังเกตเห็นจุดสูงสุดใหม่แต่มีขนาดเล็ก ซึ่งถูกชะออกมาไม่สม่ำเสมอที่เวลาการกักเก็บที่แตกต่างกันเมื่อเปรียบเทียบสเปกตรัม เขาอธิบายสิ่งที่เขาสังเกตให้เพื่อนร่วมงานที่มีประสบการณ์มากกว่าฟัง เธออธิบายปัญหาและวิธีแก้ไข หลังจากทำตามคำแนะนำของเธอ สเปกตรัมจะแตกต่างกันเฉพาะความสูงของจุดสูงสุด โดยเวลาการกักเก็บมีค่าเบี่ยงเบนเพียงเล็กน้อย เธอให้คำแนะนำอะไรกับเขา
(A) อย่าใช้ซิลิกาในการกรองตัวอย่างปฏิกิริยาของคุณ แต่ให้ใช้คาร์บอนกัมมันต์
(B) ถ่ายโอนตัวอย่างของคุณโดยตรงลงในขวด GC ที่กรองด้วยอาร์กอน ซึ่งมีคาร์บอนกัมมันต์อยู่บ้าง และเก็บไว้ในตู้เย็นก่อนทำการวิเคราะห์
(C) คุณควรใช้คอลัมน์ GC อื่นสำหรับการวิเคราะห์ประเภทนี้
(D) ในที่สุด คุณควรเพิ่มอุณหภูมิของ GC เป็น 250 องศาเซลเซียส ก่อนที่จะทำให้เย็นลงและเริ่มการวิเคราะห์ครั้งต่อไป

นักศึกษาปริญญาเอกทำการทดลองเกี่ยวกับไฮโดรฟอร์มิเลชันที่เร่งปฏิกิริยาด้วยโรเดียมของ 1-เฮกซีนที่ความดันก๊าซสังเคราะห์ 20 บาร์และอุณหภูมิ 80 องศาเซลเซียส เขาผสมเฮกซีนและอัลดีไฮด์ C7 เข้าด้วยกันเพื่อหาเงื่อนไขสำหรับโครมาโตกราฟีแก๊ส (GC) เพื่อแยกสารประกอบเหล่านี้ได้อย่างมีประสิทธิภาพ และหลังจากการทดสอบบางอย่าง ในที่สุดเขาก็เปิดอุปกรณ์ที่อุณหภูมิคงที่ 60 องศาเซลเซียส และสารประกอบทั้งหมดถูกชะออกภายใน 25 นาที
จากนั้นเขาทำปฏิกิริยาไฮโดรฟอร์มิเลชัน โดยนำตัวอย่างผ่านเข็มฉีดยาทุก ๆ 15 นาที จากนั้นเขาจึงกรองผ่านปิเปตที่มีซิลิกาใส่ขวด GC เพื่อวิเคราะห์เพื่อกำจัดตัวเร่งปฏิกิริยาและป้องกันไม่ให้เกิดปฏิกิริยาเพิ่มเติมในขวด GC เครื่องมือ GC จะถูกตั้งค่า และเขาจะฉีดตัวอย่างทีละตัวอย่างทุก ๆ 30 นาที สองตัวอย่างแรกแสดงให้เห็นถึงการแปลงที่ดี ไอโซเมอร์ไรเซชันของ 1-เฮกซีนต่ำ และส่วนใหญ่เป็น 1-เฮปทานัลเป็นผลิตภัณฑ์
อย่างไรก็ตาม ในสเปกตรัม GC ของตัวอย่างในภายหลัง เขาสังเกตเห็นจุดสูงสุดใหม่แต่มีขนาดเล็ก ซึ่งถูกชะออกมาไม่สม่ำเสมอที่เวลาการกักเก็บที่แตกต่างกันเมื่อเปรียบเทียบสเปกตรัม เขาอธิบายสิ่งที่เขาสังเกตให้เพื่อนร่วมงานที่มีประสบการณ์มากกว่าฟัง เธออธิบายปัญหาและวิธีแก้ไข หลังจากทำตามคำแนะนำของเธอ สเปกตรัมจะแตกต่างกันเฉพาะความสูงของจุดสูงสุด โดยเวลาการกักเก็บมีความเบี่ยงเบนเพียงเล็กน้อย เธอให้คำแนะนำอะไรกับเขา
(A) อย่าใช้ซิลิกาในการกรองตัวอย่างปฏิกิริยาของคุณ แต่ให้ใช้คาร์บอนกัมมันต์
(B) ถ่ายโอนตัวอย่างของคุณโดยตรงลงในขวด GC ที่กรองด้วยอาร์กอน ซึ่งมีคาร์บอนกัมมันต์อยู่บ้าง และเก็บไว้ในตู้เย็นก่อนทำการวิเคราะห์
(C) คุณควรใช้คอลัมน์ GC อื่นสำหรับการวิเคราะห์ประเภทนี้
(D) ในที่สุด คุณควรเพิ่มอุณหภูมิของ GC เป็น 250 องศาเซลเซียส ก่อนที่จะทำให้เย็นลงและเริ่มการวิเคราะห์ครั้งต่อไป


สมมติว่าคุณมีอนุภาคจุดสองอนุภาค ซึ่งแต่ละอนุภาคมีประจุและมวลที่เล็กที่สุด (พูดคร่าว ๆ ก็คืออนุภาคตัวหลัง) อนุภาคทั้งสองแยกจากกันที่ระยะห่าง 137 เมตร และถูกแรงดึงดูดหนึ่งแรงและแรงผลักหนึ่งแรง อัตราส่วนของความแรงของแรงผลักต่อความแรงของแรงดึงดูดคือเท่าใด
(A) 1/137^2
(B) 137^2
(C) 137
(D) 1/137

สมมติว่าคุณมีอนุภาคจุดสองอนุภาค ซึ่งแต่ละอนุภาคมีประจุและมวลที่เล็กที่สุด (พูดคร่าวๆ ก็คือ อนุภาคหลัง) อนุภาคทั้งสองแยกจากกันที่ระยะห่าง 137 เมตร และได้รับแรงดึงดูดหนึ่งแรงและแรงผลักหนึ่งแรง อัตราส่วนของความแรงผลักต่อความแรงของแรงดึงดูดคือเท่าใด
(A) 1/137^2
(B) 137^2
(C) 137
(D) 1/137


ระบุรีเอเจนต์ที่หายไปในปฏิกิริยาต่อไปนี้
(3r,5r,7r)-adamantane-1-carboxylic acid + A ---> (3r,5r,7r)-adamantane-1-carbonyl azide + B ---> (3s,5s,7s)-adamantan-1-amine.
(A) A = NaN3 และ B = HCl aq, ความร้อน
(B) A = diphenylphosphoryl azide (DPPA) และ B = NaN3
(C) A = PCl5 และ B = H3O+, ความร้อน
(D) A = diphenylphosphoryl azide (DPPA) และ B = H3O+, ความร้อน


พันธุ์พืชสองชนิดของ Arabidopsis thaliana มีลักษณะทางฟีโนไทป์ที่แตกต่างกันซึ่งเกี่ยวข้องกับเวลาออกดอก นักวิจัยได้จัดลำดับยีนหลายตัวที่ควบคุมเวลาออกดอก และในยีนหนึ่งพบความแตกต่างต่อไปนี้ระหว่างพันธุ์พืชสองชนิด:
ลำดับที่ 1:
…ATCGTACGATGCTAGCTTACGTAGCATGAC…
ลำดับที่ 2:
…CAGTACGATGATCGTACGATGCTAGCTTA…

เหตุการณ์กลายพันธุ์ใดที่อาจทำให้เกิดความแตกต่างของลักษณะทางฟีโนไทป์?
A. การกลับด้าน
B. การทำซ้ำ
C. การเลื่อนเฟรม
D. การเคลื่อนย้าย
(A) B และ D
(B) A และ D
(C) B และ C
(D) A และ C

ยีนสองกลุ่มของ Arabidopsis thaliana มีลักษณะทางฟีโนไทป์ที่แตกต่างกันซึ่งเกี่ยวข้องกับเวลาออกดอก นักวิจัยได้ลำดับยีนยีนหลายตัวที่ควบคุมเวลาออกดอก และในยีนหนึ่งพบความแตกต่างต่อไปนี้ระหว่างยีนสองกลุ่ม:
ลำดับที่ 1:
…ATCGTACGATGCTAGCTTACGTAGCATGAC…
ลำดับที่ 2:
…CAGTACGATGATCGTACGATGCTAGCTTA…

เหตุการณ์กลายพันธุ์ใดที่อาจทำให้เกิดความแตกต่างของลักษณะทางฟีโนไทป์
A. การกลับด้าน
B. การจำลองแบบ
C. การเลื่อนเฟรม
D. การเคลื่อนย้าย
(A) B และ D
(B) A และ D
(C) B และ C
(D) A และ C

สองสายพันธุ์ของ Arabidopsis thaliana มีลักษณะทางฟีโนไทป์ที่แตกต่างกันซึ่งเกี่ยวข้องกับเวลาออกดอก นักวิจัยได้ลำดับยีนยีนหลายตัวที่ควบคุมเวลาออกดอก และในยีนหนึ่งพบความแตกต่างต่อไปนี้ระหว่างยีนสองกลุ่ม:
ลำดับที่ 1:
…ATCGTACGATGCTAGCTTACGTAGCATGAC…
ลำดับที่ 2:
…CAGTACGATGATCGTACGATGCTAGCTTA…

เหตุการณ์กลายพันธุ์ใดที่อาจทำให้เกิดความแตกต่างของลักษณะทางฟีโนไทป์
A. การกลับด้าน
B. การจำลอง
C. การเลื่อนเฟรม
D. การเคลื่อนย้าย
(A) B และ D
(B) A และ D
(C) B และ C
(D) A และ C


สารประกอบเคมี A ประกอบด้วยโลหะและอโลหะ ซึ่งรวมอยู่ในองค์ประกอบในอัตราส่วนน้ำหนัก 18:7 การเติมน้ำส่วนเกินลงในสารประกอบ A 1 โมลจะทำให้เกิดสารก๊าซ Y จำนวน 2 โมลและเบส Z จำนวน 3 โมลที่ละลายใน้ำได้น้อย ผลิตภัณฑ์ทั้ง Y และ Z มีคุณสมบัติเป็นเบส ความหนาแน่นสัมพัทธ์ของก๊าซ Y ที่ระเหยออกมาเทียบกับความหนาแน่นของคาร์บอนไดออกไซด์ที่ความดันเท่ากันและอุณหภูมิเท่ากันเท่ากับ 0.39 ไอออนหนึ่งของสารประกอบ A ไม่ทำให้เปลวไฟเป็นสีแดง
ระบุช่วงที่น้ำหนักโมเลกุลของสาร A อยู่ใน
(A) ตั้งแต่ 140 ถึง 160
(B) ตั้งแต่ 65 ถึง 85
(C) ตั้งแต่ 115 ถึง 135
(D) ตั้งแต่ 90 ถึง 110

สารประกอบเคมี A เกิดจากโลหะและอโลหะ ซึ่งรวมอยู่ในองค์ประกอบในอัตราส่วนน้ำหนัก 18:7 การเติมน้ำส่วนเกินลงในสารประกอบ A 1 โมลจะทำให้เกิดสารก๊าซ Y จำนวน 2 โมลและเบส Z จำนวน 3 โมลที่ละลายน้ำได้น้อย ผลิตภัณฑ์ Y และ Z ทั้งสองชนิดมีคุณสมบัติเป็นเบส ความหนาแน่นสัมพัทธ์ของก๊าซ Y ที่ระเหยออกมาเทียบกับความหนาแน่นของคาร์บอนไดออกไซด์ที่ความดันเท่ากันและอุณหภูมิเท่ากันเท่ากับ 0.39 ไอออนหนึ่งของสารประกอบ A ไม่ทำให้เปลวไฟเป็นสีแดง
ระบุช่วงที่มวลโมเลุกลของสาร A อยู่
(A) จาก 140 ถึง 160
(B) จาก 65 ถึง 85
(C) จาก 115 ถึง 135
(D) จาก 90 ถึง 110

สารประกอบเคมี A เกิดจากโลหะและอโลหะ ซึ่งรวมอยู่ในองค์ประกอบในอัตราส่วนน้ำหนัก 18:7 การเติมน้ำส่วนเกินลงในสารประกอบ A 1 โมลจะทำให้เกิดสารก๊าซ Y จำนวน 2 โมลและเบส Z จำนวน 3 โมลที่ละลายน้ำได้น้อย ผลิตภัณฑ์ Y และ Z ทั้งสองชนิดมีคุณสมบัติเป็นเบส ความหนาแน่นสัมพัทธ์ของก๊าซ Y ที่ระเหยออกมาเทียบกับความหนาแน่นของคาร์บอนไดออกไซด์ที่ความดันเท่ากันและอุณหภูมิเท่ากันเท่ากับ 0.39 ไอออนหนึ่งของสารประกอบ A ไม่ทำให้เปลวไฟเป็นสีแดง
ระบุช่วงที่มวลโมเลกุลของสาร A ลดลง
(A) จาก 140 ถึง 160
(B) จาก 65 ถึง 85
(C) จาก 115 ถึง 135
(D) จาก 90 ถึง 110


อารยธรรมอัจฉริยะในกลุ่มเมฆแมกเจลแลนใหญ่ได้ออกแบบยานอวกาศอันน่าทึ่งที่สามารถเดินทางด้วยความเร็วเพียงเศษเสี้ยวของความเร็วแสง อายุขัยเฉลี่ยของมนุษย์ต่างดาวเหล่านี้อยู่ที่ประมาณ 150 ปีสุริยะ ตอนนี้ พวกเขาตั้งใจที่จะเดินทางไปพร้อมกับยานอวกาศลำนี้ด้วยความเร็วคงที่ 0.99999987*c โดยที่ c คือความเร็วแสง นักบินอวกาศวัย 22 ปีของพวกเขา (จากมุมมองของนักบินอวกาศ) จะใช้เวลานานเท่าใดจึงจะถึงโลกด้วยยานอวกาศที่เร็วเหลือเชื่อนี้
(A) 72 ปี
(B) นักบินอวกาศจะเสียชีวิตก่อนที่จะถึงโลก
(C) 77 ปี
(D) 81 ปี

อารยธรรมอัจฉริยะในกลุ่มเมฆแมกเจลแลนใหญ่ได้ออกแบบยานอวกาศอันน่าทึ่งที่สามารถเดินทางด้วยความเร็วเพียงเศษเสี้ยวของความเร็วแสง อายุขัยเฉลี่ยของมนุษย์ต่างดาวเหล่านี้อยู่ที่ประมาณ 150 ปีสุริยะ ตอนนี้ เมื่อคำนึงถึงจุดหมายปลายทางของโลก พวกเขาจึงมุ่งมั่นที่จะเดินทางด้วยยานอวกาศลำนี้ด้วยความเร็วคงที่ 0.99999987*c โดยที่ c คือความเร็วแสง นักบินอวกาศวัย 22 ปีของพวกเขา (จากมุมมองของนักบินอวกาศ) จะใช้เวลานานเท่าใดโดยประมาณที่จะไปถึงโลกโดยใช้ยานอวกาศที่เร็วเหลือเชื่อนี้
(A) 72 ปี
(B) นักบินอวกาศจะเสียชีวิตก่อนที่จะไปถึงโลก
(C) 77 ปี
(D) 81 ปี

อารยธรรมอัจฉริยะในกลุ่มเมฆแมกเจลแลนใหญ่ได้ออกแบบยานอวกาศอันน่าทึ่งที่สามารถเดินทางด้วยความเร็วเพียงเศษเสี้ยวของความเร็วแสง อายุขัยเฉลี่ยของมนุษย์ต่างดาวเหล่านี้อยู่ที่ประมาณ 150 ปีสุริยะ ตอนนี้ เมื่อคำนึงถึงจุดหมายปลายทางของโลก พวกเขาจึงมุ่งมั่นที่จะเดินทางด้วยยานอวกาศลำนี้ด้วยความเร็วคงที่ 0.99999987*c โดยที่ c คือความเร็วแสง นักบินอวกาศวัย 22 ปีของพวกเขา (จากมุมมองของนักบินอวกาศ) จะใช้เวลานานเท่าใดจึงจะถึงโลกโดยใช้ยานอวกาศที่เร็วเหลือเชื่อนี้
(A) 72 ปี
(B) นักบินอวกาศจะเสียชีวิตก่อนที่จะถึงโลก
(C) 77 ปี
(D) 81 ปี


เบนซีนได้รับการบำบัดด้วย HNO3 และ H2SO4 ทำให้เกิดผลิตภัณฑ์ 1
ผลิตภัณฑ์ 1 ได้รับการบำบัดด้วย Br2 และผงเหล็ก ทำให้เกิดผลิตภัณฑ์ 2
ผลิตภัณฑ์ 2 ถูกกวนด้วย Pd/C ภายใต้บรรยากาศไฮโดรเจน ทำให้เกิดผลิตภัณฑ์ 3
ผลิตภัณฑ์ 3 ได้รับการบำบัดด้วย NaNO2 และ HBF4 ทำให้เกิดผลิตภัณฑ์ 4
ผลิตภัณฑ์ 4 ได้รับความร้อน จากนั้นจึงได้รับการบำบัดด้วยอะนิโซล ทำให้เกิดผลิตภัณฑ์ขั้นสุดท้าย 5
(A) 3'-โบรโม-2-เมทอกซี-1,1'-ไบฟีนิล
(B) 4-โบรโม-4'-เมทอกซี-1,1'-ไบฟีนิล
(C) 3-โบรโม-4'-ฟลูออโร-1,1'-ไบฟีนิล
(D) 3-โบรโม-4'-เมทอกซี-1,1'-ไบฟีนิล

เบนซินได้รับการบำบัดด้วย HNO3 และ H2SO4 ทำให้เกิดผลิตภัณฑ์ 1
ผลิตภัณฑ์ 1 ได้รับการบำบัดด้วย Br2 และผงเหล็ก ทำให้เกิดผลิตภัณฑ์ 2
ผลิตภัณฑ์ 2 ถูกกวนด้วย Pd/C ภายใต้บรรยากาศไฮโดรเจน ทำให้เกิดผลิตภัณฑ์ 3
ผลิตภัณฑ์ 3 ได้รับการบำบัดด้วย NaNO2 และ HBF4 ทำให้เกิดผลิตภัณฑ์ 4
ผลิตภัณฑ์ 4 ได้รับความร้อน จากนั้นจึงได้รับการบำบัดด้วยอะนิโซล ทำให้เกิดผลิตภัณฑ์ขั้นสุดท้าย 5
(A) 3'-โบรโม-2-เมทอกซี-1,1'-ไบฟีนิล
(B) 4-โบรโม-4'-เมทอกซี-1,1'-ไบฟีนิล
(C) 3-โบรโม-4'-ฟลูออโร-1,1'-ไบฟีนิล
(D) 3-โบรโม-4'-เมทอกซี-1,1'-ไบฟีนิล


ระบุลำดับที่ถูกต้องของสารเคมีเพื่อสังเคราะห์ 1-(cyclohexyl(hydroxy)methyl)cyclohexanecarbaldehyde จาก ethinylcyclohexane
(A) 1. NaNH2, เอทิลคลอไรด์
2. Li/liq. NH3
3. O3/ H2O
4. NH4OH
(B) 1. NaNH2, เมทิลคลอไรด์
2. H2/Pd
3. Ba(OH)2
4. H2SO4, HgSO4, H2O
(C) 1. NaNH2, เมทานอล
2. Li/liq. NH3
3. O3/ (CH3)2S
4. NH4OH
(D) 1. NaNH2, เมทิลคลอไรด์
2. H2/Pd-แคลเซียมคาร์บอเนต
3. O3/ (CH3)2S
4. Ba(OH)2

ระบุลำดับที่ถูกต้องของสารเคมีเพื่อสังเคราะห์ 1-(cyclohexyl(hydroxy)methyl)cyclohexanecarbaldehyde จาก ethinylcyclohexane
(A) 1. NaNH2, เอทิลคลอไรด์
2. Li/liq. NH3
3. O3/ H2O
4. NH4OH
(B) 1. NaNH2, เมทิลคลอไรด์
2. H2/Pd
3. Ba(OH)2
3. H2SO4, HgSO4, H2O
(C) 1. NaNH2, เมทานอล
2. Li/liq. NH3
3. O3/ (CH3)2S
4. NH4OH
(D) 1. NaNH2, เมทิลคลอไรด์
2. H2/Pd-แคลเซียมคาร์บอเนต
3. O3/ (CH3)2S
4. Ba(OH)2


กระบวนการสี่ส่วนต่อไปนี้ข้อใดไม่สามารถเกิดขึ้นที่จุดยอด SM เดียวได้
(A) HH->HH
(B) gg->gg
(C) WW->WW
(D) qq->qq


ระบบแบคทีเรียผลิตเอนไซม์นิวคลีเอส Cas9 และเอนไซม์ตัดจำเพาะ EcoRI ข้อใดต่อไปนี้เป็นจริงเกี่ยวกับเอนไซม์ทั้งสองชนิด
I. เอนไซม์ทั้งสองชนิดเป็นเอ็นโดนิวคลีเอสที่ทำหน้าที่ตัดแบ่งที่ลำดับนิวคลีโอไทด์เฉพาะ
II. เอนไซม์ทั้งสองชนิดสร้างการแตกหักของสายคู่ใน DNA

III. ทั้ง Cas9 และ EcoRI ตัด DNA สายคู่ทำให้เกิดส่วนที่ยื่นออกมา

IV. เอนไซม์ทั้งสองชนิดเป็นส่วนหนึ่งของกลไกการป้องกันแบคทีเรียต่อ DNA แปลกปลอม
(A) I, II, III
(B) I, III, IV
(C) I, II, III, IV
(D) I, II, IV

ระบบแบคทีเรียสร้างเอนไซม์นิวคลีเอส Cas9 และเอนไซม์ตัดจำเพาะ EcoRI ข้อใดต่อไปนี้เป็นจริงเกี่ยวกับเอนไซม์ทั้งสองชนิด
I. เอนไซม์ทั้งสองชนิดเป็นเอ็นโดนิวคลีเอสที่ทำหน้าที่ตัดแบ่งที่ลำดับนิวคลีโอไทด์เฉพาะ
II. เอนไซม์ทั้งสองชนิดสร้างการแตกหักของสายคู่ใน DNA

III. ทั้ง Cas9 และ EcoRI ตัดส่วนที่ยื่นออกมาของ DNA ที่สร้างสายคู่ใน DNA

IV. เอนไซม์ทั้งสองชนิดเป็นส่วนหนึ่งของกลไกการป้องกันแบคทีเรียต่อ DNA แปลกปลอม
(A) I, II, III
(B) I, III, IV
(C) I, II, III, IV
(D) I, II, IV

ระบบแบคทีเรียผลิตเอนไซม์นิวคลีเอส Cas9 และเอนไซม์ตัดจำเพาะ EcoRI ข้อใดต่อไปนี้เป็นจริงเกี่ยวกับเอนไซม์ทั้งสองชนิด
I. เอนไซม์ทั้งสองชนิดเป็นเอ็นโดนิวคลีเอสที่ทำหน้าที่ตัดแบ่งที่ลำดับนิวคลีโอไทด์เฉพาะ
II. เอนไซม์ทั้งสองชนิดสร้างการแตกหักของสายคู่ใน DNA

III. ทั้ง Cas9 และ EcoRI ตัดส่วนที่ยื่นออกมาของ DNA ที่สร้างสายคู่ใน DNA

IV. เอนไซม์ทั้งสองชนิดเป็นส่วนหนึ่งของกลไกการป้องกันแบคทีเรียต่อ DNA แปลกปลอม
(A) I, II, III
(B) I, III, IV
(C) I, II, III, IV
(D) I, II, IV


คุณได้เตรียมสารประกอบอัลเคนที่ไม่รู้จัก คุณเริ่มต้นด้วยเฮปเทน (C7H16) และผ่านปฏิกิริยาหลายครั้ง ไฮโดรเจนบางส่วนก็ถูกแทนที่ ไฮโดรเจนที่ถูกแทนที่ถูกแทนที่ด้วยกลุ่ม –CH3, –CH2R, –CHR2 หรือ –CR3 โดยที่ R ไม่ใช่ไฮโดรเจน

ได้สเปกตรัม 1H NMR ของผลิตภัณฑ์ ความหลากหลายของสัญญาณที่เกิดจากไฮโดรเจนบนคาร์บอน-1 จนถึงคาร์บอน-7 ของโครงกระดูกสันหลังเฮปเทนเริ่มต้นมีดังนี้:

t, dq, dt, ddt, ddd, ddt, d
(เช่น คาร์บอน-1 = t (กลุ่มสาม) คาร์บอน-2 = dq (กลุ่มสองของสี่) เป็นต้น

ระบุกลุ่ม (จากตัวเลือก –CH3, –CH2R, –CHR2 หรือ –CR3) ที่ต้องวางบนคาร์บอนตัวใด (หมายเลข 1 ถึง 7 จากซ้ายไปขวา) เพื่อให้ได้ความหลากหลายของ 1H NMR

(“ไม่มีการเปลี่ยนแปลง” ด้านล่างระบุว่าคาร์บอนยังคงไฮโดรเจน 2 ตัว หากมีการเปลี่ยนแปลงเพียงครั้งเดียวกับคาร์บอน คาร์บอนจะยังคงรักษาไฮโดรเจนอีกตัวไว้)
(A) คาร์บอน 1: ไม่มีการเปลี่ยนแปลง
คาร์บอน 2: –CH2R
คาร์บอน 3: ไม่มีการเปลี่ยนแปลง
คาร์บอน 4: –CH2R
คาร์บอน 5: –CR3
คาร์บอน 6: –CHR2
คาร์บอน 7: –CHR2
(B) คาร์บอน 1: ไม่มีการเปลี่ยนแปลง
คาร์บอน 2: ไม่มีการเปลี่ยนแปลง
คาร์บอน 3: –CH2R
คาร์บอน 4: –CR3
คาร์บอน 5: –CHR2
คาร์บอน 6: –CHR2
คาร์บอน 7: –CH2R
(C) คาร์บอน 1: ไม่มีการเปลี่ยนแปลง
คาร์บอน 2: ไม่มีการเปลี่ยนแปลง
คาร์บอน 3: –CR3
คาร์บอน 4: –CH2R
คาร์บอน 5: –CH2R
คาร์บอน 6: –CHR2
คาร์บอน 7: –CHR2
(D) คาร์บอน 1: ไม่มีการเปลี่ยนแปลง
คาร์บอน 2: ไม่มีการเปลี่ยนแปลง
คาร์บอน 3: –CR3
คาร์บอน 4: –CH2R
คาร์บอน 5: –CHR2
คาร์บอน 6: –CHR2
คาร์บอน 7: –CR3


ให้มีโมเลกุลไดอะตอมิกที่มีองค์ประกอบ X และ Y ที่สามารถจำลองได้โดยใช้แบบจำลองการหมุน-การสั่นสะเทือนแบบควอนตัม (หรือแบบจำลองโรเตอร์ที่ไม่แข็ง) หากโมเลกุลอยู่ในสถานะพื้นฐาน โฟตอนที่ดูดซับควรมีโมเมนตัมเท่าใด เพื่อให้โมเลกุลเปลี่ยนไปยังสถานะถัดไปที่มีพลังงานต่ำที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้
Mx: มวลของอะตอม X = 20 amu
My: มวลของอะตอม Y = 2 amu
R: ความยาวพันธะโมเลกุล = 2 อังสตรอม
w: ความถี่เชิงมุมของการสั่น = 4*10^14 เรเดียน/วินาที
(A) p = 1.9*10^(-28) N*s
(B) p = 2.3*10^(-27) N*s
(C) p = 1.1*10^(-27) N*s
(D) p = 1.4*10^(-28) N*s

ให้มีโมเลกุลไดอะตอมิกที่มีองค์ประกอบ X และ Y ซึ่งสามารถสร้างแบบจำลองได้โดยใช้แบบจำลองการหมุน-การสั่นสะเทือนแบบควอนตัม (หรือแบบจำลองโรเตอร์ที่ไม่แข็ง) หากโมเลกุลอยู่ในสถานะพื้นฐาน โฟตอนที่ดูดซับควรมีโมเมนตัมเท่าใด เพื่อให้โมเลกุลเปลี่ยนไปสู่สถานะถัดไปที่มีพลังงานต่ำที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ Mx: มวลของอะตอม X = 20 amu
My: มวลของอะตอม Y = 2 amu
R: ความยาวพันธะโมเลกุล = 2 อังสตรอม
w: ความถี่เชิงมุมของการสั่น = 4*10^14 rad/s
(A) p = 1.9*10^(-28) N*s
(B) p = 2.3*10^(-27) N*s
(C) p = 1.1*10^(-27) N*s
(D) p = 1.4*10^(-28) N*s


กลุ่มนักเรียนฟิสิกส์กำลังสงสัยว่ากระบวนการทางจลนศาสตร์ที่อนุญาตสำหรับการสลายตัวของไพออนคืออะไร \bar{\pi}^{-}\rightarrow\ell\bar{\nu} หลังจากที่พวกเขาพบคำตอบแล้ว พวกเขาคำนวณอัตราส่วนการแตกแขนง (BR) ของการสลายตัวของไพออนเป็น

\Gamma_{l}=\frac{A}{8\pi m_{\pi}^{2}}\frac{\left(m_{\pi}^{2}-m_{l}^{2}\right)^{2}}{4m_{\pi}}

โดยที่ A เป็นค่าคงที่ที่เหมือนกันสำหรับกระบวนการสลายตัวของไพออนทั้งหมด นักเรียนถูกแบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม กลุ่มหนึ่งทำการจำลองเชิงตัวเลข และอีกกลุ่มหนึ่งทำการประยุกต์ใช้เชิงตัวเลข หลังจากเปรียบเทียบระหว่างโซลูชันเชิงวิเคราะห์และเชิงตัวเลข พวกเขาพบว่าพวกเขาได้ค่าอัตราส่วนการแตกแขนงที่ต่างกัน ความแตกต่างนี้สามารถอธิบายได้ด้วยคำตอบที่เป็นไปได้ 4 คำตอบ

ในคำตอบต่อไปนี้ คำตอบที่เป็นไปได้ทั้งหมดคืออะไร

1. ผลการวิเคราะห์ BR ผิดพลาดเนื่องจากสมมติฐานที่ว่า A เป็นค่าคงที่ที่เหมือนกันสำหรับกระบวนการสลายไพออนทั้งหมด

2. ผลการวิเคราะห์ BR เชิงตัวเลขที่ใช้พิมพ์ผิด

3. กระบวนการจลนศาสตร์อย่างหนึ่งที่ใช้ถูกห้าม

4. ข้อมูลมวลที่ใช้ไม่ได้อยู่ในระดับความเชื่อมั่นสูง กล่าวคือ ข้อมูลเก่า
(A) 1, 2, 3.
(B) 1, 3, 4.
(C) 1, 3.
(D) 1, 2.

กลุ่มนักเรียนฟิสิกส์กำลังสงสัยว่ากระบวนการทางจลนศาสตร์ที่อนุญาตให้เกิดขึ้นสำหรับการสลายตัวของไพออนคืออะไร \bar{\pi}^{-}\rightarrow\ell\bar{\nu} หลังจากที่พวกเขาพบคำตอบแล้ว พวกเขาคำนวณอัตราส่วนการแตกแขนง (BR) ของการสลายตัวของไพออนเป็น

\Gamma_{l}=\frac{A}{8\pi m_{\pi}^{2}}\frac{\left(m_{\pi}^{2}-m_{l}^{2}\right)^{2}}{4m_{\pi}}

โดยที่ A เป็นค่าคงที่ที่เหมือนกันสำหรับกระบวนการสลายตัวของไพออนทั้งหมด นักเรียนถูกแบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม กลุ่มหนึ่งทำการจำลองเชิงตัวเลข และอีกกลุ่มหนึ่งทำการประยุกต์ใช้เชิงตัวเลข หลังจากเปรียบเทียบระหว่างโซลูชันเชิงวิเคราะห์และเชิงตัวเลข พวกเขาพบว่าพวกเขาได้ค่าอัตราส่วนการแตกแขนงที่ต่างกัน ความแตกต่างนี้สามารถอธิบายได้ด้วยคำตอบที่เป็นไปได้ 4 คำตอบ

ในคำตอบต่อไปนี้ คำตอบที่เป็นไปได้ทั้งหมดคืออะไร

1. ผลการวิเคราะห์ BR ผิดพลาดเนื่องจากสมมติฐานที่ว่า A เป็นค่าคงที่ที่เหมือนกันสำหรับกระบวนการสลายไพออนทั้งหมด

2. ผลการวิเคราะห์ BR เชิงตัวเลขที่ใช้พิมพ์ผิด

3. กระบวนการจลนศาสตร์อย่างหนึ่งที่ใช้ถูกห้าม

4. ข้อมูลมวลที่ใช้ไม่ได้อยู่ในระดับความเชื่อมั่นสูง กล่าวคือ ข้อมูลเก่า
(A) 1, 2, 3.
(B) 1, 3, 4.
(C) 1, 3.
(D) 1, 2.


ส่วนผสมของเกลือ A และ B ที่มีโมลเท่ากันซึ่งมีน้ำหนัก 7.20 กรัม ถูกให้ความร้อนถึง 200°C โดยไม่มีอากาศ ในกรณีนี้ จะเกิดเฉพาะส่วนผสมของก๊าซเท่านั้น ซึ่งเมื่อไม่มีการระบายความร้อน ก๊าซดังกล่าวจะผ่านท่อที่บรรจุสารละลาย Mg(ClO4)2 (№1) Ca(OH)2 (№2) และทองแดงที่ร้อนจัด (№3) ตามลำดับ ผลลัพธ์: น้ำหนักของท่อหมายเลข 1 และหมายเลข 3 เพิ่มขึ้น 3.60 กรัมและ 0.80 กรัม ตามลำดับ (CuO ที่เกิดขึ้นในท่อหมายเลข 3) น้ำหนักของท่อหมายเลข 2 ไม่เปลี่ยนแปลง เป็นผลให้เหลือก๊าซ C เพียง 2.24 ลิตร (อุณหภูมิและความดันมาตรฐาน) ระบุจำนวนอะตอมทั้งหมดในเกลือ A และ B
(A) 13
(B) 15
(C) 19
(D) 17

ส่วนผสมของเกลือ A และ B ที่มีโมลาร์เท่ากันซึ่งมีน้ำหนัก 7.20 กรัม ถูกให้ความร้อนถึง 200°C โดยไม่มีอากาศ ในกรณีนี้ จะเกิดเฉพาะส่วนผสมของก๊าซเท่านั้น ซึ่งเมื่อไม่มีการระบายความร้อน ก๊าซเหล่านี้จะถูกส่งผ่านท่อที่บรรจุสารละลาย Mg(ClO4)2 (№1) Ca(OH)2 (№2) และทองแดงที่ร้อนจัด (№3) ตามลำดับ ผลลัพธ์: น้ำหนักของท่อหมายเลข 1 และหมายเลข 3 เพิ่มขึ้น 3.60 กรัมและ 0.80 กรัม ตามลำดับ (CuO ที่เกิดขึ้นในท่อหมายเลข 3) น้ำหนักของท่อหมายเลข 2 ไม่เปลี่ยนแปลง เป็นผลให้เหลือก๊าซ C เพียง 2.24 ลิตร (อุณหภูมิและความดันมาตรฐาน)
ระบุจำนวนอะตอมทั้งหมดในเกลือ A และ B
(A) 13
(B) 15
(C) 19
(D) 17


โดยพิจารณาปัจจัยต่างๆ เช่น ความร้อน ความเป็นกรดและเบส เป็นต้น เลือกกลไกที่เหมาะสมและชี้ให้เห็นผลิตภัณฑ์หลักจากปฏิกิริยาต่อไปนี้ 1-ไวนิลสไปโร[3.5]นอน-5-เอน-1-ออล + (THF, KH, H+) ---> A
(E)-เพนต์-2-เอน-1-ออล + อะซิติลโบรไมด์ (เบส = LDA) ---> B
(A) A = เดคาไฮโดร-7H-เบนโซแอนนูเลน-7-โอน, B = กรด 3-เอทิลเพนต์-4-อีโนอิก
(B) A = (E)-ไบไซโคลอันเดก-1(11)-เอน-4-โอน, B = กรด 3-เอทิลเพนต์-4-อีโนอิก
(C) A = เดคาไฮโดร-7H-เบนโซแอนนูเลน-7-โอน, B = ลิเธียม 3-เอทิลเพนท์-4-เอโนเอต
(D) A = (E)-ไบไซโคลอันเดก-1(11)-เอน-4-โอน, B = ลิเธียม 3-เอทิลเพนต์-4-เอโนเอต

โดยพิจารณาปัจจัยต่างๆ เช่น ความร้อน ความเป็นกรดและเบส เป็นต้น เลือกกลไกที่เหมาะสมและชี้ให้เห็นผลิตภัณฑ์หลักจากปฏิกิริยาต่อไปนี้ 1-ไวนิลสไปโร[3.5]นอน-5-เอน-1-ออล + (THF, KH, H+) ---> A
(E)-เพนต์-2-เอน-1-ออล + อะซิติลโบรไมด์ (เบส = LDA) ---> B
(A) A = เดคาไฮโดร-7H-เบนโซแอนนูเลน-7-โอน, B = กรด 3-เอทิลเพนต์-4-อีโนอิก
(B) A = (E)-ไบไซโคลอันเดก-1(11)-เอน-4-โอน, B = กรด 3-เอทิลเพนต์-4-อีโนอิก
(C) A = เดคาไฮโดร-7H-เบนโซแอนนูเลน-7-โอน, B = ลิเธียม 3-เอทิลเพนต์-4-เอโนเอต
(D) A = (E)-ไบไซโคลอันเดก-1(11)-เอน-4-โอน, B = ลิเธียม 3-เอทิลเพนต์-4-เอโนเอต


สถานะของระบบในเวลา t ถูกกำหนดโดยเมทริกซ์คอลัมน์ที่มีองค์ประกอบ (-1, 2, 1) และตัวดำเนินการของค่าที่สังเกตได้สองตัว P และ Q ของระบบจะแสดงโดยเมทริกซ์สี่เหลี่ยมจัตุรัสสองตัว เมทริกซ์ที่สอดคล้องกับตัวดำเนินการ P จะมีองค์ประกอบในแถวแรกเป็น (0, 1/ \sqrt{2}, 0) องค์ประกอบในแถวที่สองเป็น (1/ \sqrt{2}, 0, 1/ \sqrt{2}) และองค์ประกอบในแถวที่สามเป็น (0, 1/ \sqrt{2}, 0) ตัวดำเนินการเมทริกซ์สำหรับ Q จะแสดงโดยเมทริกซ์สี่เหลี่ยมจัตุรัสที่มีองค์ประกอบในแถวแรกเป็น (1, 0, 0) แถวที่สองเป็น (0, 0, 0) และแถวที่สามเป็น (0, 0, -1) ทีนี้ ถ้ามีคนวัดค่า Q หลังจากวัดค่า P ทันที ความน่าจะเป็นที่จะได้ 0 สำหรับ P และ -1 สำหรับ Q ในการวัดค่าตามลำดับคือเท่าใด
(A) 1/3
(B) 1/2
(C) 2/3
(D) 1/6

สถานะของระบบในเวลา t ได้จากเมทริกซ์คอลัมน์ที่มีองค์ประกอบ (-1, 2, 1) และตัวดำเนินการของค่าที่สังเกตได้สองตัว P และ Q ของระบบแสดงโดยเมทริกซ์สี่เหลี่ยมจัตุรัสสองตัว เมทริกซ์ที่สอดคล้องกับตัวดำเนินการ P มีองค์ประกอบในแถวแรกเป็น (0, 1/ \sqrt{2}, 0) องค์ประกอบในแถวที่สองเป็น (1/ \sqrt{2}, 0, 1/ \sqrt{2}) และองค์ประกอบในแถวที่สามเป็น (0, 1/ \sqrt{2}, 0) ตัวดำเนินการเมทริกซ์สำหรับ Q แสดงโดยเมทริกซ์สี่เหลี่ยมจัตุรัสที่มีองค์ประกอบในแถวแรกเป็น (1, 0, 0) แถวที่สองเป็น (0, 0, 0) และแถวที่สามเป็น (0, 0, -1) ทีนี้ ถ้ามีคนวัดค่า Q หลังจากวัดค่า P ทันที ความน่าจะเป็นที่จะได้ 0 สำหรับ P และ -1 สำหรับ Q ในการวัดค่าตามลำดับคือเท่าใด
(A) 1/3
(B) 1/2
(C) 2/3
(D) 1/6


สมมาตรใดต่อไปนี้ที่ผู้ดำเนินการทั้งหมดใน SMEFT ต้องเคารพ

1. สมมาตรลอเรนซ์
2. สมมาตรปวงกาเร
3. สมมาตร CP
4. สมมาตร CPT
(A) 1,3,4
(B) 1,2
(C) 3,4
(D) 1,2,4

สมมาตรใดต่อไปนี้ที่ผู้ดำเนินการทั้งหมดใน SMEFT ต้องเคารพ

1. สมมาตรลอเรนซ์
2. สมมาตรปวงกาเร
3. สมมาตรซีพี
4. สมมาตรซีพีที
(A) 1,3,4
(B) 1,2
(C) 3,4
(D) 1,2,4


เติมปฏิกิริยาต่อไปนี้โดยพิจารณาเงื่อนไขที่กำหนดทั้งหมด
A + B (H2O2, OH-) ---> 2-methylhexan-1-ol
(A) A = 2-methylhexanal, B = Pt, H2
(B) A = 2-methylhex-1-ene, B = Pt, H2
(C) A = 2-methylhexanal, B = THF, BH3
(D) A = 2-methylhex-1-ene, B = THF, BH3


พิจารณาว่าอิเล็กตรอนสองตัวอยู่ในสถานะโมเมนตัมเชิงมุมของวงโคจร p หากไม่นับโมเมนตัมเชิงมุมของสปิน สถานะโมเมนตัมเชิงมุมที่จับคู่กันของระบบ 2 อิเล็กตรอนจะแสดงโดย $|l_1, l_2, l, m> = |1,1, 2, -1> โดยที่ $l_1, l_2$ คือจำนวนควอนตัมโมเมนตัมเชิงมุมของวงโคจรของอนุภาค 1 และ 2 ตามลำดับ และ $l, m$ คือจำนวนควอนตัมโมเมนตัมเชิงมุมรวมและองค์ประกอบ Z ที่สอดคล้องกันของระบบ 2 อิเล็กตรอนตามลำดับ หากทำการวัดองค์ประกอบโมเมนตัมเชิงมุมของวงโคจร $L_{1z}$ และ $L_{2z}$ ความน่าจะเป็นร่วมในการได้ค่าลักษณะเฉพาะของ $L_{1z}$ และ $L_{2z}$ เป็น $-\hbar$ คือเท่าใด
(A) 1/2
(B) 1
(C) 2/3
(D) 0


คุณได้รับมอบหมายให้กำหนดผลกระทบของรังสีไอออไนซ์เรื้อรังและอุณหภูมิที่ผันผวนแบบวงจรต่อดีเอ็นเอ ดังนั้นคุณจึงทำการทดลองหลายแง่มุม โดยให้ MCF 10A ชุดหนึ่งได้รับรังสีไอออไนซ์ อีกชุดหนึ่งได้รับอุณหภูมิที่ผันผวนแบบวงจร และกลุ่มที่สามถูกควบคุมในสภาพแวดล้อมที่ไม่ได้รับรังสีหรืออุณหภูมิที่เปลี่ยนแปลง เพื่อประเมินผลกระทบของการสัมผัสเหล่านี้ต่อจีโนมอย่างครอบคลุม คุณจะต้องใช้เทคนิคโมเลกุลขั้นสูงต่อไปนี้ร่วมกัน:
(A) โปรตีโอมิกส์และบาร์โค้ดของดีเอ็นเอ
(B) การจัดลำดับดีเอ็นเอเซลล์เดียวและการคัดกรอง CRISPR
(C) การวิเคราะห์ ChIP-seq ของดีเอ็นเอและการตรวจวัดมวลสาร
(D) การวิเคราะห์เมทิลลอมของดีเอ็นเอและ NGS

คุณได้รับมอบหมายให้กำหนดผลกระทบของรังสีไอออไนซ์เรื้อรังและความผันผวนของอุณหภูมิที่รุนแรงแบบเป็นวัฏจักรต่อดีเอ็นเอ ดังนั้นคุณจึงทำการทดลองหลายแง่มุม โดยที่ MCF 10A ชุดหนึ่งได้รับรังสีไอออไนซ์ อีกชุดหนึ่งได้รับความผันผวนของอุณหภูมิที่รุนแรงแบบเป็นวัฏจักร และกลุ่มที่สามถูกเลี้ยงไว้ในสภาพแวดล้อมที่ควบคุมโดยไม่รับรังสีหรืออุณหภูมิที่เปลี่ยนแปลง หากต้องการประเมินผลกระทบของการสัมผัสเหล่านี้ต่อจีโนมอย่างครอบคลุม คุณจะต้องใช้เทคนิคโมเลกุลขั้นสูงต่อไปนี้ร่วมกัน:
(A) โปรตีโอมิกส์และบาร์โค้ดของดีเอ็นเอ
(B) การจัดลำดับดีเอ็นเอเซลล์เดียวและการคัดกรอง CRISPR
(C) การตรวจวัด ChIP-seq ของดีเอ็นเอและการตรวจวัดมวลสาร
(D) การวิเคราะห์เมทิลลอมของดีเอ็นเอและ NGS


เรามีสารละลาย (ที่อุณหภูมิ 25°C) ที่ประกอบด้วยไอออน Fe(III) และ Fe(II) ความเข้มข้นของไอออน Fe(III) เท่ากับ 0.01 M และความเข้มข้นของไอออน Fe(II) เท่ากับ 0.01 M สารละลายยังมีกรดซัลฟิวริกด้วย และค่า pH ของสารละลายคือ 1.0 ศักย์รีดอกซ์ที่เกิดขึ้นของสารละลายจะเป็นเท่าใดหากเราเติมกรดออร์โธฟอสเฟตลงไปให้มากเท่าที่ต้องการเพื่อให้ความเข้มข้นของไอออนฟอสเฟตทั้งหมดในสารละลายเท่ากับ 0.1 M E0 สำหรับระบบ Fe(III)/Fe(II) คือ 0.77 V และค่าคงที่ของการก่อตัวของสารเชิงซ้อนของสารเชิงซ้อน Fe(III)-H2PO4^- คือ 10^21 ที่ pH 1.0 และความเข้มข้นของไอออนฟอสเฟตรวมทั้งหมด 0.1 M ความเข้มข้นสมดุลของไอออน H2PO4^- คือ 6.97x10^-3 M
(A) +0.52 V
(B) +0.40 V
(C) +0.26 V
(D) -0.34 V


มีอนุภาคสปิน 1/2 ที่มีโมเมนต์แม่เหล็ก mu (= gamma*Sz) เรียงตัวกับสนามแม่เหล็กที่ชี้ไปในทิศทาง +Z ทันใดนั้น สนามแม่เหล็กก็ปิดลง และอีกสนามหนึ่งก็เปิดขึ้นในทิศทาง +Y สนามทั้งสองมีขนาดเท่ากันคือ B ค่าเฉลี่ยขององค์ประกอบ z ของโมเมนต์ของอนุภาคเริ่มสั่น ความถี่การสั่นของอนุภาคนี้คือเท่าใด
(A) gamma*B/2
(B) gamma*B/sqrt(2)
(C) sqrt(2)*gamma*B
(D) gamma*B


สำหรับแบบจำลองฮิกส์ดับเบิลต์หลายตัว การแก้ไข Breit-Weigner ของพารามิเตอร์เฉียงให้ข้อจำกัดที่ดีกว่าสำหรับฟิสิกส์ใหม่มากกว่าพารามิเตอร์เฉียงดั้งเดิมหรือไม่
(A) ใช่ มีความแตกต่างอย่างมาก
(B) ใช่ แต่ขึ้นอยู่กับมวลของสเกลาร์ที่มีประจุ
(C) ไม่ พารามิเตอร์เฉียงที่ไม่มีการแก้ไข Breit-Wigner ให้ข้อจำกัดที่ดีกว่าสำหรับฟิสิกส์ใหม่
(D) ไม่ ไม่มีความแตกต่าง

สำหรับแบบจำลองฮิกส์-ดับเบิลต์หลายตัว การแก้ไขของ Breit-Weigner สำหรับพารามิเตอร์เฉียงให้ข้อจำกัดที่ดีกว่าสำหรับฟิสิกส์ใหม่มากกว่าพารามิเตอร์เฉียงดั้งเดิมหรือไม่
(A) ใช่ มีความแตกต่างมาก
(B) ใช่ แต่ขึ้นอยู่กับมวลของสเกลาร์ที่มีประจุ
(C) ไม่ พารามิเตอร์เฉียงที่ไม่มีการแก้ไขของ Breit-Wigner ให้ข้อจำกัดที่ดีกว่าสำหรับฟิสิกส์ใหม่
(D) ไม่ ไม่มีข้อแตกต่าง


ในห้องฟองสบู่ของ CERN เกิดการสลายตัว $X^{0}\rightarrow Y^{+}Z^{-}$ ใน \tau_{0}=8\times10^{-16}s นั่นคืออายุขัยที่เหมาะสมของ X^{0} จำเป็นต้องมีความละเอียดขั้นต่ำเท่าใดจึงจะสังเกตการสลายตัวอย่างน้อย 30% ได้ เมื่อทราบว่าพลังงานในห้องฟองสบู่คือ 27GeV และมวลของ X^{0} คือ 3.41GeV
(A) 2.08*1e-3 m
(B) 2.08*1e-1 m
(C) 2.08*1e-9 m
(D) 2.08*1e-6 m


พิจารณาแก๊สแฟร์มีที่มีอิเล็กตรอนเชิงสัมพัทธภาพ N ตัว ซึ่งถูกจำกัดให้อยู่ในรูปเมฆทรงกลม (มีรัศมี R) ที่มีความหนาแน่นมวลสม่ำเสมอ แรงกดดันที่แก๊สนี้กระทำในสถานะพื้นฐานจะถูกชดเชยด้วยแรงกดดันจากแรงโน้มถ่วงที่กระทำในทิศทางเข้า ดังนั้น เมื่ออยู่ในสภาวะสมดุล แรงกดดันในสถานะพื้นฐานจะแปรผันตามฟังก์ชันของมวล M ของแก๊สและรัศมี R รูปแบบของฟังก์ชันนี้คือ
(A) M^2/R^3
(B) M/R^3
(C) M/R^2
(D) M^2/R^4

พิจารณาแก๊สแฟร์มีที่มีอิเล็กตรอนเชิงสัมพัทธภาพ N ตัวหนึ่ง ซึ่งถูกจำกัดให้อยู่ในรูปเมฆทรงกลม (มีรัศมี R) ที่มีความหนาแน่นมวลสม่ำเสมอ แรงกดดันภายนอกที่แก๊สนี้กระทำในสถานะพื้นฐานจะถูกชดเชยด้วยแรงกดดันจากแรงโน้มถ่วงที่กระทำเข้าด้านใน ดังนั้น ในสภาวะสมดุล แรงกดดันในสถานะพื้นฐานจะกลายเป็นสัดส่วนกับฟังก์ชันของมวล M ของแก๊สและรัศมี R รูปแบบของฟังก์ชันนี้คือ
(A) M^2/R^3
(B) M/R^3
(C) M/R^2
(D) M^2/R^4


ระบุผลิตภัณฑ์สุดท้าย D ในชุดปฏิกิริยาต่อไปนี้
(Z)-hex-2-en-1-ol + t-BuOOH + Ti(O-i-Pr)4 + (-)-DET ---> A ( > 80% ee)
A + PDC ---> B
B + CH3-CH2-CH=PPh3 ---> C
C + H2/Pd ---> D
(A) (2R,3R)-2-butyl-3-propyloxirane
(B) (2S,3S)-2-butyl-3-propyloxirane
(C) (2S,3R)-2-butyl-3-propyloxirane
(D) (2R,3S)-2-butyl-3-propyloxirane


จัดเรียงคาร์โบเคชั่นต่อไปนี้ตามลําดับความเสถียรที่ลดลง:

1. CH3OCH2(+)
2. CH2(+)-NO2
3. CH2(+)-CHO
4. CH3COCH2(+)
5. CH2(+)-OH
6. CH3CH2(+)
7. CH2(+)CH2Cl
(A) 4>3>2>5>1>6>7
(B) 1>5>7>6>4>3>2
(C) 5>6>7>1>2>3>4
(D) 5>1>6>7>4>3>2

จัดเรียงคาร์โบเคชั่นต่อไปนี้ตามลำดับความเสถียจากน้อยไปมก:

1. CH3OCH2(+)
2. CH2(+)-NO2
3. CH2(+)-CHO
4. CH3COCH2(+)
5. CH2(+)-OH
6. CH3CH2(+)
7. CH2(+)CH2Cl
(A) 4>3>2>5>1>6>7
(B) 1>5>7>6>4>3>2
(C) 5>6>7>1>2>3>4
(D) 5>1>6>7>4>3>2

จัดเรียงคาร์โบแคตชั่นต่อไปนี้ตามลำดับความเสถียรจากมากไปน้อย:

1. CH3OCH2(+)
2. CH2(+)-NO2
3. CH2(+)-CHO
4. CH3COCH2(+)
5. CH2(+)-OH
6. CH3CH2(+)
7. CH2(+)CH2Cl
(A) 4>3>2>5>1>6>7
(B) 1>5>7>6>4>3>2
(C) 5>6>7>1>2>3>4
(D) 5>1>6>7>4>3>2


เงื่อนไขใดต่อไปนี้เกี่ยวข้องกับสถานะโครมาตินแบบเปิดในเซลล์ต้นกำเนิดเอ็มบริโอของหนู
(A) DNA ที่มีเมทิลเลชันมากเกินไปที่องค์ประกอบทรานสโพเซเบิล
(B) โครมาตินที่เกี่ยวข้องกับคอมเพล็กซ์ PRC1 ที่มี Ring1B ที่ไม่มีฤทธิ์เร่งปฏิกิริยา
(C) โครมาตินที่มีไตรเมทิลเลชันของฮิสโตน 3 ไลซีน 9 ในระดับสูง
(D) โครมาตินที่ผูกกับ PRC2 ในเซลล์ที่ขาด Ring1B

เงื่อนไขใดต่อไปนี้เกี่ยวข้องกับสถานะโครมาตินแบบเปิดในเซลล์ต้นกำเนิดเอ็มบริโอของหนู
(A) DNA ที่มีเมทิลเลชันมากเกินไปที่องค์ประกอบทรานสโพเซเบิล
(B) โครมาตินที่เกี่ยวข้องกับคอมเพล็กซ์ PRC1 ที่มี Ring1B ที่ไม่มีการทำงานเป็นตัวเร่งปฏิกิริยา
(C) โครมาตินที่มีไตรเมทิลเลชันของฮิสโตน 3 ไลซีน 9 ในระดับสูง
(D) โครมาตินที่ผูกกับ PRC2 ในเซลล์ที่ขาด Ring1B


ปฏิกิริยาของของแข็ง A กับก๊าซ B 8 เทียบเท่ากันจะสร้างผลิตภัณฑ์ C ที่มีสีแดงสดใส
เมื่อ C ทำปฏิกิริยากับก๊าซ D 2 เทียบเท่ากัน ก็จะได้ผลิตภัณฑ์ E ที่เป็นอันตรายอย่างยิ่ง
C ทำปฏิกิริยากับน้ำเพื่อสร้าง A ใหม่และกรด F และ G ที่แตกต่างกันสองชนิด โดย F เป็นกรดแรง ในขณะที่ G เป็นกรดอ่อน
D ทำปฏิกิริยากับ B ในอัตราส่วน 1:1 เพื่อสร้าง H ซึ่งใช้เป็นตัวทำละลาย

กลุ่มสมมาตรโมเลกุลของ E คืออะไร
(A) D4h
(B) C2
(C) D∞h
(D) C2v

ปฏิกิริยาของของแข็ง A กับก๊าซ B 8 เทียบเท่ากันจะสร้างผลิตภัณฑ์ C ที่มีสีแดงสดใส
เมื่อ C ทำปฏิกิริยากับก๊าซ D 2 เทียบเท่ากัน ก็จะผลิตผลิตภัณฑ์ E ที่เป็นอันตรายอย่างยิ่ง
C ทำปฏิกิริยากับน้ำเพื่อสร้าง A ใหม่และกรดที่แตกต่างกันสองชนิดคือ F และ G โดย F เป็นกรดแก่ ในขณะที่ G เป็นกรดอ่อน
D ทำปฏิกิริยากับ B ในอัตราส่วน 1:1 เพื่อสร้าง H ซึ่งใช้เป็นตัวทำละลาย

กลุ่มสมมาตรโมเลกุลของ E คืออะไร
(A) D4h
(B) C2
(C) D∞h
(D) C2v


สมการ Proca กำหนดให้โดย

\partial_{\mu}F^{\mu\nu}+m^{2}A^{\nu}=0

ถ้า \mu,\nu=0,…,n คำตอบทั่วไปของสมการการเคลื่อนที่ A^{\nu} คือเท่าใด
(A) A^{\nu}\left(x\right)=\tilde{A}{T}^{\nu}\left(k{0}\right)e^{-ik{0}x}+\int\frac{d^{n+1}k}{\left(2\pi\right)^{n+1}}\tilde{A}{T}^{\nu}\left(k\right)e^{-ikx}\delta\left(k^{2}-m^{2}\right)
(B) A^{\nu}\left(x\right)=\int\frac{d^{n+1}k}{\left(2\pi\right)^{n+1}}\tilde{A}{T}^{\nu}\left(k\right)e^{ikx}\delta\left(k^{2}-m^{2}\right)
(C) A^{\nu}\left(x\right)=\tilde{A}{T}^{\nu}\left(k{0}\right)e^{ik{0}x}+\int\frac{d^{n+1}k}{\left(2\pi\right)^{n+1}}\tilde{A}{T}^{\nu}\left(k\right)e^{ikx}\delta\left(k^{2}-m^{2}\right)
(D) A^{\nu}\left(x\right)=\int\frac{d^{n+1}k}{\left(2\pi\right)^{n+1}}\tilde{A}{T}^{\nu}\left(k\right)e^{-ikx}\delta\left(k^{2}-m^{2}\right)


สเปกตรัมของดาว A ซึ่งแสดงเป็นฟังก์ชันของพลังงาน มีพลังงานโฟตอนสูงสุดที่ 7.21 eV ในขณะที่มีความสว่างมากกว่าดวงอาทิตย์ประมาณ 24 เท่า รัศมีของดาว A เปรียบเทียบกับรัศมีดวงอาทิตย์เป็นอย่างไร
โปรดทราบว่าสเปกตรัมของดวงอาทิตย์มีค่าสูงสุดที่ 1.41 eV
(A) 0.21
(B) 0.16
(C) 0.17
(D) 0.19

สเปกตรัมของดาว A ซึ่งแสดงเป็นฟังก์ชันของพลังงาน มีพลังงานโฟตอนสูงสุดที่ 7.21 eV ในขณะที่มีความสว่างมากกว่าดวงอาทิตย์ประมาณ 24 เท่า รัศมีของดาว A เปรียบเทียบกับรัศมีของดวงอาทิตย์ได้อย่างไร
โปรดทราบว่าสเปกตรัมของดวงอาทิตย์สูงสุดที่ 1.41 eV
(A) 0.21
(B) 0.16
(C) 0.17
(D) 0.19