Datasets:

Trelis
/

greek_tts_dataset

id stringlengths 26 26	text stringlengths 6 391	audio audioduration (s) 1.24 26.4
Paramythi_horis_onoma_1012	- Ο γιος του Βασιλιά; φώναξε. - Το Βασιλόπουλο! μουρμούρισε η κόρη. Και οι δυο έπεσαν στα γόνατα παραζαλισμένοι.
Paramythi_horis_onoma_0208	Και ζούμε ολομόναχες στη μοναξιά της εξοχής που άλλοτε ήταν κατάφυτη και κατοικημένη μα που τώρα είναι όλο πέτρες κι ερημιά.
Paramythi_horis_onoma_1511	Ισως δουλεύοντας τη γη που θα μας θρέψει. - Σε μερικά χρόνια δηλαδή; Και ωστόσο θα τρώμε σούπες από ξυνήθρα που θα μας τις βράζει η Ειρηνούλα;
Paramythi_horis_onoma_0232	Εγώ δεν κάνω τίποτα και βαριούμαι φοβερά! Να σήμερα το πρωί ώσπου να ξυπνήσει ο αδελφός μου
Paramythi_horis_onoma_0415	- Καλώς την! είπε ημερεμένος. Ήσουν περίπατο; Δε σε είδαμε σήμερα. Η Βασίλισσα απασχολημένη με τα γυαλάκια της μήτε γύρισε να δει.
Paramythi_horis_onoma_0444	και μου είπε να περιμένω απ' έξω ώσπου να συλλογιστεί με τον καραγκιόζη του που είναι λέει ο καλύτερος του σύμβουλος τι μπορεί να σου στείλει για να σε ωφελήσει περισσότερο.
Paramythi_horis_onoma_1725	Μου είπαν πάλι πως ήταν το παλάτι του Βασιλιά. Και πάλι δεν πίστεψα και πήγα στο στρατόπεδο που βρίσκεται κοντά στο ποτάμι.
Paramythi_horis_onoma_1193	ο Πολύκαρπος γύριζε κάθε λίγο και την κοίταζε και απελπίζουνταν που δεν μπορούσε να την παρηγορήσει. - Τι είναι αυτά; Τι κακό γίνεται δω; βροντοφώνησε το Βασιλόπουλο.
Paramythi_horis_onoma_0060	Οι χοντροί όμως τοίχοι βαστούσαν ακόμα. Κι εκεί σε μετρημένα δωμάτια περιορίζουνταν ο Βασιλιάς και η οικογένεια του.
Paramythi_horis_onoma_1226	Άρματα θα γίνουν τα εργαλεία που σκάβετε τα χωράφια! Σε αντρειωμένα χέρια κάθε σίδερο γίνεται όπλο!
Paramythi_horis_onoma_1748	- Μα τι έπαθα λοιπόν; είπε ανήσυχα. Ξυπνητός ονειρεύομαι; Και φώναξε: - Στρατηγέ!
Paramythi_horis_onoma_0302	πως δουλεύοντας για το γενικό καλό ωφελούμε τον εαυτό μας στο τέλος;
Paramythi_horis_onoma_0880	Και αν δεν έχω φλουριά και αν περάσουν χρόνια και δέ σε πληρώσω πάλι να μη σταματήσεις παρά να δουλέψεις ώσπου να σκεπαστεί πάλι το ποτάμι με καράβια.
Paramythi_horis_onoma_0394	Ο κυρ-Λαγόκαρδος άνοιξε την πόρτα και η κόρη ρίχθηκε στο λαιμό του πατέρα της και τον τράβηξε έξω.
Paramythi_horis_onoma_1309	Την ίδια στιγμή μια σαΐτα του τρύπησε το φρύδι και τον έριξε στα γόνατα. Σκούπισε βιαστικά το αίμα που τον τύφλωνε κι έκανε να σηκωθεί.
Paramythi_horis_onoma_0119	φώναξε ο Βασιλιάς. Ο αρχικαγκελάριος έτρεμε ολόκληρος. - Να... να πάγω εγώ... πρότεινε με σβησμένη φωνή.
Paramythi_horis_onoma_0516	Η Ειρηνούλα έβγαλε από την τσέπη της ένα κομμάτι ψωμί και του το έδωσε μελαγχολικά.
Paramythi_horis_onoma_1183	Άλλο τόσο θα κάνομε κι εμείς. Το Βασιλόπουλο έσφιξε το μέτωπο του στα χέρια του. Τι να κάνει; Πώς να τους βαστάξει;
Paramythi_horis_onoma_1029	- Έλα μαζί μας. Φλουριά δεν έχω να σου δώσω μα αν δουλέψεις καλά θα σου δώσω φαγί να χορτάσεις.
Paramythi_horis_onoma_0541	Οι μέλισσες φτερούγιζαν και μουρμούριζαν με αγάπη γύρω στα δροσερά αγριολούλουδα και ο βάτος άπλωνε τα κλωνάρια του βαριά φορτωμένα καρπούς
Paramythi_horis_onoma_0214	- Λοιπόν θα πει πως έχεις μέσα σου κάτι που αξίζει πιότερο από κείνα που δεν έμαθες. - Τι έχω;
Paramythi_horis_onoma_1641	Σάστισε σαν το έμαθε ο Άρχοντας και ρώτησε τι έπαθαν οι Μοιρολάτρες και αγόραζαν αρνιά και πουλούσαν ξύλα. Αλλά ο Πολύκαρπος χαμογέλασε μόνο
Paramythi_horis_onoma_0548	Και σκυμμένα στο χώμα τ' αδέλφια ακολούθησαν τη ζωντανή γραμμή που σταματούσε σε μια μικρή τρύπα όπου όλα τα φορτωμένα μερμήγκια χώνουνταν και ύστερα ξανάβγαιναν πάλι χωρίς φόρτωμα πηγαίνοντας να βρουν τίποτε άλλο.
Paramythi_horis_onoma_0337	Παράδες γυρεύεις εδώ όταν ούτε ψωμί δεν μας αφήνουν; - Πώς δεν πας στο δικαστήριο; ρώτησε με αγανάκτηση το Βασιλόπουλο.
Paramythi_horis_onoma_0679	Πού είναι τα καράβια; Κανείς δεν ήξερε να του πει. Με τη γωνιά του μανδύα του σκούπισε τον ιδρώτα που έστεκε σα χάντρες στο μέτωπο του. - Πάμε στο ναύσταθμο πρόσταξε.
Paramythi_horis_onoma_1796	το έθνος σου το χαρίζει.
Paramythi_horis_onoma_1434	Στα πόδια του ήταν ξαπλωμένο το αιματωμένο σώμα του νέου και το Βασιλόπουλο τον έδειξε του Κακομοιρίδη.
Paramythi_horis_onoma_0874	Έξαφνα άνοιξε η πόρτα με ορμή και ο υπασπιστής Πολύδωρος μπήκε μέσα λαχανιασμένος και κατασκονισμένος. - Αφέντη είπε και η φωνή του έτρεμε
Paramythi_horis_onoma_0263	Σηκώθηκε με προσοχή κοίταξε ανάμεσα από τις πέτρες χωρίς να φανεί και είδε τον ίδιο αφιλόξενο άνθρωπο που από το παράθυρο στο πίσω μέρος του σπιτιού μιλούσε σιγά μ' ένα παιδί φορτωμένο μια σακούλα.
Paramythi_horis_onoma_1054	- Ήταν τα καλά χρόνια εκείνα σα ζούσε και βασίλευε ο Συνετός Α' Θεός σχωρέσ' τον έλεγε αναστενάζοντας ο άνθρωπος.
Paramythi_horis_onoma_0107	- Τι προτείνεις; ρώτησε σύντομα ο Βασιλιάς. Ο αρχικαγκελάριος κοίταξε σιωπηλά την κορώνα του Άρχοντα
Paramythi_horis_onoma_0751	Έσκυψε το σήκωσε και το έδειξε του αδελφού της. - Ένα κυπρί είπε. Το Βασιλόπουλο το πήρε και το κοίταξε.
Paramythi_horis_onoma_1110	Το Βασιλόπουλο άφησε απ' έξω το κλεφτόπαιδο με το γερο-Κακομοιρίδη να το φυλάγει. - Είναι αμαρτία αυτό που κάνετε! φώναξε ο κλέφτης.
Paramythi_horis_onoma_0427	Ύστερα με ξαναφώναξε και με ρώτησε πολλά πράματα για το παλάτι και για σένα.
Paramythi_horis_onoma_1789	Δώρα δεν του στέλνει ο Βασιλιάς ο πατέρας μου γιατί το Κράτος μας είναι ακόμα φτωχό και χρειάζεται όλα μας τα φλουριά. Μα τη φιλία μας θα την έχει
Paramythi_horis_onoma_1347	και από μέτριο άνθρωπο τον έκανε ήρωα. Με βαριά καρδιά έπιασε πάλι ο καθένας τη δουλειά του γιατί η ώρα περνούσε και ο εχθρός είχε ζυγώσει.
Paramythi_horis_onoma_0146	- Δεν έχει πια κανένα παράσημο στο σεντούκι είπε με δισταγμό ο αρχικαγκελάριος. - Δεν έχει;... Χμ... Δεν πειράζει σου δίνω το δίπλωμα
Paramythi_horis_onoma_0608	Η Ειρηνούλα λοιπόν έβγαλε τις βελόνες της και την κλωστή και κάθησε στο πεζούλι του παραθύρου να τους δείξει πώς τα μεταχειρίζουνταν.
Paramythi_horis_onoma_0898	- Κατάλαβες γιε μου; Τ' άκουσες; είπε αποκαμωμένος. - Τ' άκουσα. Και τώρα πατέρα ήλθε η ώρα να ενεργήσομε. Τι προτείνεις;
Paramythi_horis_onoma_0116	Απάντηση δεν έβρισκε να δώσει του αγοριού του μα έμενε το πρόβλημα άλυτο που να βρουν φαγί. - Πανουργάκο! φώναξε στο τέλος απελπισμένα
Paramythi_horis_onoma_1131	- Λέγε Θάνο τι έτρεξε; - Γύριζα από τα πηγάδια με το σίδερο είπε ο Θάνος και βγήκε αυτός από το δάσος και μου
Paramythi_horis_onoma_0897	Αυτές είναι οι ειδήσεις πρόσθεσε ο κυρ-Κατρακυλάκος και ξανάπεσε στη συνηθισμένη του αταραξία. Ο Βασιλιάς ανασηκώθηκε.
Paramythi_horis_onoma_0025	- Τι πράμα να είναι άραγε τούτο που διαβαίνει; ρώτησε φοβισμένος ένας σκοίνος συμμαζεύοντας τα φυλλαράκια του από φόβο μην τον δει το αγόρι.
Paramythi_horis_onoma_0143	κι ένα καλάθι κατακόκκινες φράουλες. - Τα έφερα Αφέντη μου από τον Άρχοντα εξάδελφο σου αποκρίθηκε στα ρωτήματα του Βασιλιά.
Paramythi_horis_onoma_0980	- Δεν είναι αποκρίθηκε ο κουτσός. - Μα τι γίνηκαν;
Paramythi_horis_onoma_1406	Ο ίδιος ο Βασιλιάς τους μόλις πρόφθασε να σωθεί και βλέποντας τη μάχη χαμένη πήδηξε στο άλογο του και ξέφυγε κατά τον κάμπο με τα συντρίμματα του στρατού του.
Paramythi_horis_onoma_0051	Και ξεκαρδίστηκε στα γέλια χωρίς να προσέξει πως βρίσκουνταν κοντά στο αυτί του αγοριού. Ξύπνησε το Βασιλόπουλο και τινάχτηκε ξαφνισμένο.
Paramythi_horis_onoma_0284	και κανένας νέος δεν ξέρει πια να διαβάσει. Και τους εξήγησε πως απ' έξω έγραφε: Σχολείο του Κράτους
Paramythi_horis_onoma_1448	Και θύμωσε ο Βασιλιάς ο θείος σου και μ' έδεσε σ' ένα άλογο και μ' έφερε αλυσοδεμένο ως εδώ.
Paramythi_horis_onoma_0892	- Είναι λίγη ώρα που έφθασαν τρομαγμένοι χωρικοί άρχισε ο κυρ-Κατρακυλάκος και μας διηγήθηκαν πως ο εχθρός πέρασε τα σύνορα και
Paramythi_horis_onoma_0694	- Δεν καταλαβαίνει! είπε αποθαρρυμένος ο Βασιλιάς. Άνθρωπε μου ακούς τι σου λέγω; Πού είναι τα καράβια και οι ναύτες;
Paramythi_horis_onoma_0381	θα με καταγγείλει πως έκλεψα εγώ την αλυσίδα του και θα μου κόψουν το κεφάλι. - Φοβιτσιάρη! Γιατί να τον ειδοποιήσεις μυστικά;
Paramythi_horis_onoma_0338	Γιατί λοιπόν έχομε δικαστές; Ο Φτωχούλης γέλασε. - Οι δικαστές δεν είναι για μας είπε.
Paramythi_horis_onoma_1451	Το Βασιλόπουλο έβγαλε από την τσέπη του ρούχου του ένα ζαρουκλιασμένο αιματωμένο χαρτί το ξεδίπλωσε και το άπλωσε μπρος στο δικαστή.
Paramythi_horis_onoma_0083	κλαύθηκε και είπε η Βασίλισσα Παλάβω. Εσύ δεν έχεις παρά τις κόρες σου. Τι να πω εγώ που έχω και σένα που με ξεκουφαίνεις
Paramythi_horis_onoma_0902	φώναξε ταραγμένος μη την πουλήσεις τη θέλω! - Είναι απαραίτητο πατέρα επέμεινε το Βασιλόπουλο.
Paramythi_horis_onoma_1667	όπου ήταν ίσα-ίσα μερικά ερείπια από ένα παλιό φρούριο του Συνετού πρώτο.
Paramythi_horis_onoma_0612	Το Βασιλόπουλο που μοιάζει λεονταράκι και αετουδάκι ξέρει πως δεν πούλησες την αλυσίδα.
Paramythi_horis_onoma_1223	Τι περιμένετε μαζεμένοι εδώ όταν ο εχθρός ρημάζει τη χώρα μας;
Paramythi_horis_onoma_1391	Με τους διαλεχτούς του έτρεξε στη γέφυρα κι έφθασε την ώρα που τσάκιζε το μικρό σώμα που τη φύλαγε και οι πρώτοι εχθροί πηδούσαν στις πλωτές.
Paramythi_horis_onoma_1838	- Μπορεί να πήγε στα ξένα σαν τόσους άλλους είπε ο Συνετός. Ο πρωτομάστορης έμεινε συλλογισμένος.
Paramythi_horis_onoma_0761	Πλάγι στο φανάρι ένα άδειο ξύλινο σεντούκι έχασκε με το σκέπασμα ανοιχτό. Το Βασιλόπουλο κοίταξε γύρω του.
Paramythi_horis_onoma_0289	- Ε ναι! δεν τους κάνω μάθημα! ξέσπασε και του είπε με πίκρα. Σα να είναι κι εύκολο να κάνει κανείς εκείνο που πρέπει σε τούτο
Paramythi_horis_onoma_0209	- Κι εμείς να έλθομε δω! είπε η Ειρηνούλα. Είναι τόσο ήσυχα και όμορφα!
Paramythi_horis_onoma_1493	κι έτρεψαν τους εχθρούς σε φυγή μαζί με το Βασιλιά τους. Είπε με τι ανδρεία πολέμησαν ως το πρωί
Paramythi_horis_onoma_0283	είπε ντροπιασμένα η Ειρηνούλα. - Α...; έκανε ο άνθρωπος. Ωστόσο σε όλο το βασίλειο είναι τα ίδια χάλια
Paramythi_horis_onoma_1067	αλλά για την Πατρίδα και για το Βασιλιά! - Μα δε μ' αφήνεις ήσυχο! είπε ο νέος με αναμμένα μάτια. Η Πατρίδα είναι λέξη και ο Βασιλιάς είναι κούτσουρο!
Paramythi_horis_onoma_0020	κρύβοντας κάτω από το φουντωμένο τους φύλλωμα ολόκληρον κόσμο πεταλούδες μαμούνια και μέλισσες που χαίρουνταν ανενόχλητα τα μυρωδάτα αγριολούλουδα.
Paramythi_horis_onoma_1746	Αλλά έξαφνα σταμάτησε κι έτριψε τα μάτια του.
Paramythi_horis_onoma_1079	Και βγήκε χωρίς να κοιτάξει πίσω του. Ο γέρος τον κυνήγησε και τον πρόφθασε λίγα βήματα παρακάτω.
Paramythi_horis_onoma_0220	Ύστερα είπε: - Θα πάγω πίσω Γνώση και θα γυρίσω σε όλο το βασίλειο. Ευχαριστώ.
Paramythi_horis_onoma_1620	Και όταν έφεραν πίσω το κοπάδι το Βασιλόπουλο πρόσταξε να κόψουν το μαλλί και να το μοιράσουν στις γυναίκες για να το κλώσουν και να το φάνουν
Paramythi_horis_onoma_0953	- Ποιος το θέλει; ρώτησε η Ειρηνούλα. - Η Αφεντιά του ο αδελφός σου κυρα-Βασιλοπούλα αποκρίθηκε ο πρωτοβεστιάριος.
Paramythi_horis_onoma_1585	Σαστισμένη κοίταξε η Ειρηνούλα και ούτε να ρωτήσει δε σκέφτηκε πώς βρέθηκαν εκεί οι αδελφές της. Η Γνώση την είδε και άρχισε πάλι τα γέλια.
Paramythi_horis_onoma_0596	- Την πρόστυχη! είπε με αηδία η ξανθή παρακόρη. Εγώ δεν μπορώ πια να τη σχετίζομαι ύστερα από τα καμώματα της!
Paramythi_horis_onoma_0004	αφού ευλόγησε τα παιδιά του ο γερο-Συνετός τους άφησε χρόνια και ο Αστόχαστος στέφθηκε Βασιλιάς.
Paramythi_horis_onoma_1740	Στο μεταξύ ο θείος Βασιλιάς είχε κατορθώσει ύστερα από τρία χρόνια που βασανίζουνταν να μαζέψει στρατό αρκετό και να εκστρατεύσει εναντίον του ανεψιού του του Βασιλιά των Μοιρολατρών.
Paramythi_horis_onoma_0965	- Ο γιος του δεν ήταν στο στρατό Αφέντη. Έφαγε τους παράδες του και μπήκε κοπέλι στου αρχιστράτηγου Μασκαρόπουλου κι έφυγε μαζί
Paramythi_horis_onoma_0470	Το Βασιλόπουλο είχε πλησιάσει και κατάχλωμο κοίταζε μια τον πατέρα του και μια το γαϊδουρίσιο κεφάλι.
Paramythi_horis_onoma_1605	Και οι λίγοι στρατιώτες του που γλίτωσαν από τη μάχη αντί να συμμαζευθούν γύρω του όλο κι έφευγαν μακρύτερα ξαναπερνώντας τα σύνορα κι επιστρέφοντας στα σπίτια τους. Κάθε μέρα λοιπόν το Βασιλόπουλο μοίραζε στους στρατιώτες του τα όπλα που ολοένα του έφτιανε ο Κακομοιρίδης και τους γύμναζε στο τόξο και στη λόγχη.
Paramythi_horis_onoma_0858	Και οι πέτρες τα ξέρουν αυτά που σου λέγω. Ο κόσμος τα έχει βούκινο. Μόνος ο Βασιλιάς βρίσκεται να μην τ' ακούει πρόσθεσε ο πρωτομάστορης.
Paramythi_horis_onoma_1747	Ύστερα κοίταξε πάλι μπροστά του δεξιά αριστερά τσίμπησε δυνατά το μπράτσο του να δει αν κοιμάται και πάλι έτριψε τα μάτια του.
Paramythi_horis_onoma_1071	- Για δες αρχηγό που τον έχομε! φώναξε άλλος. Κρυμμένος πίσω από τα παράθυρα του θα μας πάγει στον πόλεμο! - Και χωρίς
Paramythi_horis_onoma_1510	και ώσπου να τελειώσουν ίσως βρω και άλλα. - Πού; Μα πού; ρώτησε ο Βασιλιάς και άρχισε πάλι να θυμώνει. - Πού; είπε συλλογισμένο το Βασιλόπουλο.
Paramythi_horis_onoma_0129	- Μπρε κλέφτη! Τι έχεις μέσα στο σακούλι σου; ρώτησε άγρια. - Εξοχώτατε... κλέφτης δεν είμαι...
Paramythi_horis_onoma_1682	Από το στρατόπεδο ως τη χώρα και από κει πάλι ως το σιδηρουργείο του Κακομοιρίδη πήγαινε τώρα ένας μακρύς φαρδύς και καλοστρωμένος δρόμος.
Paramythi_horis_onoma_0664	Άλλο στρατιώτη δεν έχω. Ανεβείτε σα θέλετε στους στρατώνες να δείτε αν σας λέγω ψέματα.
Paramythi_horis_onoma_1389	Και οταν μας δουν να φθάνομε στα σπίτια τους θα σκορπίσουν σα σπουργίτια! Εμπρός παιδιά! Στο ποτάμι!
Paramythi_horis_onoma_1547	διορθώνοντας όμως πρώτα-πρώτα τον εαυτό μας! είπε θυμωμένα το Βασιλόπουλο. - Και σαν τι να κάμω εγώ;
Paramythi_horis_onoma_0171	Γύρισε και κοίταξε τον αδελφό της. Με τα χείλια σφιγμένα και το κεφάλι ψηλά πήγαινε το Βασιλόπουλο αδιαφορώντας για τον πόνο και την κούραση.
Paramythi_horis_onoma_1478	- Τι; Εσύ είσαι επιτέλους; είπε μισοθυμωμένος μισοχαρούμενος. Καιρός ήταν να θυμηθείς να γυρίσεις στο πατρικό σου!
Paramythi_horis_onoma_1828	Σαν άνοιξε το πανέρι και αναγνώρισε το γαϊδουρίσιο κεφάλι και άκουσε τα λόγια του Βασιλόπουλου που του τα επανέλαβε ο αρχικαγκελάριός του τόσος θυμός τον έπιασε που έπεσε ξερός στο πάτωμα.
Paramythi_horis_onoma_0850	Βρήκε το δάσκαλο και τον αδελφό του καθισμένους στο σαχνισί Σαχνισί: σκεπαστός εξώστης κλεισμένος ολόγυρα με τζάμια του σπιτιού που έτρωγαν ψωμί κι ελιές. - Καλό στο παλικάρι είπε ο δάσκαλος και του σύστησε τον αδελφό του. Το Βασιλόπουλο αμέσως άρχισε ομιλίες με τον πρωτομάστορη ρωτώντας χίλιες-δυο λεπτομέρειες για τον τρόπο που έχτιζε άλλοτε τα βασιλικά καράβια
Paramythi_horis_onoma_0651	Ο Πολύδωρος από τον πύργο εσήμανε το προσκλητήριο με τη μεγάλη σάλπιγγα. Ο Βασιλιάς και ο γιος του έτρεξαν χωρίς να σταματήσουν ως τους στρατώνες.
Paramythi_horis_onoma_0371	- Αφέντη λυπήσου με! Μη μου ζητάς τέτοια πράματα. Ποιος σου είπε την αλήθεια δεν ξέρω μ' αν ξέρεις αυτό θα ξέρεις και άλλα! Ο
Paramythi_horis_onoma_0956	άνοιξε ότι ντουλάπι συρτάρι σεντούκι ή κοφίνι βρίσκουνταν στον πύργο μα πάλι δε βρήκε τίποτα.
Paramythi_horis_onoma_0738	- Εσύ δεν τρως; ρώτησε το γιο του που συλλογισμένος κοίταζε το γαϊδουρίσιο κεφάλι πάνω από την κονσόλα.
Paramythi_horis_onoma_1490	Ο Βασιλιάς σταμάτησε κάπως ντροπιασμένος για τα ασυλλόγιστα λόγια που είχε πει. - Πώς; Έγινε μάχη; ρώτησε μαγκωμένος.
Paramythi_horis_onoma_0909	Έβγαλε ο Βασιλιάς το χρυσό του στέμμα και γυρνώντας το πρόσωπο του για να κρύψει τα δάκρυα που κατρακυλούσαν στα μάγουλα του το έδωσε του γονατισμένου γιου του.
Paramythi_horis_onoma_1719	όπου ανάμεσα στην πρασινάδα παράβγαιναν στην ομορφιά οι ανθισμένες πορτοκαλιές και αμυγδαλιές σα νύφες στολισμένες.